Μια απλή εικόνα. Δυο άνδρες. Αποφασίζουν να είναι μαζι. Δουλεύουν... φτιάχνουν μια Α περιουσία. Μέχρις εδω κανείς δεν το εμποδίζει.
Αρρωσταίνει ο ένας απο τους 2. Πρέπει να πάει στο νοσοκομείο. Ο άλλος δεν νομιμοποιείται απο πουθενά να είναι εκεί ως "το κοντινότερο πρόσωπο" με όσα δικαιώματα έχει. Μετά είναι περιουσιακά ζητήματα. Δεν βλέπω το λόγω γιατί τόσο απλά ζητήματα να είναι στον αέρα.
Οσο για το "κέντρο κακοκποιημένων" κλπ κλπ/
Γενικά η κοινωνία μας χρειάζεται κέντρα κακοποιημένων "διαφορετικών", οπου στο διαφορετικό βάλε ότι νομίζεις εσύ. Χοντρός, ψηλός, έξυπνος, βλάκας, μικρός, αδύναμος, γυναίκα, εργαζόμενος, αλλόθρησκος....
Είμαι εναντίον κάθε διάκρισης. Ο κάθε ένας μπορεί να έχει τον ζωτικό του χώρο χωρίς να ενοχλεί τον άλλο. Το δικαίωμα του άλλου δεν σημαίνει στέρηση του δικού σου δικαιώματος.
Βέβαια όλα τα παιδιά εκπαιδεύονται στο να είναι "ρατσιστές" απο μικρά. Υπάρχει γενική απέχθεια στο διαφορετικό. Τα σπασικλάκια... τα αλβανάκια... οι σπόροι..κλπ κλπ....
Τι είναι ο άνθρωπος? ... Ενα τίποτα ειναι ο άνθρωπος...

όπως έλεγε και στην ελληνική ταινία " η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα"