Air Force Planes

meteor-Mere.jpg





Φαινεται οτι ενα απο τα σημαντικα προτερηματα του RAFALE που εγειραν την πλαστιγγα για την επιλογη του απο την ΠΑ ηταν η πιστοποιηση του να φερει τον πυραυλο αερος αερος METEOR.

https://www.youtube.com/watch?v=Kiza4ZW_JOc




https://www.mbda-systems.com/product/meteor/



. Σήμερα οι συζητήσεις μεταξύ της ελληνικής και της γαλλικής αντιπροσωπείας εστιάστηκαν στο ζήτημα της ανανέωσης του οπλοστασίου της ΠΑ με την ΠΑ να θέτει ευθέως το πρόγραμμα απόκτησης των βλημάτων Meteor.

Προς το παρόν τιμές και ποσότητα δεν έχουν καθοριστεί και θα είναι συνάρτηση του γενικότερου χρηματοδοτικού πλάνου για την απόκτηση των 18 Rafale. Η ουσία είναι πως η ΠΑ γνωστοποίησε επισήμως στην MBDA πως επιθυμεί τα βλήματα Meteor.



https://defencereview.gr/me-vlimata-meteor-ta-ellinika-rafale/



Πολεμική Αεροπορία: Οι λόγοι που επιβάλουν την ένταξη του Meteor στο ελληνικό οπλοστάσιο






Δεδομένης της μεγάλης πιθανότητας, σχεδόν βεβαιότητας, απόκτησης των γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Rafale από την Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ), είδηση που έχουμε καλύψει εκτενώς, πολλά από τα σχόλια σας επικεντρώνονται στην επιχειρησιακή αξία των βλημάτων αέρος-αέρος μεγάλου βεληνεκούς Meteor της MBDA. Ανταποκρινόμενοι στα σχόλια σας, ετοιμάσαμε και δημοσιεύσουμε αυτό το άρθρο, σχετικά με την επιχειρησιακή αξία των Meteor. Ένα από τα «ατού» του Meteor είναι το προωθητικό του σύστημα (στερεού καυσίμου, Ramjet), το οποίο του επιτρέπει την έλεγχο της ισχύος του κινητήρα κατά τις διάφορες φάσεις της πτήσης. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι ο Meteor διατηρεί ελεγχόμενη ταχύτητα κατά τη φάση της πτήσης προς το στόχο, με άμεσο όφελος την εξοικονόμηση καυσίμου, και όταν προσεγγίζει το στόχο επιταχύνει, εξαντλώντας μεν το καύσιμο, αλλά αυξάνονταν την ταχύτητα και την ενέργεια του κατά τη φάση προσβολής του στόχου.

Όπως προείπαμε, το σύστημα πρόωσης του Meteor είναι στερεού καυσίμου, μεταβλητής ροής (VFDR : Variable Flow Ducted Rocket). Το στερεό καύσιμο διοχετεύεται στο ρεύμα του ατμοσφαιρικού αέρα, ο οποίος συμπιέζεται στον τμήμα συμπίεσης του κινητήρα σε αέρια μορφή και σε σχετικά υψηλή θερμοκρασία. Έτσι η ανάμιξη αέρα και καυσίμου είναι άμεση και ομοιόμορφη, αποδίδοντας το μέγιστο της ώσης που μπορεί να παραχθεί. Η μεταβολή της ροής του καυσίμου επιτυγχάνεται μέσω μίας βαλβίδας με σκοπό την αύξηση ή την μείωση της παραγόμενης ώσης. Έτσι ο Meteor έχει τη δυνατότητα που προαναφέραμε, δηλαδή του ελέγχου της ώσης κατά τη φάση της πτήσης και της επιτάχυνσης κατά την τερματική φάση.


Ουσιαστικά το προωθητικό σύστημα του Meteor αυξάνει τη φονική ζώνη του βλήματος (NEZ : No-Escape Zone), κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας για την αερομαχία. Η υψηλή ταχύτητα-ενέργεια ενός βλήματος, στην τερματική φάση, μειώνει την ικανότητα του αντιπάλου να αποφύγει το πλήγμα, μέσω τακτικών αποφυγής. Αντίθετα, βλήματα που χρησιμοποιούν συμβατικά συστήματα πρόωσης και διατηρούν ίδια ταχύτητα σε όλες τις φάσεις την πτήσης, από το αεροσκάφος έως το στόχο, ενδέχεται, συνέπεια της εφαρμογής τακτικών αποφυγής από τον αντίπαλο, να μην έχουν απόθεμα ταχύτητας-ενέργειας, στην κρίσιμη τερματική φάση, ιδιαίτερα αν ο αντίπαλος βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση. Σ’ αυτή την περίπτωση το φίλιο αεροσκάφος αναγκάζεται να προσεγγίσει εγγύτερα, άρα να περιορίσει τη NEZ.

Με άλλα λόγια, ο Meteor έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να προσβάλει στόχο σε μεγάλη απόσταση, συγκριτικά με βλήματα συμβατικής πρόωσης και όχι Ramjet. Το πλεονέκτημα της χρήσης Ramjet, συνοδεύεται και από έτερο πλεονέκτημα: Την ικανότητα ανανέωσης δεδομένων κατά τη διάρκεια της πτήσης, για διόρθωση της πορείας. Έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες προσβολής του στόχου. Ο Meteor έχει αυτή τη δυνατότητα όχι μόνο από το φίλιο αεροσκάφος που εκτόξευσε το βλήμα, αλλά και από άλλες φίλιες πλατφόρμες, όπως τα αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης, ένας ιδιαίτερα κρίσιμος παράγοντας σε βολές κατά στόχων σε μεγάλες αποστάσεις. Επιπλέον, ο Meteor ενσωματώνει ενεργό αισθητήρα ραντάρ, είναι δηλαδή τεχνολογίας Fire-and-Forget.


Η ιστορία ανάπτυξης του Μeteor είναι μακρά και ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ενώ διήρκεσε αρκετά χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η διαδικασία ενσωμάτωσης και πιστοποίησης του στο Rafale έγινε στο πλαίσιο των πιστοποιήσεων νέων όπλων στη διαμόρφωση F3 του αεροσκάφους, στα τέλη του 2012. Στο ρύγχος του βλήματος, το οποίο είναι κατασκευασμένο από κεραμικό υλικό, βρίσκεται ο ενεργός αισθητήρας ραντάρ, εκδόσεις του οποίου ενσωματώνουν και τα βλήματα αντιαεροπορικής άμυνας Aster και αερομαχίας MICA. Πίσω από τον αισθητήρα, βρίσκονται η αδρανειακή μονάδα καθοδήγησης (IMS : Inertial Measurment Subsystem), o πυροσωλήνας προσέγγισης, η μονάδα κατανομής ηλεκτρικής ενέργειας και επεξεργασίας σημάτων και η πολεμική κεφαλή.


Η πολεμική κεφαλή του Meteor είναι υψηλής εκρηκτικότητας-θραυσμάτων και μπορεί να ενεργοποιηθεί τόσο από τον πυροσωλήνα προσέγγισης, όσο και από κρουστικό πυροσωλήνα που επίσης διαθέτει το βλήμα. Στο τελευταίο τμήμα του Meteor είναι εγκατεστημένο το σύστημα ζεύξης δεδομένων και το σύστημα ελέγχου των ηλεκτρονικών και του κινητήρα EPCU (Electronics & Propulsion Control Unit). Το EPCU λαμβάνει δεδομένα από τον αισθητήρα, την αδρανειακή μονάδα καθοδήγησης και το σύστημα ζεύξης δεδομένων και υπολογίζει την απόσταση του στόχου, το υψόμετρο, ενώ καταγράφει και το διαθέσιμο καύσιμο. Επίσης είναι το σύστημα που δίνει τις εντολές αυξομείωσης της ώσης του βλήματος. Τα δεδομένα αυτά είναι διαθέσιμα και στον πιλότο του αεροσκάφους-φορέα.

Το βάρος του Meteor είναι 190 κιλά, το μήκος του είναι 3,65 μέτρα και η διάμετρός του 17,8 εκατοστά. Το μέγιστο βεληνεκές που δίνει η MBDA είναι άνω των 100 χιλιομέτρων μέγιστη ταχύτητα άνω των Mach 4. Μειονέκτημα του Meteor είναι το μεγάλο του κόστος, το οποίο ανέρχεται στα 2 εκατομμύρια ανά βλήμα περίπου. Εν συντομία, ο Meteor είναι ένα εξαιρετικό βλήμα, το οποίο σε συνδυασμό με τα Rafale θα προσδώσουν επιχειρησιακό πλεονέκτημα στην ΠΑ. Να σημειωθεί ότι η Τουρκία διατηρεί σε υπηρεσία βλήματα αέρος-αέρος μέσου βεληνεκούς AIM-120 AMRAAM. Αλλά, εκτός των Rafale, τα Mirage-2000 μπορούν να πιστοποιηθούν για χρήση Meteor. Η απάντηση είναι ότι ναι μεν μπορούν, αλλά δεν είναι μια εύκολη ή φτηνή διαδικασία.


Τον Απρίλιο του 2019, στον απόηχο του αεροπορικού επεισοδίου με το Πακιστάν, η Ινδία εξέφρασε την πρόθεση να πιστοποιήσει τα Meteor στα Mirage-2000 που διαθέτει. Τότε, καταγράφοντας την είδηση, είχαμε εκφράσει την άποψη ότι πρόκειται για μια προοπτική η οποία δυνητικά θα είχε ενδιαφέρον και για την ΠΑ. Ωστόσο, λίγο αργότερα, το Δεκέμβριο του 2019, έγινε γνωστό ότι το κόστος πιστοποίησης των Meteor στα Mirage-2000.5 είναι ιδιαίτερα υψηλό, ενώ και το τεχνολογικό ρίσκο ήταν μεγάλο, ενδεχομένως και ο χρόνος που θα χρειαζόταν για να ολοκληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες. Επίσης, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ινδικού τύπου, τα οποία επικαλούνται πηγές της MBDA, ο Meteor έχει σχεδιαστεί να λειτουργεί με ραντάρ όπως αυτών των Rafale και ότι δεν θα είναι τόσο αποτελεσματικός με μαχητικά παλαιότερης γενιάς και ραντάρ.

Ο Meteor είναι ένα ικανό βλήμα και σίγουρα η ένταξη του στο ελληνικό οπλοστάσιο θα αυξήσει τις επιχειρησιακές δυνατότητες της ΠΑ στην εναέρια μάχη. Καλά είναι τα μαχητικά αεροσκάφη, αλλά είναι ακόμα καλύτερα αν συνοδεύονται και από εξίσου ικανά όπλα. Το μαχητικό αεροσκάφος είναι ένας παράγοντας και τα όπλα του άλλος, τόσο αυτά της αερομαχίας όσο και αυτά της προσβολής. Η σημασία ένταξης ικανών όπλων, υψηλών επιδόσεων, στο οπλοστάσιο της ΠΑ, είναι ζωτικής σημασίας για την επικράτηση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε μία ενδεχόμενη σύρραξη με την Τουρκία. Είναι και κάτι ακόμα: Ο ψυχολογικός παράγοντας που επηρεάζει άμεσα και καταλυτικά το ηθικό. Τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη και όπλα, όπως και άλλα σύγχρονα οπλικά συστήματα και πυρομαχικά, λειτουργούν θετικά στο ηθικό του προσωπικού, με αντίκτυπο στο πεδίο της μάχης.
 
Rafale και Meteor






Ο Meteor έχει συχνά χαρακτηριστεί ως ο καλύτερος πύραυλος αέρος αέρος στον κόσμο, αλλά αυτό είναι μια υπεραπλούστευση, που δεν λαμβάνει υπόψη το αεροπλάνο φορέα, το αεροπλάνο στόχο, ούτε το επιχειρησιακό σενάριο.


Όταν έκαναν την εμφάνιση τους οι πρώτοι πύραυλοι, πολλοί πίστευαν ότι θα ήταν πανάκεια. Οι αμερικάνοι επένδυσαν στη χρήση τους και εξέλιξαν τα αεροσκάφη και τις τακτικές τους αντίστοιχα. Στον πόλεμο του Βιετνάμ βρέθηκαν προ εκπλήξεων και αναγκάστηκαν να αναθεωρήσουν. Από τότε η τεχνολογία έχει κάνει άλματα και οι πύραυλοι θεωρούνται πολύ πιο ικανοί και αξιόπιστοι. Και όχι μόνο οι πύραυλοι, αλλά επίσης τα συστήματα ραντάρ που μπορούν να ανιχνεύουν τον εχθρό σε μεγαλύτερες αποστάσεις, και τα συστήματα αναγνώρισης φίλιου ή εχθρικού αεροσκάφους (IFF). Προφανώς σε μια εναέρια μάχη αυτός που βλέπει πρώτα τον αντίπαλο και έχει την δυνατότητα να χτυπήσει από πιο μακριά έχει το πλεονέκτημα.

Πολλές φορές όμως το σενάριο είναι τέτοιο που απαιτείται πρώτα οπτική αναγνώριση και μετά εμπλοκή. Αν το αεροπλάνο έχει φτάσει σε απόσταση οπτικής αναγνώρισης,τότε ένας πύραυλος με βεληνεκές τα 60 και 100 χμ δεν προσφέρει κάποιο ιδιαίτερο πλεονέκτημα. Δεν πρέπει να έχουμε ψευδαισθήσεις, ο εχθρός είναι αδίστακτος και δεν θα διστάσει να πετάξει κάποιο αεροπλάνο της Turkish Airlines δίπλα στα ιπτάμενα ραντάρ τους ή τάνκερ τους. Από την άλλη τα δικά μας ιπτάμενα ραντάρ, και τα ραντάρ AESA των Rafale, F-16 αλλά και τα επίγεια και του ναυτικού με link 16 (θα) μπορούν να τροφοδοτούν τους πιλότους με την τακτική κατάσταση με μεγάλη ακρίβεια.



Ένα άλλο ερωτηματικό είναι το πως θα είναι η μορφή του αεροπορικού πολέμου, ποιες τακτικές θα δουλέψουν, ποιες όχι, ποια όπλα θα αποδώσουν και ποια θα απογοητεύσουν. Οι αερομαχίες είναι κάτι πολύ σπάνιο στις μέρες μες και όποτε συμβαίνουν είναι κάτι σποραδικό που δεν είναι αρκετό για να βγουν διδάγματα, όπως για παράδειγμα μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν το 2019. Αυτή τη στιγμή βασιζόμαστε σε υποθέσεις, εξομοιώσεις στον υπολογιστή και σε ασκήσεις. Όπως ξέρουμε όμως, τα φιλικά του καλοκαιριού δεν είναι πάντα μια ικανή ένδειξη για το τι θα δούμε στο πρωτάθλημα.

Ένα επιπλέον στοιχείο που δυσκολεύει τις εκτιμήσεις είναι το γεγονός ότι τα πραγματικά δεδομένα και οι ικανότητες των πυραύλων είναι επτασφράγιστα μυστικά. Ενδεικτικά για τον Meteor έχει γραφτεί ότι το βεληνεκές του είναι από 95χμ έως 200χμ… Το πως όμως πραγματικά λειτουργούν σε πραγματικά επιχειρησιακά σενάρια, είναι το σημαντικό και όχι το τι γράφει το προσπέκτ, και η ιστοσελίδα του κατασκευαστή. Το πως θα λειτουργήσει ο Meteor σε ορισμένα σενάρια, λόγω της νεότητας του, ίσως να είναι άγνωστο και στους χρήστες του. Σε αντίθεση ο ΑΜRAAM έχει εκτοξευθεί 4.000 φορές και έχει καταρρίψεις εχθρικών αεροσκαφών στο ενεργητικό του. Ο Meteor έχει ακόμα μέλλον μπροστά του μέχρι να φτάσει τέτοια νούμερα, αν ποτέ τα φτάσει.


Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, ο Meteor εξελίσσεται σχεδόν τα τελευταία είκοσι χρόνια, έχει ορισμένα εξαιρετικά και κορυφαία χαρακτηριστικά, αλλά δεν είναι κάποιο μαγικό όπλο, ούτε είναι η καλύτερη λύση για εμπλοκές πέραν του οπτικού πεδίου (BVR-beyond visual range) για όλα τα μαχητικά και για όλα τα σενάρια.





Η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία, η Σουηδία, η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία ξεκίνησαν την συνεργασία τους στα μέσα της δεκαετίας του 90 για να κατασκευάσουν την επόμενη γενιά BVR πυραύλων. Το αποτέλεσμα ήταν ο Meteor που έχει κορυφαίο βεληνεκές και κινητική απόδοση. Το πιο καινοτόμο χαρακτηριστικό του είναι ο κινητήρας του, ο οποίος δεν είναι ο τυπικός πυραυλοκινητήρας, αλλά Ramjet. Χρησιμοποιεί στέρεο καύσιμο και μπορεί να μεταβάλλει τη ροή του. Δηλαδή ο Meteor μπορεί να αυξομειώσει την ώση του, ενώ οι άλλοι πύραυλοι έχουν σταθερή ώση, μέχρι να τελειώσουν τα καύσιμα τους. Αυτό δίνει στον Meteor τη δυνατότητα να καταδιώκει και να καταστρέφει στόχους σε μεγαλύτερες αποστάσεις.

Ένας τυπικός πύραυλος αέρος-αέρος εκτοξεύεται και έχει σταθερή ώση για μία χρονική περίοδο, ανεξαρτήτως τακτικού σεναρίου. Αν φτάσει τον στόχο πριν εξαντληθούν τα καύσιμα του ή λίγο μετά (όσο έχει ακόμα κινητική ενέργεια), τότε θα μπορεί να ελιχθεί κατά την τερματική φάση και να πετύχει το στόχο. Αν ο στόχος είναι σε μεγάλη απόσταση, ο πύραυλος συνήθως παίρνει ύψος και στην τερματική φάση επιτίθεται σε βύθιση έχοντας τη βαρύτητα για σύμμαχο ώστε να αυξήσει την κινητική του ενέργεια και την ικανότητα ελιγμών του. Όσο πιο μακρινή είναι η βολή, τόσο λιγότερη θα είναι η ενέργεια του πυραύλου στην τερματική φάση και αυτό αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης του στόχου.


Ο Meteor με τον ramjet κινητήρα, αντί να κάψει όλο το καύσιμο του αμέσως με την εκτόξευση, μπορεί να αυξομειώσει την ώση και να κάνει οικονομία καυσίμου κατά την πτήση και να επιταχύνει κατά την τερματική φάση φτάνοντας τα 4,5 mach (1 mach=ταχύτητα του ήχου), με αποτέλεσμα να μπορεί να πλήξει στόχους σε μεγαλύτερες αποστάσεις και επιπλέον οι στόχοι αυτοί να έχουν λιγότερες πιθανότητες διαφυγής, αυξάνοντας σημαντικά το no escape zone του πυραύλου.

Συνεπώς, ο Meteor σε σχέση με τον ανταγωνισμό, εκτός από κορυφαίους αισθητήρες έχει και έναν πιο έξυπνο τρόπο πρόωσης που αυξάνει τόσο το βεληνεκές του, όσο και την φονικότητα του.



Mία κοινή παρανόηση είναι ότι οι πύραυλοι BVR γενικά και ο Meteor ειδικά είναι fire and forget, όπως στα computer games. Αν και μερικοί έχουν και τέτοια λειτουργία, δεν είναι ο βασικός τρόπος με τον οποίο λειτουργούν. Ο Meteor έχει στην κεφαλή του ένα ραντάρ που λειτουργεί στη μπάντα X και το οποίο εγκλωβίζει τον στόχο και καθοδηγεί το βλήμα πάνω του κατά την τερματική φάση. Συνεπώς το αεροσκάφος φορέας δεν χρειάζεται να καθοδηγεί το βλήμα μέχρι αυτό να φτάσει στο στόχο του.

Το αεροσκάφος φορέας εντοπίζει τον στόχο, στέλνει τα δεδομένα σκόπευσης στον πύραυλο και τον εκτοξεύει. Ο πύραυλος δέχεται τα στοιχεία αυτά, υπολογίζει που θα συναντηθεί με τον στόχο, και κατευθύνεται προς αυτή την περιοχή ακολουθώντας το δικό του σύστημα ναυτιλίας. Όταν φτάσει κοντά, το μικρό ραντάρ που έχει στην κεφαλή του, το οποίο έχει αρκετά μικρότερη εμβέλεια και διακριτική ικανότητα από αυτό του αεροπλάνου, ψάχνει να βρει τον στόχο. Αν τον βρει, τότε κατευθύνετε πάνω του. Το ραντάρ του πυραύλου ανιχνεύει έναν κώνο. Φυσικά το μέγεθος αυτού του κώνου είναι κάτι μη δημοσιεύσιμο για κάθε πύραυλο. Όσο πιο μεγάλος τόσο το καλύτερο. Αν ο στόχος έχει αλλάξει πορεία, είτε από τύχη, είτε από διαδικασία να αλλάζει κατεύθυνση τακτικά, είτε γιατί εντόπισε την παρουσία εχθρικής δραστηριότητας στην περιοχή, και δεν βρεθεί μέσα στον κώνο αυτό, τότε το βλήμα θα αστοχήσει. Ακόμα χειρότερα, μέσα σε αυτό τον κώνο μπορεί να βρεθεί ένα άλλο αεροσκάφος που θα εγκλωβιστεί και καταστραφεί το οποίο μπορεί να είναι φιλικό ή ουδέτερο.


Συνεπώς τέτοιες βολές γίνονται όταν το αεροπλάνο αμύνεται ή όταν η απόσταση του στόχου δεν είναι μεγάλη, οπότε ο χρόνος πτήσης του πυραύλου μέχρι να εντοπίσει το ραντάρ του τον στόχο είναι μικρός και οι πιθανότητες να βρεθεί ο στόχος εκεί που είχε αρχικά υπολογίσει ο πύραυλος και όχι εκτός του κώνου,να είναι μεγάλες.

Για να αυξηθούν οι πιθανότητες πλήγματος συνήθως οι πύραυλοι λαμβάνουν κατά την πτήση τους ανανεώσεις της θέσης και κατεύθυνσης του στόχου από το ραντάρ του αεροσκάφους που τον εκτόξευσε. Όσο μειώνεται η απόσταση από τον στόχο τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες σωστής πρόγνωσης του που θα βρίσκεται ο στόχος όταν θα βρεθεί στην εμβέλεια του ραντάρ του πυραύλου. Ιδανικά το αεροπλάνο θα στέλνει ανανεώσεις στον πύραυλο μέχρι το ραντάρ του τελευταίου να εγκλωβίσει τον στόχο και μετά να κινηθεί αυτόνομα προς τον στόχο.



Όμως αυτό αυξάνει το ρίσκο για το αεροπλάνο που κάνει την βολή. Σημαίνει πως θα πρέπει να έχει κατεύθυνση προς τον στόχο για όσο κρατάει αυτή η διαδικασία και να έχει ανοιχτό το ραντάρ του και να μεταδίδει δεδομένα. Αυτό αυξάνει τις πιθανότητες να το εντοπίσει ο εχθρός και να γίνει αυτό με τη σειρά του στόχος.

Το μεγάλο βεληνεκές του Meteor σημαίνει μεγαλύτερη αβεβαιότητα για το που θα είναι ο στόχος όταν ο πύραυλος θα φτάσει στο σημείο που το ραντάρ του θα πρέπει να τον εντοπίσει.




Ένα μεγάλο πλεονέκτημα είναι πως ο Meteor δεν είναι απαραίτητο να καθοδηγηθεί κατά τη διάρκεια της πτήσης του από το αεροσκάφος που το εκτόξευσε, αλλά αυτό μπορεί να γίνει και από κάποιο τρίτο μέσο, που μπορεί να είναι κάποιο άλλο αεροσκάφος, ιπτάμενο ραντάρ, ραντάρ εδάφους, ραντάρ φρεγάτας κτλ αρκεί να είναι διασυνδεδεμένοι αυτοί οι αισθητήρες σε ένα κοινό δίκτυο. Όσο πιο πολλοί αισθητήρες στο δίκτυο, τόσο πιο ολοκληρωμένη είναι η εικόνα του πεδίου της μάχης και τόσο πιο πολλές οι επιλογές. Μάλιστα δεν είναι καν απαραίτητο να χρησιμοποιήσει ο πιλότος το ραντάρ του δικού του αεροπλάνου για να εκτοξεύσει τον πύραυλο. Μπορεί για παράδειγμα να πετάει σε ένα τυφλό σημείο της εχθρικής αεράμυνας και να κρατάει το ραντάρ του κλειστό για να μη γίνει αντιληπτή η παρουσία του, να λαμβάνει την τακτική κατάσταση από τους άλλους φίλιους αισθητήρες, να επιλέξει στόχο στην οθόνη του, να εκτοξεύσει και ο πύραυλος να λαμβάνει ανανεώσεις από κάποιο άλλο ραντάρ μέχρι ο ίδιος να εγκλωβίσει τον στόχο και να τον καταστρέψει. Το ραντάρ που θα κατευθύνει τον πύραυλο δεν είναι ανάγκη να έχει υψηλής πιστότητας ευκρίνεια, αρκεί να τον πάει κάπου αρκετά κοντά στον στόχο ώστε αυτός να εγκλωβιστεί από το ραντάρ του πυραύλου και να ξεκινήσει την τερματική φάση.



Η επικοινωνία με τον πύραυλο είναι αμφίδρομη, συνεπώς ο πιλότος όχι μόνο μπορεί να παρακολουθεί την κατανάλωση των καυσίμων του σε πραγματικό χρόνο αλλά και να αλλάξει στόχο κατά τη διάρκεια της πτήσης, και να αποφασίσει αν θα εκτοξεύσει και δεύτερο πύραυλο στον στόχο ή αν πρέπει να απεμπλακεί.

Εδώ να σημειώσουμε ότι τέτοιες αποστολές και λήψεις δεδομένων δεν είναι αποκλειστικότητα του Meteor.


Είναι προφανές πως όσο περισσότεροι είναι οι διασυνδεδεμένοι αισθητήρες τόσο πιο πολλές είναι οι επιλογές, τόσο πιο περίτεχνα σχεδιασμένες οι αποστολές, τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες επιτυχίας και κυρίως τόσο λιγότερο το ρίσκο για τα πληρώματα. Για παράδειγμα τα Rafale με τους Meteor μπορούν να παρέχουν αντιαεροπορική προστασία στον στόλο πάνω από την ανατολική Μεσόγειο, χωρίς καν να χρειαστεί να βρεθούν κοντά τους, χωρίς καν να χρειαστεί να ανοίξουν τα ραντάρ τους.

Είναι πολλοί οι επικριτές, που αναφέρουν ότι η οπτική αναγνώριση του στόχου είναι απαραίτητη προϋπόθεση, συνεπώς το μεγάλο βεληνεκές του Meteor είναι άχρηστο, και συνεπώς η τέχνη της κλειστής αερομαχίας είναι εδώ και θα μείνει. Τα ηλεκτροοπτικά συστήματα των αεροσκαφών 4ης γενεάς, είτε είναι ενσωματωμένα στο αεροπλάνο είτε σε ατρακτίδιο μπορούν να βοηθήσουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν το βεληνεκές του πυραύλου. Αν όμως προς τα τέλη της δεκαετίας η Ελλάδα αρχίσει να παραλαμβάνει τα πρώτα F-35 μια σειρά από νέες συναρπαστικές δυνατότητες μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Για παράδειγμα το F-35 θα μπορεί να πετάει ανενόχλητο πάνω από την εχθρική επικράτεια με κλειστό ραντάρ, να εντοπίζει και να αναγνωρίζει ηλεκροοπτικά τους στόχους και τα Rafale από ασφαλή απόσταση να εκτοξεύουν πυραύλους Meteor οι οποίοι θα καθοδηγούνται από τα F-35. Να μη ξεχνάμε ότι τα F-35 φέρουν εσωτερικά μικρό αριθμό πυραύλων. Τα Rafale θα επιτρέπουν την παραμονή των F-35 κοντά στον στόχο, και ο συνδυασμός να είναι φονικός, ακόμα και αν δεν έχουν πια πυρομαχικά. (Η μετάδοση δεδομένων από το F-35 θα αποκαλύψει την παρουσία του, αλλά δεν είναι αρκετό για να εγκλωβιστεί. Οι Meteor θα κάνουν τη δουλειά τους και μετά ένα άλλο F-35 μερικές δεκάδες χιλιόμετρα μακρυά θα μπορούσε να αναλάβει και να συνεχίσει όσο το πρώτο θα πάει σε πιο ασφαλές μέρος).



Τον προκεχωρημένο ρόλο του F-35 θα μπορούν να εκτελέσουν τα F-16, τα οποία με το ισχυρό AESA ραντάρ θα μπορούν να εντοπίζουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις, για τις οποίες δεν έχουν όπλα παρόμοια με το Meteor, και να κατευθύνουν τους Μeteor που θα εκτοξεύονται από τα λιγοστά Rafale τα οποία θα βρίσκονται πιο πίσω σε απόσταση ασφαλείας. Το ότι τα F-16 θα είναι πιο πολλά δε σημαίνει ότι πρέπει να τα θεωρούμε αναλώσιμα, για αυτό θα υπάρχουν πολλαπλοί σχηματισμοί. Το ανώτερο ραντάρ τους θα τους επιτρέπει να αποφεύγουν τον εχθρό και να επιστρέφουν σε ασφάλεια και κάποιος άλλος σχηματισμός θα αναλαμβάνει την καθοδήγηση των Rafale/Meteor. Η ΠΑ σίγουρα θα εξελίξει και θα δοκιμάσει πολύ πιο περίπλοκες και αποτελεσματικές τακτικές




Οι επικριτές του Meteor αναφέρουν ότι η ιστορία μας διδάσκει ότι τόσο μεγάλα βεληνεκή δεν χρειάζονται στην πλειονότητα των επιχειρήσεων. Από την άλλη ποτέ πριν στην ιστορία δεν υπήρχαν αεροπορικά όπλα διαθέσιμα με τέτοιο βεληνεκές. O Meteor κουμπώνει ιδανικά στις δυνατότητες του Rafale και έχει το μεγαλύτερο βεληνεκές και no escape zone από κάθε άλλο πύραυλο αυτή την εποχή. Μπορεί να είναι αναντικατάστατος σε κάποια σενάρια, μπορεί να μην είναι απαραίτητος σε κάποια άλλα.

Αν χρησιμοποιηθεί έξυπνα σε συνεργασία με το F-35, μοντέρνα ραντάρ AESA και ένα εκτεταμένο δίκτυο αισθητήρων τότε μπορεί να αποτελέσει έναν τεράστιο πολλαπλασιαστή ισχύος και να αποδειχθεί ο θεμέλιος λίθος στην ανάπτυξη νέων τακτικών.
 
Oι τακτικοι και στρατηγηκοι σχεδιαστες της αεροποριας θα ελαγαν πολλα περι αυτου. Ομως κυριως οτι το Ραφαλ δεν εχει μονο Μετεορ σαν ατου.

Ο Μετεορ θα ειναι ενας πυραυλος που λογω των δυνατοτητων του, θα χρησιμοποιηθει μονο σε προκεχωρημενο πολεμο, δηλ. θα εχει αρχισει κανονικα ο πολεμος και δε θα σκεφτεται ο πιλοτος αν θα ριξει τον Μετεορ, αν θα καταριψει το εχθρικο αεροσκαφος ενθεν η κειθεν των συνορων του.

Για τις σημερινες escaramouches (skirmishes) με μικρα "ρεντινες" και παιχνιδι γατας και ποντικιου υπαρχουν αλλα πολλα καλουδια στα Ραφαλ που οι επαγγελματιες της ΕΑ ηδη γνωριζουν. Και ειναι αξεπεραστα απο οποιοδηποτε δυτικο αεροσκαφος, για τα Ρωσσικα δεν γνωριζω δεν εκφερω γνωμη, αλλα οι Ινδοι η οι Αιγυπτιοι θα μπορουσαν να εκφερουν... :) ;)
 
Tα Rafale, πολλες φορες, εκτελεσαν επιχειρησεις βομβαρδισμου στο Αφγανισταν απο το Γαλλικο εδαφος, εκτος των 6 Ραφαλ που βρσκονταν σε μονιμη βαση στην Κανταχαρ για εγγυ υποστηριξη, μοναδες βομβαρδισμου ξεκινουσαν απο αεροδρομια της ενδοχωρας.

Σε μια πτηση αλλέ-ρετουρ περνοντας σχεδον πανω απο δυο Ηπειρους οπως θα δειτε και στο βιντεο αυτο.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Eδω ,εσα σε δεκα λεπτα "η Αμερικανικη ματια" πανω στο Rafale

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
 
Ωραια πραγματα στο ακολουθο βιντεακι, απο το διδυμο Μιραζ-Ραφαλ, που ποζαρουν για τον δημοσιογραφο σε μια συγκεκριμενη ασκηση...

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.
 
Kατι σχετικα με Rafale και F-35 και SU-57 (και X-Wing :rolleyes:) ...

Πεποιθηση μου ΕΙΝΑΙ οτι την υπεροχη του ενος η του αλλου αεροσκαφους
ΔΕΝ την κανουν τα (αναριθμητα) υποσυστηματα που κουβαλα το καθενα,
ουτε οι κλειστες στροφες, ουτε οι τελικες ταχυτητες, ουτε οι ρυθμοι ανοδου, ουτε οι πυραυλοι.

Την υπεροχη τους την δινει η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ μορφολογια (πεδιαδες-θαλλασες-βουνα) μιας χωρας.
Και ενα πληθος αλλων παραγοντων (οπως τα σεναρια εμπλοκων-απεμπλοκων με Χ μαχητικα,
το ειδος των στοχων, οι διαννυομενες αποστασεις και εμβελειες, τα αντιαεροπορικα συστηματα
του αντιπαλου, το ΠΛΗΘΟΣ των αντιπαλων .... και ουκ εσται τελος αυτων)

Γιαυτο και στους αμυντικους σχεδιασμους ... μαλλον ειναι καταλληλοτεροι να αποφασιζουν
οι ειδικοι (περι γεωστρατηγικων αμυντικων σχεδιασμων κλπ) που η δουλεια τους ειναι αυτη.
Οσοι ειναι ερωτευμενοι με την φιγουρα (η την πληθωρα των συστηματων και δυνατοτητων)
ΣΚΕΤΟΥ ΝΕΤΟΥ του αεροσκαφους ..... ειναι μαλλον σιγουρο οτι θα οδηγουσαν την αμυνα
μιας χωρας ... στα βραχια !

Ας πουμε EΓΩ (που οποια και αν ηταν η μορφολογια-σχεδιασμος θα επελεγα ... Blackbird :proud:).
 
Αυτοί που αποφασίζουν λαμβάνουν υπ' όψην τους τα πάντα.
Το γεωλογικό ανάγλυφο θα στραφεί εναντίον σου αν το σκάφος καθίσταται επικίνδυνο σε κλειστή στροφή.
Αντίστροφα, ένα μαχητικό που αναπτύσει μεγάλη ταχύτητα δεν έχει και μεγάλο πλεονέκτημα αν δεν μπορεί να κρυφτεί ή να προσγειωθεί σε φίλιο έδαφος, ή να έχει υποστήριξη από οικείες δυνάμεις..
Επίσης ασχολούνται και με πλήθος άλλων παραγόντων: κόστος κτήσης και συντήρησης - μέγεθος απαραίτητου προσωπικού λειτουργίας και συντήρησης - κόστος και διαθεσιμότητα ανταλλακτικών - δυνατότητα αναβάθμισης και FOS - δυνατότητα εκπαίδευσης - συνδεσιμότητα με τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα και πρωτόκολλα επικοινωνίας και ασφαλείας, και ένα σκασμό άλλους παράγοντες.

Και παρ' όλη την γκρίνια μας η πραγματικότητα δείχνει πως στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων κάνουν σωστές αγορές.
 
Northrop YF-23 Grey Ghost ...... o μεγαλος χαμενος !

YF-23_007_1.jpeg


Και τα δυο (πρωτοτυπα σκαφη) τα φορτωθηκε η NASA.
Η Νorthrop επελεξε συνειδητα να δωσει βαρος στην stealth σχεδιαση του σκαφους.
Οποτε, οταν το Πενταγωνο βαρυνε την πλαστιγγα υπερ της ευελιξιας, το F-22 κερδισε τον διαγωνισμο.
Το YF-23 ... ΔΕΝ μπορουσε να ενσωματωσει την ιδια τεχνολογια (αφου αυξανε δραματικα το ιχνος στο ρανταρ).

Υπηρχαν και αλλες διαφορες ... αλλα εικαζω οτι η κυριαρχη ηταν η κατευθυνομενη ωση (του F-22).
Kαι νομιζω ΔΙΚΑΙΩΣ κερδισε (αφου οι αερομαχιες ειναι ΑΚΟΜΑ κυριαρχες και οχι παρελθοντικα καταλοιπα
σε μια εποχη οπου ο πυραυλος εκτοξευεται απο τον γαμο του Καραγκιοζη και αναμενουμε το ρανταρ μας
να επιβεβαιωσει την απουσια του ιχνους του στοχου !!! Αργουμε ακομα για τοσο πολιτισμενα ... kills !).

Παντως, ειναι ..... μια πτητικη ΟΠΤΑΣΙΑ (η κυρια) :love: .... κατευθειαν απο τον 22ο αιωνα ! :proud:

7c873ac99ec8c775cd97f1a0c47cbc5c.jpg
 
Ειναι ενδιαφέρουσα ιστορία αυτός ο διαγωνισμός..

Η Northrop είχε μπει μπροστάρης, αλλά στην ουσία ήταν μια κοινοπραξία με τη McDonnell-Douglas, δημιουργό του F-4 Phantom και του F-15 Eagle, δηλαδή των 2 προκατόχων της θέσης του μαχητικού εναέριας υπεροχής των ΗΠΑ!
Στην συνεργασία τους μπήκε μπροστά επισήμως για την μεγάλη τεχνογνωσία της στον stealth τομέα, αλλά ανεπισήμως για να μην φανει ως διαχειριστής η MDD που είχε την «παράδοση» να φτιάχνει τα καλύτερα αεροσκάφη αλλά να υπερβαίνει πολύ τον αρχικό προυπολογισμό!!

Τελικά αυτό έγινε.. Η ομάδα που είχε εξελίξει το ηττημένο απο το F-16, YF-17 σε F/A-18 κερδίζοντας το συμβόλαιο για το ναυτικό και τους πεζοναύτες, έφτιαξε το σαφώς καλύτερο αεροσκάφος για τον διαγωνισμό ATF.

Οι καιροί όμως είχαν αλλάξει... Δεν υπήρχε πια ο φόβος της ΕΣΣΔ και οι επιτελείς - σωστά όπως φαίνεται τώρα - επέλεξαν το αρκετά φτηνότερο YF-22

Πολλοί θεωρούν σίγουρο ότι 3 χρόνια πριν, θα είχε επικρατήσει το καλύτερο YF-23

edit: Δεν έχει καθοριστική σημασία η ευελιξία.. Απο τη εποχή του Φον Ρίχτοφεν μέχρι και σήμερα, όποιος δει πρώτος τον αντίπαλο του έχει τεράστιο πλεονέκτημα γιατί θα πάρει πρώτος θέση βολής.
Εμείς δίνουμε μεγάλη σημασία στην ευελιξία γιατί στο Αιγαίο, διεξάγουμε έναν πόλεμο εντυπώσεων όπου βάζουμε τα αεροσκάφη μας να αναγνωρίσουν και να κλειδώσουν τα αντίπαλα στο στόχαστρο.
Είναι καλή και για τις ταινίες.. δεν είναι ωραίο να βλεπεις τον Άγγλο πιλότο να έρχεται αθέατος απο την πλευρά του Ηλιου και να πυροβολεί εξ επαφής τον ανέμελο Γερμανό βαρώνο..
 
Eξακολουθω να πιστευω οτι τα ακροφυσια κατεθυνομενης ωσης ηταν αυτο
που εγειρε την πλαστιγγα. Φυσικα και υπηρχαν και αλλοι παραγοντες (κοστος,
συμμαχιες, κλπ) αλλα το Πενταγωνο ζητουσε ΥΠΕΡΟΧΗ σε καποιον τομεα.
Ποιος ηταν αυτος o τομεας στο F-22 που δεν υπηρχε στο F-23 ?

Noμιζω οτι ΚΑΙ ΜΟΝΟ η εμφαση στην stealth σχεδιαση (εδω και τρεις δεκαετιες)
καταδεικνυει με τον πλεον εμφατικο τροπο ... προς τα που θα παν τα πραγματα :
να κλειδωνεις τον εχθρο στο στοχαστρο πριν σε κλειδωσει εκεινος !
Γιατι εχθρος δεν ειναι μονο ο εναεριος (μαχητικα) αλλα και ο επιγειος η επιθαλασσιος
(αντιπυραυλικα συστηματα μακρας εμβελειας). Και κατα κανονα, τα ρανταρ μεσα
στα αεροσκαφη (λογω διαστασεων και μονο) δεν μπορουν να κοντραρουν τα
πολυ μεγαλυτερα ρανταρ σε βασεις και πλοια. Βεβαια ειναι παντα ενα κλικ πιο
εξελιγμενα (στα αεροσκαφη) αλλα αυτο το προβαδισμα δεν ειναι εξασφαλισμενο.
Αλλιως δεν φοβοντουσαν τους S-400 οι αμερικανοι (για τα F-35 τους).
Θα τα εδιναν στους τουρκους γιατι θα ηταν σιγουροι για την υπεροχη του F-35.

Παντως Duck ..... απο σενα δεν το περιμενα. :rolleyes:
Και μονο το avatar σου καταδεικνυει την προτιμηση σου σε ... dogfights
(γιατι αερομαχια, ΣΙΓΟΥΡΑ δεν βλεπουμε :laugh:). Φανταζεσαι το Death Star
(μην πω ενα και μοναδικο Star Destroyer) να "λοκαρε" χιλια X-Wings/Y-Wings ?
ΠHΓΕ ΑΠΑΤΟ ΤΟ ΕΡΓΑΚΙ :flipout: .... ανευ εξοδιου ακολουθιας,:rip: ακλαφτο :nounder:
 
Δεν έχεις άδικο ως προς την διαδικασία επιλογής, απλά πρέπει να καταλάβεις τον ρόλο αυτών των αεροπλάνων: Ειναι μαχητικά εναερίου υπεροχής, δλδ φροντίζουν να "καθαρίζουν" τον ουρανό απο κάθε εχθρικό αεροσκάφος και να επιτρέπουν στα βαριά οπλισμένα (αργά/λιγότερο ευέλικτα) αεροσκάφη βομβαρδισμού να φτάσουν στους στόχους τους ανενόχλητα!

Δεν είναι στόχος επίγειων ραντάρ γιατί πετάει ψηλά και δεν διεισδύει στην εχθρική αεράμυνα με στόχο την κρούση, θα καταστρέψει τα εχθρικά αεροπλάνα που προσπαθούν να εμποδίσουν τα φίλια απο το να διεισδύσουν.

Μπορεί ο σύγχρονος τρόπος με αεροσκάφη πολαπλών ρόλων να μοιαζει διαφορετικός απο ότι παλιά, αλλά οι ρόλοι είναι ίδιοι. Μην νομίζεις ότι ένα F-16 που φοράει τις πλευρικές δεξαμενές και είναι φορτωμένο με βλήματα αέρος-εδάφους και βόμβες, 'εχει καλές πιθανότητες σε ένα dogfight απέναντι σε ένα Mirage F-1 ή ένα F-5Ε!! Η μόνη του διαφορά είναι ότι αν απορρίψει τον οπλισμό του (οπότε αποτύχει στην αποστολή), θα επιβιώσει και πιθανώς θα καταρρίψει τον αντίπαλο..

Ακόμα και για το F-35 ισχύουν τέτοιοι περιορισμοί, αλλά ας μην πλατιάσουμε.

Η επιλογή λοιπόν έγινε στο ότι απο τον πιο αποτελεσματικό (και πανάκριβο τρόπο) απόκτησης εναέριας υπεροχής με ένα πραγματικά αόρατο και κυρίως αδύνατο να εγκλωβιστεί αποτελεσματικά απο αντίπαλα βλήματα ενεργής ή παθητικής κατεύθυνσης ραντάρ, επελέγει ένα φθηνότερο stealth μαχητικό, που επειδή υπάρχει η πιθανότητα να γίνει ορατό απο τους αντιπάλους, πρέπει να μπορεί να ελιχθεί ώστε να πάρει θέση βολής πρώτο.
 
Απάντηση: Re: Air Force Planes

Η επιλογή λοιπόν έγινε στο ότι απο τον πιο αποτελεσματικό (και πανάκριβο τρόπο) απόκτησης εναέριας υπεροχής με ένα πραγματικά αόρατο και κυρίως αδύνατο να εγκλωβιστεί αποτελεσματικά απο αντίπαλα βλήματα ενεργής ή παθητικής κατεύθυνσης ραντάρ, επελέγει ένα φθηνότερο stealth μαχητικό, που επειδή υπάρχει η πιθανότητα να γίνει ορατό απο τους αντιπάλους, πρέπει να μπορεί να ελιχθεί ώστε να πάρει θέση βολής πρώτο.

Αυτο ! :proud:
 
Αυτη ειναι απο τον Ελληνκο χωρο, στην Κυπρο πριν καποιες μερες ( ~2-3 βδομαδες)

eunomia-haf-f-16-french-rafale-cyprus-790x400-1.jpg


Οι κοινες ασκησειs- επιχειρησεις ηταν λειαν καθοριστικες για τον σχηματισμο γνωμης εκατερωθεν, και ληψη αποφασεων....
 
Αλλιως δεν φοβοντουσαν τους S-400 οι αμερικανοι (για τα F-35 τους).
Θα τα εδιναν στους τουρκους γιατι θα ηταν σιγουροι για την υπεροχη του F-35.

Ο θείος Σάμ δεν φοβάται το ραντάρ των S-400. Εξάλου η IAF έχει ήδη κάνει κόσκινο ότι S-κάτι έχει βρεί μπροστά της στη Συρία και χωρίς τα F-35.
Το πρόβλημα με τους Τούρκους έγκειται στη διασύνδεση με τα υπόλοιπα οπλικά συστήματα της συμμαχίας.

Πάντως έχε υπόψη σου οτι τα υπέργεια ραντάρ (ειδικά τα αεροπλάνα - ραντάρ = AWACS και φυσικά οι δορυφόροι) παίζουν πολύ μεγαλύτερο ρόλο απ' ότι φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Εξυπακούεται βέβαια οτι ποτέ στην ιστορία η πολεμική υπεροπλία δεν ήταν αποτέλεσμα υπεροχής ενός μόνο όπλου αλλά ένας συνδυασμός όλων των διαθέσιμων.


@Ducksong: Η κατάσταση με την πολεμική μας αεροπορία είναι περισσότερο πολύπλοκη. Κάτι που μέχρι στιγμής αποβαίνει υπέρ μας.
Σε γενικές γραμμές πάντως το ρεζουμέ είναι η πρώτη παράγραφός σου.
 
Παιδιά μια παρένθεση, να υπενθυμίσω ότι το θέμα μας είναι τα πολεμικά αεροπλάνα και όχι οι προμήθειες αγοράς τους και τα πιθανά κέρδη μεσαζόντων, πόσο μάλλον αυτά που εμείς υποθέτουμε χωρίς να γνωρίζουμε. Ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι αν και η κατηγορία λέγεται καφέ, δεν πρόκειται για συζήτηση καφενείου, γράφουμε δημόσια εδώ πέρα, άρα δε γίνεται απλά να εκσφενδονίζουμε (αξιόποινες) κατηγορίες χωρίς τεκμήρια. Κάποια σχετικά ποστ έφυγαν.

Πάμε παρακάτω.