Σήμερα περί τις 20:45 στις ειδήσεις του αλτερ μιλούσαν ο Προκόπης ( ο Παυλόπουλος ντε ) και η Άννα ( η Διαμαντοπούλου ντε)
Και οι δύο είπαν ότι οι παρατάξεις τους έκαναν το καλύτερο γι´αυτόν τον τόπο.
Και οι δύο είπαν ότι η αντίθετη παράταξη φταίει για τα σημερινά χάλια.
Διαφώνησαν βέβαια σε ένα σημείο.
Στο ότι όλα είναι καλά, όμορφα, ηθικά και αγγελικά πλασμένα σήμερα.
Αυτό είπε ο Προκόπης και το αντίθετο η Άννα.
Τελικά τι μου άφησε η ομιλία και των δύο; Μια αίσθηση μόνο.
Υποκρισία.
Τελικά ζούμε σε μια κοινωνία υποκρισίας προερχόμενης από τους πάντες.
Διότι για μένα υποκρισία είναι:
Όταν οι ηθοποιοί γίνονται βουλευτές για το καλό του τόπου.
Δηλαδή προτιμούν την τέχνη της υποκρισίας από την τέχνη της υποκριτικής.
Όταν οι παπάδες μας λένε ότι υπηρετούν τον Θεό και οι περισσότεροι είναι σαν μοσχάρια, υπέρβαροι, κυκλοφορούν με ακριβά αυτοκίνητα, εμπλέκονται σε σκάνδαλα οικονομικά, σεξουαλικά κ.λ.π.
Όταν οι πολιτικοί μας μιλάνε για ελπίδα, μέλλον, ανάπτυξη, κοινωνική πρόνοια και λένε ότι μπήκαν στην πολιτική για να υπηρετήσουν την πατρίδα και να βοηθήσουν τον τόπο και τη χώρα.
Όταν οι αστυνομικοί λένε ότι μπαίνουν στο σώμα για να υπηρετούν τον πολίτη.
Και εμπλέκονται σε σκάνδαλα, παροχή προστασίας, σωματεμπορία, παράνομες ελληνοποιήσεις, ναρκωτικά.
Όταν οι γιατροί δίνουν τον όρκο του Ιπποκράτη και δεν τον τηρούν.
Μας λένε ότι ενδιαφέρονται μόνο για την ανθρώπινη ζωή, αλλά παίρνουν φακελάκια για να κάνουν το καθήκον τους.
Ενώ μερικοί κερδίζουν τεράστια ποσά και δηλώνουν ελάχιστα.
Όταν οι δημοσιογράφοι μας λένε ότι το καθήκον τους είναι μόνο η ενημέρωση του πολίτη, αλλά παίρνουν χοντρά ποσά για μια εκπομπή, μιλάνε για ελευθερία του λόγου αλλά προωθούν τις θέσεις του εκάστοτε εργοδότη τους καναλάρχη και με συνεχείς μεταγραφές από κανάλι σε κανάλι, ανάλογα την αμοιβή που θα προσφέρει το αφεντικό τους.
Προσωπικά βρίσκω χυδαίο δημοσιογράφο τον Αναγνωστάκη.
Αυτόν τον φωνακλά με τα μέχρι πρότεινος γελοία γυαλάκια, με ύφος ανακριτή, δικαστή και ξερόλα.
Όταν οι τράπεζες διαφημίζουν συνεχώς ότι είναι δίπλα στον επαγγελματία, κοντά στον καθένα που χρειάζεται δάνειο.
Αλλά χρεώνουν ασύστολα ότι θέλουν, ανεξέλεγκτα και έχουν τα επιτόκια προκλητικά πολύ υψηλά, ενώ ο κόσμος υποφέρει και κατάσχουν σπίτια ακόμη και ανθρώπων που είναι στο νοσοκομείο με βαριά ασθένεια.
Όταν στρατιωτικοί που πήγαν στη σχολή Ευελπίδων για να γίνουν ικανά στελέχη που θα ασχοληθούν με την άμυνα της χώρας και οι περισσότεροι είναι κομπλεξικοί που απολαμβάνουν τα προνόμια τους και ενδιαφέρονται μόνο για το πως θα αποκτήσουν πιο πολλά άστέρια στην επωμίδα τους.
Όταν οι εταιρίες πετρελαίου διαφημίζουν τα καύσιμά τους και μας μιλάνε για την προστασία του περιβάλλοντος και ότι τα καύσιμά τους δεν μολύνουν !!!!
Τα οποία καύσιμα δεν παύουν να είναι βενζίνη και πετρέλαιο που καίγονται.
Αλλά δεν μολύνουν το περιβάλλον!!! Βενζίνη για καθαρότερο περιβάλλον!
Όταν το υπουργείο οικονομικών και η εφορία μου ζητάνε με διαφημιστικά μηνύματα να γίνω σωστός πολίτης, αποκτώντας φορολογική συνείδηση.
Και βλέπουμε υπουργούς να φοροδιαφεύγουν με νόμους που οι ίδιοι έφτιαξαν γι´αυτόν τον σκοπό.
Πρόσφατο παράδειγμα μετά τον Βουλγαράκη, αυτή η Πατριανάκου με τα 65 εκατομ. τζίρο της εταιρίας της.
Που την μετέφερε στην Κύπρο για λιγότερη φορολογία.
Όταν ο Γιωργάκης βγαίνει και λέει ότι δούλεψε στην ξενιτιά (Αμερική) σαν μπογιατζής, μάγειρας, λαντζιέρης, οικοδόμος, υλοτόμος, τουριστικός πράκτορας κ.λ.π.
Τον ακούσατε όταν τα έλεγε;
Πως δεν έσκισε κανένα καλσόν απορώ. Τόσα χρόνια σκληρή δουλειά στο μεροκάματο.
Εγώ δεν τον πιστεύω. Αν ήταν από καμιά φτωχή οικογένεια ίσως να τον πίστευα.
Σαν κάτι υπουργούς που μπαίνουν σε υπουργεία που δεν έχουν ιδέα για το αντικείμενό τους.
Να βάζεις π.χ. για υπουργό συγκοινωνιών άνθρωπο που δεν έχει ανέβει ποτέ του σε λεωφορείο.
Να σου λύσει το συγκοινωνιακό πρόβλημα.
Ή στο υπουργεί ο Υγείας κάποιον που δεν έχει καμία σχέση με την υγεία.
Τελικά το μόνο που βρίσκω γύρω μου είναι υποκρισία.
Και θέλουν την ψήφο μου ε;
Καλά, εσάς θα ψηφίσω αγαπητοί μου.
Να. Ορκίζομαι. Μα τον Τουτάτη και τον Μπελισαμά (μάκια)
Και οι δύο είπαν ότι οι παρατάξεις τους έκαναν το καλύτερο γι´αυτόν τον τόπο.
Και οι δύο είπαν ότι η αντίθετη παράταξη φταίει για τα σημερινά χάλια.
Διαφώνησαν βέβαια σε ένα σημείο.
Στο ότι όλα είναι καλά, όμορφα, ηθικά και αγγελικά πλασμένα σήμερα.
Αυτό είπε ο Προκόπης και το αντίθετο η Άννα.
Τελικά τι μου άφησε η ομιλία και των δύο; Μια αίσθηση μόνο.
Υποκρισία.
Τελικά ζούμε σε μια κοινωνία υποκρισίας προερχόμενης από τους πάντες.
Διότι για μένα υποκρισία είναι:
Όταν οι ηθοποιοί γίνονται βουλευτές για το καλό του τόπου.
Δηλαδή προτιμούν την τέχνη της υποκρισίας από την τέχνη της υποκριτικής.
Όταν οι παπάδες μας λένε ότι υπηρετούν τον Θεό και οι περισσότεροι είναι σαν μοσχάρια, υπέρβαροι, κυκλοφορούν με ακριβά αυτοκίνητα, εμπλέκονται σε σκάνδαλα οικονομικά, σεξουαλικά κ.λ.π.
Όταν οι πολιτικοί μας μιλάνε για ελπίδα, μέλλον, ανάπτυξη, κοινωνική πρόνοια και λένε ότι μπήκαν στην πολιτική για να υπηρετήσουν την πατρίδα και να βοηθήσουν τον τόπο και τη χώρα.
Όταν οι αστυνομικοί λένε ότι μπαίνουν στο σώμα για να υπηρετούν τον πολίτη.
Και εμπλέκονται σε σκάνδαλα, παροχή προστασίας, σωματεμπορία, παράνομες ελληνοποιήσεις, ναρκωτικά.
Όταν οι γιατροί δίνουν τον όρκο του Ιπποκράτη και δεν τον τηρούν.
Μας λένε ότι ενδιαφέρονται μόνο για την ανθρώπινη ζωή, αλλά παίρνουν φακελάκια για να κάνουν το καθήκον τους.
Ενώ μερικοί κερδίζουν τεράστια ποσά και δηλώνουν ελάχιστα.
Όταν οι δημοσιογράφοι μας λένε ότι το καθήκον τους είναι μόνο η ενημέρωση του πολίτη, αλλά παίρνουν χοντρά ποσά για μια εκπομπή, μιλάνε για ελευθερία του λόγου αλλά προωθούν τις θέσεις του εκάστοτε εργοδότη τους καναλάρχη και με συνεχείς μεταγραφές από κανάλι σε κανάλι, ανάλογα την αμοιβή που θα προσφέρει το αφεντικό τους.
Προσωπικά βρίσκω χυδαίο δημοσιογράφο τον Αναγνωστάκη.
Αυτόν τον φωνακλά με τα μέχρι πρότεινος γελοία γυαλάκια, με ύφος ανακριτή, δικαστή και ξερόλα.
Όταν οι τράπεζες διαφημίζουν συνεχώς ότι είναι δίπλα στον επαγγελματία, κοντά στον καθένα που χρειάζεται δάνειο.
Αλλά χρεώνουν ασύστολα ότι θέλουν, ανεξέλεγκτα και έχουν τα επιτόκια προκλητικά πολύ υψηλά, ενώ ο κόσμος υποφέρει και κατάσχουν σπίτια ακόμη και ανθρώπων που είναι στο νοσοκομείο με βαριά ασθένεια.
Όταν στρατιωτικοί που πήγαν στη σχολή Ευελπίδων για να γίνουν ικανά στελέχη που θα ασχοληθούν με την άμυνα της χώρας και οι περισσότεροι είναι κομπλεξικοί που απολαμβάνουν τα προνόμια τους και ενδιαφέρονται μόνο για το πως θα αποκτήσουν πιο πολλά άστέρια στην επωμίδα τους.
Όταν οι εταιρίες πετρελαίου διαφημίζουν τα καύσιμά τους και μας μιλάνε για την προστασία του περιβάλλοντος και ότι τα καύσιμά τους δεν μολύνουν !!!!
Τα οποία καύσιμα δεν παύουν να είναι βενζίνη και πετρέλαιο που καίγονται.
Αλλά δεν μολύνουν το περιβάλλον!!! Βενζίνη για καθαρότερο περιβάλλον!
Όταν το υπουργείο οικονομικών και η εφορία μου ζητάνε με διαφημιστικά μηνύματα να γίνω σωστός πολίτης, αποκτώντας φορολογική συνείδηση.
Και βλέπουμε υπουργούς να φοροδιαφεύγουν με νόμους που οι ίδιοι έφτιαξαν γι´αυτόν τον σκοπό.
Πρόσφατο παράδειγμα μετά τον Βουλγαράκη, αυτή η Πατριανάκου με τα 65 εκατομ. τζίρο της εταιρίας της.
Που την μετέφερε στην Κύπρο για λιγότερη φορολογία.
Όταν ο Γιωργάκης βγαίνει και λέει ότι δούλεψε στην ξενιτιά (Αμερική) σαν μπογιατζής, μάγειρας, λαντζιέρης, οικοδόμος, υλοτόμος, τουριστικός πράκτορας κ.λ.π.
Τον ακούσατε όταν τα έλεγε;
Πως δεν έσκισε κανένα καλσόν απορώ. Τόσα χρόνια σκληρή δουλειά στο μεροκάματο.
Εγώ δεν τον πιστεύω. Αν ήταν από καμιά φτωχή οικογένεια ίσως να τον πίστευα.
Σαν κάτι υπουργούς που μπαίνουν σε υπουργεία που δεν έχουν ιδέα για το αντικείμενό τους.
Να βάζεις π.χ. για υπουργό συγκοινωνιών άνθρωπο που δεν έχει ανέβει ποτέ του σε λεωφορείο.
Να σου λύσει το συγκοινωνιακό πρόβλημα.
Ή στο υπουργεί ο Υγείας κάποιον που δεν έχει καμία σχέση με την υγεία.
Τελικά το μόνο που βρίσκω γύρω μου είναι υποκρισία.
Και θέλουν την ψήφο μου ε;
Καλά, εσάς θα ψηφίσω αγαπητοί μου.
Να. Ορκίζομαι. Μα τον Τουτάτη και τον Μπελισαμά (μάκια)
