Dark Side of the Moon

Απάντηση: Re: Dark Side of the Moon

VaSiLiS-T said:
γιατί το lp θα πρεπε ντε και καλά να παίζει πιο καλά από to cd ?


το λογικό είναι αυτό που σου συνέβη !


και που να τα ακουσεις με bit perfect digital transport μέσω σκληρού ... εκεί να δεις ...
Click to expand...

Συνονοματε σεβαστη η αποψη σου, αλλα και οσων εχουν αντιθετη αποψη! Εχω ακουσει εκπληκτικη μουσικη και απο πικαπ. Και απο σχετικα οικονομικα και απο ακριβα. Το cd player δεν ειναι μονοδρομος. Στην περιπτωση μου το cd player κοστιζει 6.000 και το πικαπ με κεφαλη και phono 2.000. Δεν ειναι πιο λογικο να ακουστει το cd player πιο καλα? Χωρις φυσικα αυτο να ειναι απολυτο. Ομως για παραδειγμα το πικαπ του Λουκα μαζι με την κεφαλη κοστιζει παραπανω απο 20.000. Δεν ειναι πιο λογικο σ αυτον το βινυλιο να ακουστει καλυτερα? Απο κει και περα απλως μπορει να πει καποιος οτι οι διαφορες δεν ειναι τετοιες που να δικαιοληγησουν τα μεγαλη χρηματικη διαφορα που ζητουν. Στην περιπτωση μου η διαφορα ειναι εμφανης (κραυγαλεα). Οι ανθρωποι που ασχολουνται με το βινυλιο δεν ειναι χτεσινοι ουτε απλως ρομαντικοι για να εμμενουν σ αυτο. Προσωπικα εχω καμμια 200 δισκους βινυλιου και θα μου αρεσε να τους ακουω καλυτερα απ οτι τωρα. Αλλα τα σιντι που εχω ειναι παραπανω απο 1000 γι αυτο και επενδυσα εκει περισσοτερο. Ετσι βλεπω σαν ενα μελλοντικο επομενο βημα να αλαξω την κεφαλη. Δεν περιμενω το βινυλιο στην περιπτωση μου να συναγωνιστει το player, αλλα απλα να μικρυνει την διαφορα.
Το πικαπ και μονο για την εκπληκτικη εμφανιση που εχει θα ειναι το τελευταιο που θα σκεφτω να αλαξω.
 
Συμφωνώ αλλά για μένα η υπόθεση βινύλιο δεν μα απασχολεί πλέον

το έχω γράψει πολλές φορές ότι μεγάλωσα με πικάπ και παρέα με 5-6 χιλιάδες lp

αλλά τώρα σαν τεχνοφρικ τύπος .. με γοητεύει το dsl ... αλλά και συνάμα μια 300B ..... τεχνολογία του 50 !!


το πικαπ να το πω απλά δεν μου ακούγεται πλέον καλά

-bye--bye-
 
Re: Απάντηση: Dark Side of the Moon

thanasis k. said:
θα συμφωνησω με τον Λουκα. Οι περισσοτερες συγχρονες επανεκδοσεις, δεν συγκρινονται με τις πρωτοτυπες κοπες.
Click to expand...
Θανάση δεν είπα "οι περισσότερες επανεκδόσεις", αλλά για κάποιες που αποτελούν την εξαίρεση.
Οι περισσότερες που γίνονται κατά τα πρότυπα π.χ. της Classic records είναι κάτι το μοναδικό στην ιστορία της δισκογραφίας. Ποτέ στο παρελθόν δεν έγιναν δίσκοι κατ' αυτόν τον τρόπο.
Επίσης θα πρέπει να προσέχει ο αγοραστής από πού αγοράζει, ιδιαίτερα να προσέχει τις δελεαστικές τιμές. Λ.Σ.
 
Εγώ αυτό που ξέρω είναι οτι στο Linn Axis μου, η κόπια του DSOTM απο την Mobile Fidelity σε βινύλιο - η "απλή", όχι η UHQR - παίζει πολύ καλύτερα στο ίδιο σύστημα απο το original CD (δεν εννοώ τα επετειακά ούτε το SACD) σε ένα Musical Fidelity X-Ray ....

Και το ίδιο ισχύει και σε άλλες 2 περιπτώσεις βινυλίου απο την MFSL που μπορώ να συγκρίνω με την original έκδοση του CD...

Τώρα, γιατι συμβαίνει αυτό, το αφήνω στους ειδικούς να το αναλύσουν ...
 
To εχω σε ιαπωνικό βινύλιο και SACD. Το είχα πρωτοπάρει σε αμερικάνικο βινύλιο και το πέταξα στα σκουπίδια. Με τα audiophile έχουμε πήξει στο παραμύθι. Η γιαπωνέζικο η τίποτα. Ακόμα και οι μεταγενέστερες εκδόσεις υπερτερούν...
 
00093c70.jpeg

00093c65.jpeg

2 υπέροχα βινύλια



αλλά ψηφιακά ρε γαμώ !!!!!!



οπότε δεν παίζουν !!
 
Φίλτατοι… εγώ γιατί έχω εντύπωση ότι είναι διαφορετικά masters … αυτό του αρχικού βινυλίου (GR != GB) και του αρχικού CD. Εννοείτε δε ότι σε CD υπάρχουν αρκετά remixes… άλλο το japan, άλλο το SACD κ.ο.κ.

Είναι το λεγόμενο ή στραβά πάει ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε…

Τη διαφορά μου την κάνουν δηλαδή οι μηχανές αναπαραγωγής?
 
Δεν ξέρω για βινύλιο, αλλά σε ψηφιακά υπάρχουν σίγουρα τα εξής:
1. Το πρώτο remaster σε cd
2. To remaster της MoFi σε χρυσό cd (Paul Stubblebine)
3. Το remaster της EMI για τα 20 χρόνια (Doug Stax)
4. Το remaster για τα 30 χρόνια (cd layer του SACD)
5. Το hi-rez remaster για τα 30 χρόνια (stereo layer του SACD)
6. Το πολυκάναλο remaster για τα 30 χρόνια (multichannel layer του SACD)
7. Το πολυκάναλο remaster του αυθεντικού surround mix (σε DVD-A)

Δεν έχω ακούσει το 7. Αν θέλετε CD, η δουλειά του Doug Sax είναι σαφώς η καλύτερη. Εκτός αν μπορείτε να παίξετε SACD, οπότε συνιστώ το stereo SACD.
 
ln() said:
Δεν ξέρω για βινύλιο, αλλά σε ψηφιακά υπάρχουν σίγουρα τα εξής:
1. Το πρώτο remaster σε cd
2. To remaster της MoFi σε χρυσό cd (Paul Stubblebine)
3. Το remaster της EMI για τα 20 χρόνια (Doug Stax)
4. Το remaster για τα 30 χρόνια (cd layer του SACD)
5. Το hi-rez remaster για τα 30 χρόνια (stereo layer του SACD)
6. Το πολυκάναλο remaster για τα 30 χρόνια (multichannel layer του SACD)
7. Το πολυκάναλο remaster του αυθεντικού surround mix (σε DVD-A)

Δεν έχω ακούσει το 7. Αν θέλετε CD, η δουλειά του Doug Sax είναι σαφώς η καλύτερη. Εκτός αν μπορείτε να παίξετε SACD, οπότε συνιστώ το stereo SACD.
Click to expand...

Νεπέριε,

σε βινύλιο υπάρχουν τουλάχιστον 6 που ξέρω εγώ ....

1. Η βρεταννική κοπή του 1973 της ΕΜΙ
2. Η Ελληνική εκτύπωση (πρέσσα) του 1974
3. Η Direct from Master της Mobile Fidelity Sound Labs (την οποία και έχω MFSL 1-017)
4. H UHQR 200g Half-Speed Master της Mobile Fidelity Sound Labs
5. Η Αμερικάνικη κοπή της Capitol
6. Η Ιαπωνική κοπή της ΕΜΙ

Απο ότι ακούω πάντως, το 30th Anniversary Edition βγήκε ΚΑΙ σε LP !
 
Re: Απάντηση: Re: Απάντηση: Dark Side of the Moon

Kharmacoma said:
Kαλα εσενα σε δικαιολογω δεν ακουσες καν το SACD. Το χρεπι σου παιζει μεχρι cd.:flipout:
Click to expand...

Ασε το θαλασσοπόρο εξερευνητή ήσυχο ...

Εγώ όχι απλώς το άκουσα αλλά το έχω κιόλας ... και επειδή τυγχάνει να έχω και αξιοπρεπές Universal Player, το έκανα σύγκριση με το 4κάναλο DVD-A που περιέχει την original μίξη του Alan Parsons (και το οποίο κατέβασα με το γνωστό μουλάρι).

Για τα δικά μου αυτιά, τα ευρήματα είναι τα κάτωθι :

1. Το πολυκάναλο SACD είναι πολύ καλό σαν mastering αλλά ακούγεται κάπως ψεύτικο.

2. Η τετρακάναλη μίξη του DVD-A είναι πιό μουντή ηχητικά απο το LP αλλά δίνει ρέστα στο ατμοσφαιρικό κομμάτι της μουσικής.

3. Το LP της Mobile Fidelity είναι μακράν καλύτερο απο το απλό CD, και δεν χάνει πολύ απο τις πολυκάναλες εκδόσεις.

Επειδή έχω ψύχωση με το συγκεκριμένο έργο (ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασα με δικά μου λεφτά σε ηλικία 9 χρονών - χαρτζηλίκι για το σχολείο - 95 δραχμές μετρημένες σε τάλληρα το 1975 για την version εισαγωγής !) μπορώ να μιλάω για μέρες σχετικά ... Και πέρασαν απο τα χέρια μου σχεδόν ΟΛΕΣ του οι εκδόσεις, ακόμα και κάποια Ιταλικά bootleg...
 
95 δρχ θα ήταν κελεπούρι. Οι δίσκοι οι Ελληνικοί το 1975 έκαναν γύρω στα 140-150 δρχ. οι δε εισαγωγής τουλάχιστον 200 δρχ. Λ.Σ.
 
Γιατί ασχολούνται τόσοι-τόσο μ' αυτόν τον δίσκο;Τι το ιδιαίτερο έχει;Αυτό που θυμάμαι,όταν είχε κυκλοφορήσει,ήταν ότι όλοι συζητούσαν για τα "εφέ",αυτά είχαν εντυπωσιάσει.Νομίζω,το ίδιο συμβαίνει και τώρα σαν απόηχος του τότε.
 
Lucas Stephanides - Anakrousis said:
95 δρχ θα ήταν κελεπούρι. Οι δίσκοι οι Ελληνικοί το 1975 έκαναν γύρω στα 140-150 δρχ. οι δε εισαγωγής τουλάχιστον 200 δρχ. Λ.Σ.
Click to expand...

Υπήρχε εκείνη την εποχή στο Παγκράτι (Υμηττού και Κόνωνος) ένα δισκάδικο που λεγόταν ΗΧΟΣ. Ο Πέτρος (το παλληκάρι που το είχε το μαγαζί) ήταν φίλος του αδερφού του κολλητού μου και ουσιαστικά μου τον έκανε δώρο ...

Είπε οτι του έκανε εντυπωση που ένας 9χρονος ήθελε να αγοράσει Pink Floyd !

Απο τότε έγινα πελάτης του και γίναμε κατα κάποιο τρόπο "φίλοι" ... Πάντα αγόραζα τα ψαγμένα απο κεί ... Velvet Underground, Doors, Deep Purple κλπ.
Και πάντα έκανε όσο καλύτερη τιμή μπορούσε !
 
Top Bottom