Παιδια γινονται παρα πολλα. Τοσο πολλα και συχνα ακοντρολαριστα (γιατι ταυτοχρονα και αντιφατικα) που ο παραπανω κυριος που ανεφερα, και που εζησε το ψυχρο πολεμο και τα κοκκινα τηλεφωνα, ειπε οτι ειμαστε σε μια φαση πολυ πιο επικινδυνη μαζικου (για να μην τον πουμε παγκοσμιο ειναι πολιτικα μη ορθο) πολεμου απο την εποχη του ψυχρου.
Υπαρχουν παρα πολλοι ασταθμητοι και εναλασσομενοι παραγοντες που εισερχονται καθε μερα.
Απο σκοπου εβαλα την Συρια και την Λιβυη, θα μπορουσα να βαλω και το Σουδαν και το ιραν... τεσπα.
Περπαταμε πανω σε αβγα.
Στην συναντηση χτες εδω στην περιοχη μου μεταξυ Μακρον και Πουτιν δεν ειναι καθολου τυχαιο που ο Μανου ειπε "πιστευουμε σε ενα Ευρπαϊκο πεοπρωμενο της Ρωσσιας. Για μια Ευρωπη απο την Λισσαβωνα μεχρι το Βλαδιβοστωκ. Ουτε ειναι τυχαιο οτι τον συναντησε λιγο πριν απο το G7 απ'οπου ειναι αποκλεισμενος.
Συμβαινουν παρα πολλα πραγματα που αρχιζουν να διαφαινονται σαν καινουρια ενω ειναι παλαια. Απλα υπηρχαν αλλες πρωταιρεοτητες και φοβοι και τα βαζαν κατω απ το χαλι.
Μαλλια κουβαρια ειμαστε στην Υφηλιο. Και η Τουρκια για καποιους συγκεκριμενους πολιτισμικους λογους που εχω εξηγησει εδω σε αλλα ποστ, ειναι κεντρικο σημειο.