To μενίρ είναι συμπαγές και μεταφέρει την ενέργεια (υπο τη μορφή μικροδονήσεων) απο το πάτωμα, ενώ ταυτόχρονα θα προσλάβει αναλλοίωτες και αυτές του ηχείου και θα τρέμει όλη η βάση. Δεν κάνει.
Τα ίδια και οποιαδήποτε συμπαγής προσθήκη μέσα στις βάσεις (μάρμαρο ή μέταλλο ή τσιμέντο)
Αντίθετα οι κοκκώδεις προσθήκες διαχέουν την ενέργεια (σε μικρές δονήσεις, ανεπαίσθητες) και δεν επηρεάζεται το ηχείο (αντιλαμβανόμαστε κάποιον που περπατάει δίπλα μας πάνω σε ξύλινο πάτωμα, αλλά όχι στη παραλία)
Απο εκεί και πέρα, αφού βρούμε τη σωστή θέση για τα ηχεία μας (πλάτος/ύψος/κλίση/πάτημα και στα 3/4 πόδια... γιατί αυτά είναι το σημαντικότερα!) ψάχνουμε τι συμβαίνει τόσο στο ηχείο όσο και στη στήριξή του.
Εδώ θέλει φυσική το πράγμα και δεν είναι τόσο απλό.
Εν συντομία (και γενικώς γιατί εξαρτάται και απο το είδος του πατώματος αλλά και το ίδιο το ηχείο... και παίζουν κάθε φορά άλλα κόλπα...), το ηχείο όταν παίζει:
- σπρώχνει αέρα. Λόγω αντίδρασης το ηχείο σπρώχνεται προς τα πίσω, οπότε αν δεν είναι σταθερό χάνουμε ενέργεια = κακό. Άρα φροντίζουμε τόσο την στήριξή του στη βάση όσο και τη καλή στήριξη της βάσης, όσο και το βάρος της βάσης αλλά και........ το βάρος του ηχείου που μπορούμε να το αυξήσουμε προσθέτοντας βάρος στην οροφή του,,,
- δημιουργεί μικροδονήσεις (πιάστε την καμπίνα και θα καταλάβετε) δηλαδή πάλι χάνει ενέργεια και επιπρόσθετα δημιουργείται παρεμβολή στη λειτουργία των μονάδων του = κακά. Άρα φροντίζουμε το ηχείο να διοχετεύει στη βάση τις μικροδονήσεις και απο την άλλη να μην μεταφέρονται δονήσεις απο τη βάση στο ηχείο (γιατί τα ηχητικά κύματα μεταφέρονται στο χώρο ακρόασης - πιάστε κάποιο τραπέζι στο χώρο ή συγκεντρωθείτε στο ποπό ή τη πλάτη σας την ώρα της ακρόασης) και απο εκεί επιστρέφουν στο ηχείο μέσω της βάσης.
Οι απλή / πολύ καλή / παραδοσιακή λύση για τα παραπάνω προβλήματα (με λίγα έξοδα, μεγάλο αποτέλεσμα) είναι μια στιβαρή μεταλλική βάση γεμάτη με άμμο, η οποία θα προσλάβει τις δονήσεις (τόσο απο το πάτωμα όσο και απο το ηχείο) και θα τις "εξαφανίσει",,, ενώ ταυτόχρονα με περισσότερο και χαμηλότερο κέντρο βάρους θα κρατήσει σταθερότερο και το ηχείο.
την άμμο ή οποιοδήποτε άλλο κοκκώδες και βαρύ υλικό το βάζουμε σε στεγανά/ανθεκτικά/εύπλαστα σακουλάκια τόσο για την προστασία των βάσεων όσο και την αποφυγή πρόσληψης υγρασίας.
Η στήριξη του ηχείου στη βάση και της βάσης στο πάτωμα εξαρτάται απο πολλούς παράγοντες...
οι βασικότεροι είναι
- το είδος της βάσης (σε μια μασίφ βάση που θα μεταφέρει ανεπιθύμητες δονήσεις από το πάτωμα προτιμούμε να απομονώνουμε το ηχείο με λαστιχένια ποδαράκια κάνοντας απόζευξη, ενώ σε μια μεταλλική γεμάτη άμμο που θα απορροφήσει τις δονήσεις του πατώματος, ακίδες 2mm για ζεύξη.
- Ομοίως η μασίφ βάση θα φέρει κραδασμούς απο το πάτωμα και η γεμάτη άμμο θα τους εξουδετερώσει. Επιπρόσθετα η τριβή της βάσης στο πάτωμα παίζει σημαντικό ρόλο (για λόγους σταθερότητας).
Γενικά οι διαφορές στην απόδοση του ηχείου λόγω στήριξης εξαρτώνται απο πολλούς παράγοντες (ηχείο/βάσεις/πάτωμα/ένταση ήχου), αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων μια καλή/σωστή στήριξη και γέμισμα των βάσεων θα δώσει καλύτερη ατάκα, καθαρότερο ήχο και σαφέστερη εικόνα.
Μαγική λύση δεν υπάρχει, κάντε δοκιμές ή αν βαριέστε επιλέξτε ηχείο και βάση της ίδιας εταιρείας (ματσαρισμένα) και ακολουθήστε τις οδηγίες,,, αυτοί ξέρουν (φυσικά στη στήριξη της βάσης στο πάτωμα θα πρέπει πάλι να επιληφθείτε γιατί δεν ξέρουν τι πάτωμα έχετε
Α! και μη θεωρήσετε δεδομένο ότι η τέλεια απομόνωση - αποφυγή μικροκραδασμών στο ηχείο σας θα το ωφελήσει!
Είναι αρκετά που επωφελούνται απο την πρόσθετη ζωντάνια ή το ψιλοθόλωμα ή το ψιλοπλαδάρεμα....... τα λένε και "αδιάφορα", "κλινικά" κτλ.
Επίσης μη πάτε κόντρα στα γούστα σας επειδή κάποιος, κάπου, κάποτε το είπε.
Παίξτε και δοκιμάστε,,, και μόλις βαρεθείτε ξαναπαίξτε και ξαναδοκιμάστε... λολ
υλικού...
