Τρομοκρατία
- Thread starter Kosh
- Start date
Εκεί αντικρίζω τρεις τύπους. Ήταν οι... συγκρατούμενοι μου. Δύο Έλληνες κι ένας αλλοδαπός, που είχαν συλληφθεί για διαφόρων ειδών αδικήματα. Μοιράστηκα μαζί τους ένα ξεχαρβαλωμένο βρώμικο στρώμα πεσμένο στο γεμάτο λάσπες πάτωμα. Κάθισα δίπλα τους χωρίς κανένας μας να φαινόταν να έχει όρεξη για κουβεντολόι εκείνη την ώρα. Θυμάμαι μόνο πως ήθελα να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά μέχρι το ξημέρωμα που θα με έπαιρναν από εκεί.
Όλες εκείνες τις ώρες, μια ομάδα τριών αστυνομικών καθόντουσαν στην διπλανή αίθουσα έχοντας από μακριά οπτική επαφή μαζί μας. Ξαφνικά ένας κρατούμενος φώναξε προς την μεριά των αστυνομικών ζητώντας τους να τον οδηγήσουν στην τουαλέτα για την ανάγκη του. Τότε ήρθε το πρώτο σοκ.
Ο ένας από τους τρεις αστυνομικούς- ήταν νέο παιδί όχι πάνω από 25 ετών- πλησιάζει προς το κελί μας. Στέκεται για μερικά λεπτά έξω από τα κάγκελα κοιτώντας έναν-έναν στα μάτια. Και ξαφνικά αρχίζει να φωνάζει απευθυνόμενος προς όλους μας "γαμημένα να ψοφήσετε όρθιοι, τουαλέτα δεν θα πάει κανείς μέχρι να σκάσετε" (!). Σηκώνομαι όρθιος και αρχίζω να διαμαρτύρομαι στους άλλους δύο αστυνομικούς, που παρακολουθούσαν τη σκηνή από μακριά. Απαθείς έρχονται προς τα μένα λέγοντάς μου πως "αν δεν κάτσω καλά δεν θα 'χω καλά ξεμπερδέματα". Μάλιστα ο ένας απ' τους δύο πετάει πάνω μου το νερό απ' το ποτήρι που κρατούσε στα χέρια του. "Καλά δεν ντρέπεστε καθόλου;" του απαντώ. Απάντησή δεν παίρνω φυσικά.
Τον βλέπω μαζί με τους άλλους δύο συναδέλφους του να φεύγουν χασκογελώντας, προφανώς ικανοποιημένοι από την επίδειξη "δύναμης" που ένιωθαν ότι ασκούσαν. Ένας απ' τους κρατούμενους μου λέει ότι "δεν έκανες καλά που του αντιμίλησες". "Σοβαρολογείς ρε φίλε;" τον ρωτώ οργισμένος. "Θα μου λες πόσο δίκιο έχω όταν δεις τα χεράκια σου να πρήζονται από το πόσο σφιχτά θα σου βάλουν τις χειροπέδες το πρωί, τώρα που σε 'βαλαν στο μάτι" ήταν η απάντησή του, την οποία εκείνη την στιγμή δεν πήρα στα σοβαρά. Πολύ κακώς γιατί αποδείχθηκε ότι κάτι παραπάνω ήξερε απ' ότι εγώ. Γύρω στις 7 το πρωί μας βγάζουν έναν- έναν απ' το κελί. Την ώρα που ο αστυνομικός μου βάζει τα χέρια πίσω από την πλάτη για να μου περάσει χειροπέδες, ακούω τη φωνή του στο αυτί μου να μου λέει "κι αυτό για να βάλεις μυαλό".
Ήταν ο ίδιος που μου είχε πετάξει το νερό. Κλειδώνει τις χειροπέδες όσο πιο σφιχτά γινόταν μέχρι να με ακούσει να φωνάζω από τον πόνο. Στην αίθουσα αναμονής της ΓΑΔΑ στοιβαγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον κάθε λογής κρατούμενοι. Ο καπνός από το τσιγάρο και από τον "μπάφο"(!) που υποπτεύομαι από την μυρωδιά ότι κάποιοι έκαναν εκεί μέσα, με δυσκολία μου επέτρεπε να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά. Γενικώς εκεί ένα φύρδην μίγδην: Εκδιδόμενες γυναίκες, εξαθλιωμένοι μετανάστες, κακοποιοί, ναρκομανείς, ήταν μεταξύ όσων βρίσκονταν εκεί για να δώσουν δαχτυλικά αποτυπώματα.
Ο πόνος από την χειροπέδες παρέμενε ανυπόφορος. Αλλά κάποια στιγμή τον ξέχασα βλέποντας από το πουθενά έναν αστυνομικό να σέρνει κυριολεκτικά από τα μαλλιά μία ξερακιανή γυναίκα όσο αυτή ούρλιαζε προσπαθώντας να του αντισταθεί. Λίγα μέτρα μακρύτερα, μία άλλη γυναίκα το ίδιο κοκαλιάρα όπως εκείνη, να φωνάζει "άστην κάτω, άστην κάτω". "Μάκη, ανάλαβε την" λέει ο αστυνομικός που έσερνε την γυναίκα, σε έναν συνάδελφό του. Τότε ο αστυνομικός "Μάκης" αναλαμβάνει δράση πλησιάζοντας την. "Κάτσε κάτω μωρή" της λέει και με τα χέρια του της πιάνει το σαγόνι κάνοντας μία κίνηση να την ακουμπήσει στον τοίχο ακριβώς πίσω της.
Την επόμενη μέρα αφότου η ιστορία έφθασε στο τέλος της, επέστρεψα εκεί που ήμουν κρατούμενος όλο το βράδυ. Αυτήν την φορά όμως κρατώντας στα χέρια μου την δημοσιογραφική μου ταυτότητα για να καταγγείλω την συμπεριφορά των αστυνομικών οργάνων όση ώρα τελούσα υπό κράτηση στο κελί μαζί με τους άλλους τρεις κρατούμενους και να ζητήσω εξηγήσεις για την συμπεριφορά τους. Ανώτατος αξιωματικός με τον οποίον συναντήθηκα, μου ζήτησε συγνώμη. Τα λόγια του: "λυπάμαι πολύ. Αν το ξέραμε ότι σας συνέλαβαν και είχαμε ενημερωθεί, δεν θα είχατε αυτήν την περιπέτεια". Έφυγα από το γραφείο του διπλά σοκαρισμένος. Τι ήταν τελικά χειρότερο: η εξευτελιστική συμπεριφορά των αστυνομικών ή ότι ο εξευτελισμός θεωρούνταν κάτι φυσικό που γίνεται στην βάση διάκρισης ταξικής διάκρισης;
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=21914
Όλες εκείνες τις ώρες, μια ομάδα τριών αστυνομικών καθόντουσαν στην διπλανή αίθουσα έχοντας από μακριά οπτική επαφή μαζί μας. Ξαφνικά ένας κρατούμενος φώναξε προς την μεριά των αστυνομικών ζητώντας τους να τον οδηγήσουν στην τουαλέτα για την ανάγκη του. Τότε ήρθε το πρώτο σοκ.
Ο ένας από τους τρεις αστυνομικούς- ήταν νέο παιδί όχι πάνω από 25 ετών- πλησιάζει προς το κελί μας. Στέκεται για μερικά λεπτά έξω από τα κάγκελα κοιτώντας έναν-έναν στα μάτια. Και ξαφνικά αρχίζει να φωνάζει απευθυνόμενος προς όλους μας "γαμημένα να ψοφήσετε όρθιοι, τουαλέτα δεν θα πάει κανείς μέχρι να σκάσετε" (!). Σηκώνομαι όρθιος και αρχίζω να διαμαρτύρομαι στους άλλους δύο αστυνομικούς, που παρακολουθούσαν τη σκηνή από μακριά. Απαθείς έρχονται προς τα μένα λέγοντάς μου πως "αν δεν κάτσω καλά δεν θα 'χω καλά ξεμπερδέματα". Μάλιστα ο ένας απ' τους δύο πετάει πάνω μου το νερό απ' το ποτήρι που κρατούσε στα χέρια του. "Καλά δεν ντρέπεστε καθόλου;" του απαντώ. Απάντησή δεν παίρνω φυσικά.
Τον βλέπω μαζί με τους άλλους δύο συναδέλφους του να φεύγουν χασκογελώντας, προφανώς ικανοποιημένοι από την επίδειξη "δύναμης" που ένιωθαν ότι ασκούσαν. Ένας απ' τους κρατούμενους μου λέει ότι "δεν έκανες καλά που του αντιμίλησες". "Σοβαρολογείς ρε φίλε;" τον ρωτώ οργισμένος. "Θα μου λες πόσο δίκιο έχω όταν δεις τα χεράκια σου να πρήζονται από το πόσο σφιχτά θα σου βάλουν τις χειροπέδες το πρωί, τώρα που σε 'βαλαν στο μάτι" ήταν η απάντησή του, την οποία εκείνη την στιγμή δεν πήρα στα σοβαρά. Πολύ κακώς γιατί αποδείχθηκε ότι κάτι παραπάνω ήξερε απ' ότι εγώ. Γύρω στις 7 το πρωί μας βγάζουν έναν- έναν απ' το κελί. Την ώρα που ο αστυνομικός μου βάζει τα χέρια πίσω από την πλάτη για να μου περάσει χειροπέδες, ακούω τη φωνή του στο αυτί μου να μου λέει "κι αυτό για να βάλεις μυαλό".
Ήταν ο ίδιος που μου είχε πετάξει το νερό. Κλειδώνει τις χειροπέδες όσο πιο σφιχτά γινόταν μέχρι να με ακούσει να φωνάζω από τον πόνο. Στην αίθουσα αναμονής της ΓΑΔΑ στοιβαγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον κάθε λογής κρατούμενοι. Ο καπνός από το τσιγάρο και από τον "μπάφο"(!) που υποπτεύομαι από την μυρωδιά ότι κάποιοι έκαναν εκεί μέσα, με δυσκολία μου επέτρεπε να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά. Γενικώς εκεί ένα φύρδην μίγδην: Εκδιδόμενες γυναίκες, εξαθλιωμένοι μετανάστες, κακοποιοί, ναρκομανείς, ήταν μεταξύ όσων βρίσκονταν εκεί για να δώσουν δαχτυλικά αποτυπώματα.
Ο πόνος από την χειροπέδες παρέμενε ανυπόφορος. Αλλά κάποια στιγμή τον ξέχασα βλέποντας από το πουθενά έναν αστυνομικό να σέρνει κυριολεκτικά από τα μαλλιά μία ξερακιανή γυναίκα όσο αυτή ούρλιαζε προσπαθώντας να του αντισταθεί. Λίγα μέτρα μακρύτερα, μία άλλη γυναίκα το ίδιο κοκαλιάρα όπως εκείνη, να φωνάζει "άστην κάτω, άστην κάτω". "Μάκη, ανάλαβε την" λέει ο αστυνομικός που έσερνε την γυναίκα, σε έναν συνάδελφό του. Τότε ο αστυνομικός "Μάκης" αναλαμβάνει δράση πλησιάζοντας την. "Κάτσε κάτω μωρή" της λέει και με τα χέρια του της πιάνει το σαγόνι κάνοντας μία κίνηση να την ακουμπήσει στον τοίχο ακριβώς πίσω της.
Την επόμενη μέρα αφότου η ιστορία έφθασε στο τέλος της, επέστρεψα εκεί που ήμουν κρατούμενος όλο το βράδυ. Αυτήν την φορά όμως κρατώντας στα χέρια μου την δημοσιογραφική μου ταυτότητα για να καταγγείλω την συμπεριφορά των αστυνομικών οργάνων όση ώρα τελούσα υπό κράτηση στο κελί μαζί με τους άλλους τρεις κρατούμενους και να ζητήσω εξηγήσεις για την συμπεριφορά τους. Ανώτατος αξιωματικός με τον οποίον συναντήθηκα, μου ζήτησε συγνώμη. Τα λόγια του: "λυπάμαι πολύ. Αν το ξέραμε ότι σας συνέλαβαν και είχαμε ενημερωθεί, δεν θα είχατε αυτήν την περιπέτεια". Έφυγα από το γραφείο του διπλά σοκαρισμένος. Τι ήταν τελικά χειρότερο: η εξευτελιστική συμπεριφορά των αστυνομικών ή ότι ο εξευτελισμός θεωρούνταν κάτι φυσικό που γίνεται στην βάση διάκρισης ταξικής διάκρισης;
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=21914
Μετά την περιπέτεια δεν διανοείται να μεταφέρει ξανά στο σπίτι του όπλο από την πρόβα. Την εξάσκηση θα την κάνει αποκλειστικά στο χώρο του θεάτρου. Και παρ' ότι σοκαρίστηκε που συνελήφθη στα καλά καθούμενα και πέρασε πρώτη φορά στη ζωή του μια νύχτα σε κελί, περισσότερο από όλα τον σόκαρε η βία της Αστυνομίας στο τμήμα του Περιστερίου εναντίον των αλλοδαπών συγκρατουμένων του.
Δύο 20χρονοι αλλοδαποί που συνελήφθησαν για διάρρηξη αυτοκινήτων μαζί με έναν ληστή σουπερμάρκετ ήταν άλλωστε η «παρέα» που είχε στο κρατητήριο. «Εμάς δεν μας πείραξε κανένας. Οι αλλοδαποί όμως πέρασαν πραγματικά πολύ άσχημα. Η μεταχείρισή τους από την Αστυνομία ήταν απάνθρωπη» καταγγέλλει ο ηθοποιός. «Μάλιστα, κάποια στιγμή μας αλλάξαν κελί για να μη βλέπουμε τι γινόταν. Ακούγαμε όμως τις φωνές τους. Οσο ήμασταν μαζί, ερχόντουσαν οι αστυνομικοί και τους πετούσαν νερό, τους έβριζαν και τους κακοποιούσαν. Ηταν απάνθρωπο. Δεν θα το ξεχάσω».
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=341628
Y.Γ Καλέ που είναι εκείνα τα "πουλάκια" που μας έλεγαν για χαστούκάκια και εκείνα που μας έλεγαν οτι δεν γίνονται βασανισμοί απο αστυνομικούς χωρίς αιτία..... Που????
Δύο 20χρονοι αλλοδαποί που συνελήφθησαν για διάρρηξη αυτοκινήτων μαζί με έναν ληστή σουπερμάρκετ ήταν άλλωστε η «παρέα» που είχε στο κρατητήριο. «Εμάς δεν μας πείραξε κανένας. Οι αλλοδαποί όμως πέρασαν πραγματικά πολύ άσχημα. Η μεταχείρισή τους από την Αστυνομία ήταν απάνθρωπη» καταγγέλλει ο ηθοποιός. «Μάλιστα, κάποια στιγμή μας αλλάξαν κελί για να μη βλέπουμε τι γινόταν. Ακούγαμε όμως τις φωνές τους. Οσο ήμασταν μαζί, ερχόντουσαν οι αστυνομικοί και τους πετούσαν νερό, τους έβριζαν και τους κακοποιούσαν. Ηταν απάνθρωπο. Δεν θα το ξεχάσω».
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=341628
Y.Γ Καλέ που είναι εκείνα τα "πουλάκια" που μας έλεγαν για χαστούκάκια και εκείνα που μας έλεγαν οτι δεν γίνονται βασανισμοί απο αστυνομικούς χωρίς αιτία..... Που????
Haagenti
AVClub Fanatic
Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
KleKoR
Supreme Member
- 30 November 2007
- 7,562
Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
Εσύ να πας να διαβάσεις ριζοσπάστη μιας και ο κούκλος δεν έχει χρόνο. Ετοιμάζεται για την επανάσταση.
KleKoR
Supreme Member
- 30 November 2007
- 7,562
Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
Σπύρος Σούρλας
AVClub Fanatic
Απάντηση: Re: Απάντηση: Τρομοκρατία
Επειδή δεν είμαι αναρχικός ,αν έχεις την καλοσύνη πές μας και για τους ''Δαιμονισμένους'' του Ντοστογιέσφκυ ,που περιγράφει αυτος ο τεράστιος συγγραφέας με εκπληκτικο τρόπο την οντως μηδενιστική εκδοχή μερικών ''καταραμένων''..Αλλά τους προσεγγίζει με τέτοια ματιά που κανενας ''Μαϊλης'' δεν μπορεί να καταλάβει..
Αλήθεια επιτρέπεται ο Ντοστογιέφσκυ στον Περισσό??
Επειδή δεν είμαι αναρχικός ,αν έχεις την καλοσύνη πές μας και για τους ''Δαιμονισμένους'' του Ντοστογιέσφκυ ,που περιγράφει αυτος ο τεράστιος συγγραφέας με εκπληκτικο τρόπο την οντως μηδενιστική εκδοχή μερικών ''καταραμένων''..Αλλά τους προσεγγίζει με τέτοια ματιά που κανενας ''Μαϊλης'' δεν μπορεί να καταλάβει..
Αλήθεια επιτρέπεται ο Ντοστογιέφσκυ στον Περισσό??
Με μία οργάνωση που έβαζε τσιμέντο στο τραμ και με μια άλλη που έγραφε προκηρύξεις για εμπρηστικές επιθέσεις δύο μήνες προτού εμφανισθεί (!) συνδέει - προς το παρόν - η ΕΛ.ΑΣ. τους ληστές του Βελβεντού και το διαμέρισμα στην οδό Ελ Αλαμέιν. Υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. μιλούν για... παράδοξα ευρήματα που δείχνουν ότι «πολλοί αντεξουσιαστές προχωρούν σε διαφόρου τύπου επιθέσεις προκειμένου να δοκιμάζονται επιχειρησιακά αλλά και να δείχνουν ευρύ πεδίο δράσης...».
Σύμφωνα λοιπόν με ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ., στο διαμέρισμα της οδού Ελ Αλαμέιν εντοπίστηκε σε στικάκι (usb) τμήμα προκήρυξης που είχε συντάξει η οργάνωση «Φωτιές στον Ορίζοντα» για την εμπρηστική επίθεση σε εταιρεία με έδρα στο Χαλάνδρι που προμήθευε θερμικές κάμερες τις αρχές ασφαλείας. Από την περαιτέρω διερεύνηση προκύπτει ότι η εν λόγω οργάνωση είχε εμφανισθεί τον Απρίλιο του 2012 με κείμενο σε διαδικτυακό τόπο αντεξουσιαστών με το οποίο ανελάμβαναν την ευθύνη για δολιοφθορά στο τραμ στα νότια προάστια, καθώς τοποθέτησαν σε τρία διαφορετικά σημεία ισάριθμες τσιμεντένιες κολώνες!
«Κίνηση αντανακλαστικού χαρακτήρα»!
Όπως ανέφεραν τότε στην προκήρυξή τους, «προφανώς δεν τρέφαμε αυταπάτες ότι θα διακόπταμε τη λειτουργία του τραμ για ολόκληρο 24ωρο. Η κίνησή μας ήταν αντανακλαστικού χαρακτήρα, προσαρμοσμένη στην επιτακτική ανάγκη για έμπρακτη αλληλεγγύη». Στο κείμενο υπάρχουν και υβριστικές αναφορές όπως «να αναγκάσουμε κάθε π... ή χαρτογιακά και κάθε ένστολο α...ι να βρέξει τα παντελόνια του, να κάψουμε τα αμάξια των δεσμοφυλάκων, τα σπίτια των μπάτσων και των δικαστών».
Η ίδια οργάνωση προχώρησε λίγες ημέρες αργότερα, στις 28 Απριλίου, στο κάψιμο αυτοκινήτου στην Κηφισιά. Όπως ανέφεραν στο κείμενο, «χτυπήσαμε ένα τετράγωνο στην περιοχή της Κηφισιάς καίγωντας τα παρκαρισμένα αμάξια της οδού Λεβύτου πολυτελή και μη. Ήταν μια κίνηση εις ένδειξη αλληλεγγύης στην απεργία πείνας που πραγματοποιούσαν τα φυλακισμένα μέλη της Ε.Ο. Συνομωσία των Πυρήνων της Φωτιάς και ο Αναρχικός Θεόφιλος Μαυρόπουλος απαιτώντας την οριστική μεταγωγή αλλων ανταρτων στον Κορυδαλλό».
Τον Σεπτέμβριο του 2012 η οργάνωση «Φωτιές στον Ορίζοντα» ανέλαβε την ευθύνη για τον εμπρησμό αυτοκινήτων της Δημοτικής Αστυνομίας στην Κυψέλη. Στο σχετικό κείμενο έστελνε «χαιρετισμούς» στους καταζητούμενους τότε Γιάννη Μιχαηλίδη και Δημήτρη Πολίτη, οι οποίοι συνελήφθησαν στη ληστεία στον Βελβεντό. Στο κείμενο υπήρχε αναφορά για «ειδωμένα συναισθήματα μέσα στα χρηματοκιβώτια των τραπεζών, καλλωπισμένα πίσω από εμπορικές βιτρίνες και κατασκευασμένα αρώματα. Καταχωνιασμένα στα ράφια των καταναλωτικών ναών, πίσω από τα δήθεν ανθρώπινα νεύματα των διαφημιστικών πινακίδων και λοιπόν επίπλαστων επιγραφών»!
Έβγαλαν προκήρυξη πριν από την επίθεση;
Όμως ιδιαίτερη εντύπωση έκανε στους αξιωματικούς της ΕΛΑΣ ότι στο στικάκι στην οδό Ελ Αλαμέιν βρέθηκε αποθηκευμένο - τον Σεπτέμβριο του 2012 - τμήμα του κειμένου της προκήρυξης της οργάνωσης «Μαχόμενη Μειοψηφία» για την εμπρηστική επίθεση στην κατοικία του πρώην υπουργού Γιάννου Παπαντωνίου. Το εντυπωσιακό είναι ότι η «Μαχόμενη Μειοψηφία» είχε εμφανισθεί για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2012 με εμπρηστικές επιθέσεις στο αυτοκίνητο ενός ιδιώτη που φέρεται να είχε εμπλακεί σε ρατσιστικές επιθέσεις και σε βάρος της πρώην γενικής γραμματέως του ΠΕΧΩΔΕ κυρίας Μαρίας Καλτσά.
Η επίθεση εναντίον της οικίας του κ. Παπαντωνίου έγινε τον Δεκέμβριο του 2012, ενώ η οργάνωση συμμετείχε πριν από ένα μήνα στις εμπρηστικές επιθέσεις στα σπίτια πέντε δημοσιογράφων. Παρουσιάζεται λοιπόν η ιδιοτυπία στο usb στο Μαρούσι να έχει βρεθεί κείμενο για ανάληψη ευθύνης από οργάνωση που εμφανίσθηκε ύστερα από δύο μήνες και για κτύπημα που πραγματοποιήθηκε μετά από τέσσερις μήνες. Σε μια παγκόσμια ασφαλώς πρωτοτυπία...
Η «ρώσικη ρουλέτα»
Στο κείμενο που βρέθηκε στο στικάκι ανάμεσα στα άλλα αναφερόταν: «Μια ρώσικη ρουλέτα που οδηγεί στην τρέλα. Και αυτή η τρέλα, πανέμορφη και επικίνδυνη κατακλύζει κάθε μυ του κορμιού μας, κάθε νευρώνα του εγκεφάλου μας, γίνεται πέτρα στα κεφάλια μπάτσων, βόμβες στα κεντρικά επιτελεία της καθεστηκυίας τάξης, σφαίρες στα κορμιά των βασανιστών μας».
Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. πάντως παρατηρούν ότι το κείμενο που έχει αποθηκευθεί είναι πιθανόν άγνωστο απόσπασμα από ξένο βιβλίο αντεξουσιαστών και δεν υπάρχει καμιά μνεία στην επίθεση κατά του κ. Παπαντωνίου..
Την ίδια ώρα οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. συνεχίζουν να αναζητούν τουλάχιστον δύο καταλύματα μελών της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» και το τζιπ με το οποίο διέφυγαν τέσσερις δράστες της ληστείας στον Βελβεντό. Την ίδια ώρα τα στελέχη των αρχών ασφαλείας εκφράζουν τον φόβο για μια νέα ένοπλη επίθεση.
http://www.tovima.gr/society/article/?aid=496957
Σύμφωνα λοιπόν με ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ., στο διαμέρισμα της οδού Ελ Αλαμέιν εντοπίστηκε σε στικάκι (usb) τμήμα προκήρυξης που είχε συντάξει η οργάνωση «Φωτιές στον Ορίζοντα» για την εμπρηστική επίθεση σε εταιρεία με έδρα στο Χαλάνδρι που προμήθευε θερμικές κάμερες τις αρχές ασφαλείας. Από την περαιτέρω διερεύνηση προκύπτει ότι η εν λόγω οργάνωση είχε εμφανισθεί τον Απρίλιο του 2012 με κείμενο σε διαδικτυακό τόπο αντεξουσιαστών με το οποίο ανελάμβαναν την ευθύνη για δολιοφθορά στο τραμ στα νότια προάστια, καθώς τοποθέτησαν σε τρία διαφορετικά σημεία ισάριθμες τσιμεντένιες κολώνες!
«Κίνηση αντανακλαστικού χαρακτήρα»!
Όπως ανέφεραν τότε στην προκήρυξή τους, «προφανώς δεν τρέφαμε αυταπάτες ότι θα διακόπταμε τη λειτουργία του τραμ για ολόκληρο 24ωρο. Η κίνησή μας ήταν αντανακλαστικού χαρακτήρα, προσαρμοσμένη στην επιτακτική ανάγκη για έμπρακτη αλληλεγγύη». Στο κείμενο υπάρχουν και υβριστικές αναφορές όπως «να αναγκάσουμε κάθε π... ή χαρτογιακά και κάθε ένστολο α...ι να βρέξει τα παντελόνια του, να κάψουμε τα αμάξια των δεσμοφυλάκων, τα σπίτια των μπάτσων και των δικαστών».
Η ίδια οργάνωση προχώρησε λίγες ημέρες αργότερα, στις 28 Απριλίου, στο κάψιμο αυτοκινήτου στην Κηφισιά. Όπως ανέφεραν στο κείμενο, «χτυπήσαμε ένα τετράγωνο στην περιοχή της Κηφισιάς καίγωντας τα παρκαρισμένα αμάξια της οδού Λεβύτου πολυτελή και μη. Ήταν μια κίνηση εις ένδειξη αλληλεγγύης στην απεργία πείνας που πραγματοποιούσαν τα φυλακισμένα μέλη της Ε.Ο. Συνομωσία των Πυρήνων της Φωτιάς και ο Αναρχικός Θεόφιλος Μαυρόπουλος απαιτώντας την οριστική μεταγωγή αλλων ανταρτων στον Κορυδαλλό».
Τον Σεπτέμβριο του 2012 η οργάνωση «Φωτιές στον Ορίζοντα» ανέλαβε την ευθύνη για τον εμπρησμό αυτοκινήτων της Δημοτικής Αστυνομίας στην Κυψέλη. Στο σχετικό κείμενο έστελνε «χαιρετισμούς» στους καταζητούμενους τότε Γιάννη Μιχαηλίδη και Δημήτρη Πολίτη, οι οποίοι συνελήφθησαν στη ληστεία στον Βελβεντό. Στο κείμενο υπήρχε αναφορά για «ειδωμένα συναισθήματα μέσα στα χρηματοκιβώτια των τραπεζών, καλλωπισμένα πίσω από εμπορικές βιτρίνες και κατασκευασμένα αρώματα. Καταχωνιασμένα στα ράφια των καταναλωτικών ναών, πίσω από τα δήθεν ανθρώπινα νεύματα των διαφημιστικών πινακίδων και λοιπόν επίπλαστων επιγραφών»!
Έβγαλαν προκήρυξη πριν από την επίθεση;
Όμως ιδιαίτερη εντύπωση έκανε στους αξιωματικούς της ΕΛΑΣ ότι στο στικάκι στην οδό Ελ Αλαμέιν βρέθηκε αποθηκευμένο - τον Σεπτέμβριο του 2012 - τμήμα του κειμένου της προκήρυξης της οργάνωσης «Μαχόμενη Μειοψηφία» για την εμπρηστική επίθεση στην κατοικία του πρώην υπουργού Γιάννου Παπαντωνίου. Το εντυπωσιακό είναι ότι η «Μαχόμενη Μειοψηφία» είχε εμφανισθεί για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2012 με εμπρηστικές επιθέσεις στο αυτοκίνητο ενός ιδιώτη που φέρεται να είχε εμπλακεί σε ρατσιστικές επιθέσεις και σε βάρος της πρώην γενικής γραμματέως του ΠΕΧΩΔΕ κυρίας Μαρίας Καλτσά.
Η επίθεση εναντίον της οικίας του κ. Παπαντωνίου έγινε τον Δεκέμβριο του 2012, ενώ η οργάνωση συμμετείχε πριν από ένα μήνα στις εμπρηστικές επιθέσεις στα σπίτια πέντε δημοσιογράφων. Παρουσιάζεται λοιπόν η ιδιοτυπία στο usb στο Μαρούσι να έχει βρεθεί κείμενο για ανάληψη ευθύνης από οργάνωση που εμφανίσθηκε ύστερα από δύο μήνες και για κτύπημα που πραγματοποιήθηκε μετά από τέσσερις μήνες. Σε μια παγκόσμια ασφαλώς πρωτοτυπία...
Η «ρώσικη ρουλέτα»
Στο κείμενο που βρέθηκε στο στικάκι ανάμεσα στα άλλα αναφερόταν: «Μια ρώσικη ρουλέτα που οδηγεί στην τρέλα. Και αυτή η τρέλα, πανέμορφη και επικίνδυνη κατακλύζει κάθε μυ του κορμιού μας, κάθε νευρώνα του εγκεφάλου μας, γίνεται πέτρα στα κεφάλια μπάτσων, βόμβες στα κεντρικά επιτελεία της καθεστηκυίας τάξης, σφαίρες στα κορμιά των βασανιστών μας».
Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. πάντως παρατηρούν ότι το κείμενο που έχει αποθηκευθεί είναι πιθανόν άγνωστο απόσπασμα από ξένο βιβλίο αντεξουσιαστών και δεν υπάρχει καμιά μνεία στην επίθεση κατά του κ. Παπαντωνίου..
Την ίδια ώρα οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. συνεχίζουν να αναζητούν τουλάχιστον δύο καταλύματα μελών της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» και το τζιπ με το οποίο διέφυγαν τέσσερις δράστες της ληστείας στον Βελβεντό. Την ίδια ώρα τα στελέχη των αρχών ασφαλείας εκφράζουν τον φόβο για μια νέα ένοπλη επίθεση.
http://www.tovima.gr/society/article/?aid=496957
Τον....ηπιανε τα πιτσιρικια με τα ευρηματα αυτα.
Τουλαχιστον θα εχουν ολον τον καιρο δικο τους πια μεσα στην φυλακη να ξανασκεφθουν αν διαλεξαν τον σωστο τροπο "αντιστασης" ή μηπως θα επρεπε να ακολουθησουν το παραδειγμα του Βοριδη και της γραβατας....
Κριμα τα νιατα τους απο την μια αλλα παλι καλα που δεν σκοτωσαν κανεναν απο την αλλην.
Τουλαχιστον θα εχουν ολον τον καιρο δικο τους πια μεσα στην φυλακη να ξανασκεφθουν αν διαλεξαν τον σωστο τροπο "αντιστασης" ή μηπως θα επρεπε να ακολουθησουν το παραδειγμα του Βοριδη και της γραβατας....
Κριμα τα νιατα τους απο την μια αλλα παλι καλα που δεν σκοτωσαν κανεναν απο την αλλην.
Δημήτρης Θ.
AVClub Fanatic
- 17 June 2006
- 12,626
KleKoR
Supreme Member
- 30 November 2007
- 7,562
Ενάντια στην ψυχολογιοποίηση του Νίκου Ρωμανού
Ο Νίκος Ρωμανός δεν είναι ούτε αποκλίνων, ούτε οργισμένος. Είναι ένας ενήλικας 20 ετών που επέλεξε να αγωνιστεί ενάντια στο σύστημα εξουσίας
«Η μετατροπή του λόγου πάνω στα πράγματα σε λόγο πάνω στα πρόσωπα απαιτεί μια υποχθόνια και βάρβαρη διαδικασία» S Moscovici
Η περίπτωση του Νίκου Ρωμανού είναι χαρακτηριστική. Ένας νέος άνθρωπος, 20 ετών αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του, αναδεικνύοντας το δικαίωμα του ανθρώπου να αντιστέκεται ενάντια στην εξουσία και τον κατεστημένο τρόπο της. Με τόνο ηρωικό ο Νίκος Ρωμανός υψώνει την φωνή του και δηλώνει αιχμάλωτος, βροντοφωνάζει σε ένα κόσμο γενικής ανομίας και θεσμικής παρανομίας ότι η πράξη του είναι πολιτική.
Σε έναν παραιτημένο και α-πολίτικο κόσμο συνολικής κρίσης ο λόγος του Νίκου Ρωμανού φαντάζει ξένος, «αδικαιολόγητος». Ακατάληπτος για τον «κοινό νου» των ΜΜΕ σαν το ΑΝΑΡΧΙΑ ΡΕ που εκτοξεύει σιδηροδέσμιος, με ριπή φωνής για να σπάσει την επιβαλλόμενη σιωπή της συναίνεσης. Η αντίδραση των απανταχού «έγκριτων» δημοσιογράφων συντηρητών του σημερινού συστήματος ανισότητας ήταν η αναμενόμενη: Πήραν τον λόγο του όχι για να τον δημοσιοποιήσουν, αλλά για να τον ποινικοποιήσουν, ψυχολογιοποιώντας τον ως αποτέλεσμα εξωτερικών συνθηκών, ελλιπής κοινωνικοποίησης, βαφτίζοντας τον αποκλίνοντα ή και ψυχοπαθολογικό λόγο των κοινωνικών του σχέσεων με τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.
"Με τον όρο ψυχολογιοποίηση εννοούμε την εγκαθίδρυση ενός αιτιολογικού δεσμού ανάμεσα στην κοινωνική συμπεριφορά ή στον ιδεολογικό λόγο και τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά του προσώπου ή των προσώπων που την εκφράζουν".(Παπαστάμου, 1989). Όλοι αυτοί οι «πανεπιστήμονες» άσχετοι δημοσιογράφοι που άρρητα και άκριτα σχολιάζουν ταυτόχρονα επί παντός επιστητού, από μια συνταγή μαγειρικής μέχρι εκτόξευση ενός πυραύλου, είναι φυσικό που από την εξουσία που τους δίνει ο τηλεοπτικός φακός, την θέση ισχύος που κατέχουν εντός ενός πάνελ θεωρούν ότι τα γνωρίζουν όλα.
Οι αναλύσεις τους, όσο και αν διανθίζονται από τον «σοβαρό» λόγο της «δημοσιογραφικής» τους ιδιότητας, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια επιφανειακή, συχνά ασυνάρτητη εκφορά καθεστωτικού λόγου σε επίπεδο καφενείου. Με μόνο στόχο την συγκινησιακή φόρτιση του κοινού τους. Τις περισσότερες φορές τα σχόλια τους είναι ανιστόρητα, χωρίς καμία επιστημονική τεκμηρίωση και προάγουν τον στερεοτυπισμό αυτή την λανθάνουσα και πιο επικίνδυνη μορφή και κοινωνικού ρατσισμού και αποκλεισμού όσων είναι διαφορετική ή αντίθετη με την ισχύουσα τάξη και ανασφάλεια.
Με αφορμή την αντεπίθεση λόγου του Νίκου Ρωμανού επιστρατεύεται μια συνειδητή και στοχευμένη προσπάθεια ιδεολογικού χειρισμού από τα ΜΜΕ που δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να χρησιμοποιεί ως μέρος της προπαγάνδας της, την τεχνική της απόκλισης. Τα επιχειρήματα τους δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια δημοσιογραφική διαστρέβλωση της πραγματικότητας που χαρακτηρίζεται στην κοινωνική ψυχολογία ως το «θεμελιώδες σφάλμα απόδοσης».
Ο λόγος τους άθλιος και βαθιά υποκριτικός ως προς την προσωπικότητα του Νίκου Ρωμανού εμπεριέχει μια άρρητη υπερεκτίμηση ενός ψυχολογικού ντετερμινισμού με στόχο να εξηγηθεί η προσωπικότητα του με όρους ψυχοπαθολογίας. Διότι στην προσπάθεια τους να εξηγήσουν την τρέχουσα συμπεριφορά του Νίκου Ρωμανού επιστρατεύουν περιστατικά του παρελθόντος βίου του με στόχο την εμπραγμάτωση τους και την αιτιολογική επαγωγή του ως φυσικά, ώστε στην συνέχεια να επιστρέψουν εξηγώντας μελλοντικές συμπεριφορές του ίδιου ή άλλων που του μοιάζουν ως καθολικές ή γενικές.
Επιπλέον γίνεται μια συνειδητή προσπάθεια να αφαιρέσουν από τον Νίκο Ρωμανό ως δρώντα υποκείμενο την δυνατότητα του προσωπικού ελέγχου, με την έννοια που έχει το άτομο να θεωρεί ότι ελέγχει πλήρως τις πράξεις του και ότι βρίσκεται στο κέντρο των γεγονότων που αντιμετωπίζει. Οι ισχυρισμοί περί του ρόλου της οικογένειας στην κοινωνικοποίηση του Νίκου και η μη μετάδοση των «χρηστών αξιών» δεν είναι απλά τραγική, αλλά αναδεικνύει τον βαθύ φασιστικό περιεχόμενο όλων αυτών των «απλοϊκών ψυχολόγων» δημοσιογράφων – δοσίλογων που ζητούν από τους άλλους να γίνουν καθ´ εικόνα και ομοίωση τους.
Ο Νίκος Ρωμανός δεν είναι ούτε αποκλίνων, ούτε οργισμένος, ούτε μπορεί να προσδιοριθεί με όρους ψυχοπαθολογικής διαταραχής. Όπως επίσης δεν είναι ένας απλός παραβατικός ληστής τραπέζης. Ο Νίκος είναι κάτι πολύ παραπάνω: Ένας ενήλικας 20 ετών που επέλεξε να αγωνιστεί ενάντια στο σύστημα εξουσίας και στο σημερινό καθεστώς. Είναι πολιτικός κρατούμενος και αιχμάλωτος πολέμου διότι κατά δήλωση του οι πράξεις του έχουν πολιτικά κίνητρα και έτσι πρέπει να αντιμετωπισθούν. Τα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις ιδέες ή την μέθοδο του αγώνα αυτό αποτελεί άλλη συζήτηση.
Πρέπει να εναντιωθούμε στην μονομερή και ψευδή συσχέτιση ανάμεσα στην προσωπικότητα των ανθρώπων και των κοινωνικών τους συμπεριφορών ειδικά δε όταν αυτές δεν βολεύουν ή ενοχλούν το σύστημα. Να σταματήσουμε κάθε ιδεολογικό χειρισμό που κατασκευάζει τις γενικότερες πεποιθήσεις αναφορικά με τους ανθρώπους, τις ιδέες τους και τις κοινωνικές πολιτικές πεποιθήσεις. Μέχρι τότε κανείς μας δεν θα αισθάνεται ήσυχος και η οι φωνές που καλούν για αντίσταση θα ακούγονται βροντερά ενάντια σε κάθε Κρέοντα του δημόσιου βίου: Αναρχία ρε!!!
Αργύρης Αργυριάδης Δρ. Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας
http://www.lifo.gr/team/readersdigest/35883
Ο Νίκος Ρωμανός δεν είναι ούτε αποκλίνων, ούτε οργισμένος. Είναι ένας ενήλικας 20 ετών που επέλεξε να αγωνιστεί ενάντια στο σύστημα εξουσίας
«Η μετατροπή του λόγου πάνω στα πράγματα σε λόγο πάνω στα πρόσωπα απαιτεί μια υποχθόνια και βάρβαρη διαδικασία» S Moscovici
Η περίπτωση του Νίκου Ρωμανού είναι χαρακτηριστική. Ένας νέος άνθρωπος, 20 ετών αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του, αναδεικνύοντας το δικαίωμα του ανθρώπου να αντιστέκεται ενάντια στην εξουσία και τον κατεστημένο τρόπο της. Με τόνο ηρωικό ο Νίκος Ρωμανός υψώνει την φωνή του και δηλώνει αιχμάλωτος, βροντοφωνάζει σε ένα κόσμο γενικής ανομίας και θεσμικής παρανομίας ότι η πράξη του είναι πολιτική.
Σε έναν παραιτημένο και α-πολίτικο κόσμο συνολικής κρίσης ο λόγος του Νίκου Ρωμανού φαντάζει ξένος, «αδικαιολόγητος». Ακατάληπτος για τον «κοινό νου» των ΜΜΕ σαν το ΑΝΑΡΧΙΑ ΡΕ που εκτοξεύει σιδηροδέσμιος, με ριπή φωνής για να σπάσει την επιβαλλόμενη σιωπή της συναίνεσης. Η αντίδραση των απανταχού «έγκριτων» δημοσιογράφων συντηρητών του σημερινού συστήματος ανισότητας ήταν η αναμενόμενη: Πήραν τον λόγο του όχι για να τον δημοσιοποιήσουν, αλλά για να τον ποινικοποιήσουν, ψυχολογιοποιώντας τον ως αποτέλεσμα εξωτερικών συνθηκών, ελλιπής κοινωνικοποίησης, βαφτίζοντας τον αποκλίνοντα ή και ψυχοπαθολογικό λόγο των κοινωνικών του σχέσεων με τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.
"Με τον όρο ψυχολογιοποίηση εννοούμε την εγκαθίδρυση ενός αιτιολογικού δεσμού ανάμεσα στην κοινωνική συμπεριφορά ή στον ιδεολογικό λόγο και τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά του προσώπου ή των προσώπων που την εκφράζουν".(Παπαστάμου, 1989). Όλοι αυτοί οι «πανεπιστήμονες» άσχετοι δημοσιογράφοι που άρρητα και άκριτα σχολιάζουν ταυτόχρονα επί παντός επιστητού, από μια συνταγή μαγειρικής μέχρι εκτόξευση ενός πυραύλου, είναι φυσικό που από την εξουσία που τους δίνει ο τηλεοπτικός φακός, την θέση ισχύος που κατέχουν εντός ενός πάνελ θεωρούν ότι τα γνωρίζουν όλα.
Οι αναλύσεις τους, όσο και αν διανθίζονται από τον «σοβαρό» λόγο της «δημοσιογραφικής» τους ιδιότητας, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια επιφανειακή, συχνά ασυνάρτητη εκφορά καθεστωτικού λόγου σε επίπεδο καφενείου. Με μόνο στόχο την συγκινησιακή φόρτιση του κοινού τους. Τις περισσότερες φορές τα σχόλια τους είναι ανιστόρητα, χωρίς καμία επιστημονική τεκμηρίωση και προάγουν τον στερεοτυπισμό αυτή την λανθάνουσα και πιο επικίνδυνη μορφή και κοινωνικού ρατσισμού και αποκλεισμού όσων είναι διαφορετική ή αντίθετη με την ισχύουσα τάξη και ανασφάλεια.
Με αφορμή την αντεπίθεση λόγου του Νίκου Ρωμανού επιστρατεύεται μια συνειδητή και στοχευμένη προσπάθεια ιδεολογικού χειρισμού από τα ΜΜΕ που δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να χρησιμοποιεί ως μέρος της προπαγάνδας της, την τεχνική της απόκλισης. Τα επιχειρήματα τους δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια δημοσιογραφική διαστρέβλωση της πραγματικότητας που χαρακτηρίζεται στην κοινωνική ψυχολογία ως το «θεμελιώδες σφάλμα απόδοσης».
Ο λόγος τους άθλιος και βαθιά υποκριτικός ως προς την προσωπικότητα του Νίκου Ρωμανού εμπεριέχει μια άρρητη υπερεκτίμηση ενός ψυχολογικού ντετερμινισμού με στόχο να εξηγηθεί η προσωπικότητα του με όρους ψυχοπαθολογίας. Διότι στην προσπάθεια τους να εξηγήσουν την τρέχουσα συμπεριφορά του Νίκου Ρωμανού επιστρατεύουν περιστατικά του παρελθόντος βίου του με στόχο την εμπραγμάτωση τους και την αιτιολογική επαγωγή του ως φυσικά, ώστε στην συνέχεια να επιστρέψουν εξηγώντας μελλοντικές συμπεριφορές του ίδιου ή άλλων που του μοιάζουν ως καθολικές ή γενικές.
Επιπλέον γίνεται μια συνειδητή προσπάθεια να αφαιρέσουν από τον Νίκο Ρωμανό ως δρώντα υποκείμενο την δυνατότητα του προσωπικού ελέγχου, με την έννοια που έχει το άτομο να θεωρεί ότι ελέγχει πλήρως τις πράξεις του και ότι βρίσκεται στο κέντρο των γεγονότων που αντιμετωπίζει. Οι ισχυρισμοί περί του ρόλου της οικογένειας στην κοινωνικοποίηση του Νίκου και η μη μετάδοση των «χρηστών αξιών» δεν είναι απλά τραγική, αλλά αναδεικνύει τον βαθύ φασιστικό περιεχόμενο όλων αυτών των «απλοϊκών ψυχολόγων» δημοσιογράφων – δοσίλογων που ζητούν από τους άλλους να γίνουν καθ´ εικόνα και ομοίωση τους.
Ο Νίκος Ρωμανός δεν είναι ούτε αποκλίνων, ούτε οργισμένος, ούτε μπορεί να προσδιοριθεί με όρους ψυχοπαθολογικής διαταραχής. Όπως επίσης δεν είναι ένας απλός παραβατικός ληστής τραπέζης. Ο Νίκος είναι κάτι πολύ παραπάνω: Ένας ενήλικας 20 ετών που επέλεξε να αγωνιστεί ενάντια στο σύστημα εξουσίας και στο σημερινό καθεστώς. Είναι πολιτικός κρατούμενος και αιχμάλωτος πολέμου διότι κατά δήλωση του οι πράξεις του έχουν πολιτικά κίνητρα και έτσι πρέπει να αντιμετωπισθούν. Τα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις ιδέες ή την μέθοδο του αγώνα αυτό αποτελεί άλλη συζήτηση.
Πρέπει να εναντιωθούμε στην μονομερή και ψευδή συσχέτιση ανάμεσα στην προσωπικότητα των ανθρώπων και των κοινωνικών τους συμπεριφορών ειδικά δε όταν αυτές δεν βολεύουν ή ενοχλούν το σύστημα. Να σταματήσουμε κάθε ιδεολογικό χειρισμό που κατασκευάζει τις γενικότερες πεποιθήσεις αναφορικά με τους ανθρώπους, τις ιδέες τους και τις κοινωνικές πολιτικές πεποιθήσεις. Μέχρι τότε κανείς μας δεν θα αισθάνεται ήσυχος και η οι φωνές που καλούν για αντίσταση θα ακούγονται βροντερά ενάντια σε κάθε Κρέοντα του δημόσιου βίου: Αναρχία ρε!!!
Αργύρης Αργυριάδης Δρ. Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας
http://www.lifo.gr/team/readersdigest/35883
KleKoR
Supreme Member
- 30 November 2007
- 7,562
Ξύστε τα πληκτρολόγιά σας αγαπητοί αναγνώστες γιατί σήμερα θα σας καθοδηγήσουμε στο ταξίδι της υψηλής δημοσιογραφίας, αυτής που κερδίζει τα πούλιτζερ και τα πολυτελή σπίτια στα οποία μπαίνουν οι βόμβες ως ανταμοιβή για το εξαίσιο αυτό λειτούργημα. Οι σχολές δημοσιογραφίας – με όλες τις χαζαμάρες τους περί δημοσιογραφικής δεοντολογίας – θα σας γεμίσουν μόνο άχρηστες πληροφορίες που με τη λήψη του πτυχίου θα πρέπει να τις έχετε απωλέσει, αν φυσικά έχετε στόχο να μην γίνετε ταμίες στα Μακ Ντόναλντς αλλά δημοσιογράφοι με φίνα ρούχα και μπρίο, “ζώα κοινωνικά που φλερτάρουν ώριμες κυρίες και φοράνε μπρούτ” όπως έλεγε και ο αείμνηστος Μάνος Χατζιδάκις (Σημ.: πάντα να έχετε κάποια ρήση του “αείμνηστου” Μάνου Χατζιδάκη στο κείμενό σας).
Το δημοσιογραφικό σας ήθος (ή στην περίπτωσή μας, η απουσία αυτού) είναι κάτι που μπορείτε να το αποδεικνύετε καθημερινά αλλά μόνο σε σπάνιες περιστάσεις θα σας δοθεί η ευκαιρία να το επιδείξετε τρανταχτά. Θέλει τις εξαιρετικές εκείνες στιγμές που μπορείτε να κυρήξετε δημοσιογραφικά τις πεποιθήσεις σας, να μαγνητίσετε το αιμοβόρο κοινό σας και να σκαρφαλώσετε στον χρυσό θρόνο. Μπορεί να γκρεμιστείτε μετά από λίγο καιρό αν βρεθεί κάποιος πιό κίτρινος από εσάς αλλά μην ανησυχείτε· αν διαγράψει λαμπρότερη καριέρα θα έχετε πάντα μια θέση στο παραπολιτικό του ειδησεογραφικό site με εγκυρότητα χαμηλότερη κι από του Κουλουριού.
Καθώς δεν έχετε πληρώσει για τα πλήρη σεμινάρια, θα σας παραθέσουμε εν είδει δωρεάν φιξακίου μόνο τις 10 εντολές μεταχείρισης της τελευταίας μεγάλης είδησης της εγχώριας επικαιρότητας. Θα είναι σίγουρα αρκετές για να βασιστείτε στις κιτρινοτυπικές μας ικανότητες και να συνεχίσετε να μας ψάχνετε για τη συνέχεια σε σκοτεινά στενάκια.
Πώς να γράψετε για τους ληστές της Κοζάνης λοιπόν. Από τον Τομέα Ευθύνης του Luben:
1) Οι δράστες είναι πάντα και ανεξαρτήτως των εγκλημάτων τους αιμοδιψείς δολοφόνοι.
Σκοπός του κάθε παραβάτη είναι να φονεύσει και στον βαθμό που είναι δυνατόν πρέπει να το φέρετε στην επιφάνεια. Ανεξαρτήτως του γιατί κατηγορείται, από τη μοιχεία μέχρι τη φοροδιαφυγή της τάξεως των 10 και την ανακατάληψη ενός χώρου, στο ζοφερό του ασυνείδητο υπήρχε μία ενόρμηση να καννιβαλίσει όποιον βρισκόταν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τον τόπο του εγκλήματος και απλά δεν του βγήκαν τα σχέδια χάρη στην αποφασιστικότητα του Υπουργού Προ.Πο. και των αστυνομικών. Αν το επιτρέπει το πλαίσιο, ισχυριστείτε ότι μικροί έπαιζαν με τα σπίρτα και επιδείκνυαν βιαιότητα προς τα ζώα, σημάδια που το FBI μας έχει πληροφορήσει ότι καταδεικνύουν τους serial killers.
2) Οι δράστες είναι πάντα υπαίτιοι για όλα τα εγκλήματα που τους επιτρέπει η ηλικία τους να έχουν αναμιχθεί.
Αν είναι υπερήλικες μπορείτε να τους αποδόσετε μέχρι και την μεγάλη πυρκαγιά στο Soho. Αν είναι μικρότεροι, διερευνήστε ποιοί συνομήλικοί τους συνελλήφθησαν πρόσφατα και δηλώστε πως υπάρχουν ενδείξεις που τους συνδέουν με προηγούμενα εγκλήματα. Οι δράστες δεν είναι απλά ληστές, έχουν υπάρξει και βομβιστές, δολοφόνοι, βιαστές και αν κάποιος παρέχει άλλοθι στα εγκλήματα με τα οποία θα τους συνδέσετε, είναι σαφέστατα συνεργός τους και θυμηθείτε να τον συμπεριλάβετε σε επόμενο άρθρο σας επί του θέματος.
3) Το δίκιο της αστυνομίας είναι ευθέως ανάλογο με τη βία που άσκησε.
Αν η αστυνομία έριξε μια σφαλιάρα, έχετε το ελεύθερο να μιλήσετε για αστυνομική αυθαιρεσία. Στην πιο συχνή περίπτωση που η αστυνομία επιδίδεται σε πλήρη βασανισμό, πείτε πως αυτό ήταν μονόδρομος καθώς οι τέσσερις πιτσιρικάδες έβαλαν κάτω 5 διμοιρίες ΥΜΕΤ και άλλες τόσες ΟΠΚΕ και τις βασάνιζαν μετά μανίας. Φροντίστε επίσης να τονίσετε ότι ασχέτως των ανοησιών που μας διδάσκουν στα μαθήματα πολιτικής επιστήμης, η αστυνομία είναι μαζί εκτελεστικός, σωφρονιστικός και εκπαιδευτικός μηχανισμός και ότι έχει αντίστοιχα καθήκον να επιβάλλει την τάξη, να τιμωρήσει τα “κωλόπαιδα” (χρησιμοποιήστε την λέξη πονεμένα – βλ. παρακάτω) και να τους μάθει να μην ξανακάνουν καμιά κουτσουκέλα όταν βγούν από τη φυλακή μετά από 30 χρόνια.
4) Είστε πολύ ευαίσθητος/-η.
Μπορεί να θέλετε το αίμα τους αλλά αυτό είναι χάριν της σωτηρίας της χώρας, του πολέμου στην τρομοκρατία, της καλής σας συνείδησης, της ανάγκης να επιβληθεί ο νόμος κ.α., αλλά κατά βάθος τα πονάτε τα παιδιά. Χρησιμοποιήστε το “ρε γαμώτο” σύμφωνα με το παράδειγμα του Σόμπολου και φροντίστε να μεμψιμοιρίσετε για το αδιέξοδο της παρούσας κατάστασης. Υποστηρίζετε τον βασανισμό τους και επιθυμείτε την πιό βαριά τιμωρία τους αλλά δεν φταίτε εσείς· εσείς είστε άνθρωπος πρώτα απ” όλα. Όπως επίσης…
5) Άνθρωποι είναι και οι τράπεζες.
Αν κάποιος πάει να ληστέψει μια τράπεζα – και σύμφωνα με το δεδομένο της 1η εντολής, είναι αιμοδιψής δολοφόνος – φροντίστε να παρουσιάσετε την κίνησή τους ως βίαιη απειλή κατά της τράπεζας. Καθώς δεν μπορείτε να πάρετε μια κλαμμένη συνέντευξη απ” τους τοίχους και το χρηματοκιβώτιο, θα πρέπει να αρκεστείτε στο να περιγράψετε το έγκλημα ως “ειδεχθές” και να τονίσετε πως απειλείται η ασφάλεια των πολιτών. Άλλωστε…
6) Κάθε έγκλημα συνιστά τρομοκρατία.
Ό,τι κι αν έχει διαπράξει κανείς, αυτό που έκανε απειλούσε τη ζωή και την ευημερία των υπόλοιπων πολιτών, καθώς επίσης και την δυνατότητά τους να απολαμβάνουν ελεύθερα τα χρήματα της τράπεζας στην οποία είναι καταχρεωμένοι. Οι δράστες είχαν σκοπό να κλονίσουν την κοινωνική συνοχή και μετά τις τράπεζες είναι σαφές πως θα έμπαιναν στα σπίτια σας.
7) Η παρανομία είναι γονιδιακό ζήτημα και κληρονομείται από γενιά σε γενιά.
Όλα τα χαρίσματα, καλά και κακά κληρονομούνται. Ολόκληρη η οικογένεια Κουρή για παράδειγμα, μας διδάσκει εδώ και 60 χρόνια την ενάρετη δημοσιογραφία. Αν εντοπίσετε κάποιο έγκλημα στο γενεαλογικό δέντρο του δράστη, εκεί βρίσκεται η ρίζα του προβλήματος και έχετε πιάσει λαυράκι. Έχετε το ελεύθερο να ισχυριστείτε ότι όλη η οικογένεια πια είναι αιμοσταγείς δολοφόνοι, ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο και αυτό μπορείτε να το επεκτείνετε και σε συνολικότερη κοινωνική κριτική: αποδεικνύει για παράδειγμα ότι αν ένας μετανάστης συνδεθεί με κάποιο έγκλημα τότε όλοι οι μετανάστες είναι εγκληματίες. Γενικά, γονιδιακή θεωρία, πολυ in, να το θυμάστε πάντα.
8) Το μόνο δίκιο που έχουν οι γονείς είναι ότι είναι γονείς.
Κατά τ” άλλα, μπορούν να αντιμετωπιστούν ως ασθενείς που έχουν το ακαταλόγιστο και δεν ξέρουν τι λένε. Αν θεωρήσουν την πράξη των παιδιών τους ήσσονος σημασίας, είναι απλά σοκαρισμένοι. Αν καταδικάσουν τη βία των αστυνομικών, μιλάνε με γρίφους. Το γεγονός δε ότι μπορεί να συνεχίζουν να αγαπούν τα παιδιά τους, θα τους περάσει σιγά-σιγά μέχρι να αντιληφθούν κι αυτοί το αυτονόητο, δηλαδή ότι τα παιδιά τους μπορεί να ξυλοκοπούνται, να διαπομπεύονται και να δέχονται τα πυρά του κάθε άσχετου αλλά τι να κάνουμε, έτσι πάει, τράπεζα λήστεψαν, δεν σκότωσαν κανέναν Πακιστανό.
9) Κάθε παραποίηση στοιχείων είναι θεμιτή αν υπάρχει καλή δικαιολογία (ή έστω κάτι που μοιάζει με καλή δικαιολογία).
Πολλοί νεόκοποι δημοσιογράφοι σαν εσάς, θα έπρεπε να παίρνουν παράδειγμα από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Η δικαιολογία ότι «ρετουσάρανε τα πρόσωπα των δραστών για να είναι αναγνωρίσιμοι» είναι η δικαιολογία που ο κάθε καλός δημοσιογράφος θα έπρεπε να έχει εφεύρει πριν καν γίνει το έγκλημα. Το Καλό ως αξία υπάρχει μέσα σε κάθε πράξη της ΕΛ.ΑΣ., και με λίγη καλή θέληση δεν θα δυσκολευτείτε να το βρείτε.
10) Η διασταύρωση πληροφοριών είναι για ερασιτέχνες.
Η 10η εντολή ισχύει ανεξαρτήτως εγκλήματος. Μπορείτε να υποστηρίξετε τα πάντα, αρκεί να τα παρουσιάσετε με όρους εικασίας και φήμης («λέγεται πως», «μυστικές πηγές μας αποκαλύπτουν», «υπάρχουν ενδείξεις» κ.ο.κ.), αρκεί στο σύνολό τους να συνθέτουν ένα ελκυστικό διήγημα που θα απολαμβάνατε ως επεισόδιο του Κόκκινου Κύκλου. Μόνο έτσι μπορείτε να τραβήξετε την προσοχή του αναγνώστη και να δρέψετε τις δάφνες του Μεγάλου Κίτρινου Αγώνα.
Σας εύχομαι καλή σταδιοδρομία.
http://luben.tv/blogs/5405/
Το δημοσιογραφικό σας ήθος (ή στην περίπτωσή μας, η απουσία αυτού) είναι κάτι που μπορείτε να το αποδεικνύετε καθημερινά αλλά μόνο σε σπάνιες περιστάσεις θα σας δοθεί η ευκαιρία να το επιδείξετε τρανταχτά. Θέλει τις εξαιρετικές εκείνες στιγμές που μπορείτε να κυρήξετε δημοσιογραφικά τις πεποιθήσεις σας, να μαγνητίσετε το αιμοβόρο κοινό σας και να σκαρφαλώσετε στον χρυσό θρόνο. Μπορεί να γκρεμιστείτε μετά από λίγο καιρό αν βρεθεί κάποιος πιό κίτρινος από εσάς αλλά μην ανησυχείτε· αν διαγράψει λαμπρότερη καριέρα θα έχετε πάντα μια θέση στο παραπολιτικό του ειδησεογραφικό site με εγκυρότητα χαμηλότερη κι από του Κουλουριού.
Καθώς δεν έχετε πληρώσει για τα πλήρη σεμινάρια, θα σας παραθέσουμε εν είδει δωρεάν φιξακίου μόνο τις 10 εντολές μεταχείρισης της τελευταίας μεγάλης είδησης της εγχώριας επικαιρότητας. Θα είναι σίγουρα αρκετές για να βασιστείτε στις κιτρινοτυπικές μας ικανότητες και να συνεχίσετε να μας ψάχνετε για τη συνέχεια σε σκοτεινά στενάκια.
Πώς να γράψετε για τους ληστές της Κοζάνης λοιπόν. Από τον Τομέα Ευθύνης του Luben:
1) Οι δράστες είναι πάντα και ανεξαρτήτως των εγκλημάτων τους αιμοδιψείς δολοφόνοι.
Σκοπός του κάθε παραβάτη είναι να φονεύσει και στον βαθμό που είναι δυνατόν πρέπει να το φέρετε στην επιφάνεια. Ανεξαρτήτως του γιατί κατηγορείται, από τη μοιχεία μέχρι τη φοροδιαφυγή της τάξεως των 10 και την ανακατάληψη ενός χώρου, στο ζοφερό του ασυνείδητο υπήρχε μία ενόρμηση να καννιβαλίσει όποιον βρισκόταν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από τον τόπο του εγκλήματος και απλά δεν του βγήκαν τα σχέδια χάρη στην αποφασιστικότητα του Υπουργού Προ.Πο. και των αστυνομικών. Αν το επιτρέπει το πλαίσιο, ισχυριστείτε ότι μικροί έπαιζαν με τα σπίρτα και επιδείκνυαν βιαιότητα προς τα ζώα, σημάδια που το FBI μας έχει πληροφορήσει ότι καταδεικνύουν τους serial killers.2) Οι δράστες είναι πάντα υπαίτιοι για όλα τα εγκλήματα που τους επιτρέπει η ηλικία τους να έχουν αναμιχθεί.
Αν είναι υπερήλικες μπορείτε να τους αποδόσετε μέχρι και την μεγάλη πυρκαγιά στο Soho. Αν είναι μικρότεροι, διερευνήστε ποιοί συνομήλικοί τους συνελλήφθησαν πρόσφατα και δηλώστε πως υπάρχουν ενδείξεις που τους συνδέουν με προηγούμενα εγκλήματα. Οι δράστες δεν είναι απλά ληστές, έχουν υπάρξει και βομβιστές, δολοφόνοι, βιαστές και αν κάποιος παρέχει άλλοθι στα εγκλήματα με τα οποία θα τους συνδέσετε, είναι σαφέστατα συνεργός τους και θυμηθείτε να τον συμπεριλάβετε σε επόμενο άρθρο σας επί του θέματος.3) Το δίκιο της αστυνομίας είναι ευθέως ανάλογο με τη βία που άσκησε.
Αν η αστυνομία έριξε μια σφαλιάρα, έχετε το ελεύθερο να μιλήσετε για αστυνομική αυθαιρεσία. Στην πιο συχνή περίπτωση που η αστυνομία επιδίδεται σε πλήρη βασανισμό, πείτε πως αυτό ήταν μονόδρομος καθώς οι τέσσερις πιτσιρικάδες έβαλαν κάτω 5 διμοιρίες ΥΜΕΤ και άλλες τόσες ΟΠΚΕ και τις βασάνιζαν μετά μανίας. Φροντίστε επίσης να τονίσετε ότι ασχέτως των ανοησιών που μας διδάσκουν στα μαθήματα πολιτικής επιστήμης, η αστυνομία είναι μαζί εκτελεστικός, σωφρονιστικός και εκπαιδευτικός μηχανισμός και ότι έχει αντίστοιχα καθήκον να επιβάλλει την τάξη, να τιμωρήσει τα “κωλόπαιδα” (χρησιμοποιήστε την λέξη πονεμένα – βλ. παρακάτω) και να τους μάθει να μην ξανακάνουν καμιά κουτσουκέλα όταν βγούν από τη φυλακή μετά από 30 χρόνια.4) Είστε πολύ ευαίσθητος/-η.
Μπορεί να θέλετε το αίμα τους αλλά αυτό είναι χάριν της σωτηρίας της χώρας, του πολέμου στην τρομοκρατία, της καλής σας συνείδησης, της ανάγκης να επιβληθεί ο νόμος κ.α., αλλά κατά βάθος τα πονάτε τα παιδιά. Χρησιμοποιήστε το “ρε γαμώτο” σύμφωνα με το παράδειγμα του Σόμπολου και φροντίστε να μεμψιμοιρίσετε για το αδιέξοδο της παρούσας κατάστασης. Υποστηρίζετε τον βασανισμό τους και επιθυμείτε την πιό βαριά τιμωρία τους αλλά δεν φταίτε εσείς· εσείς είστε άνθρωπος πρώτα απ” όλα. Όπως επίσης…5) Άνθρωποι είναι και οι τράπεζες.
Αν κάποιος πάει να ληστέψει μια τράπεζα – και σύμφωνα με το δεδομένο της 1η εντολής, είναι αιμοδιψής δολοφόνος – φροντίστε να παρουσιάσετε την κίνησή τους ως βίαιη απειλή κατά της τράπεζας. Καθώς δεν μπορείτε να πάρετε μια κλαμμένη συνέντευξη απ” τους τοίχους και το χρηματοκιβώτιο, θα πρέπει να αρκεστείτε στο να περιγράψετε το έγκλημα ως “ειδεχθές” και να τονίσετε πως απειλείται η ασφάλεια των πολιτών. Άλλωστε…6) Κάθε έγκλημα συνιστά τρομοκρατία.
Ό,τι κι αν έχει διαπράξει κανείς, αυτό που έκανε απειλούσε τη ζωή και την ευημερία των υπόλοιπων πολιτών, καθώς επίσης και την δυνατότητά τους να απολαμβάνουν ελεύθερα τα χρήματα της τράπεζας στην οποία είναι καταχρεωμένοι. Οι δράστες είχαν σκοπό να κλονίσουν την κοινωνική συνοχή και μετά τις τράπεζες είναι σαφές πως θα έμπαιναν στα σπίτια σας.7) Η παρανομία είναι γονιδιακό ζήτημα και κληρονομείται από γενιά σε γενιά.
Όλα τα χαρίσματα, καλά και κακά κληρονομούνται. Ολόκληρη η οικογένεια Κουρή για παράδειγμα, μας διδάσκει εδώ και 60 χρόνια την ενάρετη δημοσιογραφία. Αν εντοπίσετε κάποιο έγκλημα στο γενεαλογικό δέντρο του δράστη, εκεί βρίσκεται η ρίζα του προβλήματος και έχετε πιάσει λαυράκι. Έχετε το ελεύθερο να ισχυριστείτε ότι όλη η οικογένεια πια είναι αιμοσταγείς δολοφόνοι, ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο και αυτό μπορείτε να το επεκτείνετε και σε συνολικότερη κοινωνική κριτική: αποδεικνύει για παράδειγμα ότι αν ένας μετανάστης συνδεθεί με κάποιο έγκλημα τότε όλοι οι μετανάστες είναι εγκληματίες. Γενικά, γονιδιακή θεωρία, πολυ in, να το θυμάστε πάντα.8) Το μόνο δίκιο που έχουν οι γονείς είναι ότι είναι γονείς.
Κατά τ” άλλα, μπορούν να αντιμετωπιστούν ως ασθενείς που έχουν το ακαταλόγιστο και δεν ξέρουν τι λένε. Αν θεωρήσουν την πράξη των παιδιών τους ήσσονος σημασίας, είναι απλά σοκαρισμένοι. Αν καταδικάσουν τη βία των αστυνομικών, μιλάνε με γρίφους. Το γεγονός δε ότι μπορεί να συνεχίζουν να αγαπούν τα παιδιά τους, θα τους περάσει σιγά-σιγά μέχρι να αντιληφθούν κι αυτοί το αυτονόητο, δηλαδή ότι τα παιδιά τους μπορεί να ξυλοκοπούνται, να διαπομπεύονται και να δέχονται τα πυρά του κάθε άσχετου αλλά τι να κάνουμε, έτσι πάει, τράπεζα λήστεψαν, δεν σκότωσαν κανέναν Πακιστανό.9) Κάθε παραποίηση στοιχείων είναι θεμιτή αν υπάρχει καλή δικαιολογία (ή έστω κάτι που μοιάζει με καλή δικαιολογία).
Πολλοί νεόκοποι δημοσιογράφοι σαν εσάς, θα έπρεπε να παίρνουν παράδειγμα από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Η δικαιολογία ότι «ρετουσάρανε τα πρόσωπα των δραστών για να είναι αναγνωρίσιμοι» είναι η δικαιολογία που ο κάθε καλός δημοσιογράφος θα έπρεπε να έχει εφεύρει πριν καν γίνει το έγκλημα. Το Καλό ως αξία υπάρχει μέσα σε κάθε πράξη της ΕΛ.ΑΣ., και με λίγη καλή θέληση δεν θα δυσκολευτείτε να το βρείτε.10) Η διασταύρωση πληροφοριών είναι για ερασιτέχνες.
Η 10η εντολή ισχύει ανεξαρτήτως εγκλήματος. Μπορείτε να υποστηρίξετε τα πάντα, αρκεί να τα παρουσιάσετε με όρους εικασίας και φήμης («λέγεται πως», «μυστικές πηγές μας αποκαλύπτουν», «υπάρχουν ενδείξεις» κ.ο.κ.), αρκεί στο σύνολό τους να συνθέτουν ένα ελκυστικό διήγημα που θα απολαμβάνατε ως επεισόδιο του Κόκκινου Κύκλου. Μόνο έτσι μπορείτε να τραβήξετε την προσοχή του αναγνώστη και να δρέψετε τις δάφνες του Μεγάλου Κίτρινου Αγώνα.Σας εύχομαι καλή σταδιοδρομία.
http://luben.tv/blogs/5405/
underdog
Supreme Member
Ο μη αποκλινων και μη οργισμένος αγωνιστής φτυνει τις κάμερες και τους αστυνομικούς ως μορφή επανάστασης;
Και μάλιστα δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην μετέπειτα πορεία του ότι δολοφονήθηκε ο φίλος του απο αστυνομικό; Σα να μη μας τα λέει καλά ο δρ.
Και μάλιστα δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην μετέπειτα πορεία του ότι δολοφονήθηκε ο φίλος του απο αστυνομικό; Σα να μη μας τα λέει καλά ο δρ.