Σκυλάδικα & οι Μεγάλες Αθηναϊκές Πίστες

Δημήτριος Ντοκατζής said:
για τον παναγιωτίδη θα περιμένεις πολύ . Οσο για μένα , τόσες φορές κατεβαίνω Αθήνα - θεό τον έχω κάνει τον Μανωλάκο - κλείστε ένα καλό τραπεζάκι και φύγαμε :ernaehrung004:
Click to expand...

αμα ειναι να γραψεις και οπτικοακουστικο review την αλλη μερα στο φορουμ, κερναω κιολας!!!!:music-smiley-005:
 
Γιώργος Κουνελάκης said:
Τα βλέπεις Ντοκ που παραπονιέσαι; Απλώς δεν είχες απευθυνθεί στο σωστό άνθρωπο..:flipout: Αν περίμενες το Μανωλάκο..:slapface:
Click to expand...

Ενω αν περιμενει απο εμενα εχει δεσει το γαιδαρο του. Δεν εχω παει ποτε σε μπουζουκια:D
 
Ναι; :chinscratch:
Θα μπορούσαμε τότε να επικαλεστούμε τη δική μου προϋπηρεσία, αλλά φοβούμαι πως λόγω παρόδου 25ετίας θα έχει ήδη παραγραφεί :rolleyes: :flipout:
 
είχα πάει γιά ένα διάστημα (91-92) σχεδόν εντατικά (λόγω ειδικής περίστασης)...
αν θυμάμαι καλά, κάπου 10 φορές σε ένα 3μηνο ....

μπορώ να πω ότι κόντευε να εξελιχτεί σε χούι....
 
Lepton said:
"Όλοι έχουμε πάει σε σκυλάδικο κάποτε". Ε, όχι, δεν έχουμε πάει όλοι. Αλλά εγώ που δεν έχω πάει με λένε περίεργο, ξενέρωτο, ελιτιστή, δήθεν (η αγαπημένη πλέον λέξη των ισοπεδωτικών) και δε συμμαζεύεται.Δεν έχουν κι άδικο.. Ενώ αν εγώ κατηγορήσω κάποιον που δεν έχει πάει ποτέ στο μέγαρο, στη Λυρική ή έστω στη συναυλία ενός ωδείου, θα είμαι... περίεργος, ξενέρωτος, ελιτιστής, δήθεν και δε συμμαζεύεται.Επίσης σωστό! Μονά-ζυγά δικά μας; Αυτό με εκνευρίζει στα σκυλάδικα: Κάποτε ήταν ένα συγκεκριμένο πράγμα που αφορούσε μία συγκεκριμένη μερίδα του πληθυσμού. Τώρα (πρέπει να) αφορά τους πάντες!Ποιός το ορίζει αυτό ?

Βαγγέλη Μπέλλο, για το αν κάποιος μπορεί να τα ακούσει όλα, ειλικρινά δεν ξέρω να σου απαντήσω. Το να είσαι ανοιχτός σε οτιδήποτε είναι δυνατόν. Το να μπορείς να καταλάβεις οτιδήποτε, αυτό μπορεί και να μην είναι. Εγώ πάντως ακούω πέντε πράγματα και μ' αυτά ακόμα δυσκολεύομαι. Αφού σε δυσκολεύουν άστα τα ρημάδια ή μείωσέ ταΌπως δυσκολεύομαι να εξηγήσω πως είναι δυνατόν να μου αρέσουν τόσο πολύ τα blues, αφού δεν έχω κανένα κοινό βίωμα με τους δημιουργούς τους.Ελα ντε ..
Click to expand...

Πέραν της πλάκας και no offence ,καλό είναι να μην αφορίζεις τίποτα.Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου .Προσπάθησε να χαλαρώσεις λίγο-όχι να αλλάξεις-και ασε τον καθένα με τα γούστα του,κανείς δεν σε υποχρεώνει για τίποτα.
Και εγώ που μεγάλωσα με τις "Κλασσικές" μου,το πιάνο μου,τα ..Αγγλογερμανικά μου ,έβγαζα καντήλες στο άκουσμα μόνο της λέξης. "σκυλάδικο".
Οταν πήγα στρατό,για πότε προσαρμόστηκα και ανέβαινα σε πίστες και ξεσάλωνα δεν περιγράφεται (δεν το κάνω πιά,απλά προσπαθώ να σου δείξω οτι δεν είναι όλα μονά-ζυγά..):ernaehrung004:
 
Επαναλαμβάνω τι εννοώ κάνοντας λόγο περί ισοπέδωσης:
Όποιος ακούει μόνο σκυλάδικα είναι ok.
Όποιος ακούει και σκυλάδικα είναι ok.
Όποιος δεν ακούει σκυλάδικα είναι όλα αυτά τα ειδεχθή που περιέγραψα πριν.

Αυτή είναι η άποψη που βλέπω να κυριαρχεί ολοένα και περισσότερο. Και τη θεωρώ ισοπεδωτική διότι ζητείται από εμένα να μην αφορίζω τίποτα, αλλά οι σκυλάδες έχουν αυτό το δικαίωμα και με το παραπάνω. Π.χ. κλασσική για αυτούς είναι μία μουσική που "μπορούν να ακούσουν, αλλά δεν είναι... της ώρας". Φυσικά δεν είναι ποτέ, εκτός αν πρόκειται για διαφημίσεις του Azax Ultra. Μάλλον είναι κάτι σαν τον αυνανισμό: πρέπει να γίνεται μυστικά, χωρίς να ενοχλείς κανέναν, με κάποια δόση ενοχής και με αμφιβολίες περί του ανδρισμού σου.
 
Νικόλ said:
Όσο υποκουλτούρα και να θεωρούν μερικοί τα μπουζούκια, ένα έχω να πω... δεν υπάρχει ούτε μια φορά που να έχω πάει και να μην έχω περάσει καλά ή να έχω βαρεθεί (και δεν ακούω και τέτοιου είδους μουσική). Δεν υποστηρίζω την άποψη πολλών ότι το είδος μουσικής που ακούει ο καθένας υποδηλώνει και την παιδεία που έχει.


Υ.Γ. Το Σάββατο πάω "Λεπά"... για να δούμε!!!!!!:firstprize: :music-smiley-005:
Click to expand...

Τελικά με εκπλήσσεις ευχάριστα, :music-smiley-005: για τα μουσικά σου γούστα, ωστόσο έχω να κάνω την εξής παρατήρηση αν και ο ΛΕΠΑ ξεκίνησε από τα Σκυλάδικα μαζί με την Αντζελα κατάφεραν και στάθηκαν και μάλλιστα με αξιώσεις δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα της Αθηναϊκής και όχι μόνο Νύχτας.
 
Θα φανεί παράξενο όμως η μουσική ( για μένα η μουσική είναι μια ), είναι με ώρες μπορώ όπως άλλωστε πολλοί να ακούσω τα πάντα.
Ισως λιγότερο από όλα την κλασσική με την έννοια ότι ίσως ουδέποτε δεν έχω ασχοληθεί με κλασσική αυτό όμως σε καμμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι την απορρίπτω μια χαρά είναι.
Τώρα επειδή με το Rock & ειδικότερα το hard Rock - heavy metal, αλλά και τα blues, τυγχάνει να έχω ασχοληθεί περισσότερο τουλάχιστον καμμιά 20αρια χρόνια είναι η μουσική που μου αρέσει να ακούω περισσότερες ώρες, είναι η μουσική που εκτιμώ ότι ταιριάζει περισσότερο στα αυτιά μου, όμως όταν έχεις καημούς στεναχώριες, καψούρα ναι κύριοι, δεν σε "φτιάχνει" τίποτε περισσότερο από μια ζεϊμπεκιά ακόμη και εάν αυτή είναι από το στόμα του Βασίλη Τερλέγκα, ή του Ζαφείρη Μελλά.
Τα μπουζούκια και δεί από χέρια κλασσικών όπως Ζαμπέτας, Παπαιωάννου, Μητσάκη & Χιώτη είναι διαχρονικά.
Το κέφι ακόμη και σήμερα στην λαϊκή ώρα προέρχεται από τα τραγούδια τους.
 
Απάντηση: Re: Σκυλάδικα & οι Μεγάλες Αθηναϊκές Πίστες

Δ. Παναγιωτίδης said:
είχα πάει γιά ένα διάστημα (91-92) σχεδόν εντατικά (λόγω ειδικής περίστασης)...
αν θυμάμαι καλά, κάπου 10 φορές σε ένα 3μηνο ....

μπορώ να πω ότι κόντευε να εξελιχτεί σε χούι....
Click to expand...

Αγαπητέ Δημήτρη,
Ελπίζω τελικά ότι δεν εθιστήκατε!-bye-
 
Eki_65 said:
Τελικά με εκπλήσσεις ευχάριστα, :music-smiley-005: για τα μουσικά σου γούστα, ωστόσο έχω να κάνω την εξής παρατήρηση αν και ο ΛΕΠΑ ξεκίνησε από τα Σκυλάδικα μαζί με την Αντζελα κατάφεραν και στάθηκαν και μάλλιστα με αξιώσεις δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα της Αθηναϊκής και όχι μόνο Νύχτας.
Click to expand...

Δεν ακούω αυτό το είδος μουσικής και το διευκρίνησα.Απλά μου αρέσει να πηγαίνω στα μπουζούκια γιατί περνάω καλά....:Banane0:
 
Top Bottom