Εκρηξη στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια, τον Αύγουστο του 1980, που προκάλεσε το θάνατο 85 ανθρώπων και τον τραυματισμό εκατοντάδων άλλων.
Οι ιταλικές αρχές επιδίωξαν με κάθε θυσία να αποδώσουν τις επιθέσεις αυτές σε συνεργασία ακροαριστερών ή αναρχικών ομάδων. Στην ουσία πρόκειται για μια άθλια συνωμοσία που βάφτηκε από αθώο αίμα. Φασίστες, ακροδεξιοί, παρακρατικοί, παραστρατιωτικοί και λοιπά άνθη της ιταλικής κοινωνίας,πραγματοποιούσαν τρομοκρατικές ενέργειες που τις απέδιδαν στους αναρχικούς και τις εργατικές οργανώσεις, με σκοπό να τους δυσφημίσουν στα μάτια του κόσμου.
Οι περισσότερες απ' αυτές τις βρώμικες κατηγορίες δεν αποδείχτηκαν, αλλά το στόχο τους τον πέτυχαν. Ο κόσμος οργίστηκε με τους «άθλιους αριστερούς» που δολοφονούσαν αθώο κόσμο. (Σας θυμίζει κάτι από σύγχρονη Ελλάδα; Τυχαίο είναι.) Αποτέλεσμα: πτώση της αριστεράς, άνοδος της ακροδεξιάς και των αποσχιστών, πλήρης απαξίωση της πολιτικής ζωής που έφερε εδώ και χρόνια στο τιμόνι της χώρας έναν φαιδρό τύπο ονόματι Σύλβιο Μπερλουσκόνι.
Ασχετα...
Επαιξαν τον ρόλο τους οι προβοκάτσιες αυτές,σε σχέση με το ΚΚΙ και την αριστερά γενικότερα που ανέβαινε αλματωδώς πρίν και στην δεκαετία αυτή διεκδικώντας την κυβέρνηση...Αυτό ήταν το ζητούμενο τους.Α υτά αναλύονται στα παραπάνω άρθρα του Ριζοσπάστη.
Τα σχόλια που συνόδευουν τις φωτο,δεν είναι δικά μου...
Στο ίδιο κάδρο επιδιώξεων,θα έβαζα και την δολοφονία του Αλντο Μόρο,απο τις ερυθρές ταξιαρχίες,οι οποίες διαλύθηκαν σαν την "δική" μας 17Ν,αλλά ποτε δεν βρέθηκαν οι ιδρυτες της...
Οι περισσότερες απ' αυτές τις βρώμικες κατηγορίες δεν αποδείχτηκαν, αλλά το στόχο τους τον πέτυχαν. Ο κόσμος οργίστηκε με τους «άθλιους αριστερούς» που δολοφονούσαν αθώο κόσμο. (Σας θυμίζει κάτι από σύγχρονη Ελλάδα; Τυχαίο είναι.) Αποτέλεσμα: πτώση της αριστεράς, άνοδος της ακροδεξιάς και των αποσχιστών, πλήρης απαξίωση της πολιτικής ζωής που έφερε εδώ και χρόνια στο τιμόνι της χώρας έναν φαιδρό τύπο ονόματι Σύλβιο Μπερλουσκόνι.
Απάντησα στο παραπάνω. Το οποίο εξήγησα για ποιο λόγο δεν ισχύει.
Τα γεγονότα του 1980 δεν έφεραν την πτώση της αριστεράς. Αντίθετα η αριστερά κυριάρχησε την δεκαετία του 80!!! Από το 1983-87 πρωθυπουργός ήταν ο Κράξι που ήταν αριστερός.
Μετά το 1990 το ΚΚΙ δεν υπάρχει. Λόγω της πτώσης της ΕΣΣΔ κι όχι λόγω γεγονότων στην Ιταλία.
Ο Μπερλουσκόνι και η δεξιά του εμφανίζονται το 1994 μετά από χρόνια ακυβερνησίας και πάρα πολλά οικονομικά σκάνδαλα. Δεν έχει καμιά σχέση με το 1980, ούτε με βόμβες ... αυτά πλέον ήταν αρχαία ιστορία.
Εάν έχεις διάθεση και χρόνο διάβασε Το δίλημμα της ιταλικής Αριστεράς: ρίζες και προοπτικές του Luciana Castellina, αξίζει. Είναι από το transform!, που διακρίνεται για τι τεκμηριωμένες και εμπεριστατωμένες αναλύσεις.Έστω κι έτσι δεν νομίζω ότι έχει κάποια σχέση με τον άνοδο του Μπερλουσκόνι το 1994. Όλα τα άλλα θέματα που ανέφερα ήταν πολύ πιο σημαντικά.
Και βεβαίως μετά το 1990 δεν υπάρχει θέμα ΚΚΙ. Γενικώς δεν υπάρχει θέμα ΚΚ σε καμιά δυτική χώρα. Όπου υπήρχαν εξαφανίστηκαν. Δεν βρέθηκε στις άλλες χώρες ένα 5% όπως σε μας να λέει ότι ο Στάλιν ήταν συκοφαντημένος και τα γκούλαγκ ήταν απαραίτητα.
Και για όσους το διάβασαν, μήπως βλέπετε ομοιότητες και παραλληλισμούς με τη χώρα μας;Εάν έχεις διάθεση και χρόνο διάβασε Το δίλημμα της ιταλικής Αριστεράς: ρίζες και προοπτικές του Luciana Castellina, αξίζει. Είναι από το transform!, που διακρίνεται για τις τεκμηριωμένες και εμπεριστατωμένες αναλύσεις.
We use essential cookies to make this site work, and optional cookies to enhance your experience.