Προτείνετε τότε μια εναλλακτική λύση στο όλο θέμα.
Εφικτή και ρεαλιστική όμως. Όλοι ξέρουμε τις υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στους πολίτες του. Το θέμα είναι ότι το κράτος δεν μπορεί. Ξέρω, θα μου πείτε να τσακιστεί και να μπορέσει, αλλά η ουσία είναι ότι δεν μπορεί να έχει όσους εκπαιδευμένους αστυνομικούς χρειάζεται, οπότε καταφεύγει στον επιμερισμό των υπηρεσιών ασφαλείας με περιορισμένες όμως αρμοδιότητες σε αυτόν που τις αναθέτει.
Κοινώς, ένας αστυνομικός εκπαιδεύεται στο σύνολο των υπηρεσιών ασφαλείας. Αυτό κοστίζει. Ενώ αν πάρουμε ένα κομμάτι από αυτές, άρα ξοδέψουμε πολύ λιγότερα, τις αναθέσουμε σε έναν τρίτο με μόνη αρμοδιότητα να καλεί την αστυνομία να αναλάβει τα περαιτέρω, έχουμε κέρδος.
Στην πράξη, όποτε τύχαινε να βρω απειλή (όπλο, πυρομαχικά, επικίνδυνες ύλες) σε επιβάτη δεν έκανα τίποτε άλλο παρά να καλέσω την αστυνομία για να αναλάβει τα περαιτέρω. Η αγγαρεία είχε βγει. Ο αστυνομικός είχε να ασχοληθεί μόνο με το ουσιαστικό του πράγματος χωρίς να έχει όλη αυτή την προεργασία να κάνει, η οποία χρειάζεται μεγάλο αριθμό ατόμων για να γίνει.
Δε βλέπω κάτι φασιστικό στην όλη διαδικασία.