Α και Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου, στο ότι πρόγραμμα από λάπτοπ είναι 99% πεθαμένο πρόγραμμα.
Μιλάω για τα ετοιματζίδικα.
Το αιώνιο δίλλημα που ''παίζει'' είναι: ''Παίζω πράγματα για το μαγαζί και ανάλογα τον κόσμο και τις αντιδράσεις του ή παίζω τη δική μου πρόταση και όποιος γουστάρει;
Δυστυχώς κάνω το δεύτερο, με κάποιες προσαρμογές πάντα.
Δύσκολο. Με την πρώτη επιλογή βαριέμαι. Προτιμώ το καθόλου.
Τρανό παράδειγμα για τεχνικές και άλλα τέτοια , ήταν η εμφάνιση του Μπαϊραχτάρη για πρώτη φορά σε μαγαζί. Με τη βοήθεια του Πολυχρονίδη επειδή ο Γιώργος δεν ήξερε τα μηχανήματα.
Τη συγκεκριμένη βραδιά ,έπαιξε πολύ καλύτερα από μένα (που υποτίθεται ότι έχω κάποια πείρα).
Αφού έπαιξε μουσικάρες , η τεχνική ,τα λάθη και τα σχετικά ούτε καν απασχόλησαν τους θαμώνες.
Και τα κομμάτια άγνωστα ακόμη και σε ψαγμένα ακροατήρια.
