costas1965
AVClub Fanatic
Απάντηση: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Όμορφη ταινία, συμφωνώ.![]()
Tεταρτη φορα..
Ταινια-πλανευτρα....:worshippy:
Όμορφη ταινία, συμφωνώ.![]()
Tεταρτη φορα..
Ταινια-πλανευτρα....:worshippy:
Φιλε Κώστα, κανείς δεν αρνήθηκε ή μπορεί να μειώσει την αξία της κλασικής μουσικής.
Η χρήση της, ειναι αυτή που προβληματίζει.
είτε ειναι αίθουσες αναμονής ιατρίων ή μια ταινία του σωρού, που χρησιμοποιεί κομμάτια κλασικης για να προσδώσει μια "διαχρονική" αξία ο ατάλαντος δημιουργός, είτε μια ασφαλής επιλογή για έναν ακροατή της μουσικής που θέλει το "καλύτερο" ή "ανώτερο" δίχως να αναζητάει παραπέρα. Αλίμονο αν η μουσική δεν εξελίσσονταν και έμενε στάσιμη.
Η μουσική και οι μουσικοί δεν ευθύνονται για τη χρήση του έργου, ποσο μάλλον αν δε ζουν πλέον. Οι αμερικανοι χρησιμποιούν heavy metal για να βασανίζουν τους κρατούμενος στο Γκουαντάναμο, φταίει η μουσική για αυτό;
Η μουσική όμως ειναι συναισθήματα, και η κλασική μουσική έχει γραφτεί κάποιους αιώνες πριν, άραγε είναι σε θέση να εκφράσει όλα τα συναισθήματα και τον σύγχρονο τρόπο ζωής; (όχι ότι κάποιος νεαρός, δεν μπορεί να του αρέσει και να εκτιμάει την κλασική μουσική)
Τι σχέση έχει η ηλικία ενός έργου με την αξια του; Ο Amlet έχει χάσει την αξια του επειδή είναι 500 ετών; ΟΙ Πέρσες του Αισχύλου μήπως; Η Καπέλα Σιξτίνα;
όπως είδες και στο βίντεο που ανέβασες, την εκτέλεση του έργου την έχουν αναλάβει κάποιοι κύριοι λίγο προχωρημένης ηλικίας, ενω το κοινό απο κάτω, δεν λές οτι σφύζει απο νιάτα, κυρίως απευθύνετε σε μεγαλύτερες ηλικίες ή πιο ώριμες ηλικίες αν προτιμάς. Δεν νομίζεις οτι ειναι λίγο δύσκολο να εκφράσει τον παλμό της νεολαίας; ειναι κατάλληλη για όλες τις περιστάσεις και για όλες τις ώρες της ημέρας;
Επίσης: Τι είναι ο παλμός της νεολαίας. Όλη μου τη ζωή ακούω αυτή την έκφραση, κοντεύω 50 και ακόμα δεν ξέρω τι σημαίνει. (Εκτος κι αν δε σημαίνει τίποτα και είναι μια ανούσια, κενού περιεχομενου μπαρουφολογία. Μπα, αποκλείεται)
Οι μουσικοί και το κοινό στη συγκεκριμένη συναυλία είναι αρκετά μεγάλοι σε ηλικία, έχεις δίκιο. Σε άλλες συναυλίες που έχω πάει ο μέσος ορος ηλικίας είναι σαφώς μικρότερος. Μια φορα που πήγα στο Ηρώδειο ήταν γεμάτο "πιπινοτουριστριες" με mini φορέματα.
Αν ζούσε ο μπετόβεν θα άκουγε άραγε τον ευατό του;
και με ποιό είδος μουσικής θα ασχολιόταν;
θα του άρεσε να παίζουν την μουσική του σε ψυχρες αιθουσες αναμονής ιατρίων με δερμάτινους μαύρους καναπέδες;
ή το κοινό του να αποτελούνταν κυρίως απο ώριμες ηλικίες;
+1Σορρυ που παρεμβαίνω αλλά νομίζω ότι κανένα είδος μουσικής δεν ψάχνει για φανατικούς οπαδούς..
Οι δημιουργοί και όλοι όσοι προσπαθούν να παίξουν σοβαρά μουσική,σέβονται πρωτίστως τον εαυτό τους και προσπαθούν να μην απογοητευσουν τον εσωτερικό τους κόσμο.Κυρίως.
Τώρα τι θα πάρει ο ακροατής και αν θα πρέπει να παίξει τον ρόλο ενός κονσερβοποιημενου δέκτη,είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.
Και τέλος πάντων,να κάνει κανείς μπάρμπεκιου,ακούγοντας κλασική και πίνοντας μπύρες,ε είναι λίγο αφύσικο..Όπως το ίδιο αφύσικο είναι να πας σε ένα πανάκριβο εστιατόριο σε μια ''καθώς πρέπει'' συνοικία και ακούγεται από τα ηχεία το Hammer Smashed Face..![]()
Δεν μας απασχολεί η φυσιολογική κατάσταση του, η ερώτηση είναι αν ζούσε στην εποχή μας, αν θα άκουγε τον εαυτό του (την μουσική της εποχής του); αν θα έγραφε την ίδια μουσική; αν θα είχε την ίδια αισθητική;Ο Beethoven δε μπορούσε να ακούσει τον εαυτό του, ήταν κουφός. Δεν είμαι σίγουρος αν του άρεσαν οι μαύροι καναπέδες. Για το κοινό δες ως άνω.
+1
Πέρα από τους δημιουργούς και ο ακροατής ενός μόνο είδους μουσικής, οποίο και αν είναι αυτό, πρωτίστως έχει περιορίσει τον εαυτό του και τα ερεθίσματα, συναισθήματα που μπορεί να του προσφέρει απλόχερα η μουσική.
Δεν μας απασχολεί η φυσιολογική κατάσταση του, η ερώτηση είναι αν ζούσε στην εποχή μας, αν θα άκουγε τον εαυτό του (την μουσική της εποχής του); αν θα έγραφε την ίδια μουσική; αν θα είχε την ίδια αισθητική;
Το ίδιο λέω.. Πιο πιθανό είναι να έγραφε με συχνότητες ή να πειραματιζοταν με ενα λαπτοπ ή να ήταν στην μπάντα εκδηλώσεων του Δήμου.Μην ξεχνάς ότι εκείνη την εποχή,δεν υπήρχαν ούτε οι ηλεκτρικές κιθάρες ούτε τα τύμπανα με την μορφή που τα ξέρουμε,ούτε τα συνθ...Καλα για μαγνήτες και τα ρέστα,ούτε συζήτηση.

Δεν μας απασχολεί η φυσιολογική κατάσταση του, η ερώτηση είναι αν ζούσε στην εποχή μας, αν θα άκουγε τον εαυτό του (την μουσική της εποχής του); αν θα έγραφε την ίδια μουσική; αν θα είχε την ίδια αισθητική;
Αν ο Beethoven ζούσε σήμερα θα ήταν ένας διαφορετικός άνθρωπος, που μπορεί να μην γνώριζε καν να γραφει notes. Οποτε η "ερωητση" σου δεν έχει νόημα.
Η μουσική και οι μουσικοί δεν ευθύνονται για τη χρήση του έργου, ποσο μάλλον αν δε ζουν πλέον. Οι αμερικανοι χρησιμποιούν heavy metal για να βασανίζουν τους κρατούμενος στο Γκουαντάναμο, φταίει η μουσική για αυτό;
αλλο λέω..
Η μουσική όμως ειναι συναισθήματα, και η κλασική μουσική έχει γραφτεί κάποιους αιώνες πριν, άραγε είναι σε θέση να εκφράσει όλα τα συναισθήματα και τον σύγχρονο τρόπο ζωής; (όχι ότι κάποιος νεαρός, δεν μπορεί να του αρέσει και να εκτιμάει την κλασική μουσική)
Τι σχέση έχει η ηλικία ενός έργου με την αξια του; Ο Amlet έχει χάσει την αξια του επειδή είναι 500 ετών; ΟΙ Πέρσες του Αισχύλου μήπως; Η Καπέλα Σιξτίνα;
ειναι αλληλένδετα
όπως είδες και στο βίντεο που ανέβασες, την εκτέλεση του έργου την έχουν αναλάβει κάποιοι κύριοι λίγο προχωρημένης ηλικίας, ενω το κοινό απο κάτω, δεν λές οτι σφύζει απο νιάτα, κυρίως απευθύνετε σε μεγαλύτερες ηλικίες ή πιο ώριμες ηλικίες αν προτιμάς. Δεν νομίζεις οτι ειναι λίγο δύσκολο να εκφράσει τον παλμό της νεολαίας; ειναι κατάλληλη για όλες τις περιστάσεις και για όλες τις ώρες της ημέρας;
Επίσης: Τι είναι ο παλμός της νεολαίας. Όλη μου τη ζωή ακούω αυτή την έκφραση, κοντεύω 50 και ακόμα δεν ξέρω τι σημαίνει. (Εκτος κι αν δε σημαίνει τίποτα και είναι μια ανούσια, κενού περιεχομενου μπαρουφολογία. Μπα, αποκλείεται)
σου εύχομαι να τα εκατοστήσεις και να ακους ότι σου αρέσει, αλλα ίσως δεν σε απασχόλησε ή δεν αισθάνθηκες ποτέ τον "παλμό της νεολαίας" τις εκρήξεις, τον θυμό, το να θέλεις να τα κάνεις πουτ@ν@ όλα, να αμφισβητείς τα πάντα και κυρίως τις παλίες ιδέες/αισθητική κτλ όλα αυτά τελος πάντων που νιώθει η νεολαία/νεολέρα.
Οι μουσικοί και το κοινό στη συγκεκριμένη συναυλία είναι αρκετά μεγάλοι σε ηλικία, έχεις δίκιο. Σε άλλες συναυλίες που έχω πάει ο μέσος ορος ηλικίας είναι σαφώς μικρότερος. Μια φορα που πήγα στο Ηρώδειο ήταν γεμάτο "πιπινοτουριστριες" με mini φορέματα.
νομίζεις οι "πιπινοτουριστριες" ενδιαφέρθηκαν για την μουσική; μήπως είχαν κενό στο τουριστικό προγράμματός τους; γιατί ειναι στην λιστα to do μια επίσκεψη στο Ηρώδειο;
αυτό λέμε.
οτι θα ήταν διαφορετικός και οτι η μουσική του εκφράζει μια συγκεκριμένη εποχή, δεν μπορεί να εκφράσει όλες τις εποχές.
ολα με το πέρασμα του χρόνου ξαναξιολογούνται, αναλύονται και γράφονται νέες μελέτες, με διαφορετικά αισθητικά κριτήρια.
δεν έχει την ίδια επιδραστικότητα και το ιδιο impact η μουσική του μπετόβεν στο κοινό της εποχής του, με το τωρινό κοινό και ειναι απολύτως φυσιολογικό χωρίς να μειώνει την αξία του έργου του. Γιαυτό λέμε οτι στην ιστορία τέχνης, τα έργα αξιολογούνται και κρίνονται απο την εποχή που δημιουργήθηκαν και το περιβάλλον (κοινωνικό, πολιτικό κτλ) Οταν λέμε οτι κάποιος έιναι πρωτοπόρος, πρεπει να γίνει και προσδιορισμός της περίοδου, ενώ πρέπει να έχουμε μελετήσει εκείνη την περίοδο, για να φτασουμε στο συμπέρασμα του γιατί ήταν πρωτοπόρος.
Διαφωνώ απόλυτα. Η μουσική όπως το κάθε έργο τέχνης είναι προϊόν της εποχής της, αλλα μπορεί να εκφράζει και άλλες εποχές. Το ίδιο ισχύει και για το σινεμά φυσικά, αλλιώς γιατί να βλέπουμε ακόμη ταινίες του βωβού;
ναι αλλα με το να βλεπεις και ταινιες του βωβου δεν σημαινει οτι εκφραζουν και την εποχη μαςΔιαφωνώ απόλυτα. Η μουσική όπως το κάθε έργο τέχνης είναι προϊόν της εποχής της, αλλα μπορεί να εκφράζει και άλλες εποχές. Το ίδιο ισχύει και για το σινεμά φυσικά, αλλιώς γιατί να βλέπουμε ακόμη ταινίες του βωβού;
ναι αλλα με το να βλεπεις και ταινιες του βωβου δεν σημαινει οτι εκφραζουν και την εποχη μας
.τυχερέ!
έχω και έγω όμως αγορασμένο το bluray boxset της BFi και πρόσφατα το Vampyr
ειναι ελάχιστες οι ταινίες που σου κόβουν κυριολεκτικά την ανάσα. αυτή και το The Passion of Joan of Arc ειναι οι καλύτερες του και αναμφισβήτητα δυο σταθμοί στην κινηματογραφικη αισθητική. O Dreyer σχεδόν σε κάθε ταινία του καινοτομούσε.
Δεν έχω βρει ακόμα ταινία με τόσο μεγάλη μεταφυσική δύναμη (θα καταλάβεις την σκηνή), και τέτοιο χτίσιμο πνευματικότητας και ατμόσφαιρας.
θέλει ειδική διάθεση. βάλε ενα διπλό ουίσκι, βάλε για ύπνο γυναίκα και παιδιά και καλή θέαση!
fasten your seatbelts it's going to be a bumpy ride οπως λέει και ένας φίλος..
![]()
H λεξη "κλασικη" εννοει ακριβως αυτο που δεν εκφραζει μια εποχη αλλα καθε εποχη που ειναι εκτος των εποχων.
Ειναι "ξενικη λεξη" δανισμενη για την εν λογω μουσικη, την Κλασικη.
Η μεταφραση της θα ηταν "διαχρονικη".
Αυτο που εκφραζει "μια εποχη" ειναι προορισμενο να πεθανει. Οπως και η εποχη.
Οποτε λιγο ενδιαφερει απο αυτην την αποψη τι εκφραζει τουτο η εκεινο η ποια "ομαδα" η ποια χρονολογια...
Και ποτε κανενα μα κανενα φιλμ, οποιο και να ναι δεν θα εχει την πνευματικη δυναμη ενος μουσικου ΕΡΓΟΥ. Για πολλους και διαφορους λογους που βαριεμαι μα εξηγησω.
Αλλα αρχιζοντας απο τον πρωτο και κυριο. Γιατι κανενας σκηνοθετης δεν ειναι κυριος και απολυτος δημιουργος του εργου του.
Και το κινηματογραφικο εργο θα ειναι παντα ενα υβριδιο μεταξυ αλλων τεχνων και παντα εξαρταμενο ξεκινοντας απο το διήγημα.
Πες τα αυτά σε ενα Γάλλο εκει να σηκωθει απο τον τάφο του. Bresson και όχι μόνο σε αυτον..
Ενας σκηνοθετης, ο καλυτερος, δεν θα ειναι παρα σαν ενας δευθηντης ορχηστρας.
Ενας πραγματικος συνθετης ειναι Δημιουργος, δηλαδη μοιραζεται ενα κυριο χαρακτηριστικο του Θειου. Αυτο που λεμε κατ'ομοιωση.
Και αποτυπονεται στην τελειωτητα και την διαχρονικοτητα του εργου.
.
παντα μ αρεσει ν αφηνω κατι απο τους μεγαλους κλασσικους για το μετα ...
ετσι ωστε να μην τελειωνουν ποτε
οι σημερινες ταχυτητες και η τεραστια πληροφορια που μας παρεχεται
δεν μας αφηνει τοσο χρονο οσο θελουμε να γυρναμε στο παρελθον και στους μεγαλους auteurs
η Gertrud και η d'Arc ειναι καταιγιδες συγκινησεων .....
Υ.Γ εδω σας αφηνω σημερα εχω ραντεβου να πιουμε βοτκα σ ενα εστιατοριο καπου στην παγωμενη Φιλανδια με τον ποιο αγαπημενο ολων
Φιλε Κώστα, κανείς δεν αρνήθηκε ή μπορεί να μειώσει την αξία της κλασικής μουσικής.
Η χρήση της, ειναι αυτή που προβληματίζει.
είτε ειναι αίθουσες αναμονής ιατρίων ή μια ταινία του σωρού, που χρησιμοποιεί κομμάτια κλασικης για να προσδώσει μια "διαχρονική" αξία ο ατάλαντος δημιουργός,
Η μουσική όμως ειναι συναισθήματα, και η κλασική μουσική έχει γραφτεί κάποιους αιώνες πριν, άραγε είναι σε θέση να εκφράσει όλα τα συναισθήματα και τον σύγχρονο τρόπο ζωής; (όχι ότι κάποιος νεαρός, δεν μπορεί να του αρέσει και να εκτιμάει την κλασική μουσική)
Εχουν αλλαξει τα συναισθηματα απο τοτε? Εχουν βγει καινουρια?
όπως είδες και στο βίντεο που ανέβασες, την εκτέλεση του έργου την έχουν αναλάβει κάποιοι κύριοι λίγο προχωρημένης ηλικίας, ενω το κοινό απο κάτω, δεν λές οτι σφύζει απο νιάτα, κυρίως απευθύνετε σε μεγαλύτερες ηλικίες ή πιο ώριμες ηλικίες αν προτιμάς. Δεν νομίζεις οτι ειναι λίγο δύσκολο να εκφράσει τον παλμό της νεολαίας; ειναι κατάλληλη για όλες τις περιστάσεις και για όλες τις ώρες της ημέρας;
...
αυτό λέμε.
οτι θα ήταν διαφορετικός και οτι η μουσική του εκφράζει μια συγκεκριμένη εποχή, δεν μπορεί να εκφράσει όλες τις εποχές.
...
νόμιζα θα έβαζες το a space odyssey..
ουτε για πλάκα δεν μπορείς να πεις τον stan ατάλαντο.
.
παντα μ αρεσει ν αφηνω κατι απο τους μεγαλους κλασσικους για το μετα ...
ετσι ωστε να μην τελειωνουν ποτε
οι σημερινες ταχυτητες και η τεραστια πληροφορια που μας παρεχεται
δεν μας αφηνει τοσο χρονο οσο θελουμε να γυρναμε στο παρελθον και στους μεγαλους auteurs
η Gertrud και η d'Arc ειναι καταιγιδες συγκινησεων .....
Υ.Γ εδω σας αφηνω σημερα εχω ραντεβου να πιουμε βοτκα σ ενα εστιατοριο καπου στην παγωμενη Φιλανδια με τον ποιο αγαπημενο ολων
Αυτο το πραγμα που εχεις κανει, να χωριζεις τα ειδη της μουσικης σε ηλικιακες κατηγοριες ανθρωπων ειναι λιγο καπως. Δε μπαινουν οι ανθρωποι στα ηλιθια καλουπια των lifo και athens voice. Καλυτερα διαβαζε δοκιμια περι ταινιων (που σου αρεσουν κιολας). :ernaehrung004:
τι σχέση έχει η lifo και athens voice; άσχετο αλλα και τα δύο βγαίνουν από την αθηνα.
δεν μιλάμε για καλούπια αλλα για μια τάση. άλλο η τάση αλλο τα καλούπια. γνωρίζεις ποιοι άκουγαν (ή μαλλον ειχαν το προνόμιο) κλασική μουσική παλιότερα;
Αυτο το συμπερασμα ποθεν προεκυψε?
ίσως απο τα ερεθίσματα που θα έιχε λογο διαφορετικής εποχής;
Εβαλα το Μπαρι γιατι ετοιμαζομαι σιγα-σιγα ψυχολογικα να το δω (επιτελους) και σε σινεμα.
Προφανως και δεν τον ειπα αταλαντο. Αντιπαραδειγμα στα λεγομενα σου εφερα.
τι σχέση έχει η lifo και athens voice; άσχετο αλλα και τα δύο βγαίνουν από την αθηνα.
δεν μιλάμε για καλούπια αλλα για μια τάση. άλλο η τάση αλλο τα καλούπια. ..
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.