Τα πολλά κανάλια, μπορεί σήμερα να μην ακούονται τόσο καλά όπως τα 2 (στο ίδιο κόστος απόκτισης φυσικά), αλλά μιλάμε για ψηφιακή τεχνολογία που ως βασικό της πλεονέκτιμα συγκριτικά με την αναλογική, έχει την πτώση των τιμών.
Με δεδομένο κι όλας ότι οι οπαδοί του δικάναλου ήχου μειώνονται με τα χρόνια, κάτι που σημαίνει ότι και οι τιμές ανεβαίνουν λόγο μειωμένης ζήτησης, πιστεύω ότι θα έρθει η στιγμή σε λίγα χρόνια, που ένα ποιοτικό πολυκάναλο σύστημα, θα είναι φτηνότερο από ένα αντίστοιχο δικάναλο, καθαρά λόγο οικονομίας κλίμακως και λόγο του ότι η ψηφιακή τεχνολογία προοδεύει με γρήγορους ρυθμούς.
Και θα μείνουμε/μείνεται πολύ λίγοι και ρομαντικοί, που θα ψάχνετε για δίσκους βινυλίου ή για CD προσπαθόντας να υποστιρίξετε ότι το πικαπ και το CD ακούγονται καλύτερα από τον σκληρό δίσκο ενος Η/Υ ή ενος server από το Internet.
Εγω πάντως σκέφτομαι εδω και αρκετό καιρό την δημιουργία ενoς Η/Υ αποκλειστικά για αποθήκευση και ακρόαση μουσικής, με μερικούς σκληρούς σε σειρά και μόνιμη σύνδεση με DAC και με τον ενισχυτή...
Σκέφτεστε πόσο ποιό ευχάριστα ακούει κάποιος τις μουσικές του αν δεν πρέπει κάθε τρεις και λίγο να αλλάζει τα CD στο CD player? Σκέτη απόλαυση γίνεται η ακρόαση μουσικής. Άφήστε που ανάλογα με τα κέφια του μπορεί κάποιος να φτιάχνει 3-4 ώρες πρόγραμμα με ότι είδος μουσικής θέλει και το μόνο που έχει να κάνει είναι να αράζει στον καναπέ του και να ακούει! Άλλη φάση...
Ο στοίχος από το The Wall των Pink Floyd που παρέθεσα και μου απαντάς, δεν έχει σχέση με τον πολυκάναλο ήχο, αλλά με τα πολλά τηλεοπτικά κανάλια.
Όσο για το αν και πότε θα φθάσει η μουσική μέσω κομπιούτερ να πλησιάσει ή και να ξεπεράσει το δικάναλο ή αναλογικό, αυτό προς στιγμήν επέτρεψέ μου να πω ότι δεν συμβαίνει και είναι ίσως αμφίβολο το αν και πότε θα γίνει. Γιαυτό καλά θα είναι, σήμερα, και όσο είμαστε ζωντανοί να απολαύσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από το μέσα που έχουμε. Προσωπικά έχω κατασταλλάξει στο δικάναλο αναλογικό.
Και κάτι ακόμα. Η ενασχόληση με αυτό το υπέροχο χόμπυ, της ακρόασης μουσικής, δεν μπορεί να ανατιμετωπίζεται με *μίζερο* τρόπο, δηλαδή με μέτρο το κόστος, ούτε επίσης και με την ευκολία καποιου μέσου.
Φυσικά εξαρτάται από το πώς ανατιλαμβάνεται κάποιος τα πράγματα. Το πώς ξοδεύει κανείς τα όποια λεφτά του είναι άλλο ζήτημα.
Δεν με ενοχλεί που ακούω με διακοπή, λόγω αλλαγής πλευράς του δίσκου βινυλίου, ένα συμφωνικό ποίημα του R.Strauss που παίζεται ολόκληρο χωρίς διακοπή, αν αυτός ο τρόπος με το δίσκο βινυλίου, είναι ο καλύτερος, με βάζει πιο μέσα στη μουσική, με φέρνει πιο κοντά στο πραγματικό. Αυτό δεν θα το θυσιάσω στο βωμό της ευκολίας ή της φτήνιας του ψηφιακού. Θα το πληρώσω, ενω μπορώ να το βρω τζάμπα, γιατί το ψηφιακό ή από το κομπιούτερ δεν θα με αγγίξει καν. Και η ζωή είναι σύντομη. Πρέπει να τη χαρούμε ακούγοντας μουσική και μάλιστα ζωντανή μουσική αν είναι δυνατόν.
Αν η ακρόαση μέσω κομπιούτερ σε ευχαριστεί, αυτό αποτελεί σεβαστό δικαίωμα, όπως και η δική μου ευχαρίστηση μέσω αναλογικών δίσκων.
Αν είμαστε λίγοι αυτό δεν σημαίνει και τίποτα ή μάλλον σημαίνει πολλά. Οι λίγοι συνήθως ήταν οι καλύτεροι.
Το να εμμένει κάποιος στο αναλογικό μπορεί να είναι αποτέλεσμα προβληματισμού, ψαξίματος και καταστάλλαξης, προϋπόθεση των οποίων είναι η εμπειρία ακροάσεων ζωντανής ακουστικής μουσικής και καμία πλειοψηφία ή μειοψηφία. Ούτε εγωιστική εμπάθεια για να αποδείξει κανείς κάτι. Λ.Σ.
