Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογράφου ή ευρύ κοινό

FINIX said:
To απεραντο γαλαζιο ειναι τελειο σαν τουριστικος οδηγος,με πανεμορφα πλανα απο Αμοργο,Ιο κλπ αλλα οι χαρακτηρες του ειναι ρηχοι και οι διαλογοι αστειοι,ακριβως οπως τον περιγραφω πιο πανω δηλαδη,
αυτος θα ηταν τελειος σαν κινηματογραφιστης, και θα χε εναν σκηνοθετη απο πανω του να κανει την αφηγηση..
Click to expand...

Πολλες ταινιες αν τις δεις μετα απο 30 χρονια η κινηματογραφηση τους καθως και το βαθος των χαρακτηρων που παιζουν σε αυτην μπορει να φαινονται επιφανειακοι και αφελεις κινηματογραφικα.

Δεν εχουν ολες οι ταινιες την ιδια διαχρονικοτητα. Ομως την εποχη που προβαλλονται/δημιουργουν εχουν αλλο βαρος και ετσι τις κρινω και εγω.

Το απεραντο Γαλαζιο ηταν μια ταινια που μπορει για εμας να ειχε αλλη συναισθηματικη αξια αλλα ηταν τοσο καλα δομημενη που κερδισε και το κοινο εκτος Ελλαδας. Δεν ειναι τυχαιο που ουσιαστικα με αυτην την ταινια εκτοξευτηκε η φημη και η καριερα του Ζαν Ρενω.

Το ιδιο συνεβη και με το Λεον που με την σειρα του εκτοξευσε την Ναταλι Πορτμαν στην πρωτη της ουσιαστικα εμφανιση στην μεγαλη οθονη και καταξιωνοντας τον Γκαρυ Ολντμαν σε ρολους κακου.
 
Kosh said:
Ξεκινησες απο λαθος ταινια.



Το Δεσε με ουτε εμενα με ειχε τρελλανει.

Ομως το πρωτο του σπουδαιο φιλμ το Ματαντορ αλλα και τα μετεπειτα ο Νομος του Ποθου και οι γυναικες στα προθυρα νευρικης κρισης ηταν απολαυστικοτατα.
Click to expand...
Τώρα που το λες, θυμήθηκα ότι έχω δει και το Ματαντόρ και το Γυναίκες κλπ. Αλλα σε μικρή ασπρόμαυρη τηλεόραση και μεταγλωττισμένα στα Γερμανικά, οποτε δε μετράνε. Για κάποιο λόγο δε μου κάνει όρεξη να τα ξαναδώ.
 
Kosh said:
Πολλες ταινιες αν τις δεις μετα απο 30 χρονια η κινηματογραφηση τους καθως και το βαθος των χαρακτηρων που παιζουν σε αυτην μπορει να φαινονται επιφανειακοι και αφελεις κινηματογραφικα.

Δεν εχουν ολες οι ταινιες την ιδια διαχρονικοτητα. Ομως την εποχη που προβαλλονται/δημιουργουν εχουν αλλο βαρος και ετσι τις κρινω και εγω.

Το απεραντο Γαλαζιο ηταν μια ταινια που μπορει για εμας να ειχε αλλη συναισθηματικη αξια αλλα ηταν τοσο καλα δομημενη που κερδισε και το κοινο εκτος Ελλαδας. Δεν ειναι τυχαιο που ουσιαστικα με αυτην την ταινια εκτοξευτηκε η φημη και η καριερα του Ζαν Ρενω.

Το ιδιο συνεβη και με το Λεον που με την σειρα του εκτοξευσε την Ναταλι Πορτμαν στην πρωτη της ουσιαστικα εμφανιση στην μεγαλη οθονη και καταξιωνοντας τον Γκαρυ Ολντμαν σε ρολους κακου.
Click to expand...

Η επιτυχια μιας ταινιας δεν καθοριζει το "βαρος" της τουλαχιστον οχι καταλυτικα,ουτε επειδη ανεδειξε καποιους ηθοποιους,,μια εμπορικη απλα ταινια μπορει να το κανει καλλιστα,το Λεον ειναι guilti pleasure, εδω τα πανε καλυτερα οι χαρακτηρες απο το deep blue, αλλα αρχιζει τις αμερικανιες,σεναριακα αλματα,το ενα απιστευτο μετα το αλλο κλπ
φαντασια εχει, αλλα για σκηνοθετης δεν κανει...
 
Συντομο σχολιο

Aγαπαω Ταραντινο γιατι αγαπαει να δειχνει την βιαιη , σκοτεινη , εκδικητικη, κυνικη πλευρα της ανθρωπινης φυσης.Δηλαδη μπορει να τον συγχωρουσα ακομα και αν αποφασιζε να γυρισει ρομαντικη κομεντι , σε τετοιο βαθμο δηλαδη :)
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέ

Stellios papa said:
και μακρυα απο τον Ταρκο αυτος ειναι αγιος αλλα εκκλησια δεν πηγαινε εκτος αν ηταν ο Ινγκμαρ
( τους φανταζεσαι αυτους τους δυο σε μια συζητηση για την ψυχη την θρησκεια και τον ανθρωπο
και εσυ να εισαι διπλα και να ακους )
Click to expand...

Η σοβαρότητα και των δύο, αφόρητα κουραστική. Ο ταρκο έλεγε ότι τον ενδιαφέρουν 1-2 ταινίες το χρόνο, το ίδιο έλεγε και ο Parajanov.

Να έλεγες τον Dreyer μάλιστα. Καλά με όλους θα ήταν ενδιαφέρον αλλά μάλλον όχι για πολύ ώρα.

Αν έκανα παρέα με κάποιον θα ήταν ο Ozu. Ανθρώπινος με ιδιαίτερα κομψό χιούμορ και τρομερός κινηματογραφοφιλος.
Ενώ πολύ ενδιαφέρον θα είχε και ο bresson. Φαντάσου όμως να γυριζόταν ταινίες ΜΟΝΟ με τις δικές του μεθόδους... Τρομακτικα περιοριστικο.

https://youtu.be/bbdQ5rOdMIc

Πέρα από τις παρατηρήσεις του Bordwell, ο ozu με αυτό τον τρόπο γινόταν απόλυτα ανθρώπινος. Σημασία στις μικρές περιττές στιγμές του ανθρώπου όπου ο κινηματογραφος δεν έδειχνε και η αναγωγή τους σε επικοινωνία αλλά και παιχνίδι "εξουσίας"
 
Last edited:
FINIX said:
Η επιτυχια μιας ταινιας δεν καθοριζει το "βαρος" της τουλαχιστον οχι καταλυτικα,ουτε επειδη ανεδειξε καποιους ηθοποιους,,μια εμπορικη απλα ταινια μπορει να το κανει καλλιστα,το Λεον ειναι guilti pleasure, εδω τα πανε καλυτερα οι χαρακτηρες απο το deep blue, αλλα αρχιζει τις αμερικανιες,σεναριακα αλματα,το ενα απιστευτο μετα το αλλο κλπ
φαντασια εχει, αλλα για σκηνοθετης δεν κανει...
Click to expand...

Δεν εχει σημασια αν κανει για σκηνοθετης. Και ο Νικος Περρακης δεν ηταν καλος σκηνοθετης απλα ενας πανεξυπνος επαγγελματιας κινηματογραφιστης που εκανε μια σουπερ επιτυχια ομως . Και ολοι αυτο θα θυμουνται καθως η ταινια εκανε παταγο στην εποχη της και ανεδειξε ενα σωρο σταρς .

Η ταινια αυτη καθαυτη ηταν εξαιρετικη για την εποχη της παντα.

Το Leon δεν ειναι καθολου guilty pleasure ηταν απο τις καλυτερες ταινιες του ειδους παλι στην εποχη της .

Το αν ο Μπεσον ειναι ακομα ικανος για τετοιες ταινιες συμφωνω οτι δεν ειναι και μακαρι να φαω τα λογια μου με την επερχομενη Valerian and the City of something

Oμως οι συγκεκριμενες ταινιες δεν μπορουν να παραγραφουν λογω της μετεπειτα αποτυχημενης καριερας του σκηνοθετη. Αλλωστε μια ταινια ειναι και συνδυασμος πολλων παραγοντων δεν ειναι μονο ο σκηνοθετης....
 
ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ said:
Τώρα που το λες, θυμήθηκα ότι έχω δει και το Ματαντόρ και το Γυναίκες κλπ. Αλλα σε μικρή ασπρόμαυρη τηλεόραση και μεταγλωττισμένα στα Γερμανικά, οποτε δε μετράνε. Για κάποιο λόγο δε μου κάνει όρεξη να τα ξαναδώ.
Click to expand...

Κοιτα το Ματαντορ εχει χασει την λαμψη του. Την εποχη του ηταν καταπληκτικο το λατρευα για χρονια . Αντιθετα αν προτεινα σε καποιον να δει μια ταινια του Αλμοντοβαρ αυτο θα ηταν σιγουρα οι Γυναικες στα προθυρα νευρικης κρισης. Ακομα φρεσκο.
 
ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ said:
Τώρα που το λες, θυμήθηκα ότι έχω δει και το Ματαντόρ και το Γυναίκες κλπ. Αλλα σε μικρή ασπρόμαυρη τηλεόραση και μεταγλωττισμένα στα Γερμανικά, οποτε δε μετράνε. Για κάποιο λόγο δε μου κάνει όρεξη να τα ξαναδώ.
Click to expand...

Μην ξαναδείς αυτές που έγραψες αλλά δες το "Όλα για την μητέρα μου", το "Μίλα της" και το "Δέρμα που κατοικώ".
 
opsim said:
Μην ξαναδείς αυτές που έγραψες αλλά δες το "Όλα για την μητέρα μου", το "Μίλα της" και το "Δέρμα που κατοικώ".
Click to expand...

Τα δυο τελευταία πρέπει να είναι θαμένα κάπου στις κούτες με τα DVD, από τότε που οι εφημερίδες τα χάριζαν με το κιλό. να τα ξαναδώ όταν φύγει η γυναίκα για δουλειά ή να δω καλύτερα το Taboo;
 
rider said:
Συντομο σχολιο

Aγαπαω Ταραντινο γιατι αγαπαει να δειχνει την βιαιη , σκοτεινη , εκδικητικη, κυνικη πλευρα της ανθρωπινης φυσης.Δηλαδη μπορει να τον συγχωρουσα ακομα και αν αποφασιζε να γυρισει ρομαντικη κομεντι , σε τετοιο βαθμο δηλαδη :)
Click to expand...

+1 :a0210:
 
Kosh said:
.....

Το απεραντο Γαλαζιο ηταν μια ταινια που μπορει για εμας να ειχε αλλη συναισθηματικη αξια αλλα ηταν τοσο καλα δομημενη που κερδισε και το κοινο εκτος Ελλαδας. Δεν ειναι τυχαιο που ουσιαστικα με αυτην την ταινια εκτοξευτηκε η φημη και η καριερα του Ζαν Ρενω......
Click to expand...

Το Απεραντο Γαλαζιο εχει μαρκαρει την Γαλλικη κινηματογραφικη κουλτουρα των μαζων. Μαλιστα για εκεινη την γενεια των 80ς ( δηλαδη ουσιαστικα την δικη μου) ονομαζεται Generqtion Grqnd Bleu.

O Μπεσσον δεν μου αρεσει σαν σκηνοθετης ουτε σαν χαρακτηρας, αλλα μ'αρεσουν 3-4 παλιες του ταινιες. Φυσικα το Απεραντο γαλαζιο, το Λεον, και να πω την αμαρτια μου και η Ζαν Ντ'Αρκ του αν και οχι τοσο "ορθοδοξη".
Υστερα μ'αρεσει και το τελευταιο του το εωσφορικο ... τον ατιμο το επιασε και το απεδωσε πολυ καλα το σεναριο και με τεχνικη μαεστρια.
Μη με ρωτησετε ποιο ειναι ο τιτλος του το λεει.

Nα πω οτι μ'αρεσε σχετικα και το Subway για την ψευδο-πανκ χρεια του και την αισθητικη του, αν και το σεναριο καπου κανει κοιλια για τα γουστα μου.
 
Cicadelic Ranger said:
Υστερα μ'αρεσει και το τελευταιο του το εωσφορικο ... τον ατιμο το επιασε και το απεδωσε πολυ καλα το σεναριο και με τεχνικη μαεστρια.
Μη με ρωτησετε ποιο ειναι ο τιτλος του το λεει.
Click to expand...
Lucy?

Τη βρήκα ανιση, αλλά η αρχή της είναι σκηνή ανθολογίας.


Sent from my D6503 using Tapatalk
 
για να δούμε για πόσο καιρό ακόμα θα συζητάμε κάτι τέτοια.
Μετα τα Alien, Blade Runner και Star Was εσκασε και Trainspotting No.2 (Μαρτης 2017) με το οριτζιναλ καστ. Και βγαινει και Twin Peaks sequel σειρα.
Εχει τελειωσει η τεχνη. Παμε για σηριαλ. Οπως λεμε re-run, cover, επαναληψη γενικως. Σε λιγο θα δουμε και I Love Lucy με Nicole Kidman….
Πεπατημενη ισον σιγουρο κερδος. Κανεις δε ρισκαρει. Και κανεις δεν κανει Τεχνη.

το έχω ξαναγράψει κάπου εδώ γύρω: η πιο προφητική ταινία της εποχής μας, ήταν το Groundhog Day τελικά. Η Μέρα της Μαρμότας.

-bye-
 
Κωστας Λυμπεροπουλος said:
για να δούμε για πόσο καιρό ακόμα θα συζητάμε κάτι τέτοια.
Μετα τα Alien, Blade Runner και Star Was εσκασε και Trainspotting No.2 (Μαρτης 2017) με το οριτζιναλ καστ. Και βγαινει και Twin Peaks sequel σειρα.
Εχει τελειωσει η τεχνη. Παμε για σηριαλ. Οπως λεμε re-run, cover, επαναληψη γενικως. Σε λιγο θα δουμε και I Love Lucy με Nicole Kidman….
Πεπατημενη ισον σιγουρο κερδος. Κανεις δε ρισκαρει. Και κανεις δεν κανει Τεχνη.

το έχω ξαναγράψει κάπου εδώ γύρω: η πιο προφητική ταινία της εποχής μας, ήταν το Groundhog Day τελικά. Η Μέρα της Μαρμότας.

-bye-
Click to expand...

Συμφωνώ απόλυτα
ΟΛΑ είναι θέμα “μπίζνας” .
Ευρωπαίος – μεσαίας ηλικίας – μεσοαστός – με ερωτήματα πολιτικά/κοινωνικά/ηθικά/καλλιτεχνικά κλπ.
Αποτέλεσμα = πλήρως αδιάφορος ως (παγκόσμιο) target group. Αμελητέος «πελάτης» ως δυνατότητα κατανάλωσης από την global βιομηχανία θεάματος. Άσε που είναι και απαιτητικός. Ασε που πάει και γιά εξαφάνιση.

Είμαστε πλέον ,εκ του αποτελέσματος , στο περιθώριο. Και μόνο το «περιθώριο» θα ασχολείται μαζί «μας»/ Μπορεί να είναι και καλύτερα μπορεί και όχι – πάντως ΔΕΝ ήταν έτσι/
 
Last edited:
Απάντηση: Re: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογράφου

Κωστας Λυμπεροπουλος said:
Πεπατημενη ισον σιγουρο κερδος. Κανεις δε ρισκαρει. Και κανεις δεν κανει Τεχνη.
Click to expand...


Fucking accountants my friend...The numbers are their art (or at least they thing so,which is dabateable)....:icon15:

Το χειροτερο που εχουν κανει δεν ειναι παντως αυτο.Το χειροτερο ειναι οτι ακομα και καποτε mainstream ταινιες πλεον θεωρουνται μη εμπορικες και δεν βρισκουν τη διανομη που καποτε θα εβρισκαν.Ολα για τα σικουελ,το σινεμα τηλεοπτικοποειται....:icon15:
 
Παντως ενα πετυχημενο remake , μια συνεχεια, ποτε δεν εβλαψε :)

Το θεμα ειναι οταν αυξανονται τα νουμερα , 1,2,3...5...legacy :)
 
Re: Απάντηση: Σκηνοθέτες που δεν μας αρέσουν αλλα αρέσουν σε κριτικούς κινηματογράφου

Δημήτρης Ιωάννου said:
Δηλαδή εγώ που θα δώ απόψε το Trainspotting 2 είμαι για κλάμματα ??

Δεν σώζομαι με τίποτα?:bigcry:
Click to expand...

μην το παίρνεις τόσο βαρειά: There is Art...and there is fArt.
και τα 2 χρειάζονται. :grandpa:
Δεν αγαπάμε μόνο το καλό Σινεμά...

:ernaehrung004:
 
Κώστα έτσι σκεφτόμουν κι εγώ μέχρι πριν λίγες μέρες. Όταν περιδιαβαινοντας ένα από τα γνωστά μαγαζιά για να αγοράσω ταινίες σκονταψα πάνω σε κάτι επανακυκλοφοριες από τη δεκαετία του.. '40. Και συνειδητοποιησα ότι και τότε επαναλαμβανονταν μέχρι ναυτίας. Πόσοι Φρανκενστάιν, Δράκουλες και Ταρζαν δεν γυρίστηκαν τότε; Πόσα γουεστερν; Και πολλά με το ίδιο θέμα, έχω δει 4 για τη μονομαχία στο ΟΚ Koral. Αυτό άλλαξε ίσως τη δεκαετία του '70. Ποιος ξέρει, μπορεί να ξαναρθει η εποχή της πρωτοτυπίας.

Sent from my D6503 using Tapatalk
 
Top Bottom