Πτωχευουν οι τραπεζες?
- Thread starter spyrmak
- Start date
-Γιώργος-
Supreme Member
Πέρασε από την αμερικανική Γερουσία το "σχέδιο διάσωσης"
To "πράσινο φως" στη μεγαλύτερη παρέμβαση της αμερικανικής κυβέρνησης στις αγορές από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης έδωσε η Γερουσία το βράδυ της Τετάρτης (σε ώρα ΗΠΑ).
Η Γερουσία ενέκρινε το αναθεωρημένο "σχέδιο διάσωσης" του χρηματοπιστωτικού κλάδου των ΗΠΑ ύψους 700 δισ. δολαρίων με ψήφους 74 υπέρ και 25 κατά. Το σχέδιο του υπουργού Οικονομίας των ΗΠΑ, Henry Paulson, στήριξαν 40 γερουσιαστές της παράταξης των Δημοκρατικών, 33 των Ρεπουμπλικανών, καθώς και ο ανεξάρτητος γερουσιαστής Joe Lieberman. Oι δύο υποψήφιοι για την προεδρία των ΗΠΑ, Barack Obama και John McCain, επέστρεψαν εσπευσμένα στην Ουάσιγκτον για να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία του σχεδίου, το οποίο απορρίφθηκε -αιφνιδιάζοντας αγορές, επενδυτές, οικονομολόγους και πολιτικούς- στην αρχική μορφή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων αναμένεται να ψηφίσει το αναθεωρημένο σχέδιο την Παρασκευή. Το σχέδιο τροποποιήθηκε ούτως ώστε να καταφέρει να κερδίσει τις ψήφους επιπλέον 13 βουλευτών που χρειάζεται για να πάρει την έγκριση της Βουλής των Αντιπροσώπων, οι οποίοι το απέρριψαν φοβούμενοι το πολιτικό κόστος πέντε εβδομάδες πριν τις εκλογές στις ΗΠΑ.
capital.gr
To "πράσινο φως" στη μεγαλύτερη παρέμβαση της αμερικανικής κυβέρνησης στις αγορές από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης έδωσε η Γερουσία το βράδυ της Τετάρτης (σε ώρα ΗΠΑ).
Η Γερουσία ενέκρινε το αναθεωρημένο "σχέδιο διάσωσης" του χρηματοπιστωτικού κλάδου των ΗΠΑ ύψους 700 δισ. δολαρίων με ψήφους 74 υπέρ και 25 κατά. Το σχέδιο του υπουργού Οικονομίας των ΗΠΑ, Henry Paulson, στήριξαν 40 γερουσιαστές της παράταξης των Δημοκρατικών, 33 των Ρεπουμπλικανών, καθώς και ο ανεξάρτητος γερουσιαστής Joe Lieberman. Oι δύο υποψήφιοι για την προεδρία των ΗΠΑ, Barack Obama και John McCain, επέστρεψαν εσπευσμένα στην Ουάσιγκτον για να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία του σχεδίου, το οποίο απορρίφθηκε -αιφνιδιάζοντας αγορές, επενδυτές, οικονομολόγους και πολιτικούς- στην αρχική μορφή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων αναμένεται να ψηφίσει το αναθεωρημένο σχέδιο την Παρασκευή. Το σχέδιο τροποποιήθηκε ούτως ώστε να καταφέρει να κερδίσει τις ψήφους επιπλέον 13 βουλευτών που χρειάζεται για να πάρει την έγκριση της Βουλής των Αντιπροσώπων, οι οποίοι το απέρριψαν φοβούμενοι το πολιτικό κόστος πέντε εβδομάδες πριν τις εκλογές στις ΗΠΑ.
capital.gr
Αμερικανικά σπίτια από τραπουλόχαρτα (άρθρο του Τζόζεφ Στίγκλιτζ)
Το να αποδεικνύεται ότι έχεις δίκιο δεν είναι πάντα ευχάριστο. Για πολλά χρόνια υποστήριζα ότι η οικονομία της Αμερικής στηριζόταν στη φούσκα της αγοράς κατοικιών, η οποία αντικατέστησε τη φούσκα του χρηματιστηρίου της δεκαετίας του 1990.
Όμως καμία φούσκα δεν διαρκεί για πάντα. Με τα μεσαία εισοδήματα στις ΗΠΑ να έχουν βαλτώσει, το πορτοφόλι των Αμερικανών δεν θα μπορούσε να αντέξει ακριβότερα σπίτια.
Όπως πολύ χαρακτηριστικά το έθεσε ένας από τους προκατόχους μου στη θέση του Προέδρου του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων των ΗΠΑ, «ό,τι δεν είναι βιώσιμο δεν επιβιώνει». Οι οικονομολόγοι, σε αντίθεση με όσους ζουν στοιχηματίζοντας σε μετοχές, δεν διατείνονται ότι μπορούν να προβλέψουν την ημέρα που θα γίνει το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών, ακόμη περισσότερο να εντοπίσουν το γεγονός που θα γκρεμίσει τον πύργο από τραπουλόχαρτα. Οι δομές είναι συστηματικές και ξεδιπλώνονται σταδιακά και οδυνηρά με την πάροδο του χρόνου.
Υπάρχει ένα μακροοικονομικό και ένα μικροοικονομικό σενάριο. Το μακροοικονομικό σενάριο είναι απλό, πλην όμως δραματικό. Κάποιοι, παρακολουθώντας το κραχ στην αγορά μειωμένων εξασφαλίσεων (subprime) καθησυχάζουν «Μην ανησυχείτε, το πρόβλημα είναι μόνο στον κλάδο ακινήτων». Έτσι, όμως, παραβλέπεται ο βασικός ρόλος που έχει παίξει η αγορά κατοικιών στην πρόσφατη πορεία της αμερικανικής οικονομίας, καθώς τα δύο τρίτα έως τρίτα τέταρτα της ανάπτυξης των τελευταίων ετών οφείλονταν στις άμεσες επενδύσεις στην αγορά ακινήτων και στα χρήματα που προήλθαν από τις κατοικίες μετά από αναχρηματοδότηση των ενυπόθηκων δανείων.
Η εκτίναξη στις τιμές των κατοικιών τόνωσε την αυτοπεποίθηση –και την τσέπη– των Αμερικανών και τους ώθησε να ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα βγάζουν. Το πρωτοφανές ποσοστό αποταμιεύσεων των αμερικανικών νοικοκυριών, από αρνητικό έως μηδενικό, παρέπεμπε στη Μεγάλη Ύφεση.
Με την αύξηση των επιτοκίων να ασκεί πιέσεις στις τιμές των κατοικιών, τα παιχνίδια τελείωσαν. Καθώς η Αμερική κινείται σε ένα ποσοστό αποταμιεύσεων της τάξεως του 4%, για παράδειγμα, (χαμηλό και πάλι για τα κανονικά επίπεδα), η συνολική ζήτηση θα εξασθενίσει και μαζί με αυτή και η οικονομία.
Το μικροοικονομικό σενάριο είναι πιο δραματικό. Τα χαμηλά επίπεδα-ρεκόρ των επιτοκίων τα έτη 2001, 2002 και 2003 δεν έδωσαν κίνητρο στους Αμερικανούς για μεγαλύτερες επενδύσεις –υπήρχε ήδη υπερβάλλουσα δυναμικότητα. Αντ’ αυτού, το εύκολο χρήμα ήταν μια ένεση για την οικονομία , καθώς ώθησαν τα νοικοκυριά να αναχρηματοδοτούν τα ενυπόθηκα δάνειά τους και να ξοδεύουν μέρος του κεφαλαίου τους.
Το να δανείζεσαι για να κάνεις μια επένδυση, η οποία θα ενδυναμώσει τους ισολογισμούς, είναι ένα πράγμα και το να δανείζεσαι για να χρηματοδοτείς διακοπές ή καταναλωτικά όργια είναι άλλο πράγμα. Κι όμως, προς αυτή την κατεύθυνση έσπρωξε ο Άλαν Γκρίσπαν τους Αμερικανούς. Όταν τα ενυπόθηκα δάνεια δεν ήταν αρκετά «τονωτικά» για την αγορά, τους παρότρυνε να λάβουν ενυπόθηκα δάνεια μεταβλητού επιτοκίου, σε μια εποχή που τα επιτόκια δεν θα μπορούσαν παρά να ανέβουν.
Η παγκοσμιοποίηση συνεπάγεται ότι το πρόβλημα της αγοράς ενυπόθηκων δανείων στην Αμερική θα έχει παγκόσμιο αντίκτυπο. Το πρώτο πλήγμα δέχτηκε η βρετανική τράπεζα χορήγησης στεγαστικών δανείων Northern Rock. Η Αμερική κατάφερε να μετακυλήσει τα επισφαλή ενυπόθηκα δάνεια αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων σε επενδυτές (συμπεριλαμβανομένων τραπεζών) σε όλο τον κόσμο. Με αυτό τον τρόπο, «έθαψαν» τα επισφαλή ενυπόθηκα δάνεια σε σύνθετα μέσα, και τα έθαψαν τόσο βαθιά που κανείς δεν γνώριζε ακριβώς το βαθμό της επισφάλειάς τους ούτε μπορούσε να τα ανατιμολογήσει άμεσα. Εν όψει της αβεβαιότητας αυτής, οι αγορές «πάγωσαν».
Στις χρηματοοικονομικές αγορές, οι οπαδοί της ελεύθερης αγοράς έχασαν προσωρινά την πίστη τους. Για το καλό του συνόλου (φυσικά, και ποτέ για το δικό τους ατομικό συμφέρον), υποστήριξαν ότι είναι απαραίτητη μια επέμβαση διάσωσης. Και ενώ το Υπουργείο Οικονομικών των Η.Π.Α. και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποιούσαν τις αγορές της Ανατολικής Ασίας που αντιμετώπιζαν χρηματοοικονομικές κρίσεις δέκα χρόνια νωρίτερα για τους κινδύνους των επεμβάσεων διάσωσης και τους συμβούλευαν να μην αυξήσουν τα επιτόκια, οι Η.Π.Α. ως δάσκαλος που δίδασκε για τις επιπτώσεις του ηθικού κινδύνου και νόμο δεν εκράτει, προχώρησαν στην εξαγορά εκατομμυρίων ανυπόθηκων δανείων και στη μείωση των επιτοκίων.
Ωστόσο, η πτώση των επιτοκίων οδήγησε σε αύξηση των μεσοπρόθεσμων επιτοκίων, τα οποία εμφανίζουν μεγαλύτερο βαθμό συσχέτισης με την αγορά ενυπόθηκων δανείων, ίσως εξαιτίας των εντεινόμενων ανησυχιών σχετικά με τις πληθωριστικές πιέσεις. Θα είχε, ενδεχομένως, νόημα οι κεντρικές τράπεζες (ή η Fannie Mae, η εταιρεία ενυπόθηκων δανείων με τις μεγαλύτερες κρατικές επιχορηγήσεις στην Αμερική) να αγοράσουν χρεόγραφα που προέρχονται από την τιτλοποίηση ενυπόθηκων δανείων προκειμένου να διοχετεύσουν ρευστότητα στην αγορά. Αλλά αυτοί από τους οποίους αγοράζουν τα χρεόγραφα αυτά θα πρέπει να τους παρέχουν εξασφαλίσεις, ώστε να μην αναγκαστεί το κοινό να πληρώσει το τίμημα των κακών επενδυτικών αποφάσεων. Οι μέτοχοι στις τράπεζες δεν πρέπει να τη «βγάζουν» φτηνά.
Η τιτλοποίηση, με όλα της τα πλεονεκτήματα σε επίπεδο διασποράς κινδύνων, παρουσιάζει τρία προβλήματα των οποίων οι επιπτώσεις δεν είναι δυνατό να εκτιμηθούν πλήρως. Παρότι χάρη σε αυτή το πλήγμα που δέχθηκαν οι αμερικανικές τράπεζες δεν ήταν τόσο ισχυρό όσο θα ήταν σε άλλη περίπτωση, οι κακές πρακτικές δανειοδότησης της Αμερικής έχουν παγκόσμιο αντίκτυπο.
Επιπλέον, η τιτλοποίηση οδήγησε σε «κακή» δανειοδότηση: τα παλιά χρόνια, οι τράπεζες που δημιουργούσαν τα επισφαλή δάνεια υπόκειντο και τις συνέπειες –στον κόσμο της τιτλοποίησης, όμως, οι υπεύθυνοι του κακού «πασάρουν» τα δάνεια στους άλλους. (Όπως θα έλεγαν και οι οικονομολόγοι, εντάθηκαν τα προβλήματα ασύμμετρης πληροφόρησης).
Τα παλιά χρόνια, όταν οι δανειολήπτες αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους, γινόταν αναδιάρθρωση των ενυπόθηκων δανείων –η επιβολή κατάσχεσης δεν ήταν θεμιτή ούτε για το δανειολήπτη ούτε για το δανειοδότη. Η τιτλοποίηση έκανε την αναδιάρθρωση χρέους δυσκολότερη, αν όχι αδύνατη.
Τα θύματα των «ληστρικών» δανειοδοτών είναι αυτά που χρειάζονται τη συνδρομή του κράτους. Με το στεγαστικό δάνειο να ανέρχεται στο 95% της αξίας της κατοικίας ή παραπάνω, η αναδιάρθρωση του δανείου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Αυτό που χρειάζεται είναι να δοθεί στα υπερχρεωμένα άτομα η ευκαιρία να κάνουν μια καινούργια αρχή μέσω της δυνατότητας επισπευσμένης αποπληρωμής –για παράδειγμα, μια ειδική διάταξη κατά της χρεωκοπίας που θα δίνει τη δυνατότητα το 75% των κεφαλαίων που δαπανήθηκαν στην κατοικία να αποπληρωθεί από τους δανειολήπτες και το υπόλοιπο να το επωμισθούν οι δανειοδότες.
Είναι πολλά τα μαθήματα που πρέπει να πάρει η Αμερική και ο υπόλοιπος κόσμος –μεταξύ αυτών η εντονότερη ανάγκη για πιο αυστηρό έλεγχο του χρηματοοικονομικού κλάδου, και συγκεκριμένα η μεγαλύτερη προστασία κατά της ληστρικής δανειοδότησης, καθώς, φυσικά, και η μεγαλύτερη διαφάνεια.
Ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ είναι νομπελίστας οικονομολόγος. Το τελευταίο του βιβλίο έχει τίτλο «Η μεγάλη αυταπάτη».
Το να αποδεικνύεται ότι έχεις δίκιο δεν είναι πάντα ευχάριστο. Για πολλά χρόνια υποστήριζα ότι η οικονομία της Αμερικής στηριζόταν στη φούσκα της αγοράς κατοικιών, η οποία αντικατέστησε τη φούσκα του χρηματιστηρίου της δεκαετίας του 1990.
Όμως καμία φούσκα δεν διαρκεί για πάντα. Με τα μεσαία εισοδήματα στις ΗΠΑ να έχουν βαλτώσει, το πορτοφόλι των Αμερικανών δεν θα μπορούσε να αντέξει ακριβότερα σπίτια.
Όπως πολύ χαρακτηριστικά το έθεσε ένας από τους προκατόχους μου στη θέση του Προέδρου του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων των ΗΠΑ, «ό,τι δεν είναι βιώσιμο δεν επιβιώνει». Οι οικονομολόγοι, σε αντίθεση με όσους ζουν στοιχηματίζοντας σε μετοχές, δεν διατείνονται ότι μπορούν να προβλέψουν την ημέρα που θα γίνει το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών, ακόμη περισσότερο να εντοπίσουν το γεγονός που θα γκρεμίσει τον πύργο από τραπουλόχαρτα. Οι δομές είναι συστηματικές και ξεδιπλώνονται σταδιακά και οδυνηρά με την πάροδο του χρόνου.
Υπάρχει ένα μακροοικονομικό και ένα μικροοικονομικό σενάριο. Το μακροοικονομικό σενάριο είναι απλό, πλην όμως δραματικό. Κάποιοι, παρακολουθώντας το κραχ στην αγορά μειωμένων εξασφαλίσεων (subprime) καθησυχάζουν «Μην ανησυχείτε, το πρόβλημα είναι μόνο στον κλάδο ακινήτων». Έτσι, όμως, παραβλέπεται ο βασικός ρόλος που έχει παίξει η αγορά κατοικιών στην πρόσφατη πορεία της αμερικανικής οικονομίας, καθώς τα δύο τρίτα έως τρίτα τέταρτα της ανάπτυξης των τελευταίων ετών οφείλονταν στις άμεσες επενδύσεις στην αγορά ακινήτων και στα χρήματα που προήλθαν από τις κατοικίες μετά από αναχρηματοδότηση των ενυπόθηκων δανείων.
Η εκτίναξη στις τιμές των κατοικιών τόνωσε την αυτοπεποίθηση –και την τσέπη– των Αμερικανών και τους ώθησε να ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα βγάζουν. Το πρωτοφανές ποσοστό αποταμιεύσεων των αμερικανικών νοικοκυριών, από αρνητικό έως μηδενικό, παρέπεμπε στη Μεγάλη Ύφεση.
Με την αύξηση των επιτοκίων να ασκεί πιέσεις στις τιμές των κατοικιών, τα παιχνίδια τελείωσαν. Καθώς η Αμερική κινείται σε ένα ποσοστό αποταμιεύσεων της τάξεως του 4%, για παράδειγμα, (χαμηλό και πάλι για τα κανονικά επίπεδα), η συνολική ζήτηση θα εξασθενίσει και μαζί με αυτή και η οικονομία.
Το μικροοικονομικό σενάριο είναι πιο δραματικό. Τα χαμηλά επίπεδα-ρεκόρ των επιτοκίων τα έτη 2001, 2002 και 2003 δεν έδωσαν κίνητρο στους Αμερικανούς για μεγαλύτερες επενδύσεις –υπήρχε ήδη υπερβάλλουσα δυναμικότητα. Αντ’ αυτού, το εύκολο χρήμα ήταν μια ένεση για την οικονομία , καθώς ώθησαν τα νοικοκυριά να αναχρηματοδοτούν τα ενυπόθηκα δάνειά τους και να ξοδεύουν μέρος του κεφαλαίου τους.
Το να δανείζεσαι για να κάνεις μια επένδυση, η οποία θα ενδυναμώσει τους ισολογισμούς, είναι ένα πράγμα και το να δανείζεσαι για να χρηματοδοτείς διακοπές ή καταναλωτικά όργια είναι άλλο πράγμα. Κι όμως, προς αυτή την κατεύθυνση έσπρωξε ο Άλαν Γκρίσπαν τους Αμερικανούς. Όταν τα ενυπόθηκα δάνεια δεν ήταν αρκετά «τονωτικά» για την αγορά, τους παρότρυνε να λάβουν ενυπόθηκα δάνεια μεταβλητού επιτοκίου, σε μια εποχή που τα επιτόκια δεν θα μπορούσαν παρά να ανέβουν.
Η παγκοσμιοποίηση συνεπάγεται ότι το πρόβλημα της αγοράς ενυπόθηκων δανείων στην Αμερική θα έχει παγκόσμιο αντίκτυπο. Το πρώτο πλήγμα δέχτηκε η βρετανική τράπεζα χορήγησης στεγαστικών δανείων Northern Rock. Η Αμερική κατάφερε να μετακυλήσει τα επισφαλή ενυπόθηκα δάνεια αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων σε επενδυτές (συμπεριλαμβανομένων τραπεζών) σε όλο τον κόσμο. Με αυτό τον τρόπο, «έθαψαν» τα επισφαλή ενυπόθηκα δάνεια σε σύνθετα μέσα, και τα έθαψαν τόσο βαθιά που κανείς δεν γνώριζε ακριβώς το βαθμό της επισφάλειάς τους ούτε μπορούσε να τα ανατιμολογήσει άμεσα. Εν όψει της αβεβαιότητας αυτής, οι αγορές «πάγωσαν».
Στις χρηματοοικονομικές αγορές, οι οπαδοί της ελεύθερης αγοράς έχασαν προσωρινά την πίστη τους. Για το καλό του συνόλου (φυσικά, και ποτέ για το δικό τους ατομικό συμφέρον), υποστήριξαν ότι είναι απαραίτητη μια επέμβαση διάσωσης. Και ενώ το Υπουργείο Οικονομικών των Η.Π.Α. και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποιούσαν τις αγορές της Ανατολικής Ασίας που αντιμετώπιζαν χρηματοοικονομικές κρίσεις δέκα χρόνια νωρίτερα για τους κινδύνους των επεμβάσεων διάσωσης και τους συμβούλευαν να μην αυξήσουν τα επιτόκια, οι Η.Π.Α. ως δάσκαλος που δίδασκε για τις επιπτώσεις του ηθικού κινδύνου και νόμο δεν εκράτει, προχώρησαν στην εξαγορά εκατομμυρίων ανυπόθηκων δανείων και στη μείωση των επιτοκίων.
Ωστόσο, η πτώση των επιτοκίων οδήγησε σε αύξηση των μεσοπρόθεσμων επιτοκίων, τα οποία εμφανίζουν μεγαλύτερο βαθμό συσχέτισης με την αγορά ενυπόθηκων δανείων, ίσως εξαιτίας των εντεινόμενων ανησυχιών σχετικά με τις πληθωριστικές πιέσεις. Θα είχε, ενδεχομένως, νόημα οι κεντρικές τράπεζες (ή η Fannie Mae, η εταιρεία ενυπόθηκων δανείων με τις μεγαλύτερες κρατικές επιχορηγήσεις στην Αμερική) να αγοράσουν χρεόγραφα που προέρχονται από την τιτλοποίηση ενυπόθηκων δανείων προκειμένου να διοχετεύσουν ρευστότητα στην αγορά. Αλλά αυτοί από τους οποίους αγοράζουν τα χρεόγραφα αυτά θα πρέπει να τους παρέχουν εξασφαλίσεις, ώστε να μην αναγκαστεί το κοινό να πληρώσει το τίμημα των κακών επενδυτικών αποφάσεων. Οι μέτοχοι στις τράπεζες δεν πρέπει να τη «βγάζουν» φτηνά.
Η τιτλοποίηση, με όλα της τα πλεονεκτήματα σε επίπεδο διασποράς κινδύνων, παρουσιάζει τρία προβλήματα των οποίων οι επιπτώσεις δεν είναι δυνατό να εκτιμηθούν πλήρως. Παρότι χάρη σε αυτή το πλήγμα που δέχθηκαν οι αμερικανικές τράπεζες δεν ήταν τόσο ισχυρό όσο θα ήταν σε άλλη περίπτωση, οι κακές πρακτικές δανειοδότησης της Αμερικής έχουν παγκόσμιο αντίκτυπο.
Επιπλέον, η τιτλοποίηση οδήγησε σε «κακή» δανειοδότηση: τα παλιά χρόνια, οι τράπεζες που δημιουργούσαν τα επισφαλή δάνεια υπόκειντο και τις συνέπειες –στον κόσμο της τιτλοποίησης, όμως, οι υπεύθυνοι του κακού «πασάρουν» τα δάνεια στους άλλους. (Όπως θα έλεγαν και οι οικονομολόγοι, εντάθηκαν τα προβλήματα ασύμμετρης πληροφόρησης).
Τα παλιά χρόνια, όταν οι δανειολήπτες αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους, γινόταν αναδιάρθρωση των ενυπόθηκων δανείων –η επιβολή κατάσχεσης δεν ήταν θεμιτή ούτε για το δανειολήπτη ούτε για το δανειοδότη. Η τιτλοποίηση έκανε την αναδιάρθρωση χρέους δυσκολότερη, αν όχι αδύνατη.
Τα θύματα των «ληστρικών» δανειοδοτών είναι αυτά που χρειάζονται τη συνδρομή του κράτους. Με το στεγαστικό δάνειο να ανέρχεται στο 95% της αξίας της κατοικίας ή παραπάνω, η αναδιάρθρωση του δανείου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Αυτό που χρειάζεται είναι να δοθεί στα υπερχρεωμένα άτομα η ευκαιρία να κάνουν μια καινούργια αρχή μέσω της δυνατότητας επισπευσμένης αποπληρωμής –για παράδειγμα, μια ειδική διάταξη κατά της χρεωκοπίας που θα δίνει τη δυνατότητα το 75% των κεφαλαίων που δαπανήθηκαν στην κατοικία να αποπληρωθεί από τους δανειολήπτες και το υπόλοιπο να το επωμισθούν οι δανειοδότες.
Είναι πολλά τα μαθήματα που πρέπει να πάρει η Αμερική και ο υπόλοιπος κόσμος –μεταξύ αυτών η εντονότερη ανάγκη για πιο αυστηρό έλεγχο του χρηματοοικονομικού κλάδου, και συγκεκριμένα η μεγαλύτερη προστασία κατά της ληστρικής δανειοδότησης, καθώς, φυσικά, και η μεγαλύτερη διαφάνεια.
Ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ είναι νομπελίστας οικονομολόγος. Το τελευταίο του βιβλίο έχει τίτλο «Η μεγάλη αυταπάτη».
ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ
Supreme Member
- 29 June 2006
- 4,437
Απάντηση: Re: Απάντηση: Πτωχευουν οι τραπεζες?
Το τυροβάρελο στην υπόγα δεν κάνει;
Μπα.... είναι η στάνταρ συμβουλή από Γιαννιώτη.
Η επόμενη θα είναι να κάνεις τα χρήματά σου λίρες και να τις κρύψεις σε παγούρι μέσα στη λίμνη
Το τυροβάρελο στην υπόγα δεν κάνει;
Spartiatis
AVClub Fanatic
- 3 December 2007
- 10,197
Re: Απάντηση: Re: Πτωχευουν οι τραπεζες?
Εκανα τέτοια πατάτα??????????? καί ευχαριστώ τον Λάρρυ γιά την διόρθωση!
Σαν συγνώμην σας δίνω τις σημερινές τιμές:
Ευρώ - Δολλάριο 1,3833 .............. εξακολουθεί η πτωτική τάση του Ευρώ.
Χρυσός 838,20 ............... πέφτει!
Πρώτο σχόλιο... Μην τρώς τα μηδενικά...Ο χρυσός είναι στα 870 $
Εκανα τέτοια πατάτα??????????? καί ευχαριστώ τον Λάρρυ γιά την διόρθωση!
Σαν συγνώμην σας δίνω τις σημερινές τιμές:
Ευρώ - Δολλάριο 1,3833 .............. εξακολουθεί η πτωτική τάση του Ευρώ.
Χρυσός 838,20 ............... πέφτει!
Γιάννης Μακρής
AVClub Enthusiast
Έτσι νόμιζαν πολλοί....
Φυσικά είναι στα σχέδια η παναμερικανική ένωση, αρκετά χρόνια τώρα, για αυτό και ενας καινούριος αυτοκινητόδρομος που τελείωσε πριν 1-2 χρόνια και ενώνει Μεξικό-ΗΠΑ-Καναδά.Φυσικά τα εμπορεύματα περνάνε free από φόρους, χωρίς σύνορα, κλπ....
Για ποιο λόγο άλλωστε???
Γιάννης Μακρής
AVClub Enthusiast
επι του θέματος, την Μ@λ@κια την ακουσατε????
καλυπτει,λέει,πλήρως κάθε καταθετικό λογαριασμό το κράτος.
αν ημουν τραπεζίτης,
θα τα μάζευα όλα και θα την εκανα εν μέσω βιρτουαλ κραχ.
και θα αφηνα την γιαγιούλα να πληρώσει με 25% ΦΠΑ το ψωμί της για να καλυφθουν οι καταθέτες μου.
ΜΑ ΤΟΣΟ ΠΙΑ ΛΑΛΑΚΕΣ ΕΙΝΑΙ?
καλυπτει,λέει,πλήρως κάθε καταθετικό λογαριασμό το κράτος.
αν ημουν τραπεζίτης,
θα τα μάζευα όλα και θα την εκανα εν μέσω βιρτουαλ κραχ.
και θα αφηνα την γιαγιούλα να πληρώσει με 25% ΦΠΑ το ψωμί της για να καλυφθουν οι καταθέτες μου.
ΜΑ ΤΟΣΟ ΠΙΑ ΛΑΛΑΚΕΣ ΕΙΝΑΙ?
Τις τελευταιες μερες εχω κραξει αρκετους γνωστους και φιλους, που μου μεταφερουν "εμπιστευτικα" πληροφοριες για τρεις μεγαλες ελληνικες τραπεζες οι οποιες ειναι, λεει, ετοιμες να "κλεισουν". Οταν τους ρωταω απο που το εμαθαν η απαντηση ειναι παντα η ιδια. Το εμαθα απο καποιον που το εμαθε απο καποιον αλλο που ειναι "μεσα στα πραγματα"...
Ελπιζω να βγω δικαιωμενος για την αρνηση μου να τρομοκρατηθω
Ελπιζω να βγω δικαιωμενος για την αρνηση μου να τρομοκρατηθω
Μπελλος Ευαγγελος
Supreme Member
Απάντηση: Re: Πτωχευουν οι τραπεζες?
Να τρομοκρατηθεις λιγακι !
το οτι βγαινει ο καθε καραγκιοζης αρχηγος κρατους οπως πχ, εδω η Μερκελ και λενε οτι ολα πανε υπο ελενχο για να μην ορμηξει ο κοσμος και μαζεψει το χρημα απο τις τραπεζες και πεσουν οι Τραπεζες με τη μια στο γρεμο ... ειναι αυτονοητος ο λογος που το κανουν ...
τωρα αν θα χασει καποιος τα χρηματα του αμα τους ακουσει ειναι αλλο καπελο!
η Λυση ειναι :
Οποιος εχει λεφτα τα περνει απο την Τραπεζα και αγοραζει Γη η Ακινητα ..ΤΩΡΑ ομως !
οχι μετα απο μηνες....
Να τρομοκρατηθεις λιγακι !
το οτι βγαινει ο καθε καραγκιοζης αρχηγος κρατους οπως πχ, εδω η Μερκελ και λενε οτι ολα πανε υπο ελενχο για να μην ορμηξει ο κοσμος και μαζεψει το χρημα απο τις τραπεζες και πεσουν οι Τραπεζες με τη μια στο γρεμο ... ειναι αυτονοητος ο λογος που το κανουν ...
τωρα αν θα χασει καποιος τα χρηματα του αμα τους ακουσει ειναι αλλο καπελο!
η Λυση ειναι :
Οποιος εχει λεφτα τα περνει απο την Τραπεζα και αγοραζει Γη η Ακινητα ..ΤΩΡΑ ομως !
οχι μετα απο μηνες....
-Γιώργος-
Supreme Member
Χωρίς να έχω ειδικές γνώσεις, η εντύπωση μου είναι πως τα χειρότερα πέρασαν και πως τώρα βιώνουμε την "αβεβαιότητα" της επόμενης μέρας και τις μετασεισμικές δονήσεις. Κάποιοι παίχτες μίκρυναν ή εξαφανίστηκαν, κάποιοι άλλοι μεγάλωσαν και η ζωή συνεχίζεται.
Τα παραπάνω σε επίπεδο εταιριών. Τα καθημερινά οικονομικά προβλήματα του μέσου πολίτη, είναι άλλη κουβέντα (σχετική φυσικά).
Τα παραπάνω σε επίπεδο εταιριών. Τα καθημερινά οικονομικά προβλήματα του μέσου πολίτη, είναι άλλη κουβέντα (σχετική φυσικά).
Γιάννης Μακρής
AVClub Enthusiast
Δεν θα ενισταμεν εαν δεν διαβεβαίωναν οτι εγγυωνται το 100% κάθε κατάθεσης.
Στην Τηλεόραση του αντεννα ο δημοσιογράφος που ασχολειται με το χρηματιστήριο (να με συγχωρεσει που δεν συγκράτησα το όνομα του ) διαβεβαιωσε οτι η κυβέρνηση εγγυάται ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ των καταθέσεων.
εξ ολοκλήρου.
Απάντηση: Re: Πτωχευουν οι τραπεζες?
Πώς το εγγυάται δηλαδή; Στα λόγια; Ξέρεις μέχρι σήμερα πόσες λεκτικές "εγγυήσεις" έχουμε φάει στη μάπα απ' όλους;
Στα χαρτιά, κι αυτά είναι που μετράνε, ισχύει το 20,000. Λένε οτι ίσως το κάνουνε 30.000 (την στιγμή που στην Αμερική συζητάνε να αυξήσουν το ποσό από 100.000 $ σε 250.000 $).
Πώς το εγγυάται δηλαδή; Στα λόγια; Ξέρεις μέχρι σήμερα πόσες λεκτικές "εγγυήσεις" έχουμε φάει στη μάπα απ' όλους;
Στα χαρτιά, κι αυτά είναι που μετράνε, ισχύει το 20,000. Λένε οτι ίσως το κάνουνε 30.000 (την στιγμή που στην Αμερική συζητάνε να αυξήσουν το ποσό από 100.000 $ σε 250.000 $).
ποιες Τρεις τραπεζες θα κλεισουν? (πτωχευσουν?)
και μαλιστα μεγαλες?
μη λετε τετοια τωρα :vroam::blink:
(και τα καναλια ασχολουνται με αλλα...)
αμα ειναι να πτωχευσουν και μαλιστα οχι μια αλλα τρεις!
τραπεζες...
Last edited:
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα πάρτι στην ιστορία του καπιταλισμού. Αν όχι για το μεγαλύτερο.
Και όταν λέμε πάρτι, εννοούμε ένα και μοναδικό πράγμα: το μεγαλύτερο πλιάτσικο στην ιστορία των εθνών.
Και όταν λέμε πάρτι, εννοούμε ένα και μοναδικό πράγμα: το μεγαλύτερο πλιάτσικο στην ιστορία των εθνών.
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Ανακριβεια το οτι "...θα τα δανειστει απο τις τράπεζες". Η ολη ιστορια γινεται για παροχη ρευστού στις τραπεζες, οποτε τα χρηματα θα καταβληθουν σε μετρητα...
Απο εκει και περα, δεν υπηρχε καν διλημα: εαν καποιες απο αυτες αφήνονταν στη χρεωκοπία, οι επιπτώσεις θα ηταν απίστευτες. Στην Ελλαδα, εχουμε την τυχη να εγγυάται το Δημοσιο τις συνταξεις. Σε μεγαλο μερος του -λεγομενου- 'Δυτικού Κόσμου' οι κρατικες συνταξεις είναι είτε ανύπαρκτες, είτε κατω απο τα ορια της φτωχειας. Αναπόφευκτα, ο κοσμος είτε εργάζεται μεχρι να πεθανει, είτε επιλέγει προγράμματα ιδιωτικών φορέων...
Ωραιο να κρίνουμε το δίκαιο έξω απο το χορό, αλλά αν έκλεινε το ΙΚΑ εκτός εαν το κράτος χρηματοδοτούσε, θα είχαμε την ίδια αποψη? (φυσικα το ΙΚΑ ειναι ετσι κι αλλιώς κρατικο, οποτε η αναλογία περιορίζεται μονο στον αριθμό ασφαλισμένων)
Αυτο το κομμάτι που αναφέρω, αφορά ενα μέρος του προβλήματος. Αυτο που ξεφεύγει απο τα ΜΜΕ, ειναι πως το θέμα δεν αφορα μονο ιδιωτικές τραπεζες καποιον τυχάρπαστων καπιταλ(η)στών...
Απο εκει και περα, δεν υπηρχε καν διλημα: εαν καποιες απο αυτες αφήνονταν στη χρεωκοπία, οι επιπτώσεις θα ηταν απίστευτες. Στην Ελλαδα, εχουμε την τυχη να εγγυάται το Δημοσιο τις συνταξεις. Σε μεγαλο μερος του -λεγομενου- 'Δυτικού Κόσμου' οι κρατικες συνταξεις είναι είτε ανύπαρκτες, είτε κατω απο τα ορια της φτωχειας. Αναπόφευκτα, ο κοσμος είτε εργάζεται μεχρι να πεθανει, είτε επιλέγει προγράμματα ιδιωτικών φορέων...
Ωραιο να κρίνουμε το δίκαιο έξω απο το χορό, αλλά αν έκλεινε το ΙΚΑ εκτός εαν το κράτος χρηματοδοτούσε, θα είχαμε την ίδια αποψη? (φυσικα το ΙΚΑ ειναι ετσι κι αλλιώς κρατικο, οποτε η αναλογία περιορίζεται μονο στον αριθμό ασφαλισμένων)
Αυτο το κομμάτι που αναφέρω, αφορά ενα μέρος του προβλήματος. Αυτο που ξεφεύγει απο τα ΜΜΕ, ειναι πως το θέμα δεν αφορα μονο ιδιωτικές τραπεζες καποιον τυχάρπαστων καπιταλ(η)στών...
Re: Απάντηση: Re: Πτωχευουν οι τραπεζες?
Εχεις υποψη σου τι θα γινει αν ΟΛΟΙ μας παμε και τραβηξουμε τα λεφτα απο τις τραπεζες? Δεν ειναι λογικο λοιπον να βγαινουν και να λενε οτι δεν υπαρχει τοσο σοβαρο προβλημα?
Και για ποια γη και ακινητα μιλας ΤΩΡΑ? Οι τιμες δεν αρχισαν να πεφτουν ακομα. Η κριση των ακινητων στην Ευρωπη θα ξεκινησει στους επομενους 3-6 μηνες. Τοτε θα ειναι η καταλληλη ευκαιρια για αγορα ακινητων/γης.
Εχεις υποψη σου τι θα γινει αν ΟΛΟΙ μας παμε και τραβηξουμε τα λεφτα απο τις τραπεζες? Δεν ειναι λογικο λοιπον να βγαινουν και να λενε οτι δεν υπαρχει τοσο σοβαρο προβλημα?
Και για ποια γη και ακινητα μιλας ΤΩΡΑ? Οι τιμες δεν αρχισαν να πεφτουν ακομα. Η κριση των ακινητων στην Ευρωπη θα ξεκινησει στους επομενους 3-6 μηνες. Τοτε θα ειναι η καταλληλη ευκαιρια για αγορα ακινητων/γης.