Επειδή ακούω πολύ συχνά κάποιους να πιπιλίζουν την καραμέλα της προσφοράς και της ζήτησης θα ήθελα να θυμίσω τα εξής:
1. Την ύπαρξη συλλογικών συμβάσεων εργασίας, οι οποίες προστατεύουν τους εργαζόμενους από τιςαυθαιρεσίες των εργοδοτών σε περιόδους ισχνών αγελάδων και κρίσεων και τους εργοδότες από την καταβολή επιπλέον πολύ υψηλών αποδοχών, όταν τα κέρδη τους ανεβαίνουν ιλιγγιωδώς.
Να καταργηθούν;
Οι συμβασεις προβεπουν πολυ χαμηλοτερες αποδοχες σε σχεση με το Δημοσιο για ιδιες ειδικοτητες. Φυσικα, ο εργοδοτης πληρωνει την προβλεπομενη αποζημιωση, αν δεν του κανεις ή αν δεν μπορει να σε διατηρησει.
Φυσικά μπορεί να πει κανείς ότι οι συμβάσεις δεν τηρούνται, αλλά αν συμβαίνει αυτό, δεν σημαίνει ότι μιλούμε για καπιταλισμό έστω της αγοράς, αλλά για μια στρέβλωσή του που βασίζεται στον εκβιασμό. Αν έχετε κάποια άλλη άποψη παρακαλώ να μου υποδείξετε κάποιο βασικό εγχειρίδιο μικροοικονομικής, διότι από όσα έχω διαβάσει (δεν είμαι οικονομολόγος για να έχω ειδικές γνώσεις) Μίκαελ Κάτζ, Ντέιβιντ Μπεσάνκο, Νίκολσον, Ουέσελς, αλλά και τη μακροοικονομική του Κρούγκμαν δεν συνάδει κάτι τέτοιο με τη θεωρία του καπιταλισμού.
2. Νομίζετε ότι οι εταιρείες στον ιδιωτικό τομέα προσλαμβάνουν και απασχολούν και αμείβουν τους υπαλλήλους ανάλογα με την ειδικότητα που χρειάζονται κι ανάλογα με την αξία τους και τη χρησιμότητά τους; Πλανάσθε πλάνην οικτράν. Έχω πρόσβαση (επισήμως) στο αξιολόγιο υπαλλήλων πολλών τραπεζών (των προσόντων τους και των σπουδών τους). Γνωρίζετε ότι λιγότεροι από το 25% είναι οικομονολόγοι; Γνωρίζετε ότι οι τράπεζες απασχολούν συνολικά περίπου το ίδιο ποσοστών αποφοίτων φιλοσοφικής και νομικής μαζί σε σχέση με εκείνο των οικονομολόγων; Και πώς τους πληρώνουν; Όλους το ίδιο και η κάθε τράπεζα χωριστά και με διαφορετικό μισθό. Φυσικά υπάρχουν κι εξαιρέσεις, όπως σε γνωστή κίτρινη τράπεζα οι υπάλληλοι έχουν εντελώς διαφορετική σύμβαση εργασίας κι αποδοχές.
Ολες οι εταιριες δεν ειναι τραπεζες. Και ολες οι θεσεις στις τραπεζες δεν απαιτουν οικονομολογους (Ταμεια).
3. Αλήθεια στο εμπόριο και τις προμηθευτικές εταιρείες ασκούνται οι νόμιμες πρακτικές; Μήπως ο κύριος τρόπος προωθησης των προιόντων λίγο απέχει από τη διαφθορά των συναλλασσομένων;
Οτι παρανομουν και αλλοι εκτος απο τους (λιγους εστω) ΔΥ ειναι γνωστο. Ειναι και παλι στο χερι καποιων ΔΥ να τους εντοπισουν...
4. Κατανοώ απόλυτα ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες βρίσκονται σε μια εξαιρετικά δύσκολη φάση και η επιβίωσή τους (επαγγελματική ή και φυσική ακόμα) δεν βρίσκεται καν στα δικά τους χέρια, δηλ. δεν ορίζουν καν τη μοίρα τους. Όμως δυσκολεύομαι να φανταστώ κάποιον ελεύθερο επαγγελματία που στο διάστημα 1997-2007 να μη με κορόιδεψε ή να μη με κοίταξε με οίκτο για τις αποδοχές μου. Και μιλώ για καταστάσεις όπου ουσιαστικά μας έθεσαν εκτός κοινωνικών συναναστροφών, διότι είμασταν οι απόκληροι του οικονομικού θαύματος. Και μιλώ για τους κλάδους της πληροφορικής, του φαρμάκου και της εμπορίας φαρμάκου, για τον κλάδο της οικοδομής, των έντυπων και ηλεκτρονικών εκδόσεων και δεν λαμβάνω καν υπόψη μου την ανώμαλη κατάσταση την περίοδο του Χρηματιστηρίου όπου 19χρονα και 20χρονα παιδιά χωρίς ιδέα από οικονομικά έφθαναν να κερδίζουν μια BMW την εβδομάδα σορτάροντας ανύπαρκτα κεφάλαια γνωρίζοντας από το πρωί με βάση τις εντολές αγοράς ότι αυτές οι μετοχές θα κλειδώσουν στο λιμιτ απ, επομένως έβαζαν πρώτα τις προσωπικές τους εντολές και μετά των πελατών. Και αυτό εν γνώσει των ΑΕΛΔΕ.
Τι συναναστροφες ειναι αυτες που απορριπτουν λογω χαμηλου εισοδηματος?
Κατα τα αλλα, το μπαμ του Χρηματιστηριου ηταν μια ειδικη "τραβεστι" κατασταση που δεν μπορει να συγχεεται με τις νορμαλ δραστηριοτητες.
5. Κατανοώ απόλυτα τη δύσκολη θέση των εργατών, καθώς έχω αρκετούς γνωστούς εργάτες στη βιομηχανία και στην οικοδομή, όπως και την ακόμα πιο δύσκολη θέση που έχει περιέλθει η οικογένειά τους. Όταν όμως στο διάστημα 2004-2008 τα μεροκάματα στην οικοδομική (τα εργατικά) είχαν φθάσει στα 80-85 ευρώ στη Θεσσαλονίκη, και των μαστόρων τα 120-140 (κυρίως τα ηελκτρολογικά και των υδραυλικών, ενώ των σκεπάδων περνούσαν τα 170 ευρώ) δεν θα πρέπει να ληφθεί κι αυτό υπόψη; Δηλ. είναι καλό ο εντελώς ανειδίκευτος εργάτης ή ο εμπειρικός μάστορας χωρίς φορολόγηση να "καθαρίζει" 2500 ευρώ το μήνα ή να φθάνει και τα 4000, δηλ. εκεί που αρχίζουν και βρίσκονται οι μισθοί των δικαστών, που θεωρούνται ως οι πλέον ωφελημένοι στον τομέα της μισθοδοσίας; Κι αν ναι, πού αυτό έγινε, θεωρούμε εκείνη την κατάσταση φυσιολογική (δηλ. την κορύφωση της ζήτησης) και μη φυσιολογική (δηλ. την κορύφωση της προσφοράς) τη σημερινή ανεργία; Τότε για ποιό νόμο της ζήτησης και προσφοράς μιλούμε;
Αυτη ειναι μια κλασσικη εφαρμογη του "Νομου".
Οσο υπηρχει ζητηση, ανεβαιναν οι τιμες. Τωρα ο μαστορας ερχεται να δουλεψει και με ενα 30αρι. Σε καθε περιπτωση, ειναι στην επιλογη σου ποιον θα παρεις και ποσο θα τον πληρωσεις. Κι αν δεν ειναι καλος, δεν τον ξαναπαιρνεις.
6. Την Κυριακή δεν μπόρεσα να παρευρεθώ στην κοπή της πίτας στη Θεσσαλονίκη, διότι έπρεπε να μεταβώ σε χωριό της περιοχής Νευροκοπίου Δράμας για κηδεία. Τα ξαδέλφια της γυναίκας μου είναι γεωργοί (καλλιεργούν πατάτες, όχι βιομηχανικά προιόντα) και μάλιστα πολύ πετυχημένοι. Φέτος με 90 στρ. καλλιέργεια ο ένας (ο άλλος άνοιξε κατάστημα με κάγκελα) είχε παραγωγή 400 τόνους πατάτα (Βροντούς). Υπολογίστε ότι η διάθεση της πατάτας (με 40 λπτ.) θα του αποφέρει 160.000 ευρώ. Φυσικά έχει έξοδα, αλλά πλέον δεν πληρώνει εργάτες, ούθτε έχει τα πολλά ποτίσματα, καθώς πλέον έχει μόνιμη σύνδεση με το δίκτυο στο χωράφι (που είναι και ενιαίο). Επίσης πέρυσι εισέπραξαν από τις αποζημιώσεις (οι δυο αδελφοί μαζί) περίπου 80.000 ευρώ (χωρίς ζημιές στην παραγωγή) από τα οποία τα 16.500 δεν είχαν καν κρατήσεις. Φέτος οι εισπράξεις από το κράτος θα είναι πολύ χαμηλότερες, περίπου 15.000 ευρώ. Η αδελφή τους που ήταν το αστέρι της οικογένειας και εργάζεται σε νοσοκομείο φυσικά κερδίζει κάτι λιγότερο από το 55% των εισοδημάτων ου καθενός αδελφού, κι εργάζεται κανονικά κάθε μέρα κάνει τις νόμιμες εφημερίες με παρουσία στο νοσοκομείο και έχει συνολικά 20 μέρες άδεια.
Οι δυο αδελφοί, καλλιεργητές, έχουν πολύ περισσότερο ελεύθερο χρόνο καθώς συνολικά η καλλιέργεια πατάτας διαρκεί 5 μήνες. Στο ενδιάμεσο ή έχεις τη δυνατότητα να κάνεις κάτι άλλο, ή απλώς κάθεσαι. Και θεωρείται καλλιέργεια εντατική. Αν μιλήσουμε για σιτάρι, ρύζι, καλαμπόκι, αμφιβάλλω αν υπάρχει γεωργός στην Ελλάδα που να πηγαίνει στο χωράφι περισσότερες από 25 μέρες το χρόνο. Αν τώρα κάποιος με 25 μερες παρουσία το χρόνο στο χωράφι (και δεν ασχολούμαι καθόλου με το θέμα καφενείο εγώ και μετανάστες στο χωράφι) ζητά να έχει στήριξη εισοδήματος από την κυβέρνηση, εγώ δεν πάω πάσο.
Και οι αγροτες κρατικοδιαιτοι επιθυμουν να ειναι. Ποιος αλλος κλαδος παιρνει αποζημειωσεις αν δεν πανε καλα οι δουλειες?
7. Αν υπήρχε ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης στον ιδιωτικό τομέα, τότε θεωρούμε λογικό να αυξάνονται οι τιμές των κατοικιών όταν υπάρχει μεγάλη ζήτηση, αλλά και να πέφτουν όταν η ζήτηση είναι μηδαμινή. Αλήθεια με περισσότερα από 100.000 αδιάθετα σπίτια, πόσοι και σε ποιό βαθμό είδατε να πέφτουν οι τιμές στην αγορά στέγης; Αν υπήρχε ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης, γιατί δεν πέφτει η τιμή της στέγης; Στην Ισπανία το κόστος της στέγης έπεσε κατά 30% και σητν Ανδαλουσία φθάνει και το 45%.
Κι εδώ δεν φταίει καθόλου το κράτος.
Ειδικα για τα ακινητα, εξηγειται ως εξης:
Αν ο κατασκευαστης το χρωσταει, καιγεται για λεφτα και ριχνει την τιμη.
Αν δεν το χρωσταει γιατι το εφτιαξε με τα κερδη του απο προηγουμενες δουλειες, δεν ριχνει την τιμη. Σε καθε περιπτωση, το ακινητο θεωρειται επενδυση. Δεν χανει την αξια του.
8. Με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαικής Ένωσης θεωρείται εντελώς απαράδεκτο να υφίστανται αυξήσεις στα βιομηχανικά προιόντα διατροφής, όταν η οικονομία βρίσκεται σε καθεστώς ύφεσης. Η ΕΕ δεν μπορεί να κατανοήσει πώς και με ποιό τρόπο οι βιομηχανίες αυξάνουν τις τιμές καταλόγου, όταν οι ίδιες προτείνουν χαμηλότερες τιμές στους προμηθευτές τους (π.χ. καλαμπόκι, γάλα, στάρι, ρύζι, φασόλια, κρέας). Δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα της ΕΕ (πόσο μάλλον της Ευρωζώνης) και δεν συνάδει με καμιά οικονομική θεωρία περί καπιταλισμού. Μόνο με τη θεωρία των ολιγοπωλίων.
9. Αν ίσχυε ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης, τότε πώς είναι δυνατόν τα ίδια προιόντα να έχουν διαφορετική (δηλ. πολύ υψηλότερη τιμή) σε άλλα ευρωπαική κράτη, όπου η αγορά είναι ακόμα μικρότερη από την Ελλάδα) και όταν οι καταναλωτές κάνουν εμπάργκο και πέφτει η κατανάλωση αυτών τροφίμων τουλάχιστον 20%, οι εταιρείες αντί να αναπροσαρμόζουν τις τιμές προς τα κάτω, τις αναπροσαρμόζουν προς τα πάνω για να βγάλουν τη χασούρα του εμπάργκο;
Για την αισχροκερδεια των μεγαλεμπορων και βιομηχανων, μπορουμε να συζητησουμε. Και παλι, αν δεν θελεις δεν αγοραζεις. Τον ΔΥ τον πληρωνεις, χωρις επιλογη. Γιατι το θεμα μας ειναι η αγορα εργασιας.
Να συνεχίσουμε;
ΥΣΤ. Θα ήθελα από τους υπέρμαχους της εμφάνισης αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι όπως πάντα απέφυγαν να δημοσιοποιήσουν τις δικές τους, και τους υπέρμαχους του νόμου της προσφοράς και της ζήτησης, να δώσουν ειλικρινείς απαντήσεις στα παραπάνω καθώς και να μας πούν γιατί μέχρι τώρα δεν έχουν ασχοληθεί καθόλου με τα παραπάνω εξαιρετικα´φλέγοντα ζητήματα.
Ευχαριστώ.
