Απάντηση: Re: Mαύρα Χριστούγεννα.
Κωνσταντίνε για τον Μιλόσεβιτς ρώτα τον Χολμπρουκ
Αυτός δήλωσε οτι οι Εκλογές ηταν νόμιμες.
Και να με συγχωρείς,αλλά τούς βομβαρδισμούς μιάς Ευρωπαϊκής Χώρας δεν τούς βάζω στο ιδιο τσουβάλι με έναν έστω Ηγέτη-Δικτάτορα.
Αλλά θύμισε μου σε παρακαλώ ο Τούτζμαν και ο Ιζετμπέκοβιτς τιμωρήθηκαν γιά τά δεινά πού προκάλεσαν στούς Σέρβους ή πέθαναν στά σπίτια τους ´ενδόξως´??
To οτι δημιουργήθηκε μετά τους βομβαρδισμούς το εθνοφυλετικά καθαρμένο Κόσσοβο θάπρεπε να σε κάνει να αναρωτιέσαι επίσης.
Σπύρο, δεν διαφωνούμε. Ήθελα να πω μόνο ότι δεν ήταν μόνο ο Ριχάρδος "στα δέντρα" εκείνη την εποχή, αλλά ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας.
Χόλμπρουκ- ξεχόλμπρουκ, εμένα αυτές οι ιστορίες με τους παρατηρητές μου κάνουν κάπως..
Και οι αμερικανοί π.χ. κάνουν το παπί όταν τους βολεύουν καθεστώτα τύπου Πινοσέτ και ξαναθυμούνται τα "ανθρώπινα δικαιώματα" όταν πρόκειται για τους Ταλιμπάν, τους οποίους αν θυμάμαι καλά δεν δίστασαν να τους εκπαιδεύσουν εναντίον των σοβιετικών.
Και αν και "δυτικόφιλος" δεν έχω την παραμικρή πίστη σε αγαθές προθέσεις και κίνητρα στην πολιτική, που βασίζονται δήθεν σε ανθρωπιστικές αξίες.
Τόσο ούφο θέλω να πιστεύω ότι δεν είμαι.
Απλά θεωρώ ότι - τώρα, σε αυτή τη συγκυρία- μας συμφέρει "κείθε", ή αν το θες πιο ωμά, δεν μας παίρνει κι αλλιώς. Ή βρε αδερφέ, δεν βλέπω τίποτα καλύτερο (εφικτό εννοείται)!!
Αν κάποιος άλλος βλέπει, είμαι όλος αυτιά. Μέχρι τότε σφίγγω τα δόντια - κατά βάθος δεν τις πάω τις kουφ@λες- και κάνω τουμπεκί.
If you can't beat them, join them.
Και οι Σέρβοι το κατάλαβαν αυτό, αλλά χρειάστηκε να τους βομβαρδίσουν πρώτα. Ο "Σλόμπο" φυσικά αλλά και ο Κάραζιτς π.χ. δεν έπαθαν τίποτα - τότε.
Πάλι οι ...@λάκες οι απλοί πολίτες την πλήρωσαν, που ακολουθούν τον κάθε ημιπαράφρονα εξουσιομανή, του οποίου το θολωμένο μυαλό δεν μπορεί να κάνει μια ψύχραιμη εκτίμηση της πραγματικότητας ή και όταν την κάνει, του φαίνεται φυσικότατο να θυσιάσει ζωές στο όνομα διαφόρων νεφελωδών "οραμάτων" (μεγάλη Σερβία, ανεξάρτητο Κόσοβο, αδιάφορο)ή/και της δικής του διατήρησης στην εξουσία.
Όπως καληώρα - ή μάλλον κακή- τώρα λέω ότι η χαμάς παίζει (άγνωστο σε μένα γιατί) το παιγνίδι του Ισραήλ,
έτσι και ο "Σλόμπο" των φυλλάδων της εποχής έπαιξε το παιγνίδι αυτών που ήθελαν τα βαλκάνια διαιρεμένα και εύκολη λεία σε "έξωθεν" επιρροές (Γερμανοί, ΗΠΑ, πάλι αδιάφορο, αυτοί κάνουν την - επαίσχυντη - δουλειά τους, εμείς οι άμεσα ενδιαφερόμενοι πρέπει να κάνουμε τη δική μας).
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, θέλουμε ΠΟΛΥ δρόμο ακόμα, μέχρι το λεγόμενο διεθνές δίκαιο να αποτελέσει πραγματικά και ειλικρινά βάση της δράσης των κρατών.
Σίγουρα σήμερα είναι η κατάσταση καλύτερη από οποιαδήποτε άλλη εποχή, απέχει όμως πολύ από το θεωρητικό "ιδανικό".
(τελικά με αυτές τις λέξεις - ιδανικά, όραμα, αξίες , λειτούργημα,- έχω θέμα: ούτε να τις γράψω χωρίς εισαγωγικά δεν μπορώ).
