Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογράφου ή ευρύ κοινό

μαζί σου Πανούλη !:2thumb22sup:

Πάντα μου άρεσαν τα παραμύθια του Μπάρτον.Ακόμα και σήμερα βλέπω χαλαρά τον Ψαλιδοχέρη και το Sleepy Hollow (σαν παράδειγμα τα αναφέρω..)

Aυτα ειναι...champions league δεν εχουν "γερασει",ουτε προκειται.
Eγω (ξανα)βλεπω ακομα και το Dark Shadows ανετα....
 
Re: Απάντηση: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογράφου

Την είδα τελικά.Δεν την λές κακή (-εκτός αν βάλεις μέτρο σύγκρισης το 1ο-),μάλλον θα την έλεγα αδιάφορη..

αυτο ειναι χειρότερα απο το κακή.

κατι πολύ κακο μπορεί να αναχθεί σε cult, guilty pleasure, κτλ ανάλογα την διάθεση ή με την παρέα/σχολιαστές
κατι αδιάφορο, παραμένει αδιάφορο..
 
για να δούμε για πόσο καιρό ακόμα θα συζητάμε κάτι τέτοια.
Μετα τα Alien, Blade Runner και Star Was εσκασε και Trainspotting No.2 (Μαρτης 2017) με το οριτζιναλ καστ. Και βγαινει και Twin Peaks sequel σειρα.
Εχει τελειωσει η τεχνη. Παμε για σηριαλ. Οπως λεμε re-run, cover, επαναληψη γενικως. Σε λιγο θα δουμε και I Love Lucy με Nicole Kidman….
Πεπατημενη ισον σιγουρο κερδος. Κανεις δε ρισκαρει. Και κανεις δεν κανει Τεχνη.

το έχω ξαναγράψει κάπου εδώ γύρω: η πιο προφητική ταινία της εποχής μας, ήταν το Groundhog Day τελικά. Η Μέρα της Μαρμότας.

-bye-

ας αναρωτηθούμε αν το κοινό ρισκάρει;
αν στην ιστορία ανέκαθεν ρίσκαραν οι δημιουργοι ή το κοινό;
αν το κοινό έχει την ικανότητα να ανακαλύπτει δημιουργους που ρισκάρουν;
ας αναρωτηθούμε γιατί δεν ανακαλύπτουμε, δημιουργους που ρισκάρουν;
ας αναρωτηθούμε πως αντιλαμβανόμαστε την τέχνη; πως μέσω της τένης αντιλαμβανόμαστε και ανακαλύπτουμε τον ευατό μας και τον κόσμο γύρω μας;
ας αναρωτηθούμε σε ποιά τέχνη αναφερόμαστε, αυτη του mainstream, της indie, της avant garde;

τελικά τι κάνει ο Bill Murray για να "βγεί" ή να αρχίσει να ζεί με την μέρα της μαρμότας;

κατι που νομίζω θα ενδιαφέρει.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
 
Κώστα έτσι σκεφτόμουν κι εγώ μέχρι πριν λίγες μέρες. Όταν περιδιαβαινοντας ένα από τα γνωστά μαγαζιά για να αγοράσω ταινίες σκονταψα πάνω σε κάτι επανακυκλοφοριες από τη δεκαετία του.. '40. Και συνειδητοποιησα ότι και τότε επαναλαμβανονταν μέχρι ναυτίας. Πόσοι Φρανκενστάιν, Δράκουλες και Ταρζαν δεν γυρίστηκαν τότε; Πόσα γουεστερν; Και πολλά με το ίδιο θέμα, έχω δει 4 για τη μονομαχία στο ΟΚ Koral. Αυτό άλλαξε ίσως τη δεκαετία του '70. Ποιος ξέρει, μπορεί να ξαναρθει η εποχή της πρωτοτυπίας.

Sent from my D6503 using Tapatalk

+1

και όχι μόνο αυτα..

θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε και τα based on book/novel,
based on true story κτλ
αφου δεν ειναι σενάρια του σκηνοθέτη/δημιουργού;

ας αναρωτηθούμε όμως και αν υπάρχουν δημιουργοι που παρόλο οτι τα σενάρια δεν ήταν δικά τους, κατάφεραν τελικα να φτίαξουν ταινιες που ξεπερνουν και αυτα μερικών δημιουργών auteurs;
ας αμφισβητήσουμε όχι μονο τους δημιουργους, τις ιδέες και τα έργα τους.. τους θεατές.. αλλα κυρίως το πως εμείς βλεπουμε και αντιλαμβανόμαστε την τέχνη.
 
Απάντηση: Re: Απάντηση: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινη

αυτο ειναι χειρότερα απο το κακή.

κατι πολύ κακο μπορεί να αναχθεί σε cult, guilty pleasure, κτλ ανάλογα την διάθεση ή με την παρέα/σχολιαστές
κατι αδιάφορο, παραμένει αδιάφορο..

Εχεις δίκιο.Δεν την βρήκα αδιάφορη,λάθος διατύπωση.

Ηθελα να γράψω υποδεέστερη του πρώτου..
 
θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε και τα based on book/novel,
based on true story κτλ
αφου δεν ειναι σενάρια του σκηνοθέτη/δημιουργού;


Kαλή ερώτηση.

"O Γατόπαρδος" του Visconti, εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία;
Γιατί, αν με ρωτήσεις εμένα, η υψηλή καλλιτεχνία, τρέχει απ τα μπατζάκια του.
Η υψηλότατη για να είμαι πιο ακριβής.
 
Απάντηση: Re: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογράφου

-To Twin Peaks οχι μονο ηταν σειρα, αλλα ηταν και σειρα που ΔΕΝ ειχε τελειωσει.

-Ως προς το Τrainspotting2 θα πω απλα οτι η σκηνη "choose life" του καινουριου λεει περισοτερα πραγματα απο οσα λενε οι περισσοτερες οσκαρικες ταινιες των τελευταιων ετων μαζι.

Τελος, δεν ακουω τους γνωστους-αγνωστους να μας λενε τιποτα για το Λανθιμο που τσιμπησε αλλο ενα βραβειακι σεναριου στι Καννες.
Και μαλιστα χωρις να τους κλαιγεται δημοσιως για να του το δωσουν, οπως εκανε ο Αγγελοπουλος.
 
Re: Απάντηση: Re: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογρ

-Ως προς το Τrainspotting2 θα πω απλα οτι η σκηνη "choose life" του καινουριου λεει περισοτερα πραγματα απο οσα λενε οι περισσοτερες οσκαρικες ταινιες των τελευταιων ετων μαζι.

με μέταλ δεν ειπαμε οτι φτιάχνεσαι;
:p

μετά τους necrogoblicon, υπάρχουν οι ευφάνταστοι Trisatanic Diavolator

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
 
Kαλή ερώτηση.

"O Γατόπαρδος" του Visconti, εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία;
Γιατί, αν με ρωτήσεις εμένα, η υψηλή καλλιτεχνία, τρέχει απ τα μπατζάκια του.
Η υψηλότατη για να είμαι πιο ακριβής.

Ευελπιστώ καποια στιγμή να το δω, ειναι σε ένα είδος που όλο αναβάλλω.
μαζί με το Barry Lyndon.
 
ας αναρωτηθούμε αν το κοινό ρισκάρει;
αν στην ιστορία ανέκαθεν ρίσκαραν οι δημιουργοι ή το κοινό;
αν το κοινό έχει την ικανότητα να ανακαλύπτει δημιουργους που ρισκάρουν;
ας αναρωτηθούμε γιατί δεν ανακαλύπτουμε, δημιουργους που ρισκάρουν;
ας αναρωτηθούμε πως αντιλαμβανόμαστε την τέχνη; πως μέσω της τένης αντιλαμβανόμαστε και ανακαλύπτουμε τον ευατό μας και τον κόσμο γύρω μας;
ας αναρωτηθούμε σε ποιά τέχνη αναφερόμαστε, αυτη του mainstream, της indie, της avant garde;

τελικά τι κάνει ο Bill Murray για να "βγεί" ή να αρχίσει να ζεί με την μέρα της μαρμότας;

κατι που νομίζω θα ενδιαφέρει.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Ώρες ώρες παραείσαι πιουρίστας....
 
ας αναρωτηθούμε αν το κοινό ρισκάρει;
αν στην ιστορία ανέκαθεν ρίσκαραν οι δημιουργοι ή το κοινό;
αν το κοινό έχει την ικανότητα να ανακαλύπτει δημιουργους που ρισκάρουν;
ας αναρωτηθούμε γιατί δεν ανακαλύπτουμε, δημιουργους που ρισκάρουν;
ας αναρωτηθούμε πως αντιλαμβανόμαστε την τέχνη; πως μέσω της τένης αντιλαμβανόμαστε και ανακαλύπτουμε τον ευατό μας και τον κόσμο γύρω μας;
ας αναρωτηθούμε σε ποιά τέχνη αναφερόμαστε, αυτη του mainstream, της indie, της avant garde;

Να ρισκαρει τι ρε Auter ο θεατης ;
Γιατι δεν ξερω ποιος ειναι ο θεατης, να πω εγω να ρισκαρω τι ; .....

Αυτο δεν ειναι ρισκο, ειναι πονταρισμα. Σαν να πονταρεις σε ενα αλογο που νομιζεις οτι θα κανει την καλη κουρσα. Αυτην που περιμενεις... Πονταρεις χρονο και (ισως) και χρημα (τουλαχιστον πριν καποιο καιρο οταν δεν υπηρχαν τα κατεβασματα στο ιντερνετ).
Και την καλη σου διαθεση γιατι αν το φιλμ ειναι τελειως μαπα θα σου χαλασει τη βραδυα.

Δεν εχεις δει Γατοπαρδο και Μπαρρυ Λυντον και λες για ρισκο ;

Δεν ρισκαρεις τιποτα αν δεν τα εχεις δει πρωτα.
 
Ευελπιστώ καποια στιγμή να το δω, ειναι σε ένα είδος που όλο αναβάλλω.
μαζί με το Barry Lyndon.

να μην τα δείς μαζί πάντως.
θα βαρυστομαχιάσεις. με την καλή έννοια εννοείται: καθένα τους, θέλει το χρόνο του για να κατασταλάξει καλά μέσα σου.
και ...κάμποσες θεάσεις. είναι πολύ πυκνά -εως χειμαρρώδη.

:ADFADF1:
 
Παντως εγω δεν βιαζομαι να παρω το κεφαλι του Τιμ Μπαρτον.
Ειναι απο τους λιγους που εχουν κρατησει την ματια τους,επιμενοντας σε ενα δικο τους δρομο.και αν και περναει μια φαση μετριοτητας,παντα βρισκεις στιγμες μεγαλου παραμυθα.
Τυχαινει σε ολους αυτο (ακομα και μεγαλα μουσικα γκρουπ περασαν τετοιες φασεις).

συμφωνω Πανο ακομα και οι μετριες ταινιες του εχουν μια μεγαλη κινηματογραφικη φρεσκαδα
και πρεπει να ξαναδω συντομα τον Καβαλαρη !!
 
Κωστα Λυμπεροπουλε τον Λανθιμο πως τον κοβεις?απ οτι φαινεται σε Στελιο ,και μαλλον υπερμυγα δεν αρεσει..ισως και auter.
 
Κωστα Λυμπεροπουλε τον Λανθιμο πως τον κοβεις?απ οτι φαινεται σε Στελιο ,και μαλλον υπερμυγα δεν αρεσει..ισως και auter.

Και σε Ζαγγογιάννη. Είδα τον Αστακό. Ενώ παραδέχομαι ότι είναι δημιουργός, έχει το δικό του τρόπο και είναι συνεπής σε αυτόν, κάτι δε μου κάθεται καλά, που δυσκολεύομαι να εκφράσω. Ο Λάνθιμος μαγειρεύει ένα φαγητό που δε μου αρέσει, ξέρω ότι το μαγειρεύει τέλεια και πρωτότυπα, θαυμάζω τη μαστοριά, αλλά δεν αντέχω τη γεύση στο στόμα μου...
 
αυτη ειναι μια πολυ τιμια προσεγγιση, σε σχεση με αλλους που τον βγαζουν αχρηστο..
 
Στο Barry Lindon o Κιουμπρικ επιτυγχανει εκπληκτικη ατμοσφαιρα,ουσιαστικα αναπαραστα τα καδρα μεγαλων καλλιτεχνων του 18ου αιωνα,με ειδικους φακους για να απαλειψει το βαθος πεδιου ,η πλοκη δεν ειναι το ζητουμενο,φοβερη ατμοσφαιρα,αξεχαστη..τον γατοπαρδο θα σπευσω να τον δω..λιγες φορες δεν μου αρεσε ταινια που προτεινε ο Λυμπε