Ερώτηση προς φιλολόγους (και ορθογράφους γενικότερα)

Re: Απάντηση: Ερώτηση προς φιλολόγους (και ορθογράφους γενικότερα)

Και μόνο που ηχητικά θυμίζει το "κακούργος" απορρίπτεται!!!!! :flipout::flipout:
Δεν έχω χειρουργική ειδικότητα by the way.....

όταν όμως απαιτούν το "φακελάκι" για να κάνουν αυτό που ορκίστηκαν να κάνουν.....
τότε ο χειρουργός γίνετε κακούργος! :grandpa:
 
Είναι χειρουργός και όχι χειρούργος.
Όταν πριν 8 χρόνια έφτιαξα τις κάρτες μου, η γραφίστας τύπωσε 1000 κάρτες που έλεγαν χειρούργος....και παρά το γεγονός οτι στο προσχέδιο που της ειχα δώσει έγραφα χειρουργός...ήθελε να πάρει πρωτοβουλία...
Αναγκάστηκε να τυπώσει άλλες τόσες βάζοντας τον τόνο στην λήγουσα...καίτοι επέμενε ότι ήταν χειρούργος.
Ας πρόσεχε...:hmmmm2:
 
Tάσο δεν είναι μόνον το υποθηκοφυλακείον αλλά και η πιο συνηθισμένη λέξη χειρουργός που συνήθως αναφέρεται ως χειρούργος. Ας μας πούν βέβαια οι γιατροί του φόρουμ καλύτερα ........εε συγγνώμη.. καλλίτερα :D:D

Και όμως ....υπάρχει εξήγηση. Ολες οι λέξεις σε -ουργος με θετική σημασία έχουν τον τόνο στην λήγουσα . π.χ υπουργός , χειρουργός , δραματουργός κ.ο.κ. . Αντίθετα όσες έχουν τον τόνο στην παραλήγουσα έχουν αρνητική σημασία πχ κακούργος , ραδιούργος , πανούργος , μούργος κ.ο.κ.

Η "λαϊκή σοφία" με το αλάνθαστο αισθητήριο της , αντελήφθη προ πολλού την διττή φύση της συγκεκριμένης ιατρικής ειδικότητας , και πολύπαθη ούσα από τους εκπροσώπους της , ανέβασε τον τόνο , χρησιμοποιώντας αδιακρίτως και τους δύο τύπους χειρουργός - χειρούργος .

Απομένει να συμβεί το ίδιο και με τον υπουργό :flipout::flipout:
 
Re: Απάντηση: Ερώτηση προς φιλολόγους (και ορθογράφους γενικότερα)

Και όμως ....υπάρχει εξήγηση. Ολες οι λέξεις σε -ουργος με θετική σημασία έχουν τον τόνο στην λήγουσα . π.χ υπουργός , χειρουργός , δραματουργός κ.ο.κ. . Αντίθετα όσες έχουν τον τόνο στην παραλήγουσα έχουν αρνητική σημασία πχ κακούργος , ραδιούργος , πανούργος , μούργος κ.ο.κ.

Η "λαϊκή σοφία" με το αλάνθαστο αισθητήριο της , αντελήφθη προ πολλού την διττή φύση της συγκεκριμένης ιατρικής ειδικότητας , και πολύπαθη ούσα από τους εκπροσώπους της , ανέβασε τον τόνο , χρησιμοποιώντας αδιακρίτως και τους δύο τύπους χειρουργός - χειρούργος .

Απομένει να συμβεί το ίδιο και με τον υπουργό :flipout::flipout:



:flipout::flipout::flipout:


Φιλικά
Γιώργος.
 
Re: Απάντηση: Ερώτηση προς φιλολόγους (και ορθογράφους γενικότερα)

Και όμως ....υπάρχει εξήγηση. Ολες οι λέξεις σε -ουργος με θετική σημασία έχουν τον τόνο στην λήγουσα . π.χ υπουργός , χειρουργός , δραματουργός κ.ο.κ. . Αντίθετα όσες έχουν τον τόνο στην παραλήγουσα έχουν αρνητική σημασία πχ κακούργος , ραδιούργος , πανούργος , μούργος κ.ο.κ.

Και ο Λυκούργος, ο πρώτος νομοθέτης της Σπάρτης;
 
Ομολογώ πως είναι , μία ακόμη από τις πολλές φορές που σας βγάζω το καπέλο όλους εδώ μέσα . :grinning-smiley-043
 
Φαντάζομαι ότι το Αμβούργο, το Στρασβούργο και το Εδιμβούργο θα είναι πολύ διεφθαρμένες πόλεις, κάτι σαν Gotham City! :hanged::behead:
 
Σε αυτές τις λέξεις που έγραψες ρόλο παίζει το -βούργο.
Στα σοβαρά τώρα, όποιες Ευρωπαϊκές πόλεις, όπως οι ανωτέρω που έγραψε ο sotos65, έχουν κατάληξη σε -βούργο σημαίνει ότι κατά τον Μεσαίωνα είχαν Ακρόπολη για να τους προστατεύει από επιθέσεις εχθρών συνήθως σε κάποιο λόφο. Βurg στα Γερμανικά σημαίνει κάστρο έτσι έχουμε Στρασβούργο, Εδιμβούργο, Αμβούργο, Μαγδεμβούργο, Γκέτεμποργκ (Σουηδικά αυτό) Κλαουζενμπουργκ (βέβαια όταν περιήλθε στην κατοχή των Ρουμάνων έγινε Κλουζ).
Ευτυχώς εμείες οι Έλληνες είχαμε παλιότερα από αυτούς Ακρόπολη και γλιτώσαμε ονομασία τύπου Αθήναμπουργκ!!!!!!!!:BDGBGDB55:
 
Απάντηση: Re: Ερώτηση προς φιλολόγους (και ορθογράφους γενικότερα)

Σε αυτές τις λέξεις που έγραψες ρόλο παίζει το -βούργο.

Ορθολογιστή! Μου το χάλασες! :flipout:
 
"Aθήνα" το οποιο ειναι λαθος κιολας....

Κι όμως, δεν είναι λάθος. Και τα δύο σωστά είναι.
Το αρχικό όνομα της δεν ήταν αι Αθήναι, αλλά η Αθήνα. Δεν είναι όπως τα ονόματα πόλεων εξ αρχής σε πληθυντικό (οι Σέρρες, οι Μολάοι κλπ). Ο μύθος το λέει, ότι η πόλη, που αρχικά ονομαζόταν Κεκροπία (από τον μυθικό πρώτο βασιλιά της, Κέκροπα), πήρε το όνομά της από τη θεά Αθηνά (με τον γνωστό μύθο της διεκδίκησης της προστασίας της πόλης από την Αθηνά και τον Ποσειδώνα).

Το Αθήναι, αντανακλά την ένωση όλων των μικρών βασιλείων της Αττικής σε ένα βασίλειο, τον λεγόμενο συνοικισμό δηλαδή, τον οποιο οι Αθηναίοι απέδιδαν στον Θησέα (συνοικισμός Θησέως). Άρα, και Αθήνα, και Αθήναι. Τώρα το ότι η καθαρεύουσα επέλεξε το δεύτερο ως πλέον αρχαιοπρεπές, δεν κάνει το πρώτο λάθος, κατά τη γνώμη μου.
 
Αφού υπάρχουν φιλόλογοι που δεν αναγνωρίζουν επιρρήματα από επίθετα, αλλά και δικαιολογούν κιόλας το λάθος τους διατυπώνοντας νέους κανόνες γραμματικής, αδυνατώ να συλλάβω τι μπορεί να πρεσβεύουν για το ''δυστυχισμένο'' Παρατατικό των ρημάτων...
 
Α κι αυτό με τον παρατατικό ωραίο! Στον πληθυντικό, ίδιος τύπος, παρατατικός-ενεστώτας! Η διαφοροποίηση του νοήματος του ίδιου τύπου? Από τα συμφραζόμενα!
 
Το κοιτάζει και μου λέει " Έτσι είναι το σωστό σύμφωνα με τις νέες τροποποιήσεις". Και βέβαια το γραπτό δεν ήταν δικό του. Μάλιστα μου εξήγησε οτι στο αρσενικό και το ουδέτερο ισχύει η γραφή "πολύ" ενώ στο θηλυκό έχει αντικατασταθεί απο το "πολλή".

Απίστευτο!!!!

Ευτυχώς, που δεν είμαι γονε-ύς, διότι θα έκανα αίτημα εξαίρεσης του συγκεκριμένου από τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Αν δεν γινόταν δεκτό, ο γιος ή η κόρη μου την ώρα διδασκαλίας του θα έπαιζαν μπάσκετ στο προαύλιο.

Το ταλαίπωρο τριτόκλιτο επίτηδες το έκανα bold, διότι έχουν ΠΟΛΥ πλάκα τα τριτόκλιτα ουσιαστικά ''Φρανκεστάιν'' στον πληθυντικό.