Πάντως, κυκλοφορώντας στην Αθήνα αυτές τις μέρες σκεφτόμουν το εξής: η μοναδική λύση (που δημιουργεί χίλια δυο άλλα προβλήματα, πλην όμως λύνει οριστικά το κυκλοφοριακό στην Αθήνα), θα ήταν να κυνηγηθούν δια ροπάλου οι παράνομες σταθμεύσεις. Όχι όμως μόνο οι εύκολες (αυτές σε δρόμους που απαγορεύεται η στάθμευση), αλλά και οι αυτονόητες: μπροστά στον Γρηγόρη "να πάρω έναν καφέ 2 λεπτά", μπροστά στην τράπεζα με αλάρμ, διπλοπαρκαρισμένος μπροστά στην τράπεζα με αλάρμ, κλπ κλπ κλπ. Θα καθάριζαν μονομιάς οι δρόμοι, θα υπήρχε καλύτερη ροή, θα μπορούσαν οι πεζοί να κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια, θα υπήρχαν πολύ λιγότερα ατυχήματα (ειδικά με πεζούς), και τελικά, λόγω του αδιεξόδου που θα σχηματιζόταν, θα έπαιρνε λιγότερος κόσμος αμάξι για τις δουλειές του. Θέλει βέβαια τόλμη κάτι τέτοιο άρα δε θα γίνει ποτέ, είναι όμως αυτονόητο σε πολλά μέρη του κόσμου.