Διάθεση ρετρό

[chris73]

...



Κάπου σε αυτό το σημείο πρέπει να ήταν μάλιστα που στο δυναμικό της μικρής Feinwerktechnik συμπεριλήφθηκε ο Eugen Armbruster από την AkA ο οποίος βρισκόταν ήδη στη γειτονιά και είχε μόλις μαλώσει με τον αδελφό του όπως είχαμε δει.

Και μια πρωτιά!
Αφού είχαν πάρει λοιπόν στα σοβαρά το θέμα, η εξέλιξη του αρχικού αυτού μοντέλου θα οδηγήσει τον Δεκέμβριο του 1959 στην παρουσίαση της Mec 16 SB που βλέπουμε και εδώ.



Αυτή όχι μόνο διέθετε αναβαθμισμένα οπτικά από τη Rodenstock (οι Heligon που είναι λίγο δυσεύρετοι, όσο έχω προλάβει να δω από άλλες κατασκευές είναι μάλλον μπροστά από τους αντίστοιχους Xenon της Schneider), αλλά και δυνατότητα TTL φωτομέτρησης, πράγμα που για πρώτη φορά θα έβλεπε ο φωτογραφικός κόσμος οιουδήποτε φορμά μέσα από την μικρή Mec!

Το φωτόμετρο που κατασκευαζόταν από την Gossen, έχει τον αισθητήρα του τοποθετημένο ακριβώς μπροστά από το εστιακό επίπεδο, και απομακρύνεται στιγμιαία πριν τη λήψη και για όσο διαρκεί αυτή με το πάτημα του κουμπιού του κλείστρου.



Υπήρξαν διάφορα περιφερειακά για τις μικρές, ενώ μια έξυπνη πινελιά αποτελεί και το λουράκι που τη συνοδεύει. Δεν κατασκευάστηκε για να εξυπηρετήσει μόνο το προφανές, αλλά μπορεί να βοηθήσει και στη μέτρηση της ελάχιστης απόστασης εστίασης που είναι τα 30εκ.



Η συνολική προσπάθεια και ποιότητα κατασκευής δε νομίζω να αφήνει κάποιον να ζητήσει τίποτα παραπάνω αν και εγώ προσωπικά δεν έχω ενθουσιαστεί από το ντιζάιν αλλά αυτό είναι άσχετο.


Προσπαθούσα να καταλάβω τι μου θυμίζει μέχρι που το βρήκα!

Στη συγκεκριμένη που κατασκευάστηκε σύμφωνα με τον αριθμό σειράς τον Απρίλιο του 1960, το φωτόμετρο σεληνίου μετά από τόσα χρόνια είναι παραδόξως ακριβές …όταν δεν εμφανίζει ξαφνικές διακοπές, για τις οποίες όμως δεν κατάλαβα τι ακριβώς φταίει αλλά και δεν θέλω να το ψάξω παραπάνω μην έχουμε άλλα.



Δυστυχώς όμως το πρότζεκτ των Mec θα εγκαταλειφτεί οριστικά το 1962. Για αυτό πιθανά ευθύνεται η δυσκολία μια τέτοιας μικρής εταιρείας να υποστηρίξει παγκόσμιο σέρβις, άλλα και εμφανίσεις φιλμ που έπρεπε να έχουν κάπως ειδικότερη μεταχείριση από τα υπόλοιπα 16άρια αν και στην ουσία δεν είχαν καμιά διαφορά από αυτά.



Κερασάκι στη τούρτα –για εμένα τουλάχιστον- ένα ανεμφάνιστο φιλμάκι που συνόδευε τη φωτογραφική. Είχα σχεδόν μηδενικές προσδοκίες ...αλλά… λίγο Caffenol αργότερα εμφανίστηκαν μπροστά μου κάποιοι που είχαν πάρει το αεροπλάνο και πήγαν εκδρομή!




Βοηθάτε, που είναι αυτό???

Να υποθέσω από τα αυτοκίνητα και τα ενδύματα πρέπει να βρισκόμαστε μέσα με τέλη δεκαετίας του 60.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[chris73]

Ύστερα από τη Dolly έχουμε και τη Super Dollina...



Εκεί στη Certo δεν έχασαν πολύ χρόνο με αποτέλεσμα το 1935 να ανέβουν και αυτοί στο άρμα του trend της εποχής, που δεν ήταν άλλο από τη μίνι κατηγορία των 35 χιλιοστών. Βλέπετε, από τα μέσα εκείνης της δεκαετίας η κατάσταση στον τομέα -τηρουμένων των αναλογιών- ομοίαζε κάπως με αυτό που βλέπω σήμερα να συμβαίνει όπου νέοι 50άρηδες ξεπετάγονται συνεχώς και δεν προλαβαίνετε να γράφετε παραδίπλα



Κάποιοι είχαν μείνει στην απέξω φυσικά, αλλά θα πρέπει να προσπαθήσουμε πολύ για να τους βρούμε. Πολύ όμως πρέπει να προσπάθησαν και εκεί στη μικρή Certo καθώς αμέσως τα μοντέλα της κατηγορίας άρχισαν να διαδέχονται το ένα το άλλο με στόχο να φανταστώ τη συνεχή βελτίωση και εξέλιξη των προϊόντων τους.


Η προηγούμενη προσπάθεια.

Βλέποντας σήμερα από κοντά τη τελευταία προπολεμική τους πρόταση που παρουσιάστηκε στην αγορά το 1938 και έμελλε να ζήσει σε αυτή της τη μορφή μόνο 2 με 3 χρόνια για λόγους ευνόητους, έχω να πω ότι είμαι λίγο διχασμένος.



Μάλλον έπεσε πολύ brainstorming, και εκ του αποτελέσματος θα πρέπει να αναγνωρίσουμε εξετάζοντας τα ενδότερα πως κατέληξαν σε κάτι εντελώς δικό τους χωρίς κανένα κοινό σημείο με ότι άλλο κυκλοφορούσε τότε. Το κατασκεύασμα αυτό όμως συνολικά είναι αχρείαστα πολύπλοκο για τη δουλεία που κάνει, πράγμα που σίγουρα θα δυσκόλευε κυρίως τους ίδιους τους κατασκευαστές, καθώς έπρεπε να το πουλήσουν και σε πολύ ανταγωνιστική τιμή αν ήθελαν να έχουν κάποιο μέλλον. Στο τέλος όμως, ακόμη και το ταλαιπωρημένο δείγμα που βρέθηκε στα χέρια μου μπορεί να λειτουργήσει όπως τη πρώτη μέρα.



…εκτός ίσως από το τηλέμετρο που ακόμη και τότε δεν ήταν από τα πρακτικότερα, πόσο μάλλον σήμερα που ο μικρούλης καθρέπτης του έχει επιπλέον βάσανα λόγω ηλικίας. Υπήρχαν κάποιες εναλλακτικές όσον αφορά το κλείστρο και τους φακούς, ενώ φρόντισαν να διαθέτει εκτός από άλλα βασικά και διόρθωση της παράλλαξης στο σκόπευτρο, κάτι καθόλου αυτονόητο τότε.



Πολύ σύντομα μετά τον πόλεμο θα ξανασυναντήσουμε τη Super Dollina μπροστά μας χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές σε σχέση με το προπολεμικό μοντέλο, και αν θέλουμε να πιστέψουμε διαφόρους η αναγέννηση αυτή θα καταφέρει να φτάσει έως τις αρχές των 1970s. …πράγμα που εμένα μου φαινόταν απίστευτό, παρόλα αυτά την εντόπισα σε περιθώριο καταλόγου το 1968 οπότε ποιος ξέρει? Θα περίμενα να έχει αποσυρθεί μέσα με τέλη της δεκαετίας του 1950 αν έπρεπε να μαντέψω.


Μεταπολεμική Super Dollina II. Αυτή η CIA ασχολούταν με τους πάντες. Παρακάτω εμπιστευτική αναφορά του 1948.



Έτσι όπως αλλοπρόσαλλα τα κατάφεραν το 1938 και ύστερα από κανένα χρόνο που περίμενε διαλυμένη να ξαναμαζευτεί από την αφεντιά μου, δε ήξερα από που να αρχίσω με κάποια λογική σειρά που θα έβγαζε νόημα, οπότε και σήμερα δεν έχει βιντεάκιον…


Η συγκεκριμένη ήταν της ακριβότερης εναλλακτηκής με το f2.0 Xenon. Η επαφή φλας (για γλόμπους) είναι μεταγενέστερη και πολύ συνηθισμένη μεταπολεμικά προσθήκη σε πάρα πολλες παρόμοιες περιπτώσεις όλων των κατασκευαστών.

 

[toupia]

Βοηθάτε, που είναι αυτό???

Spoiler: Από το ChatGPT:

I can’t be 100% certain from the photo alone, but several visual clues point to a place and time with fairly good confidence.

Likely location​

The “U” sign visible in the background strongly suggests a subway entrance typical of the Berlin U-Bahn. That blue square with a white U is a classic German marker for underground stations.

The street layout, wide boulevard, mid-century commercial buildings, and traffic look very similar to Kurfürstendamm in Berlin, which was one of the main shopping and business streets in West Berlin during the Cold War.

Likely time period​

The cars are the biggest clue:

• Rounded sedans resembling 1960s German and European cars (VW Beetle / Opel / Mercedes styles).
• No cars that look clearly from the 1970s onward.
• Men wearing long overcoats and narrow ties typical of mid-1960s urban fashion.

These details suggest roughly:

≈ 1963–1969

Film clues​

The image also shows:

• 35mm film sprocket edge marks
• Chemical burn/light leak on the right
• Heavy dust and scratches

That suggests it’s probably a scanned frame from damaged or poorly stored film, not a printed photo.

Best estimate:

• Place: Kurfürstendamm area, West Berlin, Germany
• Time: mid-to-late 1960s

---

If you want, I can also:

• Narrow down the exact intersection/building in Berlin (sometimes possible from architecture).
• Estimate the exact year range from the cars more precisely.
• Explain what caused the large white burn mark on the film.

Yes — this second photo strongly suggests the same city and likely the same trip/time period. The scene looks very much like central Berlin, and more specifically the area around Europa‑Center and Breitscheidplatz in West Berlin.

Clues in this image​

1. Large plaza with flag and fountain area
The wide open square with a large flagpole and a circular modernist pavilion is characteristic of the Breitscheidplatz redevelopment after World War II.

2. The big rectangular office building behind
The long modernist building in the background resembles structures built during the 1950s–1960s reconstruction of West Berlin around the Kurfürstendamm commercial district.

3. Cars and clothing
Just like the first image:

• mid-century European sedans
• long wool overcoats and hats
• narrow ties

All typical of mid-1960s urban Europe.

Time estimate​

Same as the first image:

≈ 1963–1968

What the location likely is​

The scene appears to be near:

• Breitscheidplatz
• close to Kaiser Wilhelm Memorial Church
• and the Kurfürstendamm shopping district.

This area was one of the most photographed parts of West Berlin in the 1960s, so it matches well with tourist or travel photos.

Best combined estimate for both photos:

• Place: West Berlin — Breitscheidplatz / Kurfürstendamm area
• Time: mid-1960s (around 1964–1967)

---

If you want, I can also:

• Pinpoint the exact camera position on a map (I can probably narrow it to a specific corner of the square).
• Identify which buildings still exist today.
• Explain why both negatives have the same vertical burn/light leak, which tells a lot about the camera or film storage.

 

[chris73]

Ευχαριστώ! Ναι από τη σημαία αρχικά ήταν Γερμανία και μετά λίγο το έψαξα και σίγουρα είναι κάπου εκεί στο Βερολίνο. Μετά βαρέθηκα να βρω που ακριβώς. Ένα τετράγωνο κτίριο σε φωτογραφία που δεν ανέβασα αρχιικά μοιάζει με της Μερσέντες αλλά μάλλον δεν είναι.
Πάντως ο "εγκέφαλος" έχει κάπως μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του ότι μπορεί να εξηγήσει για τα "burn/light leak"

 

[chris73]

Fujinon 1.8/55 (1970)



Και επειδή ποιός ξέρει πόοοοοοτε θα δούμε και το ταίρι του εδώ, να ο Fujinon από το 1970. Είναι η πρώτη βερσιόν του φακού με μονές επιστρώσεις, και συνόδευε την πρώτη Fuji SLR που κυκλοφόρησε εκείνη τη χρονιά.

Να πω και εγώ σαν το παπαγάλο "σαν τον Takumar δεν έχει" όταν μιλάμε για τον μηχανισμό εστίασης αλλά και αυτός είναι άψογος. Μάλιστα το δαχτυλίδι του διαφράγματος είναι καλύτερο από του Takumar (αλλά του Takumar δε λέει και πολλα είναι η αλήθεια ). Δεν του έκανα και κανένα σούπερ τεστ αφού δεν κοιτάω πίξελ. Περνάει κάτω από τα ραντάρ χωρίς να γνωρίζω τον λόγο με το μόνο "μειονέκτημα" ότι δεν έχει θέση manual και για αυτό πρέπει να κάνεις πατέντα (της πλάκας και πλήρως αναστρέψιμη) ώστε να είναι πάντα το πιν πατημένο.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

Fujinon 1:1.8/55 c.1970 - Step By Step Reassembly​

 

[chris73]

Fuji: Η εκπλήρωση μια κοινωνικής υποχρέωσης!



Η Fuji η γνωστή (υπήρξε κάποτε και μια άγνωστη) ιδρύθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1934 ως Fuji Photo Film Co. Ltd, με αρχικά αποκλειστικό σκοπό τη παραγωγή φωτοευαίσθητων υλικών. Αλλά δε προέκυψε εκείνη την ημέρα έτσι από το πουθενά.

Δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα, το 1919, θα δούμε στην Ιαπωνία να σχηματίζεται η Toyo Kanban Co. Ltd που κατασκεύαζε φωτογραφικές πλάκες, όπως και η DaiNippon Celluloid Co. Ltd., (σήμερα Daicel). Αυτή η τελευταία ήταν το αποτέλεσμα της συγχώνευσης οκτώ εταιριών του κλάδου των πλαστικών, και αποτελεί τον άμεσο πρόγονο και μπαμπά της Fuji.



Έως τότε στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου σελιλόιντ μπορεί να κατασκευαζόταν για διάφορες εφαρμογές, αλλά η παραγωγή του για χρήση ως βάση φωτογραφικού και κινηματογραφικού φιλμ με τις δικές της ιδιαιτερότητες ήταν ανύπαρκτη. Και καθώς υπήρχε αγορά χωρίς όμως εγχώρια παραγωγή εκεί στην ανατολή, δύο χρόνια αργότερα, το 1921, η Kodak όπως και η Agfa θα κάνουν απόβαση με τα δικά τους προϊόντα στην Ιαπωνία.

Η Kodak τώρα που ψαχνόταν πάντα στα εξωτερικά, σύντομα θα αρχίσει να εξετάζει πολύ σοβαρά κάποιο σενάριο συνεργασίας με τη Dai Νippon για την κατασκευή ενός σχετικού εργοστασίου στη χώρα. Στο τέλος όμως οι διαπραγματεύσεις δεν πήγαν και τόσο καλά, οπότε εάν οι ιάπωνες ορέγονταν εγχώρια παραγωγή φιλμ, θα έπρεπε να ξεκινήσουν μόνοι και από το μηδέν πειραματιζόμενοι.



…όπως και έγινε στο τέλος διότι το θέμα το πήραν πολύ σοβαρά, με τον τότε πρόεδρο της Dai Νippon μάλιστα να θεωρεί ότι επρόκειτο δια μια υποχρέωση κοινωνική! Πειράματα στα πειράματα αλλά και με τη βοήθεια του κράτους η επιμονή τους τελικά απέδωσε, οδηγώντας αργότερα στην ανεξαρτητοποίηση του φωτογραφικού κλάδου της εταιρίας και τον σχηματισμό της Fuji, στην οποία δεν άργησε να συγχωνευθεί και η Toyo Kanban που αναφέρθηκε παραπάνω.



Και μετά, το 1937 ξεκίνησε ο πόλεμος με την Κίνα για να ακολουθήσει και ο δεύτερος παγκόσμιος. Το γενικότερο κακό και δυστυχία όμως τέτοιων καταστάσεων για τους πολλούς, αποτελεί πάντα μια ευκαιρία ανάπτυξης για κάποιους.

Η βαριά φορολογία ή ακόμη και οι καθολικές απαγορεύσεις εισαγωγών, συνεπαγόταν υπεραυξημένη ζήτηση που έπρεπε να καλύψουν εγχώριοι κατασκευαστές όπως η Fuji. Επιπλέον ήταν επόμενο η έρευνα και εξέλιξη προς κάθε κατεύθυνση να πατήσει γκάζι, με τη Fuji να αναγκάζεται -εντώς ή εκτός εισαγωγικών- να επεκταθεί και σε άλλους σχετικούς τομείς όπως η κατασκευή οπτικών από το 1940, φωτογραφικών μηχανών και διάφορων άλλων σχετικών αποκλειστικά για το κράτος και το στρατό.



Με τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση τα προϊόντα της Fuji θα βρουν το δρόμο τους και πάλι προς το κοινό, και κάπως έτσι μεταξύ άλλων το 1948 θα προκύψει η πρώτη φωτογραφική εμπορικού ενδιαφέροντός της εταιρίας που δεν ήταν όμως τίποτα το εξαιρετικό. Επρόκειτο για μια 6x6 φωτογραφική όπως και τόσες άλλες του καιρού εκείνου, που αποτελούσαν ουσιαστικά αντίγραφα των αντίστοιχων προπολεμικών γερμανικών του είδους.



Η εποχή είχε μομέντουμ που έλεγε και ο παππούς μου, και στη περίπτωση της Fuji δε ξεφούσκωσε όπως τελικά συνέβη για πολλούς ευρωπαίους εκείνης της περιόδου, οπότε και τις επόμενες δύο δεκαετίες η εταιρία θα ακολουθεί στενά τις εξελίξεις στο χώρο με μόνο μια εξαίρεση: Καμία SLR 35 χιλιοστών δε φαινόταν στον ορίζοντα όταν το τρέντ άρχισε να γιγαντώνεται αποτελώντας μάλιστα από ένα σημείο και μετά ιαπωνική υπόθεση. Θα έπρεπε να φθάσει το 1970 για να δούμε στην αγορά την πρώτη Fuji του είδους, που είναι και αυτή της παρουσίασης.

Ίσως και να είχαν άλλες προτεραιότητες έως τότε, ποιος ξέρει? Μα σύμφωνα με τη δική τους εκδοχή ένας λόγος για αυτή τη καθυστέρηση ήταν και η περισσή σπουδή που έριξαν ώστε να καταφέρουν να φθάσουν σε μια πχιοτική, λογικού κόστους και ταυτόχρονα το δυνατόν μικρή και ελαφρά κατασκευή.



Και η ST701 εγένετω, που μπορεί να ήρθε καθυστερημένα, αλλά κουβαλούσε και μια παγκόσμια πρωτιά. Σε αυτή τη φωτογραφική ήταν που για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν φωτοδίοδοι πυριτίου (Si) στο φωτομέτρο, οι οποίοι σε σχέση με τις έως τότε χρησιμοποιούμενες κυψέλες θειούχου καδμίου (CdS) πρόσφεραν πολλαπλά αυξημένη ευαισθησία και άμεση απόκριση ακόμη και σε ελάχιστο φως.

Η συγκεκριμένη φωτογραφική με κάποιες μικρές αλλαγές θα συνεχίσει να παράγεται έως το 1976, αποτελώντας και τη βάση πάνω στην οποία θα αναπτυχθούν τα επόμενα μοντέλα της εταιρίας που δεν άργησαν καθόλου να εμφανισθούν στην αγορά.



Η φωτογραφική που βλέπουμε εδώ προέρχεται από την πρώτη χρονιά παραγωγής της όπως και ο στάνταρντ φακός 1.8 που είδαμε στο προηγούμενο, αποτελώντας λογικά το ταίρι της εκ γεννηθείς. Αυτός, όπως και οι υπόλοιποι φακοί του συστήματος εκείνης της πρώτης γενιάς ερχόταν με μονές επιστρώσεις καθώς η σούπερ ντούπερ τεχνολογία πολλαπλών επιστρώσεων EBC της Fuji θα ξεκινήσει να εφαρμόζεται από το 1972 και μετά σε κάποιους φωτογραφικούς φακούς.

Σήμερα φαίνεται πως ακόμη δεν γυρίζει να κοιτάξει κανείς αυτές τις πρώτες SLR της εταιρίας όπως ούτε και τους φακούς της, αν και πρόσφατα μερικοί EBC δε γλύτωσαν τη μεταστέγαση δια χρήση κινηματογραφική.

Μετά από πολλές ώρες «χαράς και ευχαρίστησης» που πέρασα μαζί της, στη πραγματικότητα δε μπορώ να βρω κάτι αρνητικό να πω.


Αυτή η πρώτη εκδοχή της ST701 δεν είχε καθόλου "παπούτσι", αλλά είχε το παραπάνω πρόσθετο αν ήθελες.

Είναι μικρή και σχετικά ελαφρά, έχει πολύ φωτεινό σκόπευτρο, και το φωτόμετρο είναι ακριβές αν και θα πρέπει να πειράξεις λίγο ένα τρίμερ για να λειτουργεί σωστά με σύγχρονες μπαταριές. Επιπλέον ένα προς ένα όλα τα εξαρτήματα της είναι πολύ καλοφτιαγμένα (έως και κάποιο αχρείαστο φινίρισμα θα έλεγα πως έχουν αρκετά από αυτά), ενώ συνεργάζονται με τα υπόλοιπα άψογα. Πολύ σημαντικό επίσης ότι υπάρχει πρόνοια για την εύκολη πρόσβαση στα περισσότερα σημεία ρυθμίσεων. Οι Fuji-κάνοι δλδ έκαναν ότι μας υποσχέθηκαν και με το παραπάνω.

Οκ, τα σφουγγαράκια μόνο είχαν γίνει σκόνη (τα αντικατέστησα με νήμα πλεξίματος που πιστεύω μια χαρά θα δουλέψει ως εναλλακτική) καθώς ο πραγματικά σοβαρός επαγγελματίας που της έκανε το τελευταίο σέρβις ίσως και 40 χρόνια πριν δεν είχε τότε να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα. Αυτός ο άγνωστος θα πρέπει επίσης να ρύθμισε και το φωτόμετρο καθώς χωρίς να το πειράξω δουλεύει τέλεια με 2 μπαταρίες τάσης 1.55V σε όλο το φάσμα.



…όμως άντε, να της βρω και ένα «ελάττωμα»! ίσως ο υπερβάλλον ζήλος των κατασκευαστών για να μικρύνουν και να ελαφρύνουν την κατασκευή στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, είχε ως αποτέλεσμα κατά ένα τρόπο να πυροβολήσουν τα πόδια τους σε δύο κρίσιμα σημεία.

Το ένα είναι ο επιλογέας ταχυτήτων/ευαισθησίας φιλμ που κατά τον χειρισμό έχει μια κάπως φτηνιάρικη αίσθηση, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τον μηχανισμό προώθησης του φιλμ σε μικρότερο βαθμό όμως. Δηλαδή τα δύο βασικότερα σημεία με τα οποία έρχεται σε επαφή ο χρήστης δεν εμπνέουν και τόσο, παρόλο που δεν έχουν πραγματικό πρόβλημα ποιότητας.

…αλλά…ας πρόσεχαν, καθώς αποκλείεται να μην είχαν περάσει από εξονυχιστικό έλεγχο προηγουμένως ότι ανταγωνιστικό προϊόν κυκλοφορούσε τότε στην αγορά.

To view this content we will need your consent to set third party cookies.
For more detailed information, see our cookies page.

Accept third party cookies

 

[cacau]

Οι τελευταίοι φακοί και η ST701 έχουν αρχίσει να είναι ανησυχητικά νεώτεροι σε ηλικία από ορισμένους εδώ μέσα...

 

[chris73]

Ναι, πρέπει κάτι να κάνω για αυτό να πάρουμε λίγο τα πάνω μας...