Πόσο πιό απλα ήταν τα πράγματα τοτε...δηλ 57 χρόνια πριν

Το cec δεν ήταν τόσο χάλια. Απλά τότε ο κόσμος περνούσε στα separates και ήταν μόδα. Μην ξεχνάμε ότι πέρασαν 60 χρόνια για ξεφύγουμε από την "κατάρα" made in japan και την κατάρα made in prc/china και μπορείς σήμερα να πάρεις τάξη Δ στα 250 βατ με 150 ευρώ. Μην ξεχνάμε πόσο έκανε ένα ντεκ με ντόλμπυ το 1975 ή ένα cd player το 1985, ή ένα sacd/davd audio το 1999, που μετά τα πουλάγανε στα πανέρια. Ο όγκος της παραγωγής τραβούσε πάντα το κάρο. Να μη μιλήσουμε για τα βιντεο.
Το πρώτο μου mini disk κόστιζε 250000 δραχμές το 1996 και τότε ένας μισθός ικανοποιητικός ήταν 130000 ή 150000. Λίγα χρόνια αργότερα τα βρίσκαμε δώρο.
Το πρώτο discman που είχα δει σε ένα σπίτι που φιλοξενούμουνα στην Αυστρία κόστιζε τότε 750 μάρκα, όταν την ίδια χρονιά αγόρασα cd player με 200. Και φυσικά το 2000 μου δώσανε sony φορητό cd δώρο με κινητό τηλέφωνο.
Επίσης μην ξεχνάμε τα cd που τα ψωνίζαμε 20 και βάλε ευρώ το 2003 για να παίρνουμε το 2010 5.9 από το metropolis....
Αν θες κάτι να είναι φτηνό βάλτο στη γραμμή παραγωγής και πες το audio technica, αλλιώς πάρε kuzma.
 
Το CEC δεν θα λειτουργούσε μετά από λίγα χρόνια αν δεν ήμουν από πάνω του..

Και αν λειτουργεί μέχρι σήμερα στο σπίτι της κόρης μου, οφείλεται πάλι σε μένα.

Την ηχητική του απόδοση δεν την σχολιάζω καν...
Ότι και να του κάνεις, κάτω του μετρίου θα είναι.
Στην κόρη και στον γαμπρό αρέσει πολύ αλλά τα παιδιά δεν είναι αξιόπιστο σημείο αναφοράς.
 
  • Like
Reactions: Cicadelic Ranger
Το CEC δεν θα λειτουργούσε μετά από λίγα χρόνια αν δεν ήμουν από πάνω του..

Και αν λειτουργεί μέχρι σήμερα στο σπίτι της κόρης μου, οφείλεται πάλι σε μένα.

Την ηχητική του απόδοση δεν την σχολιάζω καν...
Ότι και να του κάνεις, κάτω του μετρίου θα είναι.
Στην κόρη και στον γαμπρό αρέσει πολύ αλλά τα παιδιά δεν είναι αξιόπιστο σημείο αναφοράς.
γιατί να μη λειτουργήσει?
ένα μοτέρ έχει
τι θες να το συγκρίνεις με linn?
κι αυτό ένα μοτέρ έχει
 
γιατί να μη λειτουργήσει?
ένα μοτέρ έχει
τι θες να το συγκρίνεις με linn?
κι αυτό ένα μοτέρ έχει
Γιατί το σύστημα επαναφοράς του βραχίονα πήγε να παραδώσει πνεύμα και ο βραχίονας κατά την ανάγνωση κολλούσε σε συγκεκριμένο σημείο γιατί η καλωδίωση δεν είχε σταθερή "πορεία"/ ακτίνα.

Τα χειρότερα ήρθαν όταν άρχισαν να σαπίζουν τα λάστιχα των ποδιών και έσκασαν τα ελατήρια μύτη.

Τα γνωστά υλικά έσωσαν την κατάσταση.

Μετά άρχισε να διαλύεται το σημείο του πλαστικού πλίνθου όπου πατάει το πόδι και με αλχημείες σώθηκε και αυτό.

Προληπτικά ενίσχυσα και τα υπόλοιπα 3 για να μην παρουσιάσουν το ίδιο πρόβλημα.


Αυτά αν δεν ξέχασα τίποτα άλλο...


Αααα... Ο βραχίονας μετά από λίγους μήνες έπεφτε απότομα αντί να κατεβαίνει μαλακά..

Έπρεπε να φτάσω στις σιλικόνες που βάζω μέχρι σήμερα για να λυθεί και αυτό το θέμα.
 
Last edited:
  • Wow
Reactions: #@george@#
Γιατί το σύστημα επαναφοράς του βραχίονα πήγε να παραδώσει πνεύμα και ο βραχίονας κατά την ανάγνωση κολλούσε σε συγκεκριμένο σημείο γιατί η καλωδίωση δεν είχε σταθερή "πορεία".

Τα χειρότερα ήρθαν όταν άρχισαν να σαπίζουν τα λάστιχα των ποδιών και έσκασαν τα ελατήρια μύτη.

Τα γνωστά υλικά έσωσαν την κατάσταση.

Μετά άρχισε να διαλύεται το σημείο του πλαστικού πλίνθου όπου πατάει το πόδι και με αλχημείες σώθηκε και αυτό.

Προληπτικά ενίσχυσα και τα υπόλοιπα 3 για να μην παρουσιάσουν το ίδιο πρόβλημα.


Αυτά αν δεν ξέχασα τίποτα άλλο...
αυτά μπορούν να συμβούν σε οποιοδήποτε budget πικάπ και μάλιστα του 1987 που ήδη είχαν μπει στην άκρη με την ελευση του cd.
Αν έπαιρνες linn θα μου έλεγες ότι είναι ακριβό, όπως στη λίστα του 69 υπήρχαν ακριβά και φτηνά.
Κι όμως, επαναλαμβάνω η cec ήταν αξιοπρεπής μάρκα.
Το 1977 πχ το cec bd 5200 έκανε 19900, ενώ το LP12 48000, το beogram 4004 80800 !!, το TD160 19000 και το SL1300MKII 54500.

(άντε βάλε ένα beogram 4004 σήμερα να παίξει και αν δεν το πάρεις στο χέρι έλα να μου πεις).

Εύλογες ερωτήσεις, γιατί δεν πήρες πχ LP12? Που δεκα χρόνια μετά θα ήταν κόστιζε κι άλλο πάνω? Πάλι ακριβό θα μου έλεγες.
ή γιατί δεν πήρες thorens που έκανε τα ίδια λεφτά? που σήμερα τα thorens 160 είναι τα πιό διαδεδομένα και ζωντανά vintage, αλλά σίγουρα με φροντίδα.

αυτό που θέλω να πω είναι ότι μη βγάζεις συμπέρασμα περι ακρίβειας σε μια λίστα του 69,όταν ο κόσμος δεν ήξερε να ξεχωρίσει το ηχείο από το μεγάφωνο, πολύ δε περισσότερο τα rms από τα peak ή τα μουσικά, όπου υπάρχουν μέσα 10 τυχαία μηχανήματα. Προφανώς υπάρχουν στη λίστα και πιό φτηνά.
Και γω κάποτε πήρα AV ενισχυτή και κόστιζε υπερβολικά σε σχέση με ένα απλό δικάναλο. Σήμερα δεν αξίζει τίποτα γιατι απαξιώθηκε το μέσο ή μάλλον οι συνδέσεις και τα φορμά. Παίζει όμως άψογα.

Σήμερα αγοράζει ο κόσμος σκαμνάκια αποστάτες για τα after market καλώδια που έχει αγοράσει και κοστίζουν όσο το σύστημα ενός μέσου χρήστη. Τότε ο κόσμος όλα τα έλεγε "σύρματα". Η δε γιαγιά μου....κορδόνια.

Η σημερινή (αδιαμφισβήτητη) φτήνια στο hifi που είναι υπαρκτή είναι λόγω της προόδου που έχει γίνει και μπορούμε να ακούσουμε μουσική χιλιάδες φορές καλύτερα από το 1969 στο ένα κλάσμα τιμής, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν για έναν ενισχυτή όσο κάνει ένα διαμέρισμα.
 
μια χαρά είναι ο τίτλος.
Αν διαβάσεις το κείμενο όλο (που δεν το διάβασες-γιατί θα το σχολίαζες) θα καταλάβεις σε τι νιρβάνα ζούσαμε και σε τι κόλαση σήμερα.

Το 1977 ο εν λόγω διπλασίασε τη φορολογία και το αυτοκίνητο που θα αγόραζε ο πατήρ με 160000 το αγόρασε με 250000

τώρα εσύ με τον νακ ....κακόπεσες
Επειδη το διαβασα, σχολιασα.
Ηταν ...Νιρβανα τοτε επειδη οι τιμες ηταν χαμηλοτερες; ξερεις ποσο ηταν το μεροκαματο (βασικο) το 1970, που πηρα το πρωτο μου; 100δρχ. Συγκρινετε τιμες και αναλογιες.
 
Επειδη το διαβασα, σχολιασα.
Ηταν ...Νιρβανα τοτε επειδη οι τιμες ηταν χαμηλοτερες; ξερεις ποσο ηταν το μεροκαματο (βασικο) το 1970, που πηρα το πρωτο μου; 100δρχ. Συγκρινετε τιμες και αναλογιες.
το άρθρο δεν ασχολείται με τιμές.
Ούτε εκεί πάει η νιρβάνα.

Το άρθρο ασχολείται με το hifi και μας δείχνει πως από τα ράδια και τα γραμμόφωνα ο κόσμος άρχισε να σκεφτεται για υψηλή πιστότητα.
Και η νιρβάνα είναι μεταφορική σχετικά με το πως ονειρευονταν την πιστότητα τότε με αυτό που κυνηγάει σήμερα
 
Το cec δεν ήταν τόσο χάλια. Απλά τότε ο κόσμος περνούσε στα separates και ήταν μόδα. Μην ξεχνάμε ότι πέρασαν 60 χρόνια για ξεφύγουμε από την "κατάρα" made in japan και την κατάρα made in prc/china και μπορείς σήμερα να πάρεις τάξη Δ στα 250 βατ με 150 ευρώ. Μην ξεχνάμε πόσο έκανε ένα ντεκ με ντόλμπυ το 1975 ή ένα cd player το 1985, ή ένα sacd/davd audio το 1999, που μετά τα πουλάγανε στα πανέρια. Ο όγκος της παραγωγής τραβούσε πάντα το κάρο. Να μη μιλήσουμε για τα βιντεο.
Το πρώτο μου mini disk κόστιζε 250000 δραχμές το 1996 και τότε ένας μισθός ικανοποιητικός ήταν 130000 ή 150000. Λίγα χρόνια αργότερα τα βρίσκαμε δώρο.
Το πρώτο discman που είχα δει σε ένα σπίτι που φιλοξενούμουνα στην Αυστρία κόστιζε τότε 750 μάρκα, όταν την ίδια χρονιά αγόρασα cd player με 200. Και φυσικά το 2000 μου δώσανε sony φορητό cd δώρο με κινητό τηλέφωνο.
Επίσης μην ξεχνάμε τα cd που τα ψωνίζαμε 20 και βάλε ευρώ το 2003 για να παίρνουμε το 2010 5.9 από το metropolis....
Αν θες κάτι να είναι φτηνό βάλτο στη γραμμή παραγωγής και πες το audio technica, αλλιώς πάρε kuzma.
Το Hitachi D980 που είχα αγοράσει κάπου στο 77-78 κόστιζε 30.000 δρχ ,λιγο παραπάνω το σετ προ τελικού της ίδιας εταιρίας .Κάπου στα 35.000 -38.000 κόστιζαν τα ηχεία Hitachi HS 530 .Βεβαια όλα αυτά παίζουν μια χαρά σήμερα .
 
Υποτίθεται ότι ζούμε σε μία εποχή που μας νοιάζει ο πλανήτης, προσπαθούμε να μην τον καταστρέψουμε, ανακυκλώνουμε...
Από την άλλη οι εταιρίες, αντί να υποστηρίξουν τα προϊόντα τους με ανταλλακτικά ώστε να έχουμε ένα πλυντήριο για 20-30 χρόνια, βάζουν ανταλλακτικά που αντέχουν 2-3 χρόνια και τα πουλάνε στο κόστος της ίδιας της συσκευής.
Και σου λέει μετά "κάνε ανακύκλωση". Λες και η Χ συσκευή είναι καλύτερα για τον πλανήτη να βρίσκεται σε έναν κάδο ανακύκλωσης μετά τα 3 χρόνια αγοράς της παρά να λειτουργεί ακόμη.
Πόσες φορές χάλασε "ο εγκέφαλος" ενός πλυντηρίου και σου λένε ότι κοστίζει όσο το μισό πλυντήριο και βάλε;
Μία πλακέτα που ζήτημα να κοστίζει 50€, τη χρεώνουν τόσο ώστε να είναι ασύμφορη η επισκευή και να σε αναγκάσουν να αγοράσεις άλλη συσκευή.
 
Αυτη τη στιγμη με 1600 ευρω (το εχω δει σε ελληνικα καταστηματα) αγοραζει καποιος τα cambridge audio lrx. Ειναι all in one ηχεια (πληρες hifi δηλαδη μονο ιντερνετ θελεις , αν παιζεις με streaming) με αποδοση απλησιαστη για την αντιστοιχη εποχη παλιοτερα ειδικα σε σχεση με την τιμη.

Το ερωτημα ειναι ποσα χρονια θα αντεξουν και ποσο επισκευασιμα ειναι. Δε το εχω ψαξει.

 
Τι ειναι hifi απο εναν ...γνώστη προς μη γνωστες.
Ουτε ταξεις Α ΑΒ Δ Τ κλπ.
Με απλά ελληνικά και απλοϊκή γραφή της εποχής

Αν έβγαινε ένα τέτοιο άρθρο σήμερα δεν θα πουλούσε ούτε ένα αντίγραφο. Οι λόγοι προφανείς:
ΤΟΤΕ:
απουσία βασικής γνώσης περί ηχοσυστημάτων, οπότε τι παραπάνω ανάλυση να έκανε; Απλοϊκά τα έγραφαν διότι ακόμα κι αυτά ακούγονταν σαν "διαστημικά νέα" για τότε.
ακριβό χόμπυ για τα περισσότερα ελληνικά σπίτια, οπότε εκ των πραγμάτων τέτοια άρθρα απευθύνονταν σε ψαγμένους.
ΤΩΡΑ:
η πληροφορία είναι άφθονη (ακόμα και στην παλάμη μας) , σε σημείο που οι τεχνικές λεπτομέρειες είναι πλέον αδιάφορες για την συντριπτική πλειοψηφία.
άπειρες επιλογές: αγοράζεις με λιγότερα χρήματα από τότε, "περισσότερο" ήχο.

Προσωπικά μόνο για νοσταλγία θα διάβαζα τέτοιο άρθρο σήμερα. Να μάθουμε τι; Τι είναι volume και tone και ισοστάθμισις ; Μηδέν χρησιμότητα για σήμερα (εξάλλου οι μισές μάρκες βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα).
Για να απαντήσω και στο τίτλο του νήματος, ήταν απλά γιατί υπήρχε ΜΟΝΟ ΕΝΑ πράγμα: το stereο (ακόμα και τα καλώδια ρεύματος τις περισσότερες φορές έβγαιναν μέσα από το μηχάνημα).

Υ.Γ. Κατά την άποψή μου σήμερα έχουμε φτάσει στο ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΚΡΟ αφού η υπερκαταναλωτική μανία και η διάθεση μεγάλων εισοδημάτων έχουν ανακαλύψει μέχρι και τις γέφυρες Ρίο-Αντίριο για τα καλώδια.
 
Last edited:
Προσωπικά μόνο για νοσταλγία θα διάβαζα τέτοιο άρθρο σήμερα. Να μάθουμε τι; Τι είναι volume και tone και ισοστάθμισις ; Μηδέν χρησιμότητα για σήμερα (εξάλλου οι μισές μάρκες βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα).
Για να απαντήσω και στο τίτλο του νήματος, ήταν απλά γιατί υπήρχε ΜΟΝΟ ΕΝΑ πράγμα: το stereο (ακόμα και τα καλώδια ρεύματος τις περισσότερες φορές έβγαιναν μέσα από το μηχάνημα).
Και για να πω την γνώμη σήμερα έχουμε φτάσει στο ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΚΡΟ αφού η υπερκαταναλωτική μανία και η διάθεση μεγάλων εισοδημάτων έχουν ανακαλύψει μέχρι και τις γέφυρες Ρίο-Αντίριο για τα κακαλώδια.
Το αρθρο δεν ειναι για να το διαβάσεις σημερα.
Αλλα για να θυμηθείς τι διαβαζες τοτε και πως ηταν τοτε η ζωη
 
Στις μέρες το υλικό είναι:

Φτηνότερο
Χρόνια τώρα. Αρχικά με τη είσοδο των Ιαπώνων την δεκαετία του 60 που εκτόπισαν σε μεγάλο βαθμό Αμερικανούς και Ευρωπαίους,
αλλά στην συνέχεια έγιναν και αυτοί ακριβοί (και ποιοτικοί). Τα τελευταία 20 χρόνια είδαμε την είσοδο των Κινέζων, που τους εκτόπισαν όλους.

Με καλύτερη επίδοση
Υπάρχει μικρή έως μεγάλη διαφορά, σαν αποτέλεσμα της καλύτερης γνώσης και της τεχνολογικής εξέλιξης, πράγματα φυσικά και αναμενόμενα.

Περιορισμένου χρόνου λειτουργίας
Σε μεγάλο βαθμό δεν επισκευάζονται, η τεκμηρίωση είναι ανύπαρκτη και η πρόσβαση στο υλικό δύσκολη, απαιτώντας συχνά εξειδικευμένα εργαλεία.
Αν είναι και software depended, βράστα.....
Το οικολογικό ενδιαφέρον μοιάζει με απάτη και το χειρότερο είναι πως απαξιώνει την ευαισθησία του κόσμου για περιβάλλον.

Εφήμερο και στην καλύτερη περίπτωση με συμπαθητικό design.
Το παρατάς ακόμα και αν δουλεύει, διότι δείχνει ήδη ξεπερασμένο στη διετία - τριετία.
Κανένας δεν θα σχεδιάσει στις μέρες μας ένα B&O 4004* αν δεν πιστεύει πως θα κρατήσει μια ζωή.

* το δικό μου δουλεύει ακόμα μια χαρά μετά από 50 χρόνια. (με απλό service, καθαρισμό, λίπανση μηχανικών μερών και ιμάντα).
 
Για να μην μιλήσουμε για το αηδιαστικό γεγονός,ότι μεγάλες εταιρείες (ΗΡ) βγάζουν συσκευές με ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΈΝΗ διάρκεια ζωής.

Και φυσικά το γεγονός ότι έχουν κρυμμένη στα συρτάρια τους την τεχνογνωσία και την προσφέρουν με το σταγονόμετρο,για να μας έχουν συνέχεια στην τσίλια και στην εκταμίευση 🤬
 
Το CEC δεν θα λειτουργούσε μετά από λίγα χρόνια αν δεν ήμουν από πάνω του..

Και αν λειτουργεί μέχρι σήμερα στο σπίτι της κόρης μου, οφείλεται πάλι σε μένα.

Την ηχητική του απόδοση δεν την σχολιάζω καν...
Ότι και να του κάνεις, κάτω του μετρίου θα είναι.
Στην κόρη και στον γαμπρό αρέσει πολύ αλλά τα παιδιά δεν είναι αξιόπιστο σημείο αναφοράς.
Παρότι off topic, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση για την C.E.C. ( ή Chuo Denki όπως αναφέρεται αλλιώς η εταιρεία).

Είναι μια ποιοτική εταιρεία, η οποία στις δεκαετίες του 70 και του 80 έφτιαχνε κυρίως φασόν πικάπ για άλλες εταιρείες, πολλές από τις οποίες είναι ονόματα - θρύλοι ( Hitachi, Pioneer, Marantz τα μικρά Micro seiki κλπ).

Για τον λόγο αυτό δεν ήταν τότε ιδιαίτερα γνωστή προς τα έξω.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Στα τέλη των 80's όταν άρχισε η παρακμή της αγοράς των πικάπ λόγω της έλευσης του cd και τα μοντέλα μέσης τιμής έγιναν σχεδόν όλα πλαστικά με βραχίονα καλαμάκι, πολλές από τις εταιρείες αυτές σταμάτησαν τις παραγγελίες στην CEC και αυτή άρχισε να βγάζει όλο και περισσότερα πικαπ με τη φίρμα της. Μόνο που τα περισσότερα από αυτά που έβγαλε ήταν ακριβώς αυτά που της έφτιαξαν το κακό όνομα. Τα πλαστικά.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχει καλά πικάπ. Πολλά από αυτά μάλιστα είναι ένα ακόμη αρκετά καλά κρυμμένο μυστικό την εποχή που οι περισσότεροι ανακαλύψαμε τα παλιά Lenco, Denon, Kenwood, Micro Seiki και τώρα πουλιούνται χρυσάφι.

Ψάξτε για παράδειγμα τα BD 3200, BD5200, BD7000 ή ακόμη και το ST930.

Και να μην ξεχάσουμε φυσικά τη φήμη που απέκτησε η εταιρεία όταν άρχισε να παράγει κάποια εκπληκτικά cd players και ακόμη πιο εκπληκτικά cd transports με ιμάντα.
 

Attachments

  • cec5200.jpg
    cec5200.jpg
    62.1 KB · Views: 17