Φίλος παιδικός – από τα ανέμελα χρόνια του δημοτικού παρέα – και παρακολουθών το φόρουμ μας , ανελλειπως μεν , χωρίς να παρεμβαίνει σχεδόν ποτέ δε , ,περιοριζόμενος σε μία παθητική συμμετοχή ( όπως και πολλοί άλλωστε ) με έψεξε προχθές τόσο για το νέο μου avatar όσο και για τις απόψεις που έχω ήδη εκφράσει κατά την διάρκεια της τόσο ενδιαφέρουσας κουβέντας μας στο θέμα "που πάει η χώρα" . «Να ανασκευάσεις» μου είπε «να μιλήσεις ως σοβαρος και μορφωμένος άνθρωπος» .
Στους φίλους μας , πάντοτε κάνουμε τα χατήρια . Αλλωστε έχω δηλώσει , σε ανύποπτο χρόνο και σε άσχετο με το προκείμενο θέμα , ότι εγώ είμαι υποκειμενικός με τους φίλους μου. Θα μιλήσω λοιπόν ως σοβαρός και μορφωμένος άνθρωπος . Και θα πω ότι ουδέποτε έχω νοιώσει μεγαλύτερη ντροπή ως πολίτης αυτής της χώρας από τα όσα γίνονται και από το όσα θα γίνουν στο εγγύτατο μέλλον σε βάρος μας . Οι μέρες του 1204 επαναλαμβάνονται . Ο Γιωργάκης Παπανδρέου , ως νέος Αλέξιος ο Αʼ Κομνηνός , περιφέρεται ανά την Δύση και ζητά βοήθεια από δυτικούς ηγετίσκους , όπως ο Αλέξιος από τον Πάπα της Ρώμης . Η Μέρκελ διαβλέποντας την ευκαιρία να ανακατευθεί στα ελληνικά πράγματα και να επιβάλλει την σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία δέχεται , όπως και ο Πάπας που διείδε την ευκαιρία να ανακατευτεί στα της ανατολικής εκκλησίας .Τα υπόλοιπα γνωστά από την ιστορία ( που ως γνωστόν την δεύτερη φορά επαναλαμβάνεται ως φάρσα ) . Οι χριστιανοί άρχοντες της Δύσης , αντί βοήθειας , αποφασίζουν να οργανώσουν σταυροφορίες και τελικά ενώ κατευθύνονται προς τους Αγιους τόπους αλλάζουν ρότα , και τραβούν για την Πόλη . Οι σημερινοί ηγετίσκοι της δύσης , επίσης δέχονται . Από φόβο μην είναι οι ίδιοι το επόμενο θύμα οι μισοί κι οι άλλοι μισοί γιατί διαβλέπουν «ευκαιρίες» .
Το αποτέλεσμα της έκκλησης για βοήθεια ; «Την άπαρτη πόλη μας ξένου πόδι την πάτησε . Εννιακοσίων χρόνων ένδοξη ζωή έσβησε. Φράγκοι , Βενετσιάνοι και Γερμανοί , χύνονται απάνω της αχόρταγα . με τον σταυρό συντρίβουν τον σταυρό μας , με την θρησκεία τους πελεκούν την θρησκεία μας» ( Ανδρέας Καρκαβίτσας , Λόγια της πλώρης ) . Δεν έχουμε διδαχθεί τίποτα , δυστυχώς .
Επτακόσια χρόνια αργότερα , η μπότα της Γερμανίας πατάει γερά στον Ελληνικό λαιμό και όχι μόνο , συνάπτει κατοχικά δάνεια ( δανεικά κι αγύριστα ) με δοσίλογους , κατοχικούς πρωθυπουργούς , καταληστεύει την χώρα . Φεύγοντας αφήνει ερείπια και ερημιά . Εξήντα χρόνια αργότερα , η μηδέποτε παραιτηθείσα από το όραμα της κυριαρχίας στην Ευρώπη , Γερμανία , επιστρέφει μέσω του μορφώματος της Ε.Ε. για να δανείσει αυτή την φορά , με επαχθείς όμως όρους και με τίμημα την ύφεση και την φτώχεια . Δεν διδαχθήκαμε τίποτα , δυστυχώς .
Αισθάνομαι βαθύτατη ντροπή που το όραμα για την Ελλάδα του 2010 , του 2011 …του 2015 …, είναι η ληστρική αρπαγή μεγάλου μέρους του εισοδήματος των εργαζομένων και η καταδίκη σε ανεργία όσων περισσότερων γίνεται . Αισθάνομαι ντροπή που το μέλλον της χώρας που οραματίζεται η νέα κυβέρνηση είναι η επιβολή νέων , ακόμη περισσότερων έμμεσων φόρων , φόροι δηλαδή που όπως γνωρίζει και ένας πρωτοετής φοιτητής νομικής , είναι οι κατʼ εξοχήν άδικοι , αντικοινωνικοί και με σαφή ταξικό χαρακτήρα , αφου δεν πλήττουν τον πολίτη εφαρμοζόμενοι επί του εισοδήματος αυτού και ανάλογα με το ύψος του , αλλά εφαρμοζόμενοι επί του προϊόντος , μιας σταθερής δηλαδή αξίας , είναι ίδιοι τόσο για τον πάμπλουτο επιχειρηματία , μεγαλομέτοχο κλπ όσο για τον απλό εργαζόμενο , υπάλληλο και οποιονδήποτε αγοράσει το προϊόν . Αισχύνομαι βαθύτατα για την , με αυτόν τον τρόπο , απόπειρα περιορισμού της κατανάλωσης , όταν όλο το σύστημα , δουλεύει με περισσή υποκρισία , για να δημιουργεί καταναλωτικά πρότυπα και να απαλλοτριώνει συνειδήσεις και όταν μια παρασιτική λειτουργία όπως η διαφήμιση δημιουργεί τεράστιους τζίρους και έσοδα , πουλώντας μια πραγματικότητα που δεν υπάρχει σε πειθήνιους καταναλωτές .
Είμαι όμως και βαθύτατα εξοργισμένος με μια κυβέρνηση που έγινε κυβέρνηση χρησιμοποιώντας ως κεντρικό σύνθημα το «Υπάρχουν λεφτα» και μέσα σε 7 μήνες από την υφαρπαγή με δόλιο τρόπο της ψήφου όσων την πίστεψαν , έφερε στην χώρα το Δ.Ν.Τ. και την ευρωπαϊκή επιτήρηση , με προφανή και αναμενόμενα αποτελέσματα την φτώχεια και την εξαθλίωση , μετατρέποντας την χώρα σε προτεκτοράτο της Γερμανίας και του Ταμείου .
Είμαι έξαλλος με την μεταμφίεση των αδηφάγων «αγορών» σε δήθεν τιμωρητικούς μηχανισμούς της άφρονης ζωής των Ελλήνων μέχρι σήμερα , λες και οι αγορές κινούνται από ηθικά αίτια και ελατήρια και μόνο τους στόχο έχουν την επαναφορά των ασώτων τέκνων στον ίσιο δρόμο. Και είμαι ακόμα περισσότερο έξαλλος με όσους χρησιμοποιούν αυτά τα παιδιαριώδη επιχειρήματα ,δημοσιογράφους , "διανοούμενους" , σχολιαστές ( θλιβερή απομίμηση σε στυλ ψωροκώσταινας των δεξαμενών σκέψης του αγγλοσαξωνικού χώρουπου προετοίμασαν από την δεκαετία του 40 την έλευση του νεοφιλελευθερισμού ) κουνώντας απειλητικά το χέρι σε κάθε Ελληνα αδιακρίτως , εισάγοντας μάλιστα την έννοια της συλλογικής ευθύνης των πολιτών και φτάνοντας στο σημείο να επιμερίσουν το χρέος σε κάθε έναν ατομικά . 30.000 ευρώ χρωστάει ο κάθε Ελληνας . Λες και τα πήρε αυτός και τα ξόδεψε .
Γι αυτό λοιπόν λέω ότι τα δομικά προβλήματα της ελληνικής περίπτωσης θα τα λύσουμε , αφου τελειώσουμε με αυτούς . Και τότε θα μιλήσουμε σοβαρά για το μέλλον .
Στους φίλους μας , πάντοτε κάνουμε τα χατήρια . Αλλωστε έχω δηλώσει , σε ανύποπτο χρόνο και σε άσχετο με το προκείμενο θέμα , ότι εγώ είμαι υποκειμενικός με τους φίλους μου. Θα μιλήσω λοιπόν ως σοβαρός και μορφωμένος άνθρωπος . Και θα πω ότι ουδέποτε έχω νοιώσει μεγαλύτερη ντροπή ως πολίτης αυτής της χώρας από τα όσα γίνονται και από το όσα θα γίνουν στο εγγύτατο μέλλον σε βάρος μας . Οι μέρες του 1204 επαναλαμβάνονται . Ο Γιωργάκης Παπανδρέου , ως νέος Αλέξιος ο Αʼ Κομνηνός , περιφέρεται ανά την Δύση και ζητά βοήθεια από δυτικούς ηγετίσκους , όπως ο Αλέξιος από τον Πάπα της Ρώμης . Η Μέρκελ διαβλέποντας την ευκαιρία να ανακατευθεί στα ελληνικά πράγματα και να επιβάλλει την σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία δέχεται , όπως και ο Πάπας που διείδε την ευκαιρία να ανακατευτεί στα της ανατολικής εκκλησίας .Τα υπόλοιπα γνωστά από την ιστορία ( που ως γνωστόν την δεύτερη φορά επαναλαμβάνεται ως φάρσα ) . Οι χριστιανοί άρχοντες της Δύσης , αντί βοήθειας , αποφασίζουν να οργανώσουν σταυροφορίες και τελικά ενώ κατευθύνονται προς τους Αγιους τόπους αλλάζουν ρότα , και τραβούν για την Πόλη . Οι σημερινοί ηγετίσκοι της δύσης , επίσης δέχονται . Από φόβο μην είναι οι ίδιοι το επόμενο θύμα οι μισοί κι οι άλλοι μισοί γιατί διαβλέπουν «ευκαιρίες» .
Το αποτέλεσμα της έκκλησης για βοήθεια ; «Την άπαρτη πόλη μας ξένου πόδι την πάτησε . Εννιακοσίων χρόνων ένδοξη ζωή έσβησε. Φράγκοι , Βενετσιάνοι και Γερμανοί , χύνονται απάνω της αχόρταγα . με τον σταυρό συντρίβουν τον σταυρό μας , με την θρησκεία τους πελεκούν την θρησκεία μας» ( Ανδρέας Καρκαβίτσας , Λόγια της πλώρης ) . Δεν έχουμε διδαχθεί τίποτα , δυστυχώς .
Επτακόσια χρόνια αργότερα , η μπότα της Γερμανίας πατάει γερά στον Ελληνικό λαιμό και όχι μόνο , συνάπτει κατοχικά δάνεια ( δανεικά κι αγύριστα ) με δοσίλογους , κατοχικούς πρωθυπουργούς , καταληστεύει την χώρα . Φεύγοντας αφήνει ερείπια και ερημιά . Εξήντα χρόνια αργότερα , η μηδέποτε παραιτηθείσα από το όραμα της κυριαρχίας στην Ευρώπη , Γερμανία , επιστρέφει μέσω του μορφώματος της Ε.Ε. για να δανείσει αυτή την φορά , με επαχθείς όμως όρους και με τίμημα την ύφεση και την φτώχεια . Δεν διδαχθήκαμε τίποτα , δυστυχώς .
Αισθάνομαι βαθύτατη ντροπή που το όραμα για την Ελλάδα του 2010 , του 2011 …του 2015 …, είναι η ληστρική αρπαγή μεγάλου μέρους του εισοδήματος των εργαζομένων και η καταδίκη σε ανεργία όσων περισσότερων γίνεται . Αισθάνομαι ντροπή που το μέλλον της χώρας που οραματίζεται η νέα κυβέρνηση είναι η επιβολή νέων , ακόμη περισσότερων έμμεσων φόρων , φόροι δηλαδή που όπως γνωρίζει και ένας πρωτοετής φοιτητής νομικής , είναι οι κατʼ εξοχήν άδικοι , αντικοινωνικοί και με σαφή ταξικό χαρακτήρα , αφου δεν πλήττουν τον πολίτη εφαρμοζόμενοι επί του εισοδήματος αυτού και ανάλογα με το ύψος του , αλλά εφαρμοζόμενοι επί του προϊόντος , μιας σταθερής δηλαδή αξίας , είναι ίδιοι τόσο για τον πάμπλουτο επιχειρηματία , μεγαλομέτοχο κλπ όσο για τον απλό εργαζόμενο , υπάλληλο και οποιονδήποτε αγοράσει το προϊόν . Αισχύνομαι βαθύτατα για την , με αυτόν τον τρόπο , απόπειρα περιορισμού της κατανάλωσης , όταν όλο το σύστημα , δουλεύει με περισσή υποκρισία , για να δημιουργεί καταναλωτικά πρότυπα και να απαλλοτριώνει συνειδήσεις και όταν μια παρασιτική λειτουργία όπως η διαφήμιση δημιουργεί τεράστιους τζίρους και έσοδα , πουλώντας μια πραγματικότητα που δεν υπάρχει σε πειθήνιους καταναλωτές .
Είμαι όμως και βαθύτατα εξοργισμένος με μια κυβέρνηση που έγινε κυβέρνηση χρησιμοποιώντας ως κεντρικό σύνθημα το «Υπάρχουν λεφτα» και μέσα σε 7 μήνες από την υφαρπαγή με δόλιο τρόπο της ψήφου όσων την πίστεψαν , έφερε στην χώρα το Δ.Ν.Τ. και την ευρωπαϊκή επιτήρηση , με προφανή και αναμενόμενα αποτελέσματα την φτώχεια και την εξαθλίωση , μετατρέποντας την χώρα σε προτεκτοράτο της Γερμανίας και του Ταμείου .
Είμαι έξαλλος με την μεταμφίεση των αδηφάγων «αγορών» σε δήθεν τιμωρητικούς μηχανισμούς της άφρονης ζωής των Ελλήνων μέχρι σήμερα , λες και οι αγορές κινούνται από ηθικά αίτια και ελατήρια και μόνο τους στόχο έχουν την επαναφορά των ασώτων τέκνων στον ίσιο δρόμο. Και είμαι ακόμα περισσότερο έξαλλος με όσους χρησιμοποιούν αυτά τα παιδιαριώδη επιχειρήματα ,δημοσιογράφους , "διανοούμενους" , σχολιαστές ( θλιβερή απομίμηση σε στυλ ψωροκώσταινας των δεξαμενών σκέψης του αγγλοσαξωνικού χώρουπου προετοίμασαν από την δεκαετία του 40 την έλευση του νεοφιλελευθερισμού ) κουνώντας απειλητικά το χέρι σε κάθε Ελληνα αδιακρίτως , εισάγοντας μάλιστα την έννοια της συλλογικής ευθύνης των πολιτών και φτάνοντας στο σημείο να επιμερίσουν το χρέος σε κάθε έναν ατομικά . 30.000 ευρώ χρωστάει ο κάθε Ελληνας . Λες και τα πήρε αυτός και τα ξόδεψε .
Γι αυτό λοιπόν λέω ότι τα δομικά προβλήματα της ελληνικής περίπτωσης θα τα λύσουμε , αφου τελειώσουμε με αυτούς . Και τότε θα μιλήσουμε σοβαρά για το μέλλον .
Last edited:
,κάθε δυό φράσεις να λές γιά τον ´φόβο τού άλλου´,οπωσδήποτε να φέρεσαι απολυτως ´Ευρωπαϊκά´,νά ομνύεις τρίς ημερησίως στόν ´εκσυγχρονισμό´vs 'οπισθοδρομικό παρελθόν´,νά μιλάς γιά τίς ´ανάγκες τής αγοράς πού πρέπει να συμμορφωθούμε´και νά παρακολουθείς Παντειακά συνέδρια γιά τούς δοσίλογους Τσάμηδες.
