Με αφορμη τις αντιθετες γνωμες για ταινιες, καλο ειναι να γραφουμε και το λογο που δε μας αρεσε ή το αντιθετο.
και αυτο γιατι κατι που για εναν ειναι αριστουργημα για καποιον αλλον μπορει να ειναι σκουπιδι
αλλος θελει να βλεπει φανταστικες ιστοριες, αλλος ρεαλιστικες,
αλλον τον ενδιαφερουν τα εφφε, ο γρηγορος ρυθμος κλπ, αλλος θελει να βλεπει τις εικονες οπως στη ζωγραφικη, αργα
ειδα το Δυο μερες και μια νυχτα - http://www.imdb.com/title/tt2737050/
Στα υψηλα επιπεδα των Dardenne, που οπως παντα κανουν κοινωνικο σχολιο για την κοινωνια της κρισης και τη συμπεριφορα απεναντι στους αδυναμους.
Κανενας χωρος για φαντασια.
εδω ισως αξιζει να αναφερουμε και το εργο της Akerman
http://en.wikipedia.org/wiki/Jeanne_Dielman,_23_quai_du_Commerce,_1080_Bruxelles
ένας επίσης κορυφαίος χειριστής θεμάτων χρώματος/ήχων/μουσικής ανάλογα με τα πρόσωπα της σκηνής και τα προσδοκώμενα συναισθήματα είναι ο Μάικλ Μανν ... κυριολεκτικά όλα αυτά τα έχει και λειτουργούν σαν τα λάιτ-μοτίφς στις βαγκνερικές όπερες ...
ένας επίσης κορυφαίος χειριστής θεμάτων χρώματος/ήχων/μουσικής ανάλογα με τα πρόσωπα της σκηνής και τα προσδοκώμενα συναισθήματα είναι ο Μάικλ Μανν ... κυριολεκτικά όλα αυτά τα έχει και λειτουργούν σαν τα λάιτ-μοτίφς στις βαγκνερικές όπερες ... (ωχ, να μην γράφω τέτοια, θα βγει αυτός ο τέκτονας και θα με στολίσει σαν αμπελοφιλόσοφο ) ....
Eιδα το dance of reality μετα απο την υποδειξη του Στελιου,ο jodorowsky ειναι μεγας μαεστρος της εικονας,στο εικαστικο κομματι λιγες ταινιες μπορουν να την συναγωνιστουν,προκειται γαι αυτοβιογραφια με μπολικη δοση αυτοσαρκασμου και την φαντασια να ερχεται ως φυσικη συνεχεια της πραγματικοτητας ισως ως λυτρωση,οι σουρεαλιστικες εικονες δενουν με την φυσικη ροη της ταινιας σαν νερακι,δυσκολα συναντας κατι τετοιο στον χωρο,λυρισμος,ρεαλισμος , σουρελισμος και αλληγορια σε σωστες δοσεις και εναρμονισμενες μεταξυ τους.
Ο Jodorowsky κοντα στα 90 παραμενει ενα παιδι με αστειρευτη φαντασια και ταλεντο,μπορει καποιος να τοποθετησει την ταινια στην καλτ κουλτουρα,αλλα αυτο ειναι καλτ με αρ...
![]()
Μέτριο έως καλο σενάριο , εξαρτάται τον άνθρωπο...
Αν σε ενδιαφέρουν τύποι που έχουν πολu μυαλό και είναι διάνοιες , τότε αυτή είναι μια ταινία που δεν πρέπει να χάσετε.
@auteur Αποχωρω εκκουσιως απο την κουβεντα για το goodnight mommy γιατι φοβαμαι οτι μπορει η διαφωνια μας να κανει κανεναν αθωο ανθρωπο να το δει για να σχηματισει ιδία αποψη. Δε θελω να παρω κανενα στο λαιμο μου. Θα επανελθω με πμ, ουτε καν αρνητικη διαφημιση δε θελω να κανω στην ταινια.
Δυστυχως απο τις 2 ταινιες που προταθηκαν το ΣΚ αποφασισα να δω πρωτα τη Lucy.
Ή εχω αρχισει να γινομαι παραξενος, ή με επηρεασαν τα θετικα σχολια που ειχα διαβασει απο συμφορουμιτες και περιμενα κατι παραπανω...
Tην ειδα και γω,κλασσικος Βesson προκειμενου να εντυπωσιασει το νοημα του θεματος παει περιπατο,τετοια θεματολογια ειναι οτι πρεπει για Νολαν..αρκει να μην δωσει το σεναριο στον αδελφο του..
Σωστοςςςςς
Εντωμεταξυ αυτος ο ατιμος ο auteur με εχει καταστρεψει με τις αναφορες του.
Διαβαζοντας το ποστ σου και επηρεασμενος απο την προηγουμενη κουβεντα τα ματια του μυαλου μου διαβασαν
"Tην ειδα και γω,κλασσικος Βresson"
Οπως καταλαβαινεις ενα μικρο εγκεφαλικο το'παθα μεχρι να καταλαβω τι συμβαινει.:jester:
Που να δεις και το τεράστιο (μεταφορικά και κυριολεκτικά) αριστουργημα του Ceyllan..
http://www.imdb.com/title/tt2758880/?mode=desktop
Αν εχεις παρακολουθήσει το έργο του μπρεσσον, θα βρεις αναφορές σε 3 ταινίες του...στις 3 ώρες και κατι που διαρκεί, χτίζοντας αυτο που θα έρθει... (αν και χρησιμοποιεί τελείως διαφορετικά τους ηθοποιούς απο οτι ο μπρεσσον)
Εχει ακομα και το ίδιο υπέροχο κομματι του Schubert: Piano sonata No.20 In a Major D959 (και μαλιστα το ίδιο σημείο μιας και δεν ειναι όλο το κομματι το ίδιο ωραίο)
Ασε, αργησες. Πιαστηκε ο κ\_ο_/λος μου 3,5 ωρες στο Ολυμπιον!
Αλλη μια ταινια που τη θεωρω υπερεκτιμημενη απο τους κριτικους.
Οπτικο μεγαλειο βεβαια, δε μπορω να το αρνηθω. Οποτε ειχε εξωτερικα πλανα εψαχνα να μαζεψω το σαγονι μου. Ειδικα εκεινη τη σκηνη που παει να δει το αλογο δεμενο...Τι σου ειναι το magic hour! Γιατι να μην ειχε μονο εξωτερικα?
Μολις οι πρωταγωνιστες εμπαιναν μεσα στο σπιτι ομως τα πραγματα αλλαζαν. Οι διαλογοι του ηταν εξουθενωτικοι σε μεγεθος και ενιοτε αδιαφορου περιεχομενου. Μεχρι εκει που εκανε (καιρια) κριτικη στους πρωταγωνιστες του ολα καλα. Αλλα δε χρειαζοταν εικοσιτοσα λεπτα συνεχομενος διαλογος μεταξυ του πρωταγωνιστη και της αδερφης του για να καταλαβουμε οτι δεν τα πανε καλα. Και μαλιστα ανουσιος διαλογος.
Ο Τσειλαν επρεπε να χρησιμοποιησει και λιγο στον εαυτο του το χαλιναρι που ειχε προχειρο για το αλογο.
Αν ειχε κοψει τη μιση διαρκεια στο μονταζ θα μιλουσα κι εγω πιθανοτατα για αξεπεραστο αριστουργημα.
Περα απο τη διαρκεια και τους διαλογους η ταινια επασχε σε σημεια και απο την επηροη της απο κακο τουρκικο σινεμα των 70s-80s. Για να το πω ξεκαθαρα φωσκολιζε επικινδυνα, για να μην πω οτι ξανθοπουλιζε. Ειδικα ο χαρακτηρας του πατερα του πιτσιρικα. Νομιζα οτι θα βγει ο τυπος απο τη διαφημιση με τη φουκαριαρα τη μανα του. Ειδικα στο τελος με τα λεφτα...
Μην παρεξηγηθω βεβαια, παρα τα οποια θεματα του μιλαμε για ενδιαφερουσα ταινια. Οχι σαν το αλλο που δεν θα ξανααναφερω. Απλα δε θεωρω σε καμμια περιπτωση οτι αξιζε το χρυσο φοινικα στις καννες τωρα που εχω δει και το Λεβιαθαν.
Παντως μιας και ο λογος για ταινιες που ειδα στο φεστιβαλ θεσσαλονικης και επειδη εγινε αναφορα στην αξια του να μιλας με την εικονα και οχι με διαλογους να προτεινω 2 ταινιες που το κανουν σε απιστευτο βαθμο.
Η ουκρανικη Φυλη και το βουλγαρικο Βικτωρια που ανηκει σε πρωτοεμφανιζομενη μαλιστα σκηνοθετιδα (η πρωτη της μεγαλου μηκους) αφηνουν τεραστιες υποσχεσεις και για τους 2. Ειδικα η δευτερη ειναι κατ'εμε η πιο ταλαντουχα ισως γυναικα αυτη τη στιγμη στο χωρο.
Ριξτε μια ματια στα τρειλερ μονο...
https://www.youtube.com/watch?v=frgHl_HID8g
https://www.youtube.com/watch?v=CV_02xyy9v0
Δυστυχως απο τις 2 ταινιες που προταθηκαν το ΣΚ αποφασισα να δω πρωτα τη Lucy.
Ή εχω αρχισει να γινομαι παραξενος, ή με επηρεασαν τα θετικα σχολια που ειχα διαβασει απο συμφορουμιτες και περιμενα κατι παραπανω...
Αν είδες την αναφορά μου στη Lucy ως πρόταση, τότε δεν εκφράστηκα σωστά. Δε νομίζω ότι το σχόλιό μου ήταν ιδιαίτερα θετικό πάντως.
Δες την άλλη πρότασή μου, το Guilty by Suspicion. Δεν είναι φιλμικό αριστούργημα, αλλά αξίζει λόγω θεματολογίας.
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.