Καλημέρα,Έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για "Το πάρτυ της ζωής μου" με τη Ράντου αλλά είναι μονίμως Sold out.
Δεν ξέρω αν αξίζει βέβαια που το κυνηγάω.
μια απο τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δει. Τρομερή ερμηνεία η Ράντου.
Keep trying...
Σε ποιο θέατρο πήγαμε
- Thread starter Tzimisce
- Start date
μια απο τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δει. Τρομερή ερμηνεία η Ράντου.
Keep trying...
Kosh
AVClub Fanatic
«Θέλω να σου κρατάω το χέρι»: Δύο θεατρικές γενιές συναντήθηκαν στο Θέατρο Άλφα Ληναίος-Φωτίου
Δύο θεατρικές γενιές συναντήθηκαν στο θέατρο Αλφα Ληναίος-Φωτίου σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη συγκίνηση και θεατρική μεγαλοσύνη.www.enikos.gr
Ειχα χρονια να ακουσω για το ζευγαρι Ληναιος-Φωτιου ισως το πιο επιδραστικο ζευγος καλλιτεχνων που επηρεασε την σκηνη του θεατρου απο την δεκαετια του 70.
Τρομερα συγκινητικη στιγμη
Άλφα Θέατρο - Άλφα Θέατρο
www.alfatheater.gr
"Χωρισε" το μεγαλο ζευγαρι του Ελληνικου θεατρου....
Πέθανε σε ηλικία 98 ετών ο Στέφανος Ληναίος
Η εμβληματική μορφή του ελληνικού θεάτρου έφυγε πριν από λίγες ημέρες από τη ζωή - Η κηδεία του ήταν προγραμματισμένη για σήμερα, Τετάρτη 22 Απριλίου
Κώστας Γκαβάκος
AVClub Addicted Member
Εφέτος είχαμε καλές παραστάσεις έργων του Ίψεν. Τελευταίο ήταν ο <Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν> που είδα εχθές στο θέατρο Ακλκμήνη. Πληροφορήθηκα ότι οι παραστάσεις θα επαναληφθούν και τον επόμενο Οκτώβριο.
Στο σπουδαίο αυτό έργο εν συντομία ο έκπτωτος ποια μεγάλο τραπεζίτης ζει σε απομόνωση με την γυναίκα του όταν τους επισκέπτεται η πλούσια αδελφή της γυναίκας του. Η μητέρα και η θεία (πρώτο Ιψενικό τρίγωνο η σχέση του Μπόρκμαν με την κουνιάδα του) διεκδικούν την φροντίδα του γιου του Μπόργκμαν, Έρχαρτ που έχει αναθρέψει η θεία.
Μέσα στο άρρωστο περιβάλλον του σπιτιού ανταλλάσσονται διαξιφισμοί μεταξύ τριών ανθρώπων που ο καθένας είναι στον κόσμο του. Ο νεαρός αποφασίζει να απομακρυνθεί από όλους.
Η σκηνοθεσία του Μανώλη Ιωνά αν και π.χ ενδυματολογικά παραπέμπει σε κλασσικό ανέβασμα έχει πολλά μοντέρνα μη νατουραλιστικά στοιχεία που κινούν το ενδιαφέρον.
Η δεύτερη καλή παράσταση ήταν <η κουκλίτσα> κοινώς <το κουκλόσπιτο> στο Εθνικό.
Τα μεγάλα θεατρικά έργα του παρελθόντος παραμένουν πάντα επίκαιρα και ανοιχτά σε πολλές αναγνώσεις.
Στο σπουδαίο αυτό έργο εν συντομία ο έκπτωτος ποια μεγάλο τραπεζίτης ζει σε απομόνωση με την γυναίκα του όταν τους επισκέπτεται η πλούσια αδελφή της γυναίκας του. Η μητέρα και η θεία (πρώτο Ιψενικό τρίγωνο η σχέση του Μπόρκμαν με την κουνιάδα του) διεκδικούν την φροντίδα του γιου του Μπόργκμαν, Έρχαρτ που έχει αναθρέψει η θεία.
Μέσα στο άρρωστο περιβάλλον του σπιτιού ανταλλάσσονται διαξιφισμοί μεταξύ τριών ανθρώπων που ο καθένας είναι στον κόσμο του. Ο νεαρός αποφασίζει να απομακρυνθεί από όλους.
Η σκηνοθεσία του Μανώλη Ιωνά αν και π.χ ενδυματολογικά παραπέμπει σε κλασσικό ανέβασμα έχει πολλά μοντέρνα μη νατουραλιστικά στοιχεία που κινούν το ενδιαφέρον.
Η δεύτερη καλή παράσταση ήταν <η κουκλίτσα> κοινώς <το κουκλόσπιτο> στο Εθνικό.
Τα μεγάλα θεατρικά έργα του παρελθόντος παραμένουν πάντα επίκαιρα και ανοιχτά σε πολλές αναγνώσεις.
petronik
Μέλος Σωματείου
Οι δυό παραστάσεις που ξεχώρισα φέτος στο ΚΘΒΕ ,ήταν το "Λαχταρώ" της Sarah Kane στο υπερώο του ΚΘΒΕ[
..Ενα αρκετά πρωτοποριακό έργο Εκείνο που με χαροποίησε ήταν ότι περίπου το 70% των θεατών ήταν νεαρά άτομα 30 ετών και νεότερα .
Το δεύτερο έργο ανέβηκε στη Μονή Λαζαριστών στο θεατράκι ,που χωρά περίπου 50 άτομα και ήταν το Νέκυια 20 kg.
..Ενα αρκετά πρωτοποριακό έργο Εκείνο που με χαροποίησε ήταν ότι περίπου το 70% των θεατών ήταν νεαρά άτομα 30 ετών και νεότερα .
Το δεύτερο έργο ανέβηκε στη Μονή Λαζαριστών στο θεατράκι ,που χωρά περίπου 50 άτομα και ήταν το Νέκυια 20 kg.
Κώστας Γκαβάκος
AVClub Addicted Member
Είδα εφέτος το <καθαροί ποια> της Sarah Kane σε σκηνοθεσία Καρατζά και αρχικά δεν μου άρεσε. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως ένα έργο δεν έχει story. Ακόμη και τα έργα του <παραλόγου> έχουν υπόθεση. Δεν μπορούσα να δεχθώ ότι κύριο στοιχείο μιας αφήγησης είναι η επί σκηνής παρουσίαση ακραίας βίας. Αλλά ωριμάζοντας το έργο μέσα μου είδα και μια απελπισμένη αναζήτηση τρυφερότητας που μου γέννησε την διάθεση να δω κάτι ακόμη δικό της. Θα ήθελα να δω το <Λαχταρώ>.Οι δυό παραστάσεις που ξεχώρισα φέτος στο ΚΘΒΕ ,ήταν το "Λαχταρώ" της Sarah Kane στο υπερώο του ΚΘΒΕ[
..Ενα αρκετά πρωτοποριακό έργο Εκείνο που με χαροποίησε ήταν ότι περίπου το 70% των θεατών ήταν νεαρά άτομα 30 ετών και νεότερα .
Το δεύτερο έργο ανέβηκε στη Μονή Λαζαριστών στο θεατράκι ,που χωρά περίπου 50 άτομα και ήταν το Νέκυια 20 kg.
Ξέρω ότι κάποιοι θεατρόφιλοι έχουν αρνητική άποψη για το <καθαροί ποια>.
Για τους φίλους που μας διαβάζουν αυτοκτόνησε πριν φτάσει τριάντα ετών.
Κώστας Γκαβάκος
AVClub Addicted Member
petronik
Μέλος Σωματείου
Κώστα ,αν εχεις καιρό και διάθεση ,πήγαινε να το δείς Σίγουρα δεν είναι ενα "κλασικό" θεατρικό έργο .Προσωπικά μ αρέσουν οι πειραματισμοι στο θέατρο αρκεί να έχουν ουσιαστικό υπόβαθρο , και για αυτό ,αγαπώ και τις "μικρές" σκηνές . Κάπου στο έργο υπάρχει ένας καταπληκτικός μονόλογος του Γ Παρασκεύοπουλου
Στον αντίποδα το ανέβασμα του Βυσσινόκηπου από το ΚΘΒΕ ήταν από τις παραστάσεις που θέλεις να ξεχάσεις .Μία κυρία ,δίπλα μου ακριβώς, κοιμήθηκε ,αλλες δύο κυρίες λαγοκοιμόταν .....
Last edited:
Κώστας Γκαβάκος
AVClub Addicted Member
Ούτε ο Βυσσινόκηπος που ανέβηκε από το Εθνικό στην Αθήνα ήταν καλό. Ήταν από τις παραστάσεις που φεσώνεσαι αξιοπρεπώς.
Είχα δει πριν πολλά πολλά χρόνια στην Αθήνα στα Ρωσικά τις Τρείς Αδελφές του Τσέχωφ με το θέατρο τέχνης της Μόσχας. Ακόμα το θυμάμαι. Μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση μια γριά υπηρέτρια σε πολύ μικρό ρόλο. Με πληροφόρησαν ότι είχε βραβείο Λένιν.
Στο μοντέρνο πάλι θυμάμαι την Πιττακή στο υπόγειο του Κουν στο έργο του Κοκτώ η Ανθρώπινη Φωνή.
Όλα έχουν ενδιαφέρον τους και τα κλασσικά και τα μοντερνα
Το Λαχταρώ δυστυχώς άκυρο, δεν ανεβαίνει Αθήνα.
Είχα δει πριν πολλά πολλά χρόνια στην Αθήνα στα Ρωσικά τις Τρείς Αδελφές του Τσέχωφ με το θέατρο τέχνης της Μόσχας. Ακόμα το θυμάμαι. Μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση μια γριά υπηρέτρια σε πολύ μικρό ρόλο. Με πληροφόρησαν ότι είχε βραβείο Λένιν.
Στο μοντέρνο πάλι θυμάμαι την Πιττακή στο υπόγειο του Κουν στο έργο του Κοκτώ η Ανθρώπινη Φωνή.
Όλα έχουν ενδιαφέρον τους και τα κλασσικά και τα μοντερνα
Το Λαχταρώ δυστυχώς άκυρο, δεν ανεβαίνει Αθήνα.
Last edited:
"Αλεξάνδρεια" στο Παλλάς. Λόγω καταγωγής δεν μπορούσα να μην το δω.
Σίγουρα υπερπαραγωγή. Τρομερή δουλειά με τα σκηνικά, τον ήχο, τη σκηνοθεσία.
Για κάποιον που "έχει ακούσει ιστορίες" πολύ καλή παράσταση.
Για κάποιους που τα έχουν ζήσει (επειδή ρώτησα), πολύ επιφανειακή.
Κάτι σαν το "Πολίτικη κουζίνα" δηλαδή, αλλά για τον Ελληνισμό της Αιγύπτου.
Σίγουρα υπερπαραγωγή. Τρομερή δουλειά με τα σκηνικά, τον ήχο, τη σκηνοθεσία.
Για κάποιον που "έχει ακούσει ιστορίες" πολύ καλή παράσταση.
Για κάποιους που τα έχουν ζήσει (επειδή ρώτησα), πολύ επιφανειακή.
Κάτι σαν το "Πολίτικη κουζίνα" δηλαδή, αλλά για τον Ελληνισμό της Αιγύπτου.
Κώστας Γκαβάκος
AVClub Addicted Member
Ρώτησα την ΑΙ. Το θέατρο Τέχνης της Μόσχας είχε έρθει το 1977.
Έχω απεριόριστο σεβασμό για το Ρωσικό θέατρο. Οι Άγγλοι με τον περίφημο Άμλετ του Σερ Λώρενς Ολιβιέ χάσανε τον κόσμο κάτω από τα πόδια τους όταν είδαν τον Άμλετ του Κόζιντσεφ (μουσική Σοστακόβιτς).
Δείτε την ταινία.
Έχω απεριόριστο σεβασμό για το Ρωσικό θέατρο. Οι Άγγλοι με τον περίφημο Άμλετ του Σερ Λώρενς Ολιβιέ χάσανε τον κόσμο κάτω από τα πόδια τους όταν είδαν τον Άμλετ του Κόζιντσεφ (μουσική Σοστακόβιτς).
Δείτε την ταινία.
Δημοκηδής
Μέλος Σωματείου
- 23 June 2006
- 10,562
Ξέχασα να το αναφέρω στις αναφορές μου ...
Το βρήκα τραγικό, πήρα το κορίτσι και φύγαμε στο διάλειμα, πράγμα που ουδέποτε είχα κάνει ....
Δημοκηδής
Μέλος Σωματείου
- 23 June 2006
- 10,562
Κώστα, πάλεψα και γω μέσα μου για το cleansed ... δεν μπόρεσα να βρω στοιχεία που να πω σε κάποιον : πήγαινε δες το ...
Που να έβλεπες το "Η μαριχουάνα της μαμάς είναι η καλύτερη" της Καρύδη.
Εκεί ήθελα να φύγω στο δεκάλεπτο.
Σε αυτό τουλάχιστον ξεχνιέσαι με τις αλλαγές των σκηνικών.
