Τέλω να μπισκεφτώ να μη πενσέφσω
Να κλάφσω τσαι να γελάσω τέλω
Αρτεβράι. Μα μάλι’ αράτζια έβο ε’ να κανταλίσω
στο φέγγο ε’ να φωνάσω ο άντρα μου πάει.
Άντρα μου πάει- ‛ ντρα μου πάει.
Τα’ε οι αντρώποι στε
Μας πάνε στε ταράσσουνε ντ’άρτει
Καλοί ους τωρούμε του σ’ένα χρόνου.
Έτο ε ζωή μα ε του, ε ζωή Κριστέ μου;
Μα πα τσαι στη Γκερμάνια κλαίοντα μα πόνο.
Κλαίοντα μα πόνο-Κλαίοντα μα πόνο.
Τάτα γιατί εν να πάει, πε μα γιατί;
Γιατί έτο έν’ναι ζωή μαρά παιδία
ο τεκούντη πολεμά τσ’ ιδρώνει να
Λιπαριάσει ου σινιούρου μου τη φατία.
Μου τη φατία-Μου τη Φατία.
Στέκω τη μπάντα τσαι στέκω εντώ σόνο.
Στέω πούμμα σα τσαι στε,
Πενσέω στο τρένο. Πενσέω στο σκοτεινό
και στη μινιέρα που
Πολεμώντα ετσεί πεθαίνει ο γένο.
Πεαίνει ο γένο- Πεθαίνει ο γένο.
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.