Για την οποία ο Όμηρος δεν είχε ιδέα. Αν εξαιρέσεις κάποιες σκόρπιες αναφορές σε χαλκό και ένα κράνος από δόντια κάπρου, όλα τα άλλα είναι τρεις λαλούν και δυο χορεύουν. Πουθενά δεν αναφέρεται γραφή, δείχνει τους βασιλιάδες να πήζουν μόνοι τους τυρί, να σφάζουν αρνιά, να τα ψήνουν και τα κοψίδια να τα προσφέρουν στο τομάρι του σφαγμένου ζώου-και αυτό είναι η υπέρτατη φιλοξενία. Ο Όμηρος δε μπορεί να φανταστεί βασιλιά με υπηρέτες, μάγειρα και τραπέζι με πιατικά. Ναι, ξέρει ότι αυτά τα πράγματα υπήρχαν, αλλά δεν έχει ιδέα τι κάνανε με αυτά. Ο κόσμος που περιγράφει ο Όμηρος είναι τόσο ιστορικός όσο το Κάμελοτ και η Μέση Γη του Τόλκιν.