Στην ίδια ομάδα αναφερόμαστε και οι δύο: αυτήν με τις ροζ φανέλλες απ τα τσικό της οποίας πέρασες κι εσύ για ένα φεγγάρι.
Οι διοικήσεις των ομάδων του κέντρου και η διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος όταν βλέπουν τα σκούρα το ρίχνουν όπως πάντα
έκαναν στην άθλια καπηλεία των αισθημάτων των φιλάθλων, τον ανέξοδο βερμπαλισμό για τα δίκαια της ομοσπονδίας, τον αιματηρό και
πολυέξοδο ανταγωνισμό με γειτονικά πρωταθλήματα για το πόσες σημαίες θα είναι κρεμασμένες έξω από το γήπεδο και τι χρώμα θα έχουν και αν το πάρκινγκ έξω από το γήπεδο είναι στα 100 ή στα 112 μέτρα από την περίφραξη. Την ίδια στιγμή αφήνουν το γήπεδο να γεμίζει λακκούβες, το χορτάρι να καίγεται από τον ήλιο, τα θεμέλια να διαβρώνονται, τους τοίχους να πέφτουν και αυξάνουν συνεχώς τις τιμές των εισιτηρίων για να κερδίζουν ολοένα και περισσότερα οι λίγοι μεγαλομέτοχοί τους που συν τοις άλλοις έχουν επενδύσει και σε ομάδες "δήθεν" ανταγωνιστικών πρωταθλημάτων. Και όταν κάποιοι από τους φιλάθλους διαμαρτύρονται και διεκδικούν το δίκιο τους, αμολάνε τα σκυλιά και τους σεκιουριτάδες του γηπέδου εναντίον τους.
Κατά καιρούς βέβαια και με αφορμή διάφορες συγκυρίες, ρίχνουν στάχτη στα μάτια των φιλάθλων τους θεοποιώντας διάφορα "παλτά" εγχώριας ή αλλοδαπής προέλευσης που δήθεν θα εξυγιάνουν το πρωτάθλημα και που συνήθως αποδεικνύονται κάλπηδες, άσχετοι με το άθλημα ή στην καλύτερη περίπτωση απλώς κολλάνε τα τελευταία ένσημα για τις υπηρεσίες προς τα αφεντικά τους...
Η ροζ ομάδα χωρίς καθόλου να απεμπολεί τα ζητήματα της πρώτης κατηγορίας εστιάζει και καλά κάνει κυρίως στα δεύτερα. Το πρόβλημα
είναι ο τρόπος που το κάνει. Δίνει τη μάχη στα γραφεία και το κυλικείο του γηπέδου και παρακαλάει συνεχώς την UEFA να παρέμβει για να
συνετίσει τις μεγάλες ομάδες και την διοίκηση της ομοσπονδίας αντί να ισχυροποιήσει την ομάδα και να κατέβει στο γήπεδο με επιθετικούς
προσανατολισμούς....