Re: Απάντηση: Καταλήψεις, παλι.
απο το
capital.gr.
Πανηγυρίζουμε πλέον για την... 248η θέση!
14/11/2007
08:22
Εκτύπωση Είδησης ... Εξαγωγή σε μορφή Text ...
Του Θανάση Παναγόπουλου
Με διθυραμβικούς τόνους υποδέχθηκε χθεσινή εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης την είδηση ότι το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) ανέβηκε στη διεθνή ακαδημαϊκή κατάταξη. Περιχαρείς και με απονομή συγχαρητηρίων, συνεντευξιάζοντες και συνεντευξιαζόμενοι, έδιναν την εντύπωση σε όποιον δεν είχε πληροφορηθεί ποια ακριβώς ήταν η θέση που είχε καταλάβει το Πανεπιστήμιο Αθηνών, πως αυτή θα ήταν κάπου στην πρώτη δεκάδα. Και όμως, δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Το ΕΚΠΑ δεν βρισκόταν στην πρώτη δεκάδα. Ούτε στην πρώτη 20άδα. Ούτε στην πρώτη 50άδα. Ούτε καν στην πρώτη 100άδα (εκατοντάδα)! Οι πανηγυρισμοί είχαν να κάνουν με το ότι το ΕΚΠΑ ανέβηκε στην... 248η θέση στον κόσμο. Και καλά στον κόσμο, στην Ευρώπη; Στην Ευρώπη λοιπόν, το καλύτερο ελληνικό πανεπιστήμιο κατατάσσεται εκτός 100ντάδος και συγκεκριμένα 106ο. Οι διθύραμβοι οφείλονταν στο "άλμα 260 θέσεων", καθώς το ΕΚΠΑ βρισκόταν πέρυσι εκτός 500άδος, στην 508η (πεντακοσιοστή όγδοη) θέση στον κόσμο, ενώ ακόμη και τώρα που "πανηγυρίζουμε" το ΕΚΠΑ μένει μετεξεταστέο, αφού δεν πιάνει καν τη βάση. Σύμφωνα με τη λίστα η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Sunday Times" το ΕΚΠΑ, με άριστα το 100, συγκέντρωσε 49,3 βαθμούς (δηλαδή ακόμη βρίσκεται κάτω από τη βάση) όταν τα πανεπιστήμια του Καίμπριτζ και του ‛Οξφορντ συγκεντρώνουν 97,6 βαθμούς (δηλαδή παρά ένα πόντο, τους διπλάσιους)!
Το ερώτημα που εύλογα τίθεται δεν είναι αν το υπουργείο Παιδείας είναι ευχαριστημένο με αυτή την κατάταξη, αλλά αν θα μπορεί να υπάρξει περαιτέρω ανάλογη πρόοδος ώστε να καλυφθεί η τεράστια απόσταση που χωρίζει τα ελληνικά πανεπιστήμια από τα υπόλοιπα. Αν για παράδειγμα το 2008 δεν δοθεί η ευκαιρία στους Έλληνες καθηγητές να έχουν δημοσιεύσεις σε έγκριτα διεθνώς περιοδικά (π.χ. Science ή Nature) όπως συνέβη πέρυσι, τότε μήπως το ΕΚΠΑ θα κρατηθεί σε αυτήν την... "υψηλή" θέση; Όχι βέβαια, διότι απαιτείται μια "κοσμογονία" στο εκπαιδευτικό σύστημα που καμία κυβέρνηση ούτε της Νέας Δημοκρατίας ούτε του ΠΑΣΟΚ ήταν ή είναι έτοιμη να προωθήσει. Ενδεικτικά και μόνο αξίζει να αναφέρουμε υπό μορφή ερωτημάτων (που σε άλλες χώρες θα εκλαμβάνονταν ως "ρητορικά" στην Ελλάδα όμως όχι...) κάποια τρανταχτά "τριτοκοσμικά" φαινόμενα που συναντάμε στην Ελλάδα και τα οποία δεν έχουν ακόμη απασχολήσει τους αρμόδιους, όπως:
1. Θα αντικατασταθεί ποτέ το αναχρονιστικό ΑΣΕΠ, λ.χ. από πραγματικές εξετάσεις αποφοίτησης από το πανεπιστήμιο;
2. Θα υπάρξει ποτέ ουσιαστική αξιολόγηση των διδασκόντων (π.χ. από τους ίδιους τους φοιτητές);
3. Θα αντικατασταθεί η άδεια άσκησης επαγγέλματος από εξετάσεις μετά το πανεπιστήμιο (Πολυτεχνείο, Νομική, κ.λπ.);
4. Θα σταματήσει ποτέ το φαιδρό φαινόμενο να μοιράζονται τα συγγράμματα στους φοιτητές λίγο πριν τις εξετάσεις;
5. Θα συνδεθεί πλήρως η παράδοση συγγράμματος με την εγγραφή στο συγκεκριμένο μάθημα;
6. Θα συντομευθεί επιτέλους ο μακρός χρόνος (έως και 3 - 4 εβδομάδες) βαθμολόγησης των φθινοπωρινών γραπτών ώστε οι φοιτητές να γνωρίζουν εγκαίρως ποια μαθήματα θα παρακολουθήσουν;
7. Θα ασχοληθεί ποτέ σοβαρά κάποια κυβέρνηση με τη διαφθορά στο σύστημα διανομής βιβλίων;
8. Ως πότε οι εκ του προχείρου σημειώσεις θα λογίζονται ως "σύγγραμμα";
9. Θα απεξαρτηθεί ποτέ ο υποψήφιος φοιτητής από το άγος των ιδιαίτερων μαθημάτων και των φροντιστηρίων;
10. Ως πότε θα επιλέγουν το μέλλον τους παιδιά από την ηλικία των 16 ετών;
11. Πότε θα πάψουν να σπουδάζουν οι Έλληνες μαθητές κάτι διαφορετικό από αυτό που επιθυμούν;
12. Πότε το Λύκειο θα ξαναγίνει σχολείο και όχι προθάλαμος εισαγωγικών στο πανεπιστήμιο με ό,τι στρεβλώσεις συνεπάγεται αυτό;
13. Πότε θα δούμε στην Ελλάδα το "πανεπιστήμιο δεύτερης ευκαιρίας";
14. Προβληματίσθηκε ποτέ κάποιος "υπεύθυνος" που ανεβαίνουν "επικίνδυνα" και "αφύσικα" οι βάσεις για σχολές αστυνομικών και για παιδαγωγούς μόνο και μόνο επειδή εξασφαλίζουν δουλειά στο Δημόσιο;
15. Ασχολείται κανείς με το αν οι ουσιαστικές υποχρεώσεις μετά την υπογραφή της διακήρυξης της Μπολόνια (χρονοδιαγράματα για bachelor, master και διδακτορικό, διευρωπαϊκή συγκρισιμότητα πτυχίων, κ.λπ.) το 1999 από την Ελλάδα τηρούνται από τη χώρα μας πέρα από ιδεολογικές αγκυλώσεις περί "εμπορευματοποίησης";
16. Μιλά κανείς για την ακαδημαϊκή ανταγωνιστικότητα και για την αναγκαιότητα εξεύρεσης πρόσθετων πόρων χρηματοδότησης των πανεπιστημίων;
17. Ως χώρα, κερδίζουμε ή χάνουμε με το να μην αφήνουμε ιδιωτικά και μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα;
18. Έχει μετρηθεί ή καταγραφεί ποσοτικά η συνεισφορά των πανεπιστημίων στην εθνική οικονομία (καινοτομία, εφαρμοσμένη έρευνα, κ.λπ.);
19. Θα τεθεί ποτέ σοβαρά θέμα αμοιβών των ακαδημαϊκών με ανταγωνιστικά κριτήρια;
20. Θα εισαχθεί ποτέ στην Ελλάδα το Πανεπιστημιακό μάνατζμεντ και με αμιγώς ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια;
Αν δεν απαντηθούν όλα αυτά τα ερωτήματα, τότε τα ελληνικά πανεπιστήμια θα εξακολουθούν να κατατάσσονται στους ουραγούς πανευρωπαϊκά και παγκοσμίως, με ό,τι αυτό συνεπάγεται με την ανταγωνιστική θέση της χώρας μας.
Σεβόμενος τα παραπάνω, θα ήθελα να καταθέσω έναν αντίλογο.
Η κρίση και η αξιολόγηση γίνεται με βάση κάποια κριτήρια. Ανάλογα με τη θέσπιση των κριτηρίων γίνεται και η τελική αξιολόγηση. Ως εκ τούτου αυτοί που ελέγχουν τα κριτήρια (και μπορούν να τα αλλάζουν συμπληρώνω) έχουν εκ των προτέρων εξασφαλισμένες τις πρώτες θέσεις στην αξιολόγηση.
Έτσι:
1. Το κριτήριο των δημοσιεύσεων των καθηγητών και της απήχησης αυτών των δημοσιεύσεων. Οι παγκόσμιες βάσεις δεδομένων και αξιολόγησης των επιστημονικών δημοσιεύσεων είναι φτιαγμένες έτσι ώστε να αξιολογούν ουσιαστικά ΜΟΝΟ τα δημοσιεύματα στην αγγλική γλώσσα. Επομένως τα πανεπιστήμια Καίμπριτζ, Οξφόρδης πάντα θα έχουν τους καθηγητές με το καλύτερο feedback, αφού δημοσιεύουν στη μητρική τους γλώσσα σε περιοδικά που συνήθως κυκλοφορούν από το πανεπιστήμιό τους ή από τα ιδρύματα και οργανώσεις στις οποίες μετέχουν. Έτσι σε επιστήμες όπου άλλες χώρες έχουν μεγάλη παράδοση (όπως την αεροδιαστημική) π.χ. Ρωσία, οι δημοσιεύσεις στα ρωσικά (που τις διαβάζουν μπορεί και περισσότερα από 450 εκ. άτομα) έχουν 50-150 ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ feedback από τις δημοσιεύσεις ελλάσσονος σημασίας στα αγγλικά. Τελικά όμως στην αξιολόγηση ο καθηγητής σε επαρχιακό πανεπιστήμιο της Αγγλίας θα έχει καλύτερο status από τον κορυφαίο ρώσο επιστήμονα, το ίδιο και τα πανεπιστήμια. Φανταστείτε τί γίνεται στην Ελλάδα, Πορτογαλία, Σλοβακία , κλπ.
2. Ο έλεγχος των επιτροπών έκδοσης περιοδικών. Στις περισότερες επιστήμες οι επιστημονικές επιτροπές έκδοσης περιοδικών περιλαμβάνουν ΜΟΝΟ αγγλοσάξωνες. Π.χ. στα 100-110 επιστημονικά για τα μέσα ενημέρωσης μόνο το 9% των κριτών προέρχεται από ΜΗ αγγλόφωνες χώρες. Προσέξτε... όλοι οι επιστήμονες όλων των χωρών είναι λιγότεροι από το 10% των κριτών από την Αγγλκία, /ΗΠΑ/Καναδά/Αυστραλία. Στην Ελλάδα υπα´ρχει ένας μόνο, ο Παπαθανασόπουλος, ο οποίος όμως έχει την τύχη να βλέπει ως κριτές σε άλλα περιοδικά, πρώην φοιτητές του, μόνο και μόνο επειδή προέρχονται από αγγλόφωνες χώρες.
3. Ο έλεγχος των κριτηρίων. Η ΕΕ έχει θεσπίσει μια σειρά κριτηρίων με την οποία μεταλάσσει το σύστημα πιστοποίησης μονάδων ECTS σε σύστημα αξιολόγησης των πανεπιστημίων όλης της Ευρώπης, αξιολόγηση που γίνεται για όλο το πανεπιστήμιο και κάθε 3ετία. Για αρχή δείτε
http://ec.europa.eu/education/programmes/socrates/ects/index_en.html . Περίεργο.... κανένα αγγλικό πανεπιστήμιο δεν πληρεί τα κριτήρια. Και ω του θαύματος!!!! οι Άγγλοι σαμποτάρουν αυτό το σύστημα αξιολόγησης....
