Σε ποιο θέατρο πήγαμε

Έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για "Το πάρτυ της ζωής μου" με τη Ράντου αλλά είναι μονίμως Sold out.
Δεν ξέρω αν αξίζει βέβαια που το κυνηγάω. :D
Καλημέρα,

μια απο τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δει. Τρομερή ερμηνεία η Ράντου.

Keep trying...
 
  • Like
Reactions: Tzimisce
To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.







Ειχα χρονια να ακουσω για το ζευγαρι Ληναιος-Φωτιου ισως το πιο επιδραστικο ζευγος καλλιτεχνων που επηρεασε την σκηνη του θεατρου απο την δεκαετια του 70.

Τρομερα συγκινητικη στιγμη



linais-fotioyprofil-omorfo2017.jpg
linaios-fotioy-foyagie-2019-rotated.jpg





"Χωρισε" το μεγαλο ζευγαρι του Ελληνικου θεατρου....

 
Εφέτος είχαμε καλές παραστάσεις έργων του Ίψεν. Τελευταίο ήταν ο <Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν> που είδα εχθές στο θέατρο Ακλκμήνη. Πληροφορήθηκα ότι οι παραστάσεις θα επαναληφθούν και τον επόμενο Οκτώβριο.
Στο σπουδαίο αυτό έργο εν συντομία ο έκπτωτος ποια μεγάλο τραπεζίτης ζει σε απομόνωση με την γυναίκα του όταν τους επισκέπτεται η πλούσια αδελφή της γυναίκας του. Η μητέρα και η θεία (πρώτο Ιψενικό τρίγωνο η σχέση του Μπόρκμαν με την κουνιάδα του) διεκδικούν την φροντίδα του γιου του Μπόργκμαν, Έρχαρτ που έχει αναθρέψει η θεία.
Μέσα στο άρρωστο περιβάλλον του σπιτιού ανταλλάσσονται διαξιφισμοί μεταξύ τριών ανθρώπων που ο καθένας είναι στον κόσμο του. Ο νεαρός αποφασίζει να απομακρυνθεί από όλους.
Η σκηνοθεσία του Μανώλη Ιωνά αν και π.χ ενδυματολογικά παραπέμπει σε κλασσικό ανέβασμα έχει πολλά μοντέρνα μη νατουραλιστικά στοιχεία που κινούν το ενδιαφέρον.

Η δεύτερη καλή παράσταση ήταν <η κουκλίτσα> κοινώς <το κουκλόσπιτο> στο Εθνικό.

Τα μεγάλα θεατρικά έργα του παρελθόντος παραμένουν πάντα επίκαιρα και ανοιχτά σε πολλές αναγνώσεις.
 
Οι δυό παραστάσεις που ξεχώρισα φέτος στο ΚΘΒΕ ,ήταν το "Λαχταρώ" της Sarah Kane στο υπερώο του ΚΘΒΕ[
..Ενα αρκετά πρωτοποριακό έργο Εκείνο που με χαροποίησε ήταν ότι περίπου το 70% των θεατών ήταν νεαρά άτομα 30 ετών και νεότερα .
Το δεύτερο έργο ανέβηκε στη Μονή Λαζαριστών στο θεατράκι ,που χωρά περίπου 50 άτομα και ήταν το Νέκυια 20 kg.

 
Οι δυό παραστάσεις που ξεχώρισα φέτος στο ΚΘΒΕ ,ήταν το "Λαχταρώ" της Sarah Kane στο υπερώο του ΚΘΒΕ[
..Ενα αρκετά πρωτοποριακό έργο Εκείνο που με χαροποίησε ήταν ότι περίπου το 70% των θεατών ήταν νεαρά άτομα 30 ετών και νεότερα .
Το δεύτερο έργο ανέβηκε στη Μονή Λαζαριστών στο θεατράκι ,που χωρά περίπου 50 άτομα και ήταν το Νέκυια 20 kg.

Είδα εφέτος το <καθαροί ποια> της Sarah Kane σε σκηνοθεσία Καρατζά και αρχικά δεν μου άρεσε. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως ένα έργο δεν έχει story. Ακόμη και τα έργα του <παραλόγου> έχουν υπόθεση. Δεν μπορούσα να δεχθώ ότι κύριο στοιχείο μιας αφήγησης είναι η επί σκηνής παρουσίαση ακραίας βίας. Αλλά ωριμάζοντας το έργο μέσα μου είδα και μια απελπισμένη αναζήτηση τρυφερότητας που μου γέννησε την διάθεση να δω κάτι ακόμη δικό της. Θα ήθελα να δω το <Λαχταρώ>.
Ξέρω ότι κάποιοι θεατρόφιλοι έχουν αρνητική άποψη για το <καθαροί ποια>.
Για τους φίλους που μας διαβάζουν αυτοκτόνησε πριν φτάσει τριάντα ετών.