Soundstage Revealed

Ένα μουσικό διάλειμμα πριν.... το επόμενο μέρος

Ακούω κάπου κάπου έναν ιντερνετικό σταθμό lounge οπου μέσω αυτού ανακάλυψα μια σειρά-συλλογή από δίσκους που λέγετε Ultra Lounge της Capitol records.



Αυτές περιέχουν ηχογραφήσεις κυρίως από 50s και 60s σε μεγάλα studios εκείνης της εποχής με κορυφαία (τότε) μιρκόφωνα. Οι μουσικοί έπαιζαν μαζί στον χώρο με αποτέλεσμα τα μικρόφωνα ηχογραφούσαν και το δωμάτιο. Χρησιμοποιούσαν δωμάτια reverb, ειδικά η Capitol είχε διάσημα underground echo chambers όπου έστελναν τον ήχο σε ηχείο μέσα σε δωμάτιο και τον ξαναηχογραφούσαν με μικρόφωνα, άρα υπάρχει φυσικό ambience. και διάφορες άλλες παρόμοιες τεχνικές, με αναλογικά δημιουργημένα εφέ τα οποία δημιουργούσαν ένα πολύ "οργανικό" αποτέλεσμα.

Η τεχνική της επαναηχογραφησης με το μικρόφωνο μπροστά σε ηχείο και μικρόφωνο/α που πιάνουν και το ambient του χώρου, χρησιμοποιείται και σήμερα, αλλά αφορά όσους θέλουν με έναν οικονομικό τρόπο να έχουν αυτό το αποτέλεσμα.

Σε ότι αφορά την πρόσθεση reverb με άλλες τεχνικές, στην εποχή που δεν υπήρχαν ψηφιακές ευκολίες, αρκεί να αναφέρουμε τα plate reverb. Είχανε και δωμάτιο τέτοιο στα Abbey road studios. Το reverb δεν δημιουργούνταν από τον χώρο, αλλά από μεγάλες μεταλλικές πλάκες που πάλλονται καθώς μέσα από τις οποίες περνούσε το σήμα.
Μικρότερης κλίμακας είναι το spring reverb με ελατήρια.
 
  • Like
Reactions: Ge0rge
Αυτο που ονομάζουμε ολογραφική εικόνα, η τρισδιάστατη απεικόνιση της μουσικής σκηνής με διακριτά επίπεδα βάθους, πλάτος και ύψος είναι ίσως το ποιό εντυπωσιακό κομμάτι της αναπαραγωγής, δεν χρειάζεται ένα τσουβάλι λεφτά, δεν αγοράζεται, αλλά είναι και ιδιαιτέρως εύθραυστη.
Είναι κάτι που μικρή σημασία δίνω..
Για παράδειγμα, αν ακούσεις καλή μονοφωνική ηχογράφηση καλό θα είναι να φοράς πάνα για την ακράτεια ενώ αυτά που περιγράφεις σχεδόν δεν υπάρχουν...

Μία μιικρή αλλαγή στην θέση ακρόασης, ένα τραπεζάκι, ένας τοίχος, ένα χαλί μπορεί να την απογειώσουν ή να την καταστρέψουν.

Μπορεί να αγοράσει κάποιος σχετικά εύκολα μεσαίες υγρές, ρευστές, στεγνές όπως τις θέλει, μπορεί να αγοράσει σαράντα sub να κοπανάνε στο κεφάλι του γείτονα που δεν συμπαθεί, αλλά η ολογραφική εικόνα θέλει άλλου είδους προσέγγιση.
Γενικά συμφωνώ αλλά μην είναι και αυτοσκοπός..
 
  • Like
Reactions: wnet and Ge0rge
Απλώς θα πρέπει να διαχωριστεί η σύλληψη του ήχου απ ευθείας και ζωντανά με δύο μικρόφωνα από τις υπόλοιπες τεχνικές ηχογράφησης.
Όλα έχουν να κάνουν με τον καλύτερο διαχωρισμό του αρχικού σήματος, το οποίο θα οδηγήσει σε καλύτερο soundstage, αφού αυτό είναι που θα μειώσει την αλληλεπίδραση του ήχου ανάμεσα στα μικρόφωνα.
 
Είναι κάτι που μικρή σημασία δίνω..
Για παράδειγμα, αν ακούσεις καλή μονοφωνική ηχογράφηση καλό θα είναι να φοράς πάνα για την ακράτεια ενώ αυτά που περιγράφεις σχεδόν δεν υπάρχουν...


Γενικά συμφωνώ αλλά μην είναι και αυτοσκοπός..

Ε ναι εννοείται δεν υπάρχουν κανόνες, να περνάμε καλά είναι το θέμα, ότι αρέσει στον καθ ένα.
 
  • Like
Reactions: vlad66
Στο κομμάτι της αναπαραγωγής.

SDA Pro στο L800 της Polk. Το ένα αυτί να μην ταλαιπωρείται από εκείνα που θα έπρεπε να ακούει το άλλο. Μείωση του Interaural crosstalk δηλαδή. Αποτέλεσμα καλύτερο soundstage.

Με αντιστροφή 180 μοιρών το σήμα του άλλου ηχείου και τανάπαλιν.

1778335725624.png




Το «μπριζάκι» που γράφει SDA interconnect είναι για το καλώδιο που ενώνει τα δύο ηχεία.

1778335828672.png
 
Το IsoMike.

Υ,Γ. «Καλωδιάς» την έκανε την πατέντα. ;)


View attachment 271331View attachment 271332


Έχω βάλει τώρα το άλμπουμ "Nojima Plays Liszt". Νομίζω ότι είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που αυτό που ακούω πλησιάζει τόσο σε πιάνο και όχι σε κάτι ψηφιακό με πλήκτρα. Εδώ ακούγεται και η αίθουσα, δεν έχει "κοπεί" στον βωμό του Hi End.
 
Έχω βάλει τώρα το άλμπουμ "Nojima Plays Liszt". Νομίζω ότι είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που αυτό που ακούω πλησιάζει τόσο σε πιάνο και όχι σε κάτι ψηφιακό με πλήκτρα. Εδώ ακούγεται και η αίθουσα, δεν έχει "κοπεί" στον βωμό του Hi End.

Χαχα. Αυτός κι αν είναι φανατικός με το Dynamic Range στις παραγωγές... . :p
 
Χαχα. Αυτός κι αν είναι φανατικός με το Dynamic Range στις παραγωγές... . :p

Φτάνει όμως τώρα, αν και έπαιζα κάποια χρόνια πιάνο, δεν μπορώ για πολύ ώρα. Έβαλα μια Θεοδωρίδου τώρα να "ξεπλύνω" τα αυτιά μου 🤣
 
Αναφορικά με την φροντίδα του χώρου, υπάρχουν άπειρες πληροφορίες στο φόρουμ, στο δίκτυο και στην AI να δει κανείς, οπότε όποιος ενδιαφέρεται ψάχνει και βρίσκει. Μια πολύ ωραία ιστοσελίδα είναι η παρακάτω:
https://uturnaudio.com/pages/speake...QaVFAKZDgngwIppKVbfh2GfgOe_B-dPHTvhkt2I3xE_lt

Πολύ σημαντικό είναι να ρυθμιστούν σωστά οι αποστάσεις από τον πίσω τοίχο και μάλιστα με το αυτί όχι με έτοιμες οδηγείες. Το μπάσο πρέπει να είναι "καθαρό", όπως είναι οι μεσαίες, όπως και οι υψηλές. Πρέπει να υπάρχει πληροφορία. Αναφέρομαι ειδικά σε αυτό γιατί είναι σημαντικός ανασταλτικός παράγοντας για τα παραπάνω και πολύ tricky γιατί ο άνθρωπος μπορεί να "καταπιεί" μεγάλες παραμορφώσεις χωρίς να το καταλάβει. Εγώ είχα 20-30% παραμόρφωση στις χαμηλές συχνότητες για χρόνια και όταν ρύθμισα τις αποστάσεις έπεσε κάτω από 1%.

Στα κομμάτια που το "μπάσο" προέρχεται από μια ντραμς, μαζί με την μπότα της ντραμς πάλεται σχεδόν πάντα και η χορδή ενός μπάσου. Αυτά τα δύο μαζί δίνουν τον ρυθμό στα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος. Ακούγεται η χορδή ή είναι όλα ένα συνονθύλευμα. Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που πρόσεξα στις ηχογραφήσεις όταν ρύθμισα σωστά τις αποστάσεις. Και μάλιστα στην αρχή νόμιζα ότι είναι ασθενές, ότι λείπει, αλλά μετά από λίγο το συνήθησα, έστρωσε το αυτί μου και πλέον δεν πειράζω τίποτα. Μάλιστα όταν θέλω να ακούσω μουσική, έχω ένα μέτρο και βάζω τα ηχεία πάντα στην ίδια θέση, συγκεκριμένα 80 εκατοστά για μένα από τον πίσω τοίχο όπου είναι η απόσταση από την μπροστά μεριά του ηχείου έως τον τοίχο.

Γενικά δεν υπάρχουν κανόνες, ότι αρέσει στον καθ έναν. Εγώ θέλω αυτόματο αυτοκίνητο που να μην κάνει θόρυβο (άσχετα αν δεν έχω), άλλος βάζει εξάτμιση και κοπανάει τις ταχύτητες. Αλλά αν θέλετε να ακούσετε τρισδιάστατη σκηνή, αυτό είναι must.
 
  • Like
Reactions: Th.ARvan
Στα κομμάτια που το "μπάσο" προέρχεται από μια ντραμς, μαζί με την μπότα της ντραμς πάλεται σχεδόν πάντα και η χορδή ενός μπάσου. Αυτά τα δύο μαζί δίνουν τον ρυθμό στα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος. Ακούγεται η χορδή ή είναι όλα ένα συνονθύλευμα. Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που πρόσεξα στις ηχογραφήσεις όταν ρύθμισα σωστά τις αποστάσεις. Και μάλιστα στην αρχή νόμιζα ότι είναι ασθενές, ότι λείπει, αλλά μετά από λίγο το συνήθησα, έστρωσε το αυτί μου και πλέον δεν πειράζω τίποτα. Μάλιστα όταν θέλω να ακούσω μουσική, έχω ένα μέτρο και βάζω τα ηχεία πάντα στην ίδια θέση, συγκεκριμένα 80 εκατοστά για μένα από τον πίσω τοίχο όπου είναι η απόσταση από την μπροστά μεριά του ηχείου έως τον τοίχο.

Βασικά η σουρντίνα του ταμπούρου κυρίως ακούγεται και πάλλονται και τα tom και το βαθύ. Για τη χορδή του μπάσου, δεν το είχα υπ' όψη.
 
Βασικά η σουρντίνα του ταμπούρου κυρίως ακούγεται και πάλλονται και τα tom και το βαθύ. Για τη χορδή του μπάσου, δεν το είχα υπ' όψη.

Ενδεχομένως να είναι κ αυτά ή μόνο αυτά σε κάποιες ηχογραφήσεις, το θέμα είναι να μπορεί κάποιος να τα ξεχωρίσει.
 
Last edited:
Εδώ για παράδειγμα καταλαβαινω χορδή μπάσου η οποία κι όλας δεν πάλλεται μόνο μαζί με την μπότα, "ακολουθεί" τονικά το κομμάτι:

"I Wish It Would Rain Down (2016 Remaster)" by Phil Collins
 
Ενδεχομένως να είναι κ αυτά ή μόνο αυτά σε κάποιες ηχογραφήσεις, το θέμα είναι να μπορεί κάποιος να τα ξεχωρίσει.

H σουρντίνα του ταμπούρου ειδικά προσδίδει λαηβίλα στο αποτέλεσμα. Είναι τόσο κοινός αυτός ο ήχος συντονισμού στη μποτιά που χωρίς αυτό ακούγεται ψεύτικη και αφύσικη.
 
Εδώ για παράδειγμα καταλαβαινω χορδή μπάσου η οποία κι όλας δεν πάλλεται μόνο μαζί με την μπότα, "ακολουθεί" τονικά το κομμάτι:

"I Wish It Would Rain Down (2016 Remaster)" by Phil Collins

Συγνώμη για να καταλάβω, δεν εννοείς ότι πάλλεται η χορδή γιατί συντονίζεται. Πάλλεται γιατί παίζει νότα ο μπασίστας, σωστά;
 
Συγνώμη για να καταλάβω, δεν εννοείς ότι πάλλεται η χορδή γιατί συντονίζεται. Πάλλεται γιατί παίζει νότα ο μπασίστας, σωστά;

Ναι φυσικά.
 
Ναι φυσικά.

Συνεπώς περιγράφεις δύο σήματα, ένα σταθερό σε συχνότητα και ένα μεταβλητής που όταν συμπίπτουν χρονικά - εδω απόλυτα σε χρόνο, δεν ξέρω αν έχουν χρησιμοποιήσει auto quantization, πολύ πιθανό - θα πρέπει το σύστημα να τα αποδίδει απολύτως μαζί χρονικά.
Αλλιώς κάτι θα ακούγεται χαλαρό και χωρίς ατάκα.
 
Συνεπώς περιγράφεις δύο σήματα, ένα σταθερό σε συχνότητα και ένα μεταβλητής που όταν συμπίπτουν χρονικά - εδω απόλυτα σε χρόνο, δεν ξέρω αν έχουν χρησιμοποιήσει auto quantization, πολύ πιθανό - θα πρέπει το σύστημα να τα αποδίδει απολύτως μαζί χρονικά.
Αλλιώς κάτι θα ακούγεται χαλαρό και χωρίς ατάκα.

Ήταν απλά ένα παράδειγμα, το ότι η χορδή του μπάσου θα μπορούσε να "κρυφτεί" κάτω από τον ηχο της μπότας και είπα ότι όταν τράβηξα τα ηχεία ποιό μακριά από τον τοίχο ήταν το πρώτο πράγμα που πρόσεξα. Δεν καλυπτόταν πλήρως απαραίτητα, δεν θυμάμαι κι όλας για να είμαι ειλικρινείς, αλλά πρόσεξα το πόσο ποιό διακριτή έγινε η διαφορά τους.