Σοβαρά, τώρα αυτό πρέπει να το κοιτάξεις λίγο.
Χ.Ο. και άθεος μαζί δεν γίνεται όση καλή θέληση και να δείξει κάποιος. Εκτός αν εννοείς την προσωπική συγκίνηση- ελπίδα - ευχαρίστηση που μπορεί να αισθάνεται κάποιος μετέχοντας στο τυπικό της χριστιανικής λατρείας, πράγμα θεμιτό και απολύτως σεβαστό.
Ο άθεος αρνείται τη ύπαρξη όχι μόνο του Χριστιανικού Θεού αλλά και όλων των άλλων θεών, πνευμάτων, υπερτάτων όντων διότι έχει άλλα εργαλεία ερμηνείας του κόσμου και δεν χρειάζεται την καταφυγή στο υπερβατικό και την μεταφυσική. Για τον άθεο το πρωταρχικό είναι η ύλη και όχι το πνεύμα και τα διάφορα θρησκευτικά όντα είναι προιόντα του ανθρώπινου εγκεφάλου σε ένα ορισμένο ιστορικό στάδιο της ανάπτυξής του και όχι το αντίστροφο...
Τελικά με συγκινούν οι προτροπές ενδιαφέροντος τού τύπου ´να το κοιτάξεις λίγο´.Δυστυχώς η ιατρική μου δεοντολογία δεν μού επιτρέπει να κάνω ανάλογες προτροπές δημοσίως και αυτό το τηρώ αυστηρότατα στο φόρουμ.
Πάμε τώρα στα σοβαρά.
Η παράδοσή μου που ξεκινάει απο τον Ομηρο και φτάνει τουλάχιστον μέχρις τον Μάξιμο τον Ομολογητή και τον Μακρυγιάννη και τον Σολωμό και τον Κάλβο και τον Ελύτη και τον Σεφέρη ,με έχει διδαξει,ότι τον κόσμο δεν τον βλέπω με βεβαιότητες,αλλά στο περίπου.Η Δυτική σκέψη αντιθέτως τα απλοποιεί όλα στο ´Ασπρο-Μαυρο´,´Καλό-Κακό´.
Μπορώ λοιπόν να είμαι Δαρβινιστής,αλλά ταυτόχρονα να θεωρώ την Ορθόδοξη Παράδοσή μου και τα κείμενα της που έχουν τεράστιο θεωρητικό ενδιαφέρον,πολύ σημαντικά για τον Ελληνισμό.Η Ελληνική σκέψη δεν είναι ´ή -ή,αλλά καί-καί´.Η Ελληνική σκέψη και η ορθόδοξη παράδοση θεωρεί τούς ανθρώπους περίπου(όχι εντελώς) ίδιους.Αυτό μειώνει τίς βεβαιότητες και τίς θεωρίες περί ανωτερότητος(τελευταίο παράδειγμα στην αντίστοιχη Δυτική σκέψη το μανιχαϊστικό Κακός Σέρβος-Καλός Αλβανός,που οδήγησε στούς βομβαρδισμούς)
Είμαι Δαρβινιστής και πιστεύω στην ιδιοπροσωπία μου.
Ο Σοβαρός άθεος επιστήμονας δεν έχει λόγο να αποθεώνει την επιστήμη,αλλά συνήθως διακατέχεται απο την αμφιβολία.
Σε παραπεμπω στο βιβλίο τού νομπελίστα Εντελμαν(Θεϊκός Αιθέρας-Λαμπερή Φωτιά)θεμελιωτή της θαυμάσιας θεωρίας τού Νευρωνικού Δαρβινισμού,όπου πορσεγγίζει με μεγάλο σεβασμό ορισμένα θέματα.
Ο πολύ καλός Dawkins,αντιθέτως ,καταλήγει να είναι φανατικός γιατί στην πραγματικότητα αποδεικνύεται οπαδός τού βιολογικού ντετερμινισμού (βλέπε Εγωϊστικό Γονίδιο,όπου αναπτύσσει την ενδιαφέρουσα ,αλλά μονοκόμματη θεωρία του).Βεβαια για τούς καθυστερημένους πεντηκοστιανούς Αμερικανούς η παρουσία τού Dawkins είναι απολύτως χρήσιμη και απαραίτητη,μπάς και ξυπνήσει κανέναν απο δαύτους.
O πραγματικός άθεος ασχολείται και με το πνεύμα(οχι τα μεταφυσικά πνεύματα)και πολλές φορές εκφράζει την αδυναμία του να ερμηνεύσει αυτή την έννοια .Απο πολλούς σημαντικούς επιστήμονες μάλιστα η έννοια τού πνεύματος,που είναι η ανωτάτη διεργασία τής Συνείδησης,θεωρείται έννοια δυσχερώς προσπελάσιμη. Και πολλοί μιλούν για την αδιάσπαστη σχέση ύλης-πνεύματος.