underdog
Supreme Member
Πάντως μια χαρά αποπροσανατολιζεται η κοινή γνώμη με τους Ρωμανους και τους τοξοβολους και θα περάσουν φορολογησεις και ιδιωτικοποιήσεις...
Τρομοκρατία
- Thread starter Kosh
- Start date
Νικος Πετειναρακης
AVClub Fanatic
Κάτι άλλο είχα σκοπό να ανεβάσω σήμερα, κάτι μικρό κι ανάλαφρο, γιατί το μεγάλο που σχεδίαζα δεν το προλαβαίνω, ύστερα όμως είδα τις φωτοσοπημένες φωτογραφίες των συλληφθέντων για τη ληστεία στο Βελβεντό, που έδωσε στη δημοσιότητα η αστυνομία, με φανερά τα σημάδια του ξυλοδαρμού. Και βλέπω πως δεν ήμουν ο μόνος που σκέφτηκε το ίδιο πράγμα.
Οπότε, ανεβάζω ένα μικρό αλλά όχι ανάλαφρο διήγημα, του αγαπημένου μου Γιώργου Ιωάννου, από τη συλλογή “Η σαρκοφάγος” (1971).
Τα κεφάλια
Μπαίνοντας εκείνο το βράδυ στο δικηγορικό γραφείο του φίλου μου, με χτύπησε μια πολύ βαριά βρώμα. Μέσα, ένας γεροδεμένος μα μεγαλούτσικος στα χρόνια χωρικός κουβέντιαζε ζωηρά μαζί του για κάποια μάλλον κτηματική υπόθεση. Έμοιαζε παλιός πελάτης.
Κάθισα στον προθάλαμο κι άνοιξα την εφημερίδα. Όμως η ανεξήγητη βρώμα ήταν ανυπόφορη. Κοίταξα το ταβάνι, τους τοίχους, μήπως είχε σπάσει καμιά σωλήνα απ’ αυτές που κατεβάζουν τις βρωμιές, μα δε φαινόταν τίποτε. Όλα λευκά και πεντακάθαρα. Έφτασα στο σημείο να φέρω στη μύτη μου ακόμα και την εφημερίδα, που ήταν ν’ ανοίγει η καρδιά σου, σωστός μπαχτσές: μάχες, τουφεκισμοί, συλλήψεις, προδοσίες, αποκηρύξεις και φυσικά μπόλικες δηλώσεις πολιτικών αρχηγών. Ένα νέο, πάντως μας αφορούσε ιδιαίτερα: μες στη βδομάδα θα περνούσαν απ’ τους κεντρικούς δρόμους μας τους αιχμάλωτους αντάρτες, που λίγες μέρες πριν είχαν βομβαρδίσει την πόλη μας με κανόνι. Προαναγγέλλονταν άγρια αποδοκιμασία.
Καθώς διάβαζα αυτά, τέλειωσε μέσα η ακρόαση κι ο χωρικός βγαίνοντας σήκωσε απ’ τη μισοσκότεινη γωνιά ένα μικρό σακί που είχε εκεί αφημένο. Βρωμοκόπησε ο τόπος. Εδώ λοιπόν ήταν η πηγή της βρωμιάς. Ο φίλος δε βαστάχτηκε, τον ρώτησε για το περιεχόμενο. Κι αυτός με το φυσικότερο ύφος μας είπε: «είναι τα κεφάλια δυο συγχωριανών μου. Τα πηγαίνω στο χωριό να τα στήσουμε στην πλατεία. Θα περάσει όλο το χωριό να τα δει και να τα φτύσει. Θα σας τα έδειχνα, μα είναι τυλιγμένα σε εφημερίδες».
Μόλις γκρεμοτσακίστηκε, ανοίξαμε τα παράθυρα και πήραμε δρόμο. Γυρίζαμε στην παραλία πάνω κάτω σαν τρελοί. Δε μιλάγαμε καθόλου, ούτε καν κοιταζόμασταν. Ύστερα μπήκαμε σε μια ταβέρνα και γίναμε στουπί στο μεθύσι. Κερνούσε ο φίλος απ’ τα λεφτά που είχε εισπράξει προηγουμένως. Εγώ δεν έβγαζα ακόμα χρήματα, κόντευα όμως. Ήμουν φοιτητής, άνθρωπος του Μέλλοντος, όπως μας ξεγελούσαν διάφοροι σιχαμεροί και τότε.
http://sarantakos.wordpress.com/2013/02/03/kefali/
Οπότε, ανεβάζω ένα μικρό αλλά όχι ανάλαφρο διήγημα, του αγαπημένου μου Γιώργου Ιωάννου, από τη συλλογή “Η σαρκοφάγος” (1971).
Τα κεφάλια
Μπαίνοντας εκείνο το βράδυ στο δικηγορικό γραφείο του φίλου μου, με χτύπησε μια πολύ βαριά βρώμα. Μέσα, ένας γεροδεμένος μα μεγαλούτσικος στα χρόνια χωρικός κουβέντιαζε ζωηρά μαζί του για κάποια μάλλον κτηματική υπόθεση. Έμοιαζε παλιός πελάτης.
Κάθισα στον προθάλαμο κι άνοιξα την εφημερίδα. Όμως η ανεξήγητη βρώμα ήταν ανυπόφορη. Κοίταξα το ταβάνι, τους τοίχους, μήπως είχε σπάσει καμιά σωλήνα απ’ αυτές που κατεβάζουν τις βρωμιές, μα δε φαινόταν τίποτε. Όλα λευκά και πεντακάθαρα. Έφτασα στο σημείο να φέρω στη μύτη μου ακόμα και την εφημερίδα, που ήταν ν’ ανοίγει η καρδιά σου, σωστός μπαχτσές: μάχες, τουφεκισμοί, συλλήψεις, προδοσίες, αποκηρύξεις και φυσικά μπόλικες δηλώσεις πολιτικών αρχηγών. Ένα νέο, πάντως μας αφορούσε ιδιαίτερα: μες στη βδομάδα θα περνούσαν απ’ τους κεντρικούς δρόμους μας τους αιχμάλωτους αντάρτες, που λίγες μέρες πριν είχαν βομβαρδίσει την πόλη μας με κανόνι. Προαναγγέλλονταν άγρια αποδοκιμασία.
Καθώς διάβαζα αυτά, τέλειωσε μέσα η ακρόαση κι ο χωρικός βγαίνοντας σήκωσε απ’ τη μισοσκότεινη γωνιά ένα μικρό σακί που είχε εκεί αφημένο. Βρωμοκόπησε ο τόπος. Εδώ λοιπόν ήταν η πηγή της βρωμιάς. Ο φίλος δε βαστάχτηκε, τον ρώτησε για το περιεχόμενο. Κι αυτός με το φυσικότερο ύφος μας είπε: «είναι τα κεφάλια δυο συγχωριανών μου. Τα πηγαίνω στο χωριό να τα στήσουμε στην πλατεία. Θα περάσει όλο το χωριό να τα δει και να τα φτύσει. Θα σας τα έδειχνα, μα είναι τυλιγμένα σε εφημερίδες».
Μόλις γκρεμοτσακίστηκε, ανοίξαμε τα παράθυρα και πήραμε δρόμο. Γυρίζαμε στην παραλία πάνω κάτω σαν τρελοί. Δε μιλάγαμε καθόλου, ούτε καν κοιταζόμασταν. Ύστερα μπήκαμε σε μια ταβέρνα και γίναμε στουπί στο μεθύσι. Κερνούσε ο φίλος απ’ τα λεφτά που είχε εισπράξει προηγουμένως. Εγώ δεν έβγαζα ακόμα χρήματα, κόντευα όμως. Ήμουν φοιτητής, άνθρωπος του Μέλλοντος, όπως μας ξεγελούσαν διάφοροι σιχαμεροί και τότε.
http://sarantakos.wordpress.com/2013/02/03/kefali/
D I M __ Z
AVClub Fanatic
είχα την τύχη να έχω κάποιο φεγγάρι καθηγήτρια την Παυλίνα (την εποχή του δικαστικού γολγοθά με το έγκλημα στο κολωνάκι) ...
τα χρόνια που πέρασαν την έκαναν απλά καλύτερη .......
τα χρόνια που πέρασαν την έκαναν απλά καλύτερη .......
Ευτυχώς γιατί κάποιοι άλλοι απλώς γεννήθηκαν ραγιάδες και έγιναν φασίστες...
Last edited:
Μπλαβιασμένες φάτσες. Πρησμένα μάτια. Σπασμένα σαγόνια. Αστυνομική βία. Παιδιά με καλάσνικωφ. Ληστεία τραπέζης. Απαγωγή.
Ο Γρηγορόπουλος νεκρός. Κάθε μέρα πάλι και πάλι.
Άτεχνο photoshop. Από επιλογή. Θέλαν να τις δούμε αυτές τις φάτσες. Όχι κάποιοι αστυνομικοί στην επαρχία. Από κεντρική επιλογή. Αλλιώς θα βάζανε φωτογραφίες ταυτότητας. Εδώ είναι. Τους έχουμε. Τους κάνουμε ότι θέλουμε. Αντρική κυριαρχία. Από τα παλαιότερα ένστικτα.
Βασανιστήριο.
Κανένας δεν το αρνήθηκε. Είπαν ότι πέσανε κάτι σφαλιάρες κατά τη σύλληψη. Οι αστυνομικοί με κάποιες κινήσεις καράτε ακινητοποίησαν πάνοπλους ληστές. Το είχα δει σε μια ταινία. Κάποιους δεν τους νοιάζει καν. Κάποιοι έσπευσαν να προλάβουν τη διάψευση, και να πουν ότι τα βασανιστήρια την ώρα της ανάκρισης είναι επιβεβλημένα κάποιες φορές και να μην εθελοτυφλούμε. Γκουαντάναμο;
Κανιβαλισμός για τη μάνα. Για την καταγωγή τη μεγαλοαστική. Γιατί δεν καθόντουσαν τα κακομαθημένα κωλόπαιδα ήσυχα; Τί τους έλειπε;
“Εγώ γιατί κάθομαι ήσυχος, που μου λείπουν τα πάντα;”
Να οι μπάτσοι τα παιδιά των εργατών πάλι.
Τα καλά παιδιά. Που αν κάνουν ότι τους πούνε κάποια στιγμή θα ανέβουν τάξη και θα γίνουν σαν τα κακομαθημένα που ζηλεύουνε. Η σκληρή δουλειά ανταμείβει. Τα παιδιά των εργατών.
Ψεύτικες αξίες. Ψεύτικη κοινωνία. Κοινωνία κανίβαλων. Υποκρισία.
Οι αστυνομικοί αντί να κυνηγάνε τους κλέφτες τους προσέχουν. Οι πολιτικοί της αντιπροσωπευτικής βουλής αντιπροσωπεύουν μόνο τους εαυτούς τους. Η δικαιοσύνη ξυπνάει μόνο όταν θίγονται οι μισθοί της. Οι ζαρντινιέρες είναι οι μόνες υπόλογες στην επικράτεια. Η οικονομική πρόταση της κυβέρνησης είναι ότι έχουμε πολλούς μετανάστες. Εμφυλιακό κλίμα καλλιεργείται συνεχώς. Πυγμή, τάξη και ασφάλεια. Ο λαός θέλει ασφάλεια, σαν ζεστή κουβερτούλα να τον κοιμίζει το βράδυ, στο παγκάκι που θα καταλήξει.
Ντροπή. Να μην ακολουθούν την τάξη τους. Να γραφτούν στη ΔΑΠ και να ασχολούνται με τον εαυτό τους. Ποινικό έγκλημα; Αν ήταν ποινικό δεν θα μαθαίναμε καν ποιοι είναι. Η ίδια η στάση της πολιτείας φανερώνει πολιτική αντιμετώπιση.
Εκφράζει μια βαθιά ανησυχία αυτή η στάση της πολιτείας, της κοινωνίας. Αυτού που πιάσανε με τα παντελόνια κατεβασμένα.
16 χρονών κρατούσε το φίλο του στα χέρια του να ξεψυχά.
Δεν το είδε και αυτός θετικά; Να το ξεχάσει; Η ζωή είναι σκληρή πρέπει να ξέρεις να την αντιμετωπίζεις. Δεν είναι για ονειροπόλους.
Δεν είναι θύμα. Αντιπροσωπεύει τον εαυτό του. Οι κριτές του μπορούν να πουν το ίδιο;
Η φωτογραφία με τη ματωμένη μούρη είναι η απόλυτη απόδειξη ότι αυτή η κοινωνία δεν καταδικάζει τη βία από όπου και αν προέρχεται. Αυτή η κοινωνία χρειάζεται τη βία για να συντηρείται, αλλιώς θα καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Αυτή η κοινωνία λατρεύει τη βία σε φετιχιστικό επίπεδο. Και σε ποιους άλλους νομιμοποιείται περισσότερο να την ασκήσει από ότι σε αυτούς που της φωνάζουν πόσο σάπια είναι;
http://lascapigliata.wordpress.com/2013/02/04/μπλαβιασμένη-φάτσα/
Υ.Γ Αυτό ως απάντηση εκει που πρέπει....
Ο Γρηγορόπουλος νεκρός. Κάθε μέρα πάλι και πάλι.
Άτεχνο photoshop. Από επιλογή. Θέλαν να τις δούμε αυτές τις φάτσες. Όχι κάποιοι αστυνομικοί στην επαρχία. Από κεντρική επιλογή. Αλλιώς θα βάζανε φωτογραφίες ταυτότητας. Εδώ είναι. Τους έχουμε. Τους κάνουμε ότι θέλουμε. Αντρική κυριαρχία. Από τα παλαιότερα ένστικτα.
Βασανιστήριο.
Κανένας δεν το αρνήθηκε. Είπαν ότι πέσανε κάτι σφαλιάρες κατά τη σύλληψη. Οι αστυνομικοί με κάποιες κινήσεις καράτε ακινητοποίησαν πάνοπλους ληστές. Το είχα δει σε μια ταινία. Κάποιους δεν τους νοιάζει καν. Κάποιοι έσπευσαν να προλάβουν τη διάψευση, και να πουν ότι τα βασανιστήρια την ώρα της ανάκρισης είναι επιβεβλημένα κάποιες φορές και να μην εθελοτυφλούμε. Γκουαντάναμο;
Κανιβαλισμός για τη μάνα. Για την καταγωγή τη μεγαλοαστική. Γιατί δεν καθόντουσαν τα κακομαθημένα κωλόπαιδα ήσυχα; Τί τους έλειπε;
“Εγώ γιατί κάθομαι ήσυχος, που μου λείπουν τα πάντα;”
Να οι μπάτσοι τα παιδιά των εργατών πάλι.
Τα καλά παιδιά. Που αν κάνουν ότι τους πούνε κάποια στιγμή θα ανέβουν τάξη και θα γίνουν σαν τα κακομαθημένα που ζηλεύουνε. Η σκληρή δουλειά ανταμείβει. Τα παιδιά των εργατών.
Ψεύτικες αξίες. Ψεύτικη κοινωνία. Κοινωνία κανίβαλων. Υποκρισία.
Οι αστυνομικοί αντί να κυνηγάνε τους κλέφτες τους προσέχουν. Οι πολιτικοί της αντιπροσωπευτικής βουλής αντιπροσωπεύουν μόνο τους εαυτούς τους. Η δικαιοσύνη ξυπνάει μόνο όταν θίγονται οι μισθοί της. Οι ζαρντινιέρες είναι οι μόνες υπόλογες στην επικράτεια. Η οικονομική πρόταση της κυβέρνησης είναι ότι έχουμε πολλούς μετανάστες. Εμφυλιακό κλίμα καλλιεργείται συνεχώς. Πυγμή, τάξη και ασφάλεια. Ο λαός θέλει ασφάλεια, σαν ζεστή κουβερτούλα να τον κοιμίζει το βράδυ, στο παγκάκι που θα καταλήξει.
Ντροπή. Να μην ακολουθούν την τάξη τους. Να γραφτούν στη ΔΑΠ και να ασχολούνται με τον εαυτό τους. Ποινικό έγκλημα; Αν ήταν ποινικό δεν θα μαθαίναμε καν ποιοι είναι. Η ίδια η στάση της πολιτείας φανερώνει πολιτική αντιμετώπιση.
Εκφράζει μια βαθιά ανησυχία αυτή η στάση της πολιτείας, της κοινωνίας. Αυτού που πιάσανε με τα παντελόνια κατεβασμένα.
16 χρονών κρατούσε το φίλο του στα χέρια του να ξεψυχά.
Δεν το είδε και αυτός θετικά; Να το ξεχάσει; Η ζωή είναι σκληρή πρέπει να ξέρεις να την αντιμετωπίζεις. Δεν είναι για ονειροπόλους.
Δεν είναι θύμα. Αντιπροσωπεύει τον εαυτό του. Οι κριτές του μπορούν να πουν το ίδιο;
Η φωτογραφία με τη ματωμένη μούρη είναι η απόλυτη απόδειξη ότι αυτή η κοινωνία δεν καταδικάζει τη βία από όπου και αν προέρχεται. Αυτή η κοινωνία χρειάζεται τη βία για να συντηρείται, αλλιώς θα καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Αυτή η κοινωνία λατρεύει τη βία σε φετιχιστικό επίπεδο. Και σε ποιους άλλους νομιμοποιείται περισσότερο να την ασκήσει από ότι σε αυτούς που της φωνάζουν πόσο σάπια είναι;
http://lascapigliata.wordpress.com/2013/02/04/μπλαβιασμένη-φάτσα/
Υ.Γ Αυτό ως απάντηση εκει που πρέπει....
http://www.youtube.com/watch?v=cMY8mNITSs8
Για να τελειώνουμε.....
Υ.Γ Η μάνα της δικηγόρου πρέπει να είναι υπερήφανη???(ρητορική)....
KleKoR
Supreme Member
- 30 November 2007
- 7,562
Μπλαβιασμένες φάτσες. Πρησμένα μάτια. Σπασμένα σαγόνια. Αστυνομική βία. Παιδιά με καλάσνικωφ. Ληστεία τραπέζης. Απαγωγή.
Ο Γρηγορόπουλος νεκρός. Κάθε μέρα πάλι και πάλι.
Άτεχνο photoshop. Από επιλογή. Θέλαν να τις δούμε αυτές τις φάτσες. Όχι κάποιοι αστυνομικοί στην επαρχία. Από κεντρική επιλογή. Αλλιώς θα βάζανε φωτογραφίες ταυτότητας. Εδώ είναι. Τους έχουμε. Τους κάνουμε ότι θέλουμε. Αντρική κυριαρχία. Από τα παλαιότερα ένστικτα.
Βασανιστήριο.
Κανένας δεν το αρνήθηκε. Είπαν ότι πέσανε κάτι σφαλιάρες κατά τη σύλληψη. Οι αστυνομικοί με κάποιες κινήσεις καράτε ακινητοποίησαν πάνοπλους ληστές. Το είχα δει σε μια ταινία. Κάποιους δεν τους νοιάζει καν. Κάποιοι έσπευσαν να προλάβουν τη διάψευση, και να πουν ότι τα βασανιστήρια την ώρα της ανάκρισης είναι επιβεβλημένα κάποιες φορές και να μην εθελοτυφλούμε. Γκουαντάναμο;
Κανιβαλισμός για τη μάνα. Για την καταγωγή τη μεγαλοαστική. Γιατί δεν καθόντουσαν τα κακομαθημένα κωλόπαιδα ήσυχα; Τί τους έλειπε;
“Εγώ γιατί κάθομαι ήσυχος, που μου λείπουν τα πάντα;”
Να οι μπάτσοι τα παιδιά των εργατών πάλι.
Τα καλά παιδιά. Που αν κάνουν ότι τους πούνε κάποια στιγμή θα ανέβουν τάξη και θα γίνουν σαν τα κακομαθημένα που ζηλεύουνε. Η σκληρή δουλειά ανταμείβει. Τα παιδιά των εργατών.
Ψεύτικες αξίες. Ψεύτικη κοινωνία. Κοινωνία κανίβαλων. Υποκρισία.
Οι αστυνομικοί αντί να κυνηγάνε τους κλέφτες τους προσέχουν. Οι πολιτικοί της αντιπροσωπευτικής βουλής αντιπροσωπεύουν μόνο τους εαυτούς τους. Η δικαιοσύνη ξυπνάει μόνο όταν θίγονται οι μισθοί της. Οι ζαρντινιέρες είναι οι μόνες υπόλογες στην επικράτεια. Η οικονομική πρόταση της κυβέρνησης είναι ότι έχουμε πολλούς μετανάστες. Εμφυλιακό κλίμα καλλιεργείται συνεχώς. Πυγμή, τάξη και ασφάλεια. Ο λαός θέλει ασφάλεια, σαν ζεστή κουβερτούλα να τον κοιμίζει το βράδυ, στο παγκάκι που θα καταλήξει.
Ντροπή. Να μην ακολουθούν την τάξη τους. Να γραφτούν στη ΔΑΠ και να ασχολούνται με τον εαυτό τους. Ποινικό έγκλημα; Αν ήταν ποινικό δεν θα μαθαίναμε καν ποιοι είναι. Η ίδια η στάση της πολιτείας φανερώνει πολιτική αντιμετώπιση.
Εκφράζει μια βαθιά ανησυχία αυτή η στάση της πολιτείας, της κοινωνίας. Αυτού που πιάσανε με τα παντελόνια κατεβασμένα.
16 χρονών κρατούσε το φίλο του στα χέρια του να ξεψυχά.
Δεν το είδε και αυτός θετικά; Να το ξεχάσει; Η ζωή είναι σκληρή πρέπει να ξέρεις να την αντιμετωπίζεις. Δεν είναι για ονειροπόλους.
Δεν είναι θύμα. Αντιπροσωπεύει τον εαυτό του. Οι κριτές του μπορούν να πουν το ίδιο;
Η φωτογραφία με τη ματωμένη μούρη είναι η απόλυτη απόδειξη ότι αυτή η κοινωνία δεν καταδικάζει τη βία από όπου και αν προέρχεται. Αυτή η κοινωνία χρειάζεται τη βία για να συντηρείται, αλλιώς θα καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Αυτή η κοινωνία λατρεύει τη βία σε φετιχιστικό επίπεδο. Και σε ποιους άλλους νομιμοποιείται περισσότερο να την ασκήσει από ότι σε αυτούς που της φωνάζουν πόσο σάπια είναι;
http://lascapigliata.wordpress.com/2013/02/04/μπλαβιασμένη-φάτσα/
Υ.Γ Αυτό ως απάντηση εκει που πρέπει....
Υ.Γ σιγά μην καταλάβουν γρι...
KleKoR
Supreme Member
- 30 November 2007
- 7,562
Να συλληφθεί και να βασανιστεί....εεεεε να ανακριθεί η δικηγόρος... δεν ντρέπεται να μιλάει έτσι;
Είναι και περήφανη.
Ότι μπορεί ο καθένας................................
Τι να υπάρχει μέσα στο μυαλό της...:SFGSFGS5:
kblachos
Μέλος Σωματείου
Τι να πει κανείς. Μόνο δόλο μπορώ να δω στη συμπεριφορά της για ηρωοποίηση - θυσία του γιου ή για δημοσιότητα σε αυτήν.
Μόνο και μόνο το πόσο ήρεμος ήταν ο λόγος της είναι ανατριχιαστικό. Προσπάθησα να του μιλήσω, λέει, και κατάφερα τη μια φορά. Μα μόνο και μόνο σα μάνα έπρεπε να ξενυχτάει έξω από το τμήμα και να ουρλιάζει μέχρι να τον δει. Να μαζέψει κόσμο, να κάνει κάτι.....
Αλλά θα μου πεις, που να τρέχει τώρα....
θα χαλάσει και το χαβιάρι...
Τι να πει κανείς. Μόνο δόλο μπορώ να δω στη συμπεριφορά της για ηρωοποίηση - θυσία του γιου ή για δημοσιότητα σε αυτήν.
Μόνο και μόνο το πόσο ήρεμος ήταν ο λόγος της είναι ανατριχιαστικό. Προσπάθησα να του μιλήσω, λέει, και κατάφερα τη μια φορά. Μα μόνο και μόνο σα μάνα έπρεπε να ξενυχτάει έξω από το τμήμα και να ουρλιάζει μέχρι να τον δει. Να μαζέψει κόσμο, να κάνει κάτι.....
Αλλά θα μου πεις, που να τρέχει τώρα....
θα χαλάσει και το χαβιάρι...
Καμια μανα που της σκοτωσαν τον παιδι σε καμια ληστεια τι να εχει να πει αραγε?
Oτι μπορεί ο καθένας..... Δεν είναι τυχαία η εξέλιξη αυτής της χώρα απο τότε που έγινε Κράτος-Έθνος και ας λένε οτι θέλουν...
Δημήτρης Ιωάννου
AVClub Fanatic
Με τρομάζει η συντηρητικοποίηση της κοινωνίας μας πλέον.
Την θεωρώ τραγικό φαινόμενο.
Κάθε μέρα και ένα βήμα πίσω από την πνευματική αναταση ,λύτρωση και ωριμότητα που αρμόζει σε σκεπτόμενες πλατιές ομάδες,ειδικά στον χρόνο που ζούμε.
Δεν με νοιάζει αν τα παιδιά είναι τρομοκράτες,ληστες ή ότι άλλο "προκύψει"
Οι φωτογραφίες με τα παραμορφωμένα τους πρόσωπα με έχουν στοιχειώσει .
Ισως λόγω ειδικότητας ,εμπειρ'ιας μου και της ευαισθησίας μου ως προς τον ανθρωπινο πόνο,τόσο τον φυσικό όσο και τον ψυχικό,να μην μπορώ να τους δώ σαν κακούργους.
οσο για τους μπάτσους που τους χτυπάγανε όντας δεμενοι ,συγχαρητήρια για τα παντελόνια που φοράνε.
Είναι μάγκες και άντρακλες άμα λάχει και βαράνε ομαδικά όσους είναι ανίσχυροι .
Και καμμιά φορά βαράμε και την γυναίκα και το παιδι στο σπίτι.
Τόση εξουσία μου δώσαν να μην την αξιοποιήσω?
Υ.Γ. Το Σάββατο περνούσα με τις σακούλες απ το σουπερμάρκετ μπροστά από κάτι ΔΙΑδες,χαλαρούς με τις μηχανές αραχτες δίπλα τους.
Ενας με έδειξε και κάτι είπε με αποτέλεσμα 5 από αυτούς να με κοιτάνε και να γελάνε ειρωνικά.
Πνιγηκα στην οργή μου .Πώς θα ζητούσα τον λόγο από τόσους μαζεμένους?
Εαν ήταν ένας θα του έλεγα το ποίημα αλλά από μισή ντουζ'ινα καρακαυλωμένους πώς να τους ζητήσω το λόγο.?
Θα με έψαχνε η αδελφή μου σε κανένα μπουντρούμι της ΓΑΔΑ
Και υποτίθεται οτι αυτοί μας "φυλάνε".
Ποιός μας φυλάει εμάς από αυτούς??
Εμεινα και με την απορία της γελοιοποίησής μου.
Τελικά όλα έχουν την ίδια μούρη..
Την θεωρώ τραγικό φαινόμενο.
Κάθε μέρα και ένα βήμα πίσω από την πνευματική αναταση ,λύτρωση και ωριμότητα που αρμόζει σε σκεπτόμενες πλατιές ομάδες,ειδικά στον χρόνο που ζούμε.
Δεν με νοιάζει αν τα παιδιά είναι τρομοκράτες,ληστες ή ότι άλλο "προκύψει"
Οι φωτογραφίες με τα παραμορφωμένα τους πρόσωπα με έχουν στοιχειώσει .
Ισως λόγω ειδικότητας ,εμπειρ'ιας μου και της ευαισθησίας μου ως προς τον ανθρωπινο πόνο,τόσο τον φυσικό όσο και τον ψυχικό,να μην μπορώ να τους δώ σαν κακούργους.
οσο για τους μπάτσους που τους χτυπάγανε όντας δεμενοι ,συγχαρητήρια για τα παντελόνια που φοράνε.
Είναι μάγκες και άντρακλες άμα λάχει και βαράνε ομαδικά όσους είναι ανίσχυροι .
Και καμμιά φορά βαράμε και την γυναίκα και το παιδι στο σπίτι.
Τόση εξουσία μου δώσαν να μην την αξιοποιήσω?
Υ.Γ. Το Σάββατο περνούσα με τις σακούλες απ το σουπερμάρκετ μπροστά από κάτι ΔΙΑδες,χαλαρούς με τις μηχανές αραχτες δίπλα τους.
Ενας με έδειξε και κάτι είπε με αποτέλεσμα 5 από αυτούς να με κοιτάνε και να γελάνε ειρωνικά.
Πνιγηκα στην οργή μου .Πώς θα ζητούσα τον λόγο από τόσους μαζεμένους?
Εαν ήταν ένας θα του έλεγα το ποίημα αλλά από μισή ντουζ'ινα καρακαυλωμένους πώς να τους ζητήσω το λόγο.?
Θα με έψαχνε η αδελφή μου σε κανένα μπουντρούμι της ΓΑΔΑ
Και υποτίθεται οτι αυτοί μας "φυλάνε".
Ποιός μας φυλάει εμάς από αυτούς??
Εμεινα και με την απορία της γελοιοποίησής μου.
Τελικά όλα έχουν την ίδια μούρη..