Ζώα και άνθρωπος

Σύμφωνα με τον Χριστιανισμό που "έφτιαξε" τον παράδεισο, τα ζώα δεν έχουν ψυχή για να πάει εκεί. ;)
 
 
τώρα το πήρα χαμπάρι


R.I.P.
την παρακολουθούσα από μικρός (12-13) , με ότι "μέσο" υπήρχε τότε
 
  • Sad
Reactions: Cicadelic Ranger
17 χρονια και κατι μηνες τωρα που μοιραζομαστε τη ζωη με αγαπη και χαρα.

Αλλα δυστυχως πλεον βαινουμε προς το τελος. Βεβαια το γνωριζαμε το συμβολαιο πριν το υπογραψουμε, ποτε και πως ουτε που το καταλαβαμε.

Αλλα δεν μετανοιονουμε για τιποτα, οι στιγμες ειναι τοσο δυνατες και τα διδαγματα τοσο γεματα με νοημα που θα το ξανακαναμε χιλιες φορες.

Ο Μινοϊ απο τον Οκτοβρη και μετα εδειξε μεγαλη πτωση σε ολες τις αιλουροειδης ικανοτητες του. Ετσι γινεται συχνα με τα ζωα που φτανουν σε κατασταση υπερηλικα μας λεει ο κτηνιατρος.
Μονο που για μας δεν μοιαζει καν υπερηλικας. Αυτο ειναι το παραδοξο...

Περιτο να πω οτι δινουμε εναλαξ εγω και η συντροφος μου, ολο τον ελευθερο χρονο μας για αυτον και τις αναγκες του, προσπαθοντας παντα να ειναι ενας σπιτι μαζι του. Γιατι εχει πλεον αναγκη απο μας για ολα ακομα και να φαει η να πιει.
Αλλα ειναι χωρις να βαρυγκομουμε καθολου για τον χρονο η την κουραση. Καθε μερα παραπανω ειναι σαν μια ευλογια.

Και βλεπουμε πως και για αυτον το παν ειναι να γατχζωνεται στη ζωη ψαχνοντας την επαφη με τα οικεια του προσωπα.
Αρκει να μας αγκιζει και χουχουλιαζει ευχαριστημενος.

Τελικα μεσα στην δυσκολια ισως και τον πονο ερχεται μια σοφια. Και ενα αισθημα ευχαριστιας δεν ξερω γω ο καθενας οπως το παρει.
Ειναι ενα διδαγμα ζωης, πριν εγω ημουν μαλλον για την ευθανασια οσον με αφορα τουλαχιστον. Πλεον με το "μαθημα" του γατου μου οχι.

Θα ειμαστε δυνατοι ως το τελος και ευτυχισμενοι μαζι.

View attachment 252553 View attachment 252554

Χτες 31 Ιανουαριου στις δεκα η ωρα το πρωϊ ριξαμε τελικα αυλαια. Πηγε μεχρι εκει που ηταν δυνατο υστερα απο συζητησεις με τον κτηνιατρο μας που ειναι πλεον και φιλος μετα απο 18 χρονια.
Ο πονος ειναι μεγαλος οσο και το κενο, αλλα δεν μετανοιονουμεγια τιποτα για ολες αυτες τις στιγμες τοσα χρονια αγαπης.