Σοβαρά τώρα.
Ήταν δύο τεράστιες στήλες και η κάθε μία είχε από 2 subwoofer.
Αν δεν ήσουν κοντά στο sweet spot (που ναι, είναι τεράστιο αλλά σε μεγάλο χώρο έχεις και μεγάλο κομμάτι που δεν είσαι στο sweet spot) υπέφερες από την ανομοιογένεια, τσίριζε εφιαλτικά.
Έξω από το μαγαζί και στους γύρω χώρους άκουγες φυσικά μόνο το ντάπα ντούπα.
Αλλά!
Όταν καθόσουν σε σωστό σημείο ο ήχος ήταν θεαματικός, ειδικά στην ηλεκτρονική μουσική.
Καταλαβαίνω αυτό που λένε οι υπέρμαχοι δηλαδή.
Όταν όμως έμπαινε φωνή χαλούσε το γλυκό. Κάτι φούσκωνε μεσοχαμηλά που έκανε τις φωνές αφύσικες.
Μικροδυναμικά, χροιές, βάθος σκηνής κλπ ανύπαρκτα, αλλά ας πούμε ότι δεν υπήρχαν ποτέ στο σύστημα (δεν γνωρίζω τι έπαιζε από πίσω).
Ok, το μπάσο τέτοιο που βοηθούσε και στη χώνεψη, στιβαρό, καθαρό.
Τίποτα δεν βούιζε στο χώρο, σε κανένα σημείο δεν υπήρχε μπουμάρισμα.
Πολύ δύσκολος χώρος με τζαμαρίες γύρω γύρω αλλά ακόμη και η γυάλινη πόρτα που ήταν πίσω από τα sub δεν έτριζε.
Οπότε θεωρώ ότι υπήρχε κάποιο DSP από πίσω που είχε ρυθμιστεί σωστά;
Έβγαζε όμως και την αίσθηση ότι τα πάντα περνούσαν από κάποιο compressor που του έφαγε τα δυναμικά και τις λεπτομέρειες και οποία υποψία αυτών.
Θα έβαζα τέτοιο σύστημα στον χώρο μου;
Σίγουρα όταν ήμουν έφηβος αυτό θα ήταν ο ήχος των ονείρων μου.
Τώρα που έχω τραβήξει άλλο δρόμο, τον πιο pureίστικο για κανένα λόγο.
Ίσως αν άκουγα ηλεκτρονική μουσική; Δεν το γνωρίζω.
