Μα φυσικά Σπύρο, καμμιά διαφορά μεταξύ όλων των κομμάτων, άλλωστε όλα υπηρετούν τον κατάπτυστο καπιταλισμό, ενώ είναι γνωστό ότι μόνο ο σοσιαλιστικός μετ/σμός της κοινωνίας θα μας σώσει.
Μόνο που κανείς δεν μας λέει μέχρι τότε τι ακριβώς -όχι απλώς αντισταθείτε, έξω από απ´το ένα, κάτω το άλλο, όχι στο δείνα, κ.τ.λ- πρέπει να κάνουμε.
Όσες φορές στο παρελθόν απαξιώθηκε στη συνείδηση του κόσμου η αστική δημοκρατία (ναι η φαινάκη, απάτη που κρατάει δέσμιο το λαό ξεγελώντας τον) το επόμενο βήμα ήταν η εγκαθίδρυση αυταρχικών καθεστώτων:
Γερμανία τη δεκαετία του '20, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία του ´30, Ελλάδα πάλι το 67.
Τα οποία απολυταρχικά καθεστώτα, το πρώτο πράγμα που έκαναν - χωρίς εξαίρεση - ήταν να αχρηστεύσουν το κοινοβούλιο, να αδρανοποιήσουν το σύνταγμα και να αποφεύγουν τις εκλογές,
όλα αυτά δηλαδή που συνιστούν την "κοροϊδία της αστικής τάξης που παγιδεύει τους εργαζόμενους στα δίχτυα της αντίδρασης",
για να παραφράσω τους κατά τα άλλα συμπαθείς ζηλωτές της μιας και μοναδικής αλήθειας, του μόνου ορθού δρόμου, τον οποίο φυσικά εκφράζουν μόνο αυτοί, οι άλλοι όλοι είναι από προδότες του λαού μέχρι πλανημένοι ρεβιζιονιστές.
Επειδή εγώ θεωρώ ότι αυτή η κοροϊδία της αστικής δημοκρατίας είναι, όχι φυσικά τέλεια, άλλα η καλύτερη και ανθρωπινότερη μορφή κοινωνικής οργάνωσης μέχρι τώρα στον πλανήτη (συγκρίνετε τον σημερινό τρόπο ζωής του δυτικού κόσμου με οπουδήποτε αλλού, οποιαδήποτε εποχή),
όποιος θελήσει να την ανατρέψει εξωθεσμικά (είτε με τα τανκς, είτε με "επαναστατική" βία) θα με βρει σαν πολίτη μπροστά του.
Και θα θεωρήσω απόλυτα δικαιολογημένη τη χρήση νόμιμης αντιβίας, στο όνομα όλων ημών που "πλανημένοι" συμμετέχουμε στην "απάτη" της αστικής δημοκρατίας και που κανείς "επαναστάτης"-ευαγγελιστής του παραδείσου δεν κάνει τον κόπο να μας ρωτήσει.
Παντού, ιστορικά, όλοι οι "επαναστάτες"- τρομάρα τους- μόλις συγκεντρώσουν την κρίσιμη μάζα οπαδών, όπλων ή ότι άλλο, κάνουν ντου να πάρουν την εξουσία και όποιον πάρει -κυριολεκτικά-ο χάρος.
Μετά ακολουθεί περίοδος πλήρους ανομοίας (συλλαμβάνουν, δικάζουν αυτοί που με τα όπλα πήραν την εξουσία-φυσικά πάντα στο όνομα του λαού, του έθνους, της πατρίδας και άλλων ηχηρών ανύπαρκτων ιδανικών), με εκκαθάριση των αντιθέτων (Γαλλική επανάσταση, Στάλιν, Χίτλερ, Μεταξάς, Μάο και λοιποί).
Γι αυτό θα τολμούσα να προτείνω, τουλάχιστον σε όσους μοιράζονται παρόμοιες απόψεις, να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε τα στραβά, καλυτερεύοντας τους θεσμούς, υιοθετώντας νέους εν ανάγκη, αλλά σε καμμία περίπτωση να μην πέφτουμε στην παγίδα της απαξίωσης του "συστήματος".
Είναι πολύ ολισθηρός δρόμος και μέχρι τώρα έχει οδηγήσει μόνο σε συμφορές.
Αλλιώς, να ξανανοίξουμε τη συζήτηση της δεκαετίας του '70 και να βάλουμε στην κουβέντα και τη 17 Νοέμβρη, τη R.A.F τις ερυθρές ταξιαρχίες κ.λ.π
Γιατί κι αυτοί το ίδιο υποστηρίζουν: Το σύστημα με εξαπατά, με καταπιέζει, άρα έχω το δικαίωμα να το ανατρέψω βίαια, μιας και εγγενώς είναι σάπιο, δεν διορθώνεται.
Εμένα πάντως, κάπου εκεί, τελειώνει η -μεγάλη- ανοχή μου γαι την άποψη του "άλλου".
Καλό βράδυ
Κωνσταντίνος
