)
Under any circumstances, you should NEVER under-estimate the Brits. Especially the non-english ones
Gauguin, Voyage de Tahiti
Πολυ καλο, καλογυρισμενο, παθιασμενο, τεχνοερωτευμενο, και με εναν εξαιρετικο Βενσαν Κασσελ.
Ισως ο καλυτερος Vincent Cassel ever. Σαν το καλο κοκκινο κρασι. Φτιαχνεται καλυτερο με τον καιρο.
Τον εχει καταλαβει τον ρολο, και ο ρολος τον κατοικησε.
Το μικρο πρωτο μερος στο Παρισι, πριν το ταξιδι, ειναι μερος της ανθολογιας για να μπει καποιος στο πετσι αυτης της αδελφοτητος, που ηταν οι καλλιτεχνες αυτης της εποχης και το mal vivre που πηγαινε ανταμα.
Ο Γκωγκεν ειναι αυτος που τολμησε να..."αποδρασει".
Δεν απεδρασε ομως απο την τεχνη και το βαρος της, ακομα και οταν δεν ειχε πια χρωματα. Οποτε δεν απεδρασε και απο την δυσκολη αυτη ζωη, του πραγματικου καλλιτεχνη.
Γενικα κι αοριστα εκτος απο Wenders δεν βλεπω γερμανικο σινεμα. Η μουντη ατμοσφαιρα, η γκριζαδα, το λαδι των στολων των αστυνομικων, οι πολεις τους...δεν με τραβανε.
Αλλα ειδα ενα φιλμ που το βρηκα αρκετα συγκινητικο σε μια ευαισθητη ισοροπια brutality / fragility.
Ειναι το φιλμ Herbert
Ενας μποξερ πρωην ερασιτεχνικος πρωταθλητης, που περασε και απο την "κακια πορτα", και οντας σε προχωρημενη ηλικια δεν το βαζει κατω, κανοντας σπαρινγκ με νεα πουλεν και κοουτσαροντας τα, αρχιζει και αισθανεται καποιο αδιαθεσια...που αυξανεται σε παθολογια.
Του γινεται μια διαγνωση μια καλπαζουσας και ανιατης αρρωστιας που ατροφει τους μυς, μεχρι τελους οπου επερχεται αναπνευστικη ανεπαρκεια.
Οποτε η ζωη του μαχητη αναποδογυριζει τελειως και αρχιζει ενας αλλος αγωνας με γνωστο τελικο προορισμο και ολες τις εκρεμοτητες της ζωης του που πρεπει να διευθετησει ξαφνικα, ενω καθε μερα γινεται πιο δυσκολη...
Μια καλη εκπληξη απο Γερμανια μερια κατ'εμε.
Νομιζω οτι εχει βγει και στα αγγλικα με τον τιτλο A heavy heart
Δεν έχω πρόβλημα για αγγλικούς υπότιτλους. Ξέρω γερμανικά αλλά σίγουρα όχι τόσο καλά για να δω ταινία χωρίς υπότιτλους.
