Η αύξηση του πληθυσμού της χώρας οφείλεται αποκλειστικά στις γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες
Ημερομηνία δημοσίευσης: 02/09/2012
ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*
Οι λίγοι ρατσιστές και τα τάγματα εφόδου της «Χρυσής Αυγής» που προπηλακίζουν, δέρνουν και τραυματίζουν αθώους αλλοδαπούς θα πρέπει να αναρωτηθούν: τι θα συνέβαινε στους δεκάδες χιλιάδες κατάκοιτους ηλικιωμένους της χώρας που επιβιώνουν χάρη σε αλλοδαπές γυναίκες οι οποίες μένουν μέσα στο σπίτι τους και τους φροντίζουν, τι θα είχε απομείνει από τη γεωργία αν δεν υπήρχαν αλλοδαποί να καλλιεργήσουν τα χωράφια και να συλλέξουν τους καρπούς, πώς θα γίνονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και τα δημόσια έργα χωρίς τους αλλοδαπούς, πόσες εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια θα ήταν βρόμικα αν δεν τα καθάριζαν αλλοδαπές κ.λπ.
Εκτός, όμως, από τα παραπάνω, όπως θα δούμε στο άρθρο αυτό, τα τελευταία χρόνια, μόνο χάρη στις γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες υπάρχει μικρή ανάκαμψη των γεννήσεων, εξαιτίας της οποίας υπάρχει και μικρή φυσική αύξηση του πληθυσμού, δηλαδή μικρή υπεροχή του συνόλου των γεννήσεων έναντι του συνόλου των θανάτων.
Στοιχεία για τις γεννήσεις κατά υπηκοότητα της μητέρας υπάρχουν μόνο από 2004 και μετά. Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία είναι του έτους 2010. Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε την πορεία των γεννήσεων κατά υπηκοότητα της μητέρας τα έτη 2004-2010. Τα στοιχεία που χρησιμοποιούμε προέρχονται από τη βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (πρώην ΕΣΥΕ).
Στην 1η στήλη του Πίνακα που ακολουθεί δίνεται το σύνολο των γεννήσεων, στη 2η στήλη οι γεννήσεις από Ελληνίδες μητέρες, στην 3η οι γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες και στην 4η το ποσοστό που οι γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες αντιπροσωπεύουν στο σύνολο των γεννήσεων. Στις επόμενες τέσσερις δίνονται τα αντίστοιχα στοιχεία για τους θανάτους και στις τρεις τελευταίες τα αντίστοιχα στοιχεία για τη φυσική αύξηση, δηλαδή η διαφορά των θανάτων από τις γεννήσεις.
Από τον Πίνακα αυτό φαίνεται ότι την περίοδο 2004-2010:
Οι γεννήσεις από Ελληνίδες μητέρες αυξήθηκαν λίγο μέχρι το 2006 από το χαμηλό επίπεδο των 89.000 στο οποίο είχαν πέσει το 2004 (έναντι των 148.000 (!) που ήταν το 1981). Μειώθηκαν ελαφρά το 2007 και αυξήθηκαν σημαντικά το 2008. Το 2009 και το 2010, όμως, παρουσιάζουν μείωση. Οι μειώσεις αυτές δείχνουν ότι οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης και της εφαρμογής της πολιτικής των Μνημονίων (ανεργία, μείωση των εισοδημάτων και το γενικότερο κλίμα) έχουν επηρεάσει τα νέα ζευγάρια που θα ήθελαν να αποκτήσουν παιδί (όσα δεν έχουν) ή να αποκτήσουν και άλλο (όσα έχουν). Οι γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες αυξάνονταν συνεχώς μέχρι το 2009. Το 2010 μειώθηκαν σημαντικά. Η μείωση αυτή, εκτός από τις επιπτώσεις της κρίσης και της πολιτικής που εφαρμόστηκε, μπορεί να οφείλεται στο ότι ορισμένες οικογένειες αλλοδαπών επέστρεψαν στις πατρίδες τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ποσοστό το οποίο αντιπροσωπεύουν οι γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες, ενώ αυξανόταν όλα τα χρόνια, παρουσιάζει ελαφρά κάμψη το 2010.
Οι θάνατοι τα περισσότερα έτη παρουσιάζουν αύξηση. Μειώσεις σημειώθηκαν στο σύνολό τους το 2008, στους Έλληνες το 2008 και 2009 και στους αλλοδαπούς μόνο το 2006. Το ποσοστό που οι θάνατοι αλλοδαπών αντιπροσωπεύουν στο σύνολο των θανάτων αυξάνεται συνεχώς, με εξαίρεση το έτος 2007. Το ποσοστό αυτό, όμως, είναι πολύ μικρό (για το σύνολο της περιόδου μόνο 1,8% έναντι 17,8% που είναι το αντίστοιχο ποσοστό των γεννήσεων από αλλοδαπές μητέρες) εξαιτίας του γεγονότος ότι οι αλλοδαποί είναι πολύ νέοι.
Η συνολική φυσική αύξηση του πληθυσμού παρουσιάζει διακυμάνσεις. Παραμένει, όμως, θετική μόνο χάρη στη φυσική αύξηση των αλλοδαπών (οι γεννήσεις τους είναι πολύ περισσότερες από τους λίγους θανάτους τους), δεδομένου ότι όλα τα έτη σημειώνεται φυσική μείωση των Ελλήνων (οι θάνατοι Ελλήνων είναι πολύ περισσότεροι από τις γεννήσεις από Ελληνίδες μητέρες). Η φυσική αυτή μείωση των Ελλήνων παρουσίαζε διακυμάνσεις και έφτασε στο υψηλότερο σημείο της το 2007. Το 2008 σημείωσε μεγάλη κάμψη, αλλά το 2009 αυξήθηκε ελαφρά και το 2010 σημαντικά. Στους αλλοδαπούς σημειώθηκε αύξηση της φυσικής τους αύξησης μέχρι το 2008 και ελαφρά κάμψη της (λόγω κάμψης των γεννήσεων από αλλοδαπές μητέρες) το 2010.
Από τα όσα προαναφέρθηκαν φαίνεται ότι την περίοδο 2004-2010 η ελάχιστη υπεροχή των γεννήσεων έναντι των θανάτων οφείλεται αποκλειστικά στις γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι την 7ετία αυτή σημειωνόταν συνεχώς μείωση του ελληνικού πληθυσμού της χώρας. Δυστυχώς μείωσή του υπάρχει και για τα 6 προηγούμενα έτη (1998-2003), δεδομένου ότι το σύνολο των θανάτων το καθένα από τα έτη αυτά ήταν μεγαλύτερο από το σύνολο των γεννήσεων, ένα ποσοστό των οποίων οφειλόταν σε γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες.
Η μείωση των γεννήσεων σε συνδυασμό με τη γήρανση του πληθυσμού, εκτός από τη μείωση του ελληνικού πληθυσμού, επιδεινώνει τη σχέση εργαζομένων / συνταξιούχων αυξάνει τα ήδη μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ελλειμματικά ασφαλιστικά ταμεία και επιβαρύνει τα δημόσια ελλείμματα και το δημόσιο χρέος της χώρας. Επιπλέον μια χώρα με γηράσκοντα πληθυσμό χάνει τον δυναμισμό της, γεγονός που δυσχεραίνει την προσαρμογή της στις μεγάλες αλλαγές που συντελούνται παγκόσμια.
Το γεγονός της μείωσης του ελληνικού πληθυσμού τα 13 τελευταία χρόνια και οι συνέπειες που προαναφέρθηκαν αποτελούν εθνική τραγωδία απέναντι στην οποία όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις έχουν επιδείξει εγκληματική αδιαφορία, η οποία κορυφώθηκε τα δύο τελευταία χρόνια με τις άγριες οριζόντιες περικοπές μισθών και επιδομάτων με την εφαρμογή της πολιτικής των Μνημονίων, οι οποίες πλήττουν περισσότερο τις οικογένειες με παιδιά και ιδιαίτερα τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Τώρα, μάλιστα, σχεδιάζονται νέες περικοπές εξαιτίας της εφαρμογής της ίδιας πολιτικής. Είναι, κατά συνέπεια, σαφές ότι η πολιτική των Μνημονίων, εκτός από όλα τα γνωστά προβλήματα που προκαλεί, επιδεινώνει και το δημογραφικό, δηλαδή το υπ’ αριθμό 1 εθνικό μας πρόβλημα.
* Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι τέως αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ
