Ακύρωση της συμμετοχής μου.

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Πολύ καλά έπραξες.
Επρεπε να του ρίξεις 2-3 ακόμα.

Εχει γεμίσει ο τόπος θρασύδειλους.

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Για κάντε μου ενα πμ το νούμερο.

 

[doros]

Μόνο εγώ βρίσκω ακραία τη μπουνιά δηλαδή;

 

[Βασίλης Σωκρατίδης]

Συμφωνα με τους νομους της φυσικης , στην πραγματικοτητα ποτε δεν ακουμπαμε τα αντικειμενα που νομιζουμε οτι ακουμπαμε. Παντα υπαρχει μια αποσταση...:smash::slapface:

 

[Kosh]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

Συμφωνα με τους νομους της φυσικης , στην πραγματικοτητα ποτε δεν ακουμπαμε τα αντικειμενα που νομιζουμε οτι ακουμπαμε. Παντα υπαρχει μια αποσταση...:smash::slapface:

:ADFADF1:
Και αν θελουμε να τα ακουμπησουμε τοτε τι κανουμε??? δεν κανουμε τιποτα ? :marchmellow:

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Μόνο εγώ βρίσκω ακραία τη μπουνιά δηλαδή;

Ακραίο είναι να παρενοχλείς τον ανάπηρο.

Ακραίο είναι και που χρειάστηκε να κατέβει ο Μιχάλης απο τη μηχανή και δεν επενέβη κάποιος περαστικός νωρίτερα.

Ακραίο και θέμα για συζήτηση.

 

[Kosh]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

Μόνο εγώ βρίσκω ακραία τη μπουνιά δηλαδή;

Οχι φυσικα.

 

[Kosh]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

Ακραίο και θέμα για συζήτηση.

Κυριως αυτο.:bike:

 

[send]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

Μόνο εγώ βρίσκω ακραία τη μπουνιά δηλαδή;

είναι ένα θέμα για συζήτηση... πάντως να γνωρίζεις ότι το άρθρο 308 του Ποινικού Κώδικα, όπου τυποποιείται το πλημμέλημα της απλής σωματικής βλάβης, λέει στην παράγραφο 3 του:

" Ο υπαίτιος της πράξης της παρ. 1 είναι δυνατό να απαλλαγεί από κάθε ποινή αν παρασύρθηκε στην πράξη από δικαιολογημένη αγανάκτηση εξαιτίας μιας αμέσως προηγούμενης πράξης που τέλεσε ο παθών εναντίον του ή ενώπιόν του και που ήταν ιδιαίτερα σκληρή ή βάναυση".

Όπως περιγράφεται πάντως το περιστατικό, εάν έβλεπα κάποιον να φέρεται με τέτοιο τρόπο σε έναν τυφλό ανάπηρο άνθρωπο, ειλικρινά δεν ξέρω πώς θα αντιδρούσα.
Και όπως φαίνεται παραπάνω, αυτά τα κατανοεί και ο νομοθέτης.

 

[Στέλιος Π.]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

:ADFADF1:
Και αν θελουμε να τα ακουμπησουμε τοτε τι κανουμε??? δεν κανουμε τιποτα ? :marchmellow:

Δεν εχουμε ακουμπησει τιποτα ποτε.
Αυτο που νοιωθουμε με τον ορο επαφη ειναι η ηλεκτρικη απωση απο το αντιστοιχο "απεναντι" ατομο.
Σκεψου οτι αν πραγματικα ακουμπουσαν τα ατομα μεταξυ τους θα ειχαμε συγκρουσεις ηλεκτρονιων και ισως και πυρηνων... (πολλες σπιθες... )

Οσο για την μπουνια...
Παντα η βια ειναι ακραια, αλλα καποιες φορες (βλ. συγκεκριμμενο συμβαν ) ισως ειναι η μονη λυση.
Τωρα τουλαχιστον τα "αγορια" αυτα θα εχουν κατι να θυμουνται απο την επιδειξη του "ανδρισμου" τους...

 

[send]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

Οσο για την μπουνια...
Παντα η βια ειναι ακραια...

πάντα είναι αποφευκτέα, θα έλεγα. Ενίοτε και κατακριτέα. Αλλά το "ακραία", με τόσα περιστατικά βίας, οποιασδήποτε μορφής, τριγύρω μας, πώς μπορώ να το δεχθώ? Εκτός εάν όλος ο κόσμος μας είναι ακραίος.
Ούτε μπορώ να το πω για τη σωματική βία, όταν η ψυχολογική βία, η απειλή, είναι πολλές φορές απίστευτα βαναυσότερη. Δεν γίναμε ξαφνικά σαν τις εκλεπτυσμένες Αγγλίδες της Jane Austin, σωστά?

 

[rider]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

είναι ένα θέμα για συζήτηση... πάντως να γνωρίζεις ότι το άρθρο 308 του Ποινικού Κώδικα, όπου τυποποιείται το πλημμέλημα της απλής σωματικής βλάβης, λέει στην παράγραφο 3 του:

" Ο υπαίτιος της πράξης της παρ. 1 είναι δυνατό να απαλλαγεί από κάθε ποινή αν παρασύρθηκε στην πράξη από δικαιολογημένη αγανάκτηση εξαιτίας μιας αμέσως προηγούμενης πράξης που τέλεσε ο παθών εναντίον του ή ενώπιόν του και που ήταν ιδιαίτερα σκληρή ή βάναυση".

Όπως περιγράφεται πάντως το περιστατικό, εάν έβλεπα κάποιον να φέρεται με τέτοιο τρόπο σε έναν τυφλό ανάπηρο άνθρωπο, ειλικρινά δεν ξέρω πώς θα αντιδρούσα.
Και όπως φαίνεται παραπάνω, αυτά τα κατανοεί και ο νομοθέτης.

Eνδιαφερον αυτο..δεν το γνωριζα.

Δηλαδη νομιμοποιει την αυτοδικια (υπο προυποθεσεις ) ? Και ποιος θετει τα αντιστοιχα ορια ? Η ειναι στο χερι του δικαστη , ενορκων κλπ ?

 

[ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΟΣ]

Καλά δεν σας κάνει εντύπωση που δεν επενέβη κανένας περαστικός;

Σε τέτοιο επίπεδο έχουμε φτάσει.
Να μην ενδιαφέρει κανένα τι γίνεται δίπλα του.

 

[Στέλιος Π.]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

πάντα είναι αποφευκτέα, θα έλεγα. Ενίοτε και κατακριτέα. Αλλά το "ακραία", με τόσα περιστατικά βίας, οποιασδήποτε μορφής, τριγύρω μας, πώς μπορώ να το δεχθώ? Εκτός εάν όλος ο κόσμος μας είναι ακραίος.
Ούτε μπορώ να το πω για τη σωματική βία, όταν η ψυχολογική βία, η απειλή, είναι πολλές φορές απίστευτα βαναυσότερη. Δεν γίναμε ξαφνικά σαν τις εκλεπτυσμένες Αγγλίδες της Jane Austin, σωστά?

Ναι ολος ο κοσμος μας ειναι ακραιος πια...

Επειδη υπαρχει τοση βια γυρω μας δεν σημαινει οτι ειναι και φυσιολογικο.
Εννοειται οτι η ψυχολογικη βια ( οπως αυτη που ασκουσαν τα "καλοπαιδα" στον τυφλο ανθρωπο για να δειξουν τη δικη τους υποτιθεμενη ανωτεροτητα ) ειναι σαφως πολυ χειροτερη.

Και φυσικα και επικροτω αυτο που εκανε το παληκαρι. Και εγω αν ημουν στη θεση του μαλλον ετσι θα αντιδρουσα και ας μου εκαναν μηνυση...

Αλλα η βια ειναι παντα ακραια...

 

[Στέλιος Π.]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

Καλά δεν σας κάνει εντύπωση που δεν επενέβη κανένας περαστικός;

Σε τέτοιο επίπεδο έχουμε φτάσει.
Να μην ενδιαφέρει κανένα τι γίνεται δίπλα του.

Ναι σε τετοιο, ισως και χειροτερα...

 

[send]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

Eνδιαφερον αυτο..δεν το γνωριζα.

Δηλαδη νομιμοποιει την αυτοδικια (υπο προυποθεσεις ) ? Και ποιος θετει τα αντιστοιχα ορια ? Η ειναι στο χερι του δικαστη , ενορκων κλπ ?

όχι, δεν νομιμοποιεί την αυτοδικία, εδώ καθιερώνεται απλά ένας προσωπικός λόγος δυνητικής (στο χέρι του δικαστή είναι) απαλλαγής από την ποινή. Ο νομοθέτης δηλαδή κατανοεί το μέγεθος της "αγανάκτησης", υπό συγκεκριμένες περιστάσεις. Αυτό που περιέγραψε ο Μιχάλης θα μπορούσε να είναι και σχολικό παράδειγμα. Φυσικά παντού υπάρχουν όρια. Όχι πχ από αγανάκτηση να τον σκοτώσεις τον άλλον.

 

[Kosh]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

όχι, δεν νομιμοποιεί την αυτοδικία, εδώ καθιερώνεται απλά ένας προσωπικός λόγος δυνητικής (στο χέρι του δικαστή είναι) απαλλαγής από την ποινή. Ο νομοθέτης δηλαδή κατανοεί το μέγεθος της "αγανάκτησης", υπό συγκεκριμένες περιστάσεις. Αυτό που περιέγραψε ο Μιχάλης θα μπορούσε να είναι και σχολικό παράδειγμα. Φυσικά παντού υπάρχουν όρια. Όχι πχ από αγανάκτηση να τον σκοτώσεις τον άλλον.

Και φυσικα το θεμα του κινητρου απο αγανακτηση εμπιπτει στην προσωπικη μας εκτιμηση και μονο.
Γιατι μπορει εγω να θεωρησω οτι ο εμπλεκομενος στο συμβαν που αντικρυσα εχει σκοτεινα κινητρα, αλλα καποιοι αλλοι μαρτυρες να θεωρησουν οτι υπερβαλλω στην εκτιμηση μου και δεν υπηρχε λογος επεμβασης.

 

[DimitrisP]

Πιστεύω πως κι εγώ πάντως με παρόμοιο τρόπο θα αντιδρούσα ...

Εχω την αδερφή μου που δουλεύει με τυφλούς (εκπαιδεύτρια) και έχω ακούσει αρκετές ιστορίες ... από παρενοχλήσεις-κοροϊδίες μέχρι κλοπές και ότι βάλει ο νους σας.
Τους την στήνουν και τους παίρνουν τα επιδόματα όταν βγαίνουν από τις τράπεζες.

Η απόλυτη θρασυδειλία ...

 

[Στέλιος Π.]

Οπως λενε και ξαναλενε οι ηρωες του Kevin Smith στο "Clerks"

"Too many savages in this town..."

 

[send]

Re: Απάντηση: Ακύρωση της συμμετοχής μου.

Και φυσικα το θεμα του κινητρου απο αγανακτηση εμπιπτει στην προσωπικη μας εκτιμηση και μονο.
Γιατι μπορει εγω να θεωρησω οτι ο εμπλεκομενος στο συμβαν που αντικρυσα εχει σκοτεινα κινητρα, αλλα καποιοι αλλοι μαρτυρες να θεωρησουν οτι υπερβαλλω στην εκτιμηση μου και δεν υπηρχε λογος επεμβασης.

Είπα "όπως το περιέγραψε". Η περιγραφή δεν μιλάει για δύο τύπους που έσπαγαν πλάκα με έναν τυφλό; Όλα αυτά τα κρίνει ο δικαστής βέβαια, πάντως όπως περιγράφεται το συμβάν ανήκει σίγουρα σε αυτά που μπορούν να προκαλέσουν εύλογη αγανάκτιση. Το εάν θα αγανακτήσει βέβαια κάποιος, είναι δικό του θέμα. Μπορεί και να μην του καίγεται καρφί για το τι συμβαίνει γύρω του, μπορεί και να είναι υπερευαίσθητος. Ο δικαστής έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος με τέτοιους "ρευστούς" όρους (πχ "εύλογος").