Αυτό ακριβώς !!
Κόλλησες και δεν ξεκόλλησες ποτέ...
Οι Metallica ήταν πρωτοπόροι στο είδος τους και στην εποχή τους γιατί έκαναν το μέταλ εύπεπτο.. ακόμα και σε αυτούς που ακούνε Μαζωνάκη για παράδειγμα.
Αν ήσουν πραγματικός λάτρης / ακροατής της μέταλ σκηνής θα είχες αφήσει πίσω σου αυτού του είδους τις "πολυεθνικές" εδώ και 10ετίες...
Και αυτό ισχύει για όλους σας(όσοι πήγατε να δείτε το "υπερθέαμα", ή θα θέλατε να πάτε..) προσωπικά θα έπρεπε κάποιος να μου δώσει γερό μεροκάματο για να πάω εκεί.
Αλλά στο Gagarin πάω με ευχαρίστηση για να ακούσω μεταλλάδες "που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους" γιατί έχουν να μου πουν κάτι διαφορετικό.. κάτι με το οποίο δεν έχω μπουχτίσει ακόμα....
Θα μπορούσαν να έλειπαν οι παραπάνω γενικεύσεις, οι οποίες έτσι και αλλιώς μου ακούγονται άστοχες.
Ποιος μπορεί να κρίνει ποιος είναι μεταλλάς & με ποια κριτήρια;
Υπάρχει κάποιο «μεταλλομετρο»;
Για εμένα τα πράγματα είναι ακόμα πιο απλά σε ότι αφορά τη μουσική.
Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος.
Το θεωρώ εντελώς ανώφελο.
Δημιούργησε κάποιος κάτι που μου αρέσει;
Θα το ακούσω.
Αυτό δεν σημαίνει πως όλα όσα θα κάνει από εδώ και πέρα θα μου αρέσουν ή αν δεν αρέσει σε κάποιον κάτι άλλο είναι αιρετικός, άσχετος, ακαλλιέργητος κτλ.
Γενικά στα υποκειμενικά θέματα, δεν έχει νόημα να προσπαθεί να πεισει ο ένας τον άλλο.
Φαντάζομαι πως μάλλον θέλεις να πεις πως αν ενδιαφέρεται κάποιος για ένα είδος μουσικής θα το ψάξει πιο βαθιά & θα βρει πολλά περισσότερα.
Από την άλλη κάπου, κάποτε είχα διαβάσει μια έρευνα που προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί σταματάμε να ακούμε νέα μουσική ή μάλλον ακόμα καλύτερα γιατί σταματάμε να ψάχνουμε.
Εν ολίγοις έλεγε πως τα παλιά αγαπημένα ακούσματα της εφηβείας μας, έχουν αποτυπωθεί στους νευρώνες του εγκεφάλου ο οποίος όταν τα ακούει, έρχεται σε ευφορία & παράγει ντοπαμίνη.
Και επειδή το συναίσθημα αυτό του αρέσει, προσπαθεί να το επαναλάβει.
Γι'αυτό κολλάμε στα παλιά ή βρίσκουμε νέα που «πατάνε» πάνω σε παλιά γνωστά μοτίβα.
Θέλει προσπάθεια να μάθουμε τον εγκέφαλό μας να μάθει νέα πράγματα αλλά αν το καταφέρουμε μας ανταμείβει.
Ειναι σαν να τρως μόνο τα 10 φαγητά που σου αρέσουν ενώ υπάρχουν άπειρες νέες γεύσεις εκεί έξω.
