Απάντηση: Κύπρος, 1821, Μικρασία - υποκατηγορία του "Προεκλογικές αντιλήψεις περί δημ
Από καταδίκη σε καταδίκη
ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ
Του ΝΙΚΟΥ ΡΟΥΣΣΗ
Συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βασανιστήρια, κακομεταχείριση, μη αναγνώριση του δικαιώματος προσαγωγής σε μία γρήγορη και δίκαιη δίκη και παντελής έλλειψη σεβασμού της ελευθερίας της έκφρασης, είναι όσα καταλόγισε χθες, σε ένα μπαράζ καταδικαστικών αποφάσεων για την Τουρκία, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου.
Με καταδικαστικές αποφάσεις, για σωρεία παραβιάσεων βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που αφορούν περίπου τριάντα παθόντες, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου σκιαγραφεί την πραγματική εικόνα της Τουρκίας, στον τομέα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των προσωπικών και συλλογικών ελευθεριών. Στην περίπτωση του Ονάι που, όντας ανήλικος, συνελήφθη, το Μάιο του 2002, από τις τουρκικές αστυνομικές αρχές, με την υποψία και μόνον ότι ήταν «τσαντάκιας», το Δικαστήριο έκρινε ότι ο νεαρός ύποπτος πράγματι κακοποιήθηκε κατά την κράτησή του από την Αστυνομία, ενώ οι Αρχές δεν διεξήγαγαν καμία έρευνα για να διαπιστώσουν το βάσιμο των καταγγελιών του (παραβιάσεις άρθρου 3 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων). Ο Ονάι, στην προσφυγή του στο Δικαστήριο του Στρασβούργου, υποστήριξε ότι στα κρατητήρια υπέστη ηλεκτροσόκ και το μαρτύριο της ορθοστασίας, προκειμένου να ομολογήσει την ενοχή του. Ο Αμπτουλκερίμ Αρσλάν, Τούρκος υπήκοος, 18 ετών, καταδικάσθηκε από τα τουρκικά Δικαστήρια, το 1999, σε δώδεκα χρόνια και έξι μήνες κάθειρξη, για κατοχή εκρηκτικών και συμμετοχή στο ΡΚΚ ( Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν). Υποστήριξε ότι ήταν αθώος και ότι δεν του δόθηκε αντίγραφο του κατηγορητηρίου, προκειμένου να ετοιμάσει την υπεράσπισή του στο Εφετείο.
Το ΔΑΔ, χθες, δεν δέχθηκε το τεκμήριο της αθωότητας του Αρσλάν, αλλά αποφάσισε ότι στην όλη διαδικασία υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος προσαγωγής του σε μία δίκαιη και σύντομη δίκη (άρθρο 6 της Σύμβασης). Ο Αρσλάν που, με την εφαρμογή του νέου Ποινικού Κώδικα στην Τουρκία, απελευθερώθηκε το 2004, δεν είχε ζητήσει, στην προσφυγή του, χρηματική αποζημίωση. Ζήτησε μόνο ηθική αποκατάσταση.
Παραβιάσεις των ίδιων δικαιωμάτων αναγνώρισε το Δικαστήριο και στις περιπτώσεις των Ακιόλ και Ταντογάν, που οι διαδικασίες για την εκδίκαση των υποθέσεών τους στα τουρκικά Δικαστήρια διήρκεσαν 13 χρόνια για τον έναν και 14 χρόνια για τον άλλον. Παραβιάσεις της ελευθερίας της έκφρασης αναγνώρισε το ΔΑΔ στις περιπτώσεις των Σετίν και Σακάρ, Τούρκων υπηκόων που μένουν στο Ντιγιάρμπακιρ και οι οποίοι ήταν, το 1997, πρόεδρος και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής, αντίστοιχα, της τοπικής Ενωσης Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Κατηγορήθηκαν και οι δύο για φιλοκουρδική προπαγάνδα, επειδή σε ένα και μόνον άρθρο άσκησαν κριτική για τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης στη Νοτιοανατολική Τουρκία και υποστήριζαν ότι η επίλυση του Κουρδικού προβλήματος μπορούσε να επιτευχθεί με ειρηνικό τρόπο.
[email protected]
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/09/2007
H μεγάλη ´δημοκρατική χώρα´που επιθυμεί τήν ένταξή της στην Ε.Ε.δείχνει για εκατομυριοστή φορά το αληθινό της πρόσωπο...........................
Αλλη μιά προσφορά της στον Παγκοσμιο Πολιτισμό.
Ακολουθούν ζεϊμπεκιές και γαμοτράγουδα..................
