με βάση την ελληνική (κι όχι μόνο) πραγματικότητα, απορώ πώς η DIGEA συνεχίζει να λειτουργεί χωρίς να βρεθεί κάποιος από την κοινοπραξία να τραβά το χαλί κάτω από τα πόδια των υπόλοιπων.
Πάντως θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να δημιουργηθεί ένας πάροχος για όλους, καθώς οι μεγάλοι δεν θέλουν τους μικρούς, και προτιμούν να τους στραγγαλίσουν μέχρι να πεθάνουν, οι μεσαίοι ήθελαν να μπουν στην DIGEA αλλά δεν τους άφησαν οι μεγάλοι, με την αιτιολογία της πανελλαδικής εμβέλειας, και οι μικροί ξεκίνησαν να μπουν στο παιχνίδι, απαιτώντας (πολύ κακώς για μένα) να πάρουν όχι τη θέση που τους αξίζει, αλλά το 30% της συνολικής διαφήμισης ή το 30% της κρατικής διαφήμισης. Φυσικά όταν η τηλεθέαση των τοπικών είναι στο επίπεδο του 5-7% (εξαιρούνται τα μεσαία κανάλια) τότε δύσκολα μπορούν να δεχθούν οι άλλοι ότι ζητάς προκαταβολικά το 30%.
Και στο ραδιόφωνο η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη. Πλέον οι μισοί μουσικοί σταθμοί στην επαρχία παίζουν με playlist από το jazzler, ενώ έχουμε δει και αντιγραφή προγράμματος, ενώ οι κεντρικοί σταθμοί σιγά σιγά απλώνουν το σήμα τους πολύ πιο μακριά από την άδειά τους. Π.χ. 10-12 σταθμοί της Θεσσαλονίκης έχουν πλέον σήμα σχεδόν καμπάνα μέχρι την πόλη της Φλώρινας, κάτι που δεν συνέβαινε 3 χρόνια πριν.
Και αν πάντως υπήρχε ο κεντρικός πάροχος, να είστε σίγουροι ότι ο κάθε τοπικός θα ήθελε όλη τη συχνότητα για να μην έχει συχνότητα ο δεύτερος τοπικός, ενώ οι μεγάλοι θα απαιτούσαν και εφεδρικές συχνότητες.
θα θυμίσω πάντως ότι το σχέδιο Ρουσόπουλου ήταν για ένα κεντρικό πάροχο. Όταν εκείνος κατέρρευσε, άλλαξε και το σχέδιο. Ο Γκιουλέκας είχε ως πρώτης προτεραιότητας καθήκον την ομαλόποίηση της αγοράς, αλλά δεν πρόκανε. Πλέον δεν υπάρχει υπουργός...
Οι παρατηρήσεις σας είναι πολύ σωστές. Θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί ένα σύστημα με κεντρικό πάροχο, όπως στην Γαλλία (της Αγγλίας δεν έχει ακριβώς κεντρικό πάροχο), κάτι παρόμοιο όπως συμβαίνει με τους δορυφόρους και ανάλογα με τις απαιτήσεις σου, πληρώνεις και παίρνεις.
Αυτό το σαμποτάρανε οι πανελλήνιοι σταθμοί, γιατί υπάρχουν εύρωστα κανάλια της Αθήνας και της επαρχίας, που θα μπορούσαν να παίξουν πανελλαδικά και ως εκ τούτου θα έχαναν την αποκλειστικότητα που έχουν μέχρι σήμερα. Επειδή λοιπόν στην χώρα μας οι πολιτική καθορίζεται και εξαρτάται άμεσα από τα μεγάλα κέντρα των ΜΜΕ, γι' αυτό και δεν έγινε.
Όσον αφορά το 30% της διαφήμισης, έχει δοθεί με νόμο για τα επαρχιακά έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, προκειμένου να αναπτυχθεί η περιφέρεια και να δώσει ποιότητα στην ενημέρωση, ψυχαγωγία και επιμόρφωση. Όμως αυτό δεν δίδεται στην πράξη και γι' αυτό τα προγράμματα είναι υποβαθμισμένα και τα κανάλια φυτοζωούν.
Όχι να παρουσιάσει ακριβό πρόγραμμα, αλλα καλά καλά δεν μπορεί να συντηρηθεί κανονικά ένα κανάλι, πληρώνοντας του λογαριασμούς του στις ΔΕΚΟ και τους μισθούς του προσωπικού, όταν έχει 10 - 20 τοπικές διαφημίσεις με 200-500 Ευρώ τον μήνα η κάθε μία, ούτε με το τηλεμάρκετινγκ που δίνει από 4500 έως στην καλύτερη περίπτωση 7500 Ευρώ τον μήνα και τα "ροζ" τηλέφωνα που δίνουν από 300 και στην καλύτερη των περιπτώσεων 4000 Ευρώ τον μήνα.
Σχεδόν κανένα από τα μέτρια περιφερειακά κανάλια, παρ´ ότι έκαναν μια αρκετά μεγάλη επένδυση, δεν μπόρεσαν μέχρι τώρα να αποσβέσουν το αρχικό τους κεφάλαιο, ενώ τα μεγάλα περιφερειακά κανάλια, έχουν πλούσιους ιδιοκτήτες, που συνεχώς συμπληρώνουν τα ελλείμματά τους, βάζοντας από την τσέπη τους χρήματα στην εταιρεία, για να παρουσιάσουν ένα καλό πρόγραμμα.
Δυστυχώς, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που γράφεις αγαπητέ κ. Βλασίδη, ήταν το σχέδιο του Ρουσόπουλου. Αυτός κατ´αρχήν για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του, έδωσε στον Σκάϊ (πρώην Seven X)
πανελλαδική άδεια με το φωτογραφικό άρθρο 9 του νόμου 3548/2007 (άδεια που δεν δικαιούτο από τον Νόμο 2644/98, γιατί δεν είχε εκπέμψει σε όλη την Ελλάδα μέχρι το 1998).
Αυτός διαίρεσε τους παρόχους και αντί να γίνει κεντρικός πάροχος, π.χ. η ΕΡΤ, έδωσε το πράσινο φως με τον Νόμο 3592/2007 να υπάρξει πάροχος για τα πανελλήνια κανάλια και πρότεινε, από του βήματος της αίθουσας της Γερουσίας στην Βουλή, στα περιφερειακά να φτιάξουν μικρούς κατά τόπους παρόχους 4 σταθμών, που θα ήταν καταδικασμένοι να κλείσουν και να επιστρέψουν την συχνότητα στο Κράτος, εάν έστω και ένα κανάλι από τα 4 δεν θα αδειοδοτείτο το 2012 ή 2015, δηλαδή όταν γίνει ο διαγωνισμός μετά το switch off των αναλογικών.
Και είναι σίγουρα πολύ δύσκολο να πάρουν άδεια τότε οι μικροί σταθμοί, όταν έβαλε στον παραπάνω Νόμο (που πρέπει να αλλάξει) ασφαλιστικές δικλείδες για να μην αδειοδοτηθούν, όπως π.χ. να έχουν τουλάχιστον 50 άτομα προσωπικό και 15 επίσημους δημοσιογράφους. 15 δημοσιογράφους που να ανήκουν επίσημα σε ένωση, μπορεί να μην έχει π.χ. ολόκληρη η Κρήτη.
Αλλά δυστυχώς αυτά δεν τα γνωρίζει το ευρύ κοινό και βλέπει ότι ηθελημένα του σερβίρουν οι άρχοντες. Ακόμη και αυτή η κατευθυνόμενη υποβάθμιση της ενημέρωσης, ψυχαγωγίας και επιμόρφωσης, συμφέρει τα μεγάλα ΜΜΕ και αυτούς που μας κυβερνούν, ώστε να μην σκέπτεται περισσότερο ο λαός.