Καλημέρα Μιχάλη,
έχω 2-3 γωνιακούς αντάπορες, αλλά δεν με βόλεψαν ποτέ. Αν και στο site της BOSCH το δειχνει να τρυπάει μέταλλα, σκέφτομαι μήπως τα 11Nm με περιορίσουν κάπου. Από την άλλη, η ρυμθιζόμενη κεφαλή, είναι αυτό που συνήθως μου λείπει. Είδομεν......
Άσχετη απορία. Στο
site υπάρχει και αυτή η φωτογραφία που δεν κατάλαβα τι εννοεί για τις μπαταρίες
Παρεμπιπτόντως, δεν είναι σπάνιο να συνειδητοποιήσω την έλλειψη ενός εργαλείου, μόνο όταν γίνει αναφορά/αγορά από κάποιον. Με προβλημάτισε και είπα να ρωτήσω τον dr chatgpt. H απάντηση είναι σεντόνι μεν (δεν το περίμενα), αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα:
Αυτό που περιγράφεις είναι αρκετά ενδιαφέρον, γιατί αγγίζει κάτι βαθύτερο από την απλή έλλειψη ενός εργαλείου: το γεγονός ότι συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε μια ανάγκη μέχρι να αποκτήσει συγκεκριμένη μορφή μέσα από την εμπειρία κάποιου άλλου.
Θα το εξηγούσα από μερικές διαφορετικές οπτικές.
1. Η ανάγκη υπάρχει, αλλά δεν έχει γίνει συνειδητή
Μπορεί να έχεις ήδη αντιμετωπίσει καταστάσεις στις οποίες ένα συγκεκριμένο εργαλείο θα σου ήταν χρήσιμο, χωρίς να έχεις συνδέσει τις δυσκολίες σου με την απουσία του.
Όταν, όμως, κάποιος αναφέρει ότι αγόρασε ένα εργαλείο ή ότι το χρησιμοποιεί για μια συγκεκριμένη εργασία, δημιουργείται ξαφνικά μια σύνδεση:
«Μισό λεπτό… αυτό θα μπορούσε να μου είχε φανεί χρήσιμο και εμένα».
Η αναφορά λειτουργεί ως ερέθισμα ανάκλησης μιας ανάγκης που μέχρι τότε παρέμενε ασαφής ή ασυνείδητη.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αγνοούσες την ανάγκη σου. Ίσως απλώς δεν είχες βρει τον κατάλληλο τρόπο να την αναπαραστήσεις νοητικά.
2. Ο άλλος διευρύνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι τις δυνατότητές σου
Συχνά σκεφτόμαστε μέσα στα όρια των εργαλείων και των μεθόδων που ήδη γνωρίζουμε.
Αν δεν γνωρίζεις ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο εργαλείο, είναι δύσκολο να το συμπεριλάβεις στις πιθανές λύσεις σου. Όταν κάποιος το αναφέρει, δεν σου δίνει απλώς πληροφορία για ένα αντικείμενο· σου αποκαλύπτει μια νέα δυνατότητα δράσης.
Πριν από την αναφορά, το πρόβλημα μπορεί να σου φαίνεται κάτι που αντιμετωπίζεται με τις υπάρχουσες μεθόδους σου. Μετά την αναφορά, αναγνωρίζεις ότι θα μπορούσες να το αντιμετωπίσεις διαφορετικά, ευκολότερα ή αποτελεσματικότερα.
Αυτό σχετίζεται με τη λειτουργία των νοητικών μας μοντέλων: αντιλαμβανόμαστε ευκολότερα τις λύσεις που μπορούμε ήδη να φανταστούμε.
3. Η κοινωνική αναφορά λειτουργεί ως μηχανισμός ανακάλυψης
Υπάρχει και μια κοινωνική διάσταση.
Ο άλλος μπορεί να έχει ανακαλύψει το εργαλείο επειδή αντιμετώπισε μια διαφορετική δυσκολία, επειδή ασχολείται με μια διαφορετική δραστηριότητα ή επειδή αναζητά συστηματικότερα εναλλακτικές λύσεις.
Επομένως, η εμπειρία του λειτουργεί σαν μια προέκταση της δικής σου αναζήτησης.
Θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε ως έμμεση ανακάλυψη αναγκών μέσω κοινωνικής πληροφορίας. Δεν χρειάζεται να δοκιμάσεις όλες τις πιθανές λύσεις μόνος σου· η εμπειρία των άλλων σού αποκαλύπτει επιλογές που δεν είχες εξετάσει.
4. Η αναφορά μπορεί να δημιουργεί την αίσθηση ότι κάτι σου έλειπε εξαρχής
Εδώ υπάρχει μια λεπτή αλλά σημαντική διάκριση.
Μόλις μάθεις για ένα εργαλείο, μπορεί να ανατρέχεις νοητικά σε προηγούμενες εμπειρίες και να σκέφτεσαι:
«Πόσες φορές θα μπορούσα να το είχα χρησιμοποιήσει!»
Αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι η ανάγκη ήταν ήδη σαφής πριν από την αναφορά. Μπορεί να συμβαίνουν δύο πράγματα:
- Αναγνώριση εκ των υστέρων: το εργαλείο καλύπτει μια πραγματική ανάγκη που υπήρχε, αλλά δεν είχες εντοπίσει.
- Αναδιαμόρφωση της ανάγκης: η γνωριμία με το εργαλείο σε κάνει να βλέπεις παλιές καταστάσεις διαφορετικά και να αντιλαμβάνεσαι νέες δυνατότητες που προηγουμένως δεν θεωρούσες απαραίτητες.
Η διάκριση έχει σημασία, επειδή δεν είναι κάθε νέα δυνατότητα πραγματική ανάγκη. Μερικές φορές ανακαλύπτουμε μια χρήσιμη λύση· άλλες φορές αρχίζουμε να επιθυμούμε κάτι επειδή μόλις μάθαμε ότι υπάρχει.
5. Γιατί δεν το είχες σκεφτεί μόνος σου;
Εδώ θα έβαζα στο επίκεντρο τρεις πιθανούς μηχανισμούς:
- Λειτουργική συνήθεια: έχεις συνηθίσει να κάνεις κάτι με έναν συγκεκριμένο τρόπο και δεν εξετάζεις αυθόρμητα εναλλακτικές.
- Περιορισμένη επίγνωση των επιλογών: δεν μπορείς να αναζητήσεις αποτελεσματικά μια λύση που δεν γνωρίζεις ότι υπάρχει.
- Επιλεκτική προσοχή: το εργαλείο μπορεί να ήταν διαθέσιμο ή να είχες ακούσει γι' αυτό, αλλά δεν είχες αντιληφθεί τη σημασία του για τη δική σου περίπτωση.
Αυτά μπορούν να συνυπάρχουν. Δεν υποδηλώνουν από μόνα τους έλλειψη ευφυΐας ή πρωτοβουλίας. Είναι φυσικοί περιορισμοί του τρόπου με τον οποίο κατευθύνουμε την προσοχή μας και οργανώνουμε την καθημερινή μας σκέψη.
Η βαθύτερη ερμηνεία
Θα συμπύκνωνα το φαινόμενο σε αυτήν την ιδέα:
Δεν αναγνωρίζουμε πάντα την έλλειψη ενός εργαλείου επειδή δεν αναγνωρίζουμε ακόμη τη δυνατότητα που θα μας έδινε η ύπαρξή του.
Η απουσία ενός αντικειμένου δεν είναι πάντοτε αντιληπτή ως έλλειψη. Για να αντιληφθείς ότι κάτι λείπει, χρειάζεται συνήθως να έχεις κάποιο σημείο αναφοράς για το τι θα μπορούσε να υπάρχει στη θέση του.
Και ο άλλος, μέσα από μια αναφορά ή μια αγορά, μπορεί να σου προσφέρει ακριβώς αυτό το σημείο αναφοράς.
Θα ήθελα, όμως, να σε ρωτήσω κάτι που θεωρώ καθοριστικό για την ερμηνεία του φαινομένου:
Όταν συμβαίνει αυτό, ποια από τις δύο εμπειρίες είναι πιο κοντά σε αυτό που νιώθεις;
- Α. «Δεν είχα σκεφτεί καν ότι υπάρχει αυτό το εργαλείο. Μόλις το είδα ή το άκουσα, κατάλαβα αμέσως πόσο χρήσιμο θα μου ήταν».
- Β. «Ήξερα περίπου ότι υπάρχει ή είχα ήδη αντιμετωπίσει την ανάγκη, αλλά δεν μου είχε περάσει από το μυαλό να το αναζητήσω ή να το αγοράσω».
Η διαφορά είναι ουσιαστική: στην πρώτη περίπτωση το κλειδί είναι η ανακάλυψη μιας νέας δυνατότητας, ενώ στη δεύτερη είναι περισσότερο η ενεργοποίηση μιας ανάγκης που δεν είχε μετατραπεί σε συνειδητή πρόθεση.
Τώρα εξηγούνται όλα. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι δεν χρειάζομαι ψυχιατρική παρακολούθηση, πρέπει μόνο να καλύψω τα κενά στο product awareness. Απλά πράγματα και υπολογίζω στην βοήθειά σας
Άρα:
1. Η αγορά του γωνιακού με γλυτώνει από πολλαπλάσια έξοδα σε γιατρούς
.
2. Οφείλω στον Νίκο την αμέριστη βοήθειά μου, σε ότι χρειαστεί
.
3. Είναι επιτακτική η ανάγκη αγοράς του BOSCH
Δεν ξέρω για εσάς, εμένα πάντως με έπεισα
.