Επί τη ευκαιρία , ας θυμηθούμε τι έλεγε πριν από 10 χρόνια ο Τζόζεφ Στίγκλιτς για την ανάμιξη του Δ.Ν.Τ. σε διάφορες χώρες :
"(...)Το ΔΝΤ θέλει να κάνει την δουλειά του , δίχως την ανάμειξη τρίτων που ρωτούν πολλά.Στην θεωρία , το Ταμείο , στηρίζει τους δημοκρατικούς θεσμούς στα κράτη που βοηθά. Στην πράξη υπονομεύει την δημοκρατική διαδικασία , επιβάλλοντας πολιτικές. Επισήμως βέβαια , το ΔΝΤ δεν "επιβάλλει" τίποτα. Ολη όμως η διαπραγματευτική ισχύς , βρίσκεται από την μία πλευρά - αυτήν του ΔΝΤ-ενώ το Ταμείο σπανίως δίνει επαρκή χρονικά περιθώρια για την οικοδόμηση ευρείας συναίνεσης , ή ,έστω , διεξοδικών διαβουλεύσεων , είτε με τα Κοινοβούλια , είτε με την Κοινωνία των Πολιτών. Μερικές φορές το ΔΝΤ αφήνει κατά μέρος ακόμη και τα προσχήματα της διαφάνειας και διαπραγματεύεται βάσει μυστικών συμφωνιών. 'Οποτε το ταμείο , αποφασίσει να βοηθήσει μία χώρα, στέλνει μια αποστολή οικονομολόγων. Συχνά αυτοί οι οικονομολόγοι δεν διαθέτουν ικανή εμπειρία ως προς την χώρα. Το πιθανότερο είναι ότι γνωρίζουν από πρωτο χέρι τα ξενοδοχεία πέντε αστέρων της , παρά τα χωριά που βρίσκονται διάσπαρτα στην επαρχία της. (...) Οι γηραιοί κύριοι που στελεχώνουν το Ταμείο , ενεργούν , λες και φέρουν στους ώμους τους το φορτίο του λευκού όπως τον αντιλαμβανόταν η πένα του λογοτέχνη την εποχή της αποικιοκρατίας (...)"
Υπενθυμίζω απλώς ότι ο Στίγκλιτς ήταν επικεφαλής των οικονομολόγων της Παγκόσμιας Τράπεζας , από την οποίαν εκπαραθυρώθηκε λίγους μήνες πριν το άρθρο αυτό ( "Τι διδάχθηκα από την Οικονομική κρίση" ) .
