Re: SIX FEET UNDER(GROUND)
Το Skitter on Take-Off τι λέει??
Λοιπόν..Το Skitter On Take-Off είναι "ελεγχόμενο" live..σε στούντιο βέβαια αλλά η ηχογράφηση έχει γίνει με τους μουσικούς (τρεις τον αριθμό) μαζί...Όπως μπορείς να φανταστείς στον συγκεκριμένο δίσκο μπορείς να ακούσεις πεντακάθαρα,τα φάλτσα της "ιδιαίτερης" φωνής του Vic,σε τέτοιο βαθμό που κάποιες φορές θα νιώσεις ότι βρίσκεται στο σαλόνι σου και παίζει για σένα...
Οι χορδές τις κιθάρας του,συνήθως,ακολουθούν,σε εσωτερικότητα-παίζοντας λιτά πάντα-τα ακόρντα της "ιδιαιτερότητας" του..
Κάποιες στιγμές είναι βουτηγμένος στην νοσταλγία,κάποιες άλλες μιλά με γρίφους για καταστάσεις που έχει βιώσει,ενώ κάποιες τρίτες, χάνεται στην ευτυχία που δεν ένιωσε ποτέ στον βαθμό που θα ήθελε....θα μου πεις "Κάπως ετσι ήταν πάντα"
Ίσως...Μέσα στην μουσική ζούσε τα οράματά του..περπατούσε,,,κατά βάθος ήλπιζε πως μια μέρα θα γιατρευτεί σαν τον αλκοολικό που παραπαίει σε κάποιο σκοτεινό σοκάκι,,αλλά τα πράγματα δεν ήταν καθόλου ετσι...
Όσο περνούσαν τα χρόνια, η μουσική που τον αναζωογονούσε (δες στιγμές του από την προηγούμενη δεκαετία),τον έσπρωχνε ασυνείδητα σε μια μαύρη συναισθηματικά τρύπα ,σαν αυτές που ανακάλυψε ο επίσης παράλυτος (τρελάρας για πολλούς,ιδιοφυΐα για κάποιους άλλους) Stephen Hawkins...
Γι αυτό και στους τίτλους τέλους διάλεξε μουσικούς (Godspeed!You Black Emperor),ετσι ώστε μαζί,να φτιάξουν ένα άτυπο requiem (At The Cut)...είχε γίνει πλέον ""αλκοολικός" με τον θάνατο...ετσι πιστεύω...
Και το πιστεύω αυτό επειδή δεν ήταν η πρώτη φορά που ξεκίνησε για "μακρινό'' ταξίδι...
Συνοψίζοντας...το Skitter On Take-Off αξίζει να το αποκτήσει κάποιος,για να λέει πως κάποτε στην ζωή του γνώρισε έναν αγνό άνθρωπο,απαλλαγμένο από μνησικακίες και ανούσια πάθη,πλημμυρισμένο με καθημερινά,απλά,οράματα και θέλω..
Πόσοι από εμάς άραγε έχουμε γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους ??
http://www.youtube.com/watch?v=XIJSQCnniwc&feature=player_embedded