.....
Ότι η "αλήθεια" της ηχογράφησης σε πολλούς δεν αρέσει, επίσης βέβαιο.
Διότι συμβαίνει η αλήθεια γενικότερα να ενοχλεί, αν την ανακαλύψουμε, ή έστω την προσεγγίσουμε.
Δεν είναι αυτό που περιμέναμε!
...........
για ποια αλήθεια μιλάς ;
Πως το ξέρεις ότι ενοχλεί η αλήθεια ;
Μπορείς να μας αναφέρεις κάποια παραδείγματα ;
Στο προηγούμενο post #100 έδωσα, νομίζω, αρκετά παραδείγματα.
Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα: Πολλές ηχογραφήσεις, ειδικά οι πιο παλιές έχουν πολλές ατέλειες. Και πολλές είναι φτιαγμένες έχοντας υπ' όψη τα μηχανήματα της εποχής που κυκλοφόρησαν (βλ. Hi-Fi 10ετίας '60-'70. Με περιορισμένη απόκριση συχνότητας, αδύναμο χαμηλό κλπ). Που για την εποχή τους θεωρουνταν πολύ πολύ ικανοποιητικές. Αλλά και σήμερα κυκλοφορούν πολλές ηχογραφήσειςμε ατέλειες (κατάχρηση plugins και προπάντων compessor, υπερτονισμένα χαμηλά κ.ά.) Ακριβώς διότι η προσπάθεια είναι να ακούγονται καλά από μικρά συστήματα, αυτοκινήτου κλπ.
Ένα καλό αναλυτικό σύστημα της κατηγορίας μόνιτορ (κυρίως όσον αφρά τα ηχεία) εύκολα μάλλον αποκαλύπτει τις ατέλειες.
Αλλά αμέσως προκύπτουν μεταξύ των ακροατών δύο ειδών διαφορετικές αντιδράσεις και τάσεις:
-Ανάμεσα σ' εκείνους που θέλουν να ακόυνε αναλυτικά όλες τις λεπτομέρειες, μαζί και τις ατέλειες, όποιες κι' αν είναι.
-Και σ' εκείνους που θέλουν να ακούνε μεν όλες τις λεπτομέρειες, αλλά να είναι το σύστημα κάπως πιο συγχωρητικό, να κρύβει λίγο, αντι να προβάλλει όλες τις ατέλειες.
-"Εντάξει, θέλουμε ένα σύστημα να ξεγυμνώνει, να ξεβρακώνει την ηχογράφηση. Αν είναι όμως να βλέπουμε όλα τα παχάκια, τις ρυτίδες, τη φλεβίτιδα, μήπως είναι καλύτερα ν' αφήσουμε και λίγο ρουχαλάκι;" 
Και από αυτούς μία (υπο)κατηγορία ζητάει κάτι ακόμα: Να είναι το σύστημα αναλυτικό, αλλά και συγχωρητικό και επιπλεον:
-Να προσφέρει συγκίνηση! Να μας βάζει μέσα στα μουσικά δρώμενα.
-"Να είναι musically engaging!"
Οι παραπάνω αντιδράσεις είναι τυπικές, τις βλέπουμε καθημερινά ανάμεσα στα μέλη του φόρουμ κι' ο καθένας αποφασίζει ανάλογα με το χαρακτήρα του και τις προτιμήσεις του.
Αλλά τι σημαίνουν πραγματικά όλ' αυτά; Πολύ απλά:
α) Η εντελώς επίπεδη (flat) απόκριση συχνότητας ("σχολή μόνιτορ"), η
αλήθεια της ηχογράφησης δεν αρέσει σε όλους.
β: -β1) Πολλοί προτιμούν μία καμπύλη απόκρισης "συγχωρητική", δηλαδή μία καμπύλη απόκρισης ναι μεν επίπεδη, αλλά με ομαλή αποκοπή στα άκρα και προ παντός στο άνω μέρος του φάσματος όπου παρατηρούνται οι περισσότερες ατέλειες.
β: -β2) Και αρκετοί προτιμούν μία καμπύλη απόκρισης που νοιώθουν ότι τους αποδίδει καλύτερα το συγκινησιακό περιεχόμενο της μουσικής. Η καμπύλη αυτή έχει βρεθεί ότι περιλαμβάνει:
-Ομαλή αποκοπή στο κατώτερο μέρος του φάσματος (κάτω από 50 κύκλους.
-Ένα μικρό "τσιμπηματάκι" στο χαμηλό στους 80 κύκλους (=υποκειμενική αύξηση του μπάσου).
-Ένα μικρό "τσίμπημα" μεταξύ 4-6,5 KHz περίπου (=presence, elligibility).
-Ένα "τσιμπηματάκι" στα 12 KHz περίπου (=αύξηση της στερεοφωνικής εικόνας).
-Ομαλή αποκοπή από τα 14-15 KHz και πέρα.
Τις παραπάνω καμπύλες παρέχει έτοιμες για εφαρμογή σε διάφορες παραλλαγές η Izotope, στα plugins που διαθέτει για mastering.
Ενώ οι κατασκευαστές -ειδικά των ηχείων- έχοντας γνώση των παραπάνω τα εφσρμόζουν κυρίως με το fine tuning, το "τιουνάρισμα" που λέμε.
Έτσι προκύπτει αυτή η πληθώρα σειρών και μοντέλων, για όλα τα γούστα και για όλα τα πορτοφόλια.
Αυτά...
