Σχετικά με την 2η Mahler-Poschner η άποψη μου μετά από δεύτερη ποιο προσεκτική ακρόαση είναι τελείως αντίθετη.
Γενική παρατήρηση, είναι μια εκτέλεση με συναίσθημα.
Στο πρώτο μέρος διαφοροποιεί τις συναισθηματικές διακυμάνσεις από την θλίψη στην αισιοδοξία με πρωτοφανή σαφήνεια μέσω των διακυμάνσεων του δυναμικού εύρους. Η εκτέλεση του είναι εκφραστική, λιγότερο αυστηρή από άλλες, πολύ διαφανής που ίσως ξενίζει ,ίσως κάποια tempi να είναι αργά. Ο ήχος της ηχογράφησης είναι μαλακός οι χροιές εξαίρετες (ίσως λίγο ωραιοποιημένες), το σώμα τεράστιο.
Προσωπικά την απήλαυσα, χωρίς να υπερβάλω θα έβαζα 9/10. Άλλωστε έλεγε ο Oskar Wild ότι όταν οι κριτικές διαφοροποιούνται τότε ο καλλιτέχνης είναι σε σωστό δρόμο.
Κάτι τόσο απολαυστικό για εμένα δεν μπορεί να είναι <σκουπίδι> οπότε ο χαρακτηρισμός ήταν αμετροεπής. Ίσως κάποιοι κριτικοί φαντασιώνονται να είναι οι ίδιοι μαέστροι.