Re: Ποιά Ταινία Μόλις Είδατε?
Βαράτε με κι ας κλαίω..
αρκετοί κράζουν τα όσκαρ, τις επιλεγμένες ταινίες κτλ ωστόσο παρακολουθουν ολες τις επιλεγμένες ταινίες οσο και την ίδια την τελετή.
καλά κάνετε κύριοι, γιατι τα τελευταία χρόνια τα oscar εχουν σαφώς καλύτερες επιλογές απο το ηρωικό (κυριολεκτικά και μεταφορικά) παρελθόν.
Παρόλαυτα υπάρχει ενας κινηματογράφος που ειναι σαφώς πιο ριψοκίνδυνος ομως δεν φωνάζει οπως το Three Billboards Outside Ebbing, Missouri όυτε δραματοποιεί (έστω και ελάχιστα) οπως το πολύ καλό Body on Soul.
Όσα περνούν μπροστά από ένα παράθυρο που δεν ανοίγει
All That Passes by through a Window That Doesn’t Open
Κατά μήκος των κλειστών συνόρων της Ευρασίας, κάποιοι άνδρες αναλογίζονται τις επιθυμίες και τα σφάλματά τους, μετέωροι πάνω από την αχανή έκταση, παλεύοντας να γεμίσουν τις μέρες και τα όνειρά τους, αλλά και τις τσέπες τους. Ένας μοναχικός σταθμάρχης περιμένει εδώ και 25 χρόνια τα τρένα να περάσουν, παγιδευμένος σ’ ένα καθεστώς διαθεσιμότητας, ενώ εργάτες όλων των ηλικιών δουλεύουν για να φτιάξουν έναν νέο σιδηρόδρομο για τις επόμενες γενιές, σ’ έναν διαλογισμό για τη σύγχρονη γεωπολιτική μεταμφιεσμένο σε στοχαστικό γουέστερν.
Μια άκρως κινηματογραφική εμπειρία, ο οδηγός κοιτάει στο παρόν, ο φρεναδόρος στο παρελθόν και εμείς το μέλλον.
Γεύση τσιμέντου
Taste of Cement
Ένα λυρικό κινηματογραφικό δοκίμιο που παρατηρεί σιωπηλά τους εργάτες που δουλεύουν στην ανέγερση ενός ουρανοξύστη στη Βηρυτό, οι οποίοι είναι στη συντριπτική πλειονότητά τους Σύροι πρόσφυγες που είδαν τα δικά τους σπίτια να γκρεμίζονται. Μια γεμάτη ενσυναίσθηση συνάντηση με ανθρώπους εξόριστους, παγιδευμένους σ’ ένα αέναο παρόν, μέσα από πλάνα που κόβουν την ανάσα και μια δεξιοτεχνική εφαρμογή του περίφημου αντιθετικού μοντάζ του σοβιετικού κινηματογράφου.
Γλυκό χορτάρι
Sweetgrass
Μια ελεγεία χωρίς συναισθηματισμούς για την αμερικανική Δύση, που παρακολουθεί τους τελευταίους σύγχρονους καουμπόηδες καθώς αυτοί οδηγούν τα κοπάδια των προβάτων τους στα βουνά της Μοντάνας. Μια εκπληκτικά όμορφη, πλην αδυσώπητη ταινία που αποκαλύπτει έναν κόσμο όπου η φύση κι ο πολιτισμός, τα ζώα και οι άνθρωποι, η ευαισθησία και η βία αλληλοεμπλέκονται τρυφερά.
Μια σπουδή στον σεβασμό, στην λεπτή ισορροπία της φύσης, στα όρια της ανθρώπινης υπομονής, τρομερά αστείο και ανθρώπινο.
Πάνω, κάτω και πλαγίως
Kho Ki Pa Lu
Ιστορίες έρωτα, ιστορίες της γης, ιστορίες τραγουδιού, ιστορίες τραγουδιστές. Ένα μουσικό πορτρέτο μιας κοινότητας καλλιεργητών ρυζιού σ’ ένα χωριό κοντά στα σύνορα Ινδίας-Μιανμάρ και των αναμνήσεών τους από τη δουλειά τους στα χωράφια. Η πρώτη ταινία του πρότζεκτ u-ra-mi-li (που σημαίνει «το τραγούδι του λαού μας») διερευνά τη σύνδεση μουσικής και μόχθου, καθώς και την ανάγκη του ανθρώπου να μετατρέπει την πεζότητα σε ποίηση.
Action painting και land art απο Ανθρωπους πιο όμορφους, απο το πανέμορφο τοπίο που τους περιβάλει.
