Πριν καμποσα χρονια την πατησε ο γαμπρος μου.
Στην αρχη κυνηγουσε παπαδες στο δρομο και καποιες φορες τους βαραγε ...
Με φαρμακευτικη αγωγη ,που βεβαια σχεδιαζε με προσοχη η αδελφη μου για να μην παρει χαμπαρι, αφου μετα απο καιρο δεν τα επαιρνε πλεον τα χαπια, καπως το παλευε.
Στη συνεχεια επαθε καποια υποτροπη, μαλλον, και ξεφυγε τελειως.
Το αποκορυφωμα ηταν που τον προλαβα στο παρα πεντε, οταν με ενα τεραστιο μαχαιρι ειχε παρει το γιο του (6 ετων τοτε) σε ενα δωματιο για να " συζητησουν" !!!!
Εκει πλεον δεν ειχε ευγενειες. Ευτυχως σε καποια στιγμη μου ξεφυγε , και τη γλυτωσαμε και οι δυο.
Παρολα αυτα, η χειροτερη στιγμη της ζωης μου ηταν οταν ειδοποιησα την αστυνομια να τον παρουν. Τη σκηνη που τον επιασαν θα την εχω παντα μπροστα μου...
Να συμβει σε οικογενεια τετοια κατασταση, ειναι καθημερινος εφιαλτης.
Τι να πεις, δεν ειναι ετσι παντα. Αλλα αν παρουν αναποδες, μπορει να δεις τα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ. Αλλοιμονο σε οσους ειναι κοντα...
Δυστυχως δεν ειναι για κοσμο..