Σήμερα, και για να μπεί καλά ο εργατικός μήνας, είπα να τον τιμήσω.
Έκανα κάποιες επισκευές/μερεμέτια που όλο τα ανέβαλα κι όλο τα έριχνα πίσω με το «αύριο» και «αύριο».
Μαζί με όλα τα υπόλοιπα έφτιαξα και το ψαλίδι της
Wiha που μου είχε σπάσει.
Είχα δοκιμάσει πρίν κάποιες μέρες με κόλλα δύο συστατικών αλλά τζίφος, στο πρώτο ζόρι τίναξε τα πέταλα.
Έτσι αποφάσισα να του βάλω νάρθηκα.
Λίγο δύσκολο γιατί το μέταλλο είναι πολύ σκληρό και ταυτόχρονα λεπτό, κι αυτό θα με δυσκόλευε στο άνοιγμα της τρύπας η οποία θα έπρεπε να είναι και απόλυτα παράλληλη για ευνόητους λόγους.
Κι εδώ πιάνει δουλειά ο τόρνος, το απόλυτο εργαλείο για τέτοιες τσαχπινιές….
Από τη στιγμή που έγιναν οι τρύπες τα υπόλοιπα ήταν εύκολα.
Απλή συναρμολόγηση.


Και κάτι άλλο…
Αυτές οι πλαστικές δερματίνες του
Temu, χωρίς να ξέρω σε βάθος χρόνου τι αντοχή έχουν, μου φαίνονται πολύ χρηστικές και δουλεύονται πολύ εύκολα.
Εδώ μια επισκευή ενός σκαμπό που λόγω φθοράς ήταν για πέταμα.
